USD
EUR
RUB

Ծուլության վտանգավոր հետևանքները

Մեր առօրյա կյանքում հանդիպող շատ խնդիրների և դժվարությունների հիմքում ընկած է ծուլությունը: Եթե ավելի ուշադիր ու հետևողական լինենք, ապա կնկատենք, որ հոգևոր կյանքում մեր անհաջողությունները մեծ մասամբ կապված են հենց ծուլության հետ: Առակաց գրքում մի հրաշալի հատված կա ծուլության մասին. «Երբ ծույլին ուզում ես մի տեղ ուղարկել, ասում է՝ ճանապարհին առյուծ կա»:
Բոլորս էլ ունենք տկարություններ, որոնք մեզ պարզապես խանգարում են ապրել, դրսևորել մեր անհատականությունը, կազմակերպել մեր հոգևոր կյանքը: Տրամաբանական է, որ առողջ կյանքով ապրելու համար մենք պետք է հրաժարվենք այդ բոլոր տկարություններից:

Հայտնի է, որ մարդն իր ունակությունների չնչին մասն է գործածում. Ունակությունների զգալի մասը այդպես էլ երբեք չի օգտագործում ծուլության պատճառով: Պատկերացրեք՝ որքան կփոխվեր մեր կյանքը, եթե մենք, մի կողմ դնելով ծուլությունը, փորձեինք ավելի լիարժեք կյանքով ապրել, ճիշտ կառուցել մեր հոգևոր կյանքը, հաղթահարել բոլոր վախերն ու անհաջողությունները: Ծուլությու՞ը, թե՞ առյուծն է մեր անհաջողությունների պատճառը: Բնականաբար, ծուլությունը, որը առյուծի նման հայտնվում է մեր ճանապարհին ու խոչընդոտ դառնում: Դրան հետևում են փոքրոգությունը, հուսալքությունը, հուսահատությունը, անգործությունը: Մարդը դադարում է պայքարել ու նմանվում այն ծույլին, ով ասում է՝ ճանապարհին առյուծ կա: Մենք չենք ուզում ճանապարհն անցնել, որովհետև վախենում ենք խնդիրներից, վտանգներից, արգելքներից և ընտրում ենք ոչինչ չանելը, անգործությունը, ինչը չի կարող անհետևանք մնալ:

Արդյունքում մարդը մնում է ձեռնունայն ու հուսալքված. նրան թվում է, թե այլևս ոչնչի ունակ չէ և մարդը դառնում է սպառող. ցանկանում է, որ իրեն ամեն ինչ տրվի, իրեն սիրեն և օգնեն, փոխարենը՝ նա ոչինչ չանի:
Ծուլությունը համարվում է մեղք, քանի որ ծույլ մարդն արժանի կերպով չի գնահատում իրեն տրված հնարավորությունները, արդյունքում մերժում է Աստծո շնորհներն ու կարողությունները: Երբ մարդուն ինչ-որ բան անկարելի է թվում, ապա վստահ կարելի է նշել՝ պատճառը ծուլությունն է. մարդն ընկել է ծուլության որոգայթը և մոռացել, որ Աստծո հետ ամեն ինչ հնարավոր է: Թեև Աստված չի դադարում Իր ողորմությունն ու սերը բաշխել մարդկանց և նույնիսկ ծույլերին, բայց ծուլությունն ազդում է մարդու վարքագծի վրա. մարդը լիովին կամազրկվում ու դառնում է անդդեմ կերպարանք՝ հեռանալով ճշմարիտ քրիստոնյայի կենսակերպից:

Ծույլ մարդը մշտապես արդարացումների կարիք ունի. ճանապարհին առյուծ կա:
Նա մշտապես մեղավորներ է փնտրում իր անհաջողությունների համար, և սա նույնպես տանում է անգործության ու անպատասխանատվության: Նույնիսկ եթե ճանապարհին առյուծ կա, մենք պետք է գիտակցենք, որ ճանապարհն այստեղ ընդամենը գործիք և միջոց է հասնելու մեր նպատակակետին, իսկ ճանապարհի յուրաքանչյուր խոչընդոտ կարող ենք հաղթահարել մեր հավատքով, Աստծուն ապավինելով և աղոթքով:

Թեև մենք գիտենք, որ ծուլությունը մեղք է, այնուամենայնիվ մենք ծուլանում ենք պայքարելու ծուլության դեմ, հաշտվում ենք այս իրողության հետ և փոխարենը կառուցելու մեր կյանքը, քանդում ենք այն, ինչ տրվել է մեզ Աստծո կողմից:

Ծուլությունն սկսում է թելադրել իր կանոններն ու փոխել մեր արժեհամակարգը, և ամենասարսափելին այն է, որ մենք սկսում ենք իրերն այլ անուններով կոչել՝ ինքներս մեզ արդարացնելու համար: Այլ կերպ՝ ծուլությունը բարիք գործելու անկարողությունն է:

Աստվածաշունչը վկայում է, թե ինչ կարող է լինել ծույլ մարդու հետ. «Ծույլը միշտ կարիքի մեջ պիտի լինի» (Առակաց 13 ): Մեկ այլ տեղում Աստվածաշունչը ծուլությունը համեմատում է քնի հետ. «Մինչև ե՞րբ գամված պիտի մնաս, ո´վ ծույլ, ե՞րբ պիտի զարթնես քնից, մի քիչ քնով ընկնես, մի քիչ նստես, մի քիչ ննջես, մի քիչ էլ ձեռքերդ հանգչեցնես կրծքիդ, և ահա աղքատությունը՝ ինչպես չար ուղևոր, կհասնի քեզ, և կարիքը իբրև ժիր սուրհանդակ կկանգնի դռանդ» (Առակաց 6): Քունը մի վիճակ է, երբ մարդու օրգանիզմի ակտիվ կապը շրջապատող աշխարհի և իրականության հետ կտրվում է: Նույն օրինակով ծույլ մարդն է կտրվում իրեն շրջապատող աշխարհից, իսկ սա տանում է հուսալքության ու հուսահատության: Ի վերջո ծույլ մարդը խուափում է պատասխանատվությունից, որովհետև Աստծո, տիեզերքի, բնության, մարդկանց հետ կապն արդեն ենթադրում է պատասխանատվություն:

Հոգևոր ծուլության պարագային էլ խնդիրը նույնն է: Դադարում ենք եկեղեցի հաճախել, աղոթել և սկսում ենք բողոքել ու դժգոհել: Մենք ենք մեր առօրյա հոգսերը վեր ենք դասում եկեղեցի հաճախելուց, մեր առօրյա մտքերը՝ աղոթքներից: Հովհան Ոսկեբերանը դիպուկ է ասում. «Արժե՞ ծուլության համար հասնենք դժոխք»: Իհարկե, չարժե ծուլության հետևանքով հասնել դժոխք, ավելի խելամիտ և աստվածահաճո է ծուլությունը հաղթահարելով արժանանալ դրախտի:

Ինչպե՞ս հաղթահարել ծուլությունը:

Առաջին պայմանը մեր ծուլությունը տեսնելն ու ընդունելն է: Ծուլությունը հաղթահարելու երկրորդ քայլը ծառայելն է. ծառայել Աստծուն, մարդկանց, բարիք գործել: Բարիք գործելը, ծառայությունը մարդու հոգին մաքրում են ծուլության հետևանքով առաջացած աղբից: Ծուլությունից ազատվելու ճանապարհին չպետք է մոռանալ, որ քրիստոնեության մեջ ոչինչ հենց այնպես և միանգամից չի լինում: Քրիստոնեության մեջ գործում է հանգիստ, հանդարտ, բայց հարատև առաջ գնալու սկզբունքը: Ամեն պահ մենք պետք է հետևողական աշխատանք տանենք ինքներս մեզ վրա, փորձենք ոչ թե շրջանցել դժվարությունները, կոնկրետ դեպքում, ծուլությունը, այլ հաղթահարել այն:

Տեր Եսայի քհն. Արթենյան

Լրահոս
Սարոյանի թանգարանի բացումը պլանավորվում է այս տարվա օգոստոսին Հալվեց սարերի ձյունը «Մեզ մոտ երաժշտական թատրոնի ժանրը ոչ թե կաղում է, այլ չկա» Երևանյան 10 գրատնակների կեսն արդեն տեղադրված է Սաղմոս 1 Անառակի կիրակի (Մեծ պահքի Երրորդ կիրակի) «Եթե կա ճգնաժամ, ապա այն ոչ թե ֆինանսական է, այլ տեսլականի ճգնաժամ է» Պահանջ. Դասական երաժշտությունը մոդայիկ պետք է լինի երիտասարդների շրջանում Գերագույն հոգևոր խորհուրդը հանդես եկավ հայտարարությամբ «Մենք Ձեզնից ընդամենը մեկ խնդրանք ունենք՝ շարունակեք ծառայել մեր ժաղովրդին, որովհետև դրանից ավելի վսեմ գործ չկա»․ Սերժ Սարգսյան Բղջախոհություն և մեղանչում Շնորհավորում եմ, Հայրիկ ջան… Հայ կոմպոզիտորական արվեստի 9-րդ փառատոնը կնվիրվի Գրիգոր Եղիազարյանի 110-ամյակին Արմեն Աբրոյան․ «17 միլիոն դրամից ավելի գումար է խնայվել և վերադարձվել պետբյուջե» Պատմություններ, որ մեզ հետ չեն կատարվի Հուշարձանները վերականգնող կազմակերպություններից վեցի գործն ուղարկվել է դատախազություն Մայր Աթոռ Ս. Էջմիածնում ավարտվեց Գերագույն հոգևոր խորհրդի ժողովը Չեմ դառնա ձեր հսկան, որովհետև դուք բոլորդ եք հսկա ՀԵԵՄ կազմակերպչական խմբի ժողով Մայր Աթոռում Միրզոյանի անվան կոմպոզիտորական մրցույթի հայտերն ընդունվում են մինչև մայիսի 5-ը Բարեխոսություն սրբոց․ Հաղթանակած եկեղեցու աղոթքը Ես այն եմ եղել, ինչ որ եղել եմ Հույսի շողեր Նման բան անել չի կարելի. Մշակույթի նախարարն իր անհանգստությունն է հայտնում Գառնու «Քարերի սիմֆոնիայի» շրջակայքում կատարվող շինարարության վերաբերյալ Պատանի տաղանդավոր նկարիչը Գյումրու տնակային ավանից Ամիրյան. Ձեր աշխատանով թանգարանը տարել եք հաստիքների կրճատման Փելեշյան. Իմ ֆիլմերը երկար կապրեն, որովհետև դրանք լի են սխալներով Իմ հասակը «Էդիթ պրինտի» ղեկավար․ «Երևի Արմեն Մարտիրոսյանն ուզում է բոլորի արածը նսեմացնել» ՀԵԵՄ կազմակերպչական խմբի ժողով Մայր Աթոռում «Խոր Վիրապ» վանական համալիրի տարածքում հսկողությունն ուժեղացնելու միջնորդագիր է ներկայացվել Սոսը սար էր գնացել Խոհեմ եղիր և ընտրիր չափավոր կյանքը. Ս. Հովհան Ոսկեբերան Հայրապետ Ոզնին Ստեփանակերտը կունենա եկեղեցի, որն իր ձևով կհիշեցնի միաժամանակ Զվարթնոցի ու Հռիփսինեի տաճարները Լեգեոներները փորձում են նպաստել հայ պղնձափողային երաժիշտների կատարելագործմանը «Անուշի» մարտի 1-ի ներկայացման գլխավոր դերերում՝ արտիստական բացառիկ կազմ Նախագահը հյուրընկալել է Գերագույն հոգևոր խորհրդի անդամներին «Փոքրիկ իշխանը» և «Նամակ պատանդին» ստեղծագործությունները՝ մեկ գրքում Ամպիկը
website by Sargssyan