USD
EUR
RUB

Հեքիաթ. «Սուտլիկ որսկանը». Թումանյան

Հորս կնունքով, մորս ծնունդով, վեր կացանք մի օր հինգ ու վեց հոգով, թրով-թվանքով որսի գնացինք։ Հադին էր, Հյուդին էր, Չատին էր, Մատին էր, հերս էր, ես էի․ գնացինք որսի․․․

Սարեր, ձորեր դուզ գնացինք, որտեղ որս կար՝ սուսուփուս գնացինք, որտեղ ահ էր՝ կուզեկուզ գնացինք․․․

Գնացի՜նք, գնացի՜նք, շատ թե քիչ, մին էլ տեսնենք երեք լիճ․ երկուսը՝ ցամաք, մնի մեջ էլ իսկի ջուր չկա։ Մին էլ, ըհը՛, մտիկ տանք, որ էս անջուր լճում լողում են, ճչում երեք հատ սիպտակ բադ, երկուսը սատկած են, մինն էլ կենդանի չի։

— Հադի՛, տո՛ւր հա, տո՛ւր։

Թե՝ թվանք չունեմ։

— Հյուդի՛, տո՛ւր հա, տո՛ւր։

— Ես էլ չունեմ։

— Չատի․․․ Մատի․․․

— Մենք էլ չունենք։

— Բա ի՞նչ անենք․․․

Հորս ձեռին կարճ ու երկար, հաստ ու բարակ մի փետ կար․ երեսն առավ, նշան դրեց, մին էլ տրա՜ք, որ կրակեց․․․ Նա կրակեց, ես զարկեցի․ որ զարկեցի՝ փռվեց էսպես, ամեն թևը հինգ գազ ու կես․․․

— Հադի, դանա՜կ․․․

Թե՝ դանակ չունեմ։

— Հյուդի, դու․․․

— Ես էլ չունեմ․․․

— Չատի՞, Մատի՞․․․

— Մենք էլ չունենք։

— Բա ի՞նչ անենք․․․

Հերս էլ ունի, բերան չունի։

Էս անբերան դանակը քաշեցինք։ Հադին մորթեց, չկարաց․ Հյուդին մորթեց, չկարաց, Չատին չկարաց, Մատին չկարաց, հերս էլ չկարաց, ես քաշեցի մորթեցի։

Մորթեցի, վեր գցեցի, բադ մի ասիլ, մի գոմեշ ասա։ Հադին շալակեց, չկարաց, Հյուդին շալակեց, չկարաց, Չատին չկարաց, Մատին չկարաց, հերս էլ չկարաց, ես շալակեցի։ Շալակեցի, գնացինք։

Գնացինք, գնացինք, հասանք մի տեղ, մին էլ տեսնենք երեք գեղ, երկուսի տեղն իսկի չի երևում, մնումն էլ իսկի շենլիկ չկա։ Էս անշեն գեղում դես ման եկանք, դեն ման եկանք, մի տուն գտանք, մեջը՝ երեք պառավ, երկուսը՝ մեռած, մնի բերնումն էլ շունչ չկա։

— Տղերք,— ասինք,— եկեք բադով փլավ անենք։

Էս անշունչ պառավը գնաց դես ման եկավ, դեն ման եկավ, կես բրինձ գտավ, երեք պղինձ, երկուսը՝ ծակ, մինն էլ իսկի տակ չունի։

Զուրը լցրինք էս անտակ պղինձը, մեջը ածինք բադն ու բրինձը, անկրակ եփեցինք։ Եփեց, եփեց, միսն ու բրինձը գնացին, մնաց ջուրը։

Որսից եկած սոված մարդի՜կ, վրա եկանք, կերա՜նք, կերա՜նք․ ոչ աչքերս բան տեսավ, ոչ բերաններս բան մտավ։

Հովհաննես ԹՈՒՄԱՆՅԱՆ

Լրահոս
«Սովորականն անսովոր է»․ Լեոնիդ Ենգիբարյան «Մի մրահոն աղջիկ տեսա». Իսահակյան «Հոգևոր Հայաստան». Վահան Տերյան Մեր մանկության խաղերը. «Արդար–մեղավոր» Հեքիաթ. «Քեֆ անողին քեֆ չի պակսիլ». Թումանյան «Դու». Պարույր Սևակ «Հոգևոր Հայաստան». Վահան Տերյան Մեր մանկության խաղերը. «Հինգ այծատեր» Հեքիաթ. «Անբան Հուռին». Թումանյան «Իմ ընկեր Հրանտը». Նարեկ Գալստյան «Միշտ նույն խոհերի շշուկին հլու». Վահան Տերյան Հայ գուսանական երգեր. «Հայրիկ» Մեր մանկության խաղերը. «Մանկական զինվորական խաղ» Հեքիաթ. «Եդեմական ծաղիկը». Թումանյան «Երկխոսություն երկխոսության մասին». Խորխե Լուիս Բորխես «Կատուն». Լեոնիդ Ենգիբարյան Հայ գուսանական երգեր. «Սարի սիրուն յար» «Մատյան Ողբերգության». Գրիգոր Նարեկացի Մեր մանկության խաղերը. «Գող և փաշա» Հեքիաթ. «Բարեկենդանը». Թումանյան «Քեզանից հետո». Արփի Սիրադեղյան «Ապրել». Պարույր Սևակ «Մատյան Ողբերգության». Գրիգոր Նարեկացի Մեր մանկության խաղերը. «5 քար» Հեքիաթ. «Սուտլիկ որսկանը». Թումանյան «Աղոթք». Կարեն Կարապետյան «Տրտունջք». Դուրյան «Մատյան Ողբերգության». Գրիգոր Նարեկացի Մեր մանկության խաղերը. «Զիլինա» Հեքիաթ. «Անհաղթ աքլորը». Թումանյան «Քնքուշ լուսնի շուշան-փոշին». Իսահակյան «Պապն ու թոռը». Ստեփան Զորյան «Մատյան Ողբերգության». Գրիգոր Նարեկացի Հեքիաթ. «Պոչատ աղվեսը». Թումանյան Մեր մանկության խաղերը. «Թզուկներ և հսկաներ» «Կանաչ դաշտը». Հրանտ Մաթևոսյան Հայ գուսանական երգեր. «Սարեր կաղաչեմ» «Մատյան Ողբերգության». Գրիգոր Նարեկացի Մեր մանկության խաղերը. «Ստոպ» Հեքիաթ. «Կռնատ աղջիկը». Թումանյան
website by Sargssyan