USD
EUR
RUB

Արամ Մանուկյանը՝ պետական շահի խաչմերուկում

Տիգրանուհի Դավթյանն իր ֆեյսբուքյան էջում գրում է.

Լարված բանակցություններից հետո, Վրաստանի կառավարությունը համաձայնության է եկել «Գազպրոմ» ընկերությության հետ. Հայաստան մատակարարվող ռուսական գազի դիմաց որպես տարանցիկ վճար 10% հումքային չափաբաժնի փոխարեն Վրաստանին կվճարվի ֆիքսված գումար: Բացի այդ, Վրաստանին անհրաժեշտ լրացուցիչ գազի ծավալները «Գազպրոմ»-ը կմատակարարի նախկինում պայմանավորված 215 ԱՄՆ դոլարի փոխարեն 185 դոլարով՝ յուրաքանչյուր 1000խ/մ-ի դիմաց:

Հետաքրքական է, որ մեկ օր առաջ, անդրադառնալով Գազպրոմի և Վրաստանի կառավարության միջև բանակցություններին, ՀԱԿ խմբակցության քարտուղար Արամ Մանուկյանը զարմանալիորեն վստահ հայտարարել էր, թե «թե անտրամաբանական էր մտածել, որ հարևանը պատրաստ կլինի հրաժարվել իր շահույթից, հատկապես, որ բնական վառելիքի սպառման ծավալները գնալով կրճատվում են Հայաստանում», հավելելով, թե՝ «այստեղ որևէ մեկին մեղադրել պետք չէ: Ես մեղադրում եմ մերոնց, որ հույս են կապել ինչ-որ մի երևակայական, ոչ-ռեալ պրոեկտի հետ, որը չիրականանալու ավելի շատ շանս ունի»:

Չխորանալով Արամ Մանուկյանի հայտարարության մանրամասների մեջ, որտեղ նա անվստահություն էր հայտնում «կառավարության բռնած գործի», այնուամենայնիվ պետք է զարմանքով նշեմ, որ խիստ տարօրինակ էր Արամ Մանուկյանի անադեկվատ պահվածըք:

Ստացվում է, որ մեր պատգամավորները, քաղաքական ուժերը ավելի շահագրգռված են ոչ հայանպաստ լուծումներով, միայն թե դա իրենց հնարավորություն տա քննադատությունների սլաքն ուղղել իշխանությունների դեմ, հատկապես, որ առջևում խորհրդարանական ընտրություններ են:

Այսօրվա բանակցությունների հաջող ընթացքը Գազպրոմի և Վրաստանի կառավարության միջև, որն ակնհայտ բխում էր Հայաստան պետության շահերից երևի տխրեցրել է Մանուկյանին, քանի որ վերջինս իրադարձություններից առաջ ընկնելով, դեռ մեկ օր առաջ «գուժում» էր պրոցեսի բացասական ելքի ու կառավարության «ոչ ողջամիտ» կանխատեսումների մասին:

Քաղաքական ուժերին, գործիչներին անհրաժեշտ է հիշեցնել, որ խորհրդարանում ներկայություն ապահովելը ոչ թե նպատակ է, նպատակներին հասնելու միջոց և դրան պետք է հասնել ոչ թե Հայաստանի շահերի ոտնահարման, այլ այդ շահերն առաջ մղելու ճանապարհով:

Լրահոս
«Երազ» «Խարիսխը» «Արտիստին» Ուիլյամ Շեքսպիր. «Սոնետ 25» Մեր մանկության խաղերը. «Թաշկինակ» «Փողոցի երգը» Թե ինչպես ինձ նահանգապետ ընտրեցին «Ճանապարհը» Ուիլյամ Շեքսպիր. «Սոնետ 24» Մեր մանկության խաղերը. «Մուկ–կատու» «Պատուհանիս տակ» «Գունդը ափի մեջ» Ուիլյամ Շեքսպիր. «Սոնետ 23» Մեր մանկության խաղերը. «Գայլն ու ոչխարը» Իմ գնալուց հետո դու աչք չփակես. վերև չնայես «Սովորականն անսովոր է» «Ազատություն» «Դու որ կարող ես» Ուիլյամ Շեքսպիր. «Սոնետ 22» Մեր մանկության խաղերը. «Գայլ, թող գիշերենք քեզ մոտ» Ավետիք Իսահակյանի մասին «Ծառա Սիմոնը» «Մի մկան պատմություն» «Կյանքից թանկ բանը» «Արևի մոտ» «Արջն ու օձը» «Պանդուխտ որդին» «Կտակ» «Ասպետի սերը» «Ռավեննայում» «Մեկը չեղավ» «Տիեզերքի պերճ հյուսվածքն եմ» «Ահմեդի ուղտը» «Համբերանքի չիբուխը». Համառոտ «Քնքուշ լուսնի շուշան-փոշին» Սպիտակը ցուրտ է «Դա՛րդըս լացեք, սարի սըմբուլ» «Ալագյազ» «Քու՛յր իմ նազելի» «Թաթիկներըդ լուսեղեն»
website by Sargssyan