USD
EUR
RUB

Հերման Հեսսեի երկու վեպերը դարձյալ ընթերցողի սեղանին են

Առանձին գրքերով վերահրատարակվել են գերմանացի գրող, գրականության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Հերման Հեսսեի «Սիդհարթա» և «Դեմիան» վեպերի հայերեն թարգմանությունները: Այս մասին տեղեկացնում է Cultural.am֊ը։

Գրքերի շնորհանդեսը տեղի ունեցավ սեպտեմբերի 16-ին «Բյուրոկրատ» գրախանութում:

Թարգմանիչ, գրականագետ Աշոտ Ալեքսանյանի թարգմանությամբ այդ գործերը մեկ գրքով լույս էին տեսել դեռևս 2004 թվականին: Սակայն թարգմանիչը դրանք վերանայելու անհրաժեշտություն է զգացել:

«Որոշ հասկացություններ ճշգրտման կարիք ունեին,­- ասում է նա,- «Դեմիան»-ում, օրինակ, Կարլ Յունգի հոգեվերլուծական փիլիսոփայության ուղղակի տերմինոլոգիա կար, որը մի քիչ ավելի չեզոք բառերով էր թարգմանված: «Սիդհարթա»-ում հինդուիստական փիլիսոփայության որոշակի տերմինների հստակեցման խնդիր կար»:

Ըստ Աշոտ Ալեքսանյանի՝ Հեսսեի լեզվամտածողությունն ընդհանուր առմամբ դժվար չէ հայերենի փոխադրելը:

«Այդպիսի խնդիրներ հայերենը չունի, մանավանդ եվրոպական որևէ լեզվից փոխադրելու հարցում: Հեսսեի վաղ շրջանի գործերում («Կնուլպ», «Անիվների տակ» և այլն) լեզվական որոշակի ավանդական շունչ էր զգացվում: Նրա և´ լեզվի, և´ փիլիսոփայության հեղափոխությունը «Դեմիան»-ով եղավ, որին զուգահեռ գրում էր նաև «Սիդհարթա»-ն: Այստեղ իրենց դերը խաղացին նրա ուսանած նոր ուսմունքները, հոգեվերլուծական մեթոդները և այլն, որոնք բերեցին նաև որոշակի լեզվական ատաղձի մշակման Հեսսեի ստեղծագործության մեջ: Այդ ատաղձն է, որ առանձնահատուկ դարձրեց նրա լեզվափիլիսոփայությունը»,­- համոզված է Աշոտ Ալեքսանյանը:

Գրականագետը չի կարծում, որ Հեսսեի ստեղծագործությունը ընթերցող նեղ շրջանակների համար է:

«Նույնիսկ նրա հեքիաթները և կյանքի վերջին տարիներին գրած ամենամիստիկ ստեղծագործությունները բոլորի համար են ու նաև բոլոր ազգերի, որովհետև Հեսսեն ոչ թե գերմանական ոգու տեսակետից է խոսում, այլ ընդհանրապես մարդկային ոգու: Մարդկային հասարակության համար են նրա ստեղծագործություններն ու գաղափարները»:

Աշոտ Ալեքսանյանի դիտարկմամբ՝ Հեսսեն ընթերցողին գրավում է ոչ միայն իր գրողական անկեղծությամբ, պատմողի կերպարով, պատմելաոճով, լեզվով, թեմայի ընտրությամբ, այլև հոգու անտեսանելի ինչ-որ լարերի դիպչելու կարողությամբ:

Լրահոս
Տխուր հեռու Այնտեղ, ուր հատվում են զուգահեռները Մի դատեք, որ Աստծուց չդատվեք Հայ տենորը դարձել է Տեներիֆեում մեր յուրատեսակ դեսպանը Սպենդիարյանի տուն-թանգարանի այցելուներն այսուհետ կարող են «վիրտուալ» նվագախումբ ղեկավարել Աղտոտ մեղքից բազում ախտեր Դու ես միակը Պույ-պույ մկնիկը Արմեն Ամիրյան․ «կինոյի մահանալու մասին լուրերը խիստ չափազանցված են» Կռնատ աղջիկը Ամեն մարդ կյանքում ձգտում է ունենալ երեք կարևոր արժեքներ՝ ՃՇՄԱՐՏՈՒԹՅՈՒՆ, ԲԱՐՈՒԹՅՈՒՆ ԵՎ ԳԵՂԵՑԿՈՒԹՅՈՒՆ Մերոնք ներկայացվել են «Գրեմմիի» Հոգևոր ծառայության դժվարին ոլորաններում դիմացինի ցավին վշտակից և հաջողություններին ուրախակից մանկատան սաներ Երաժշտական դպրոցների վարձերը հնարավոր է թանկանան Ազգային կինոկենտրոնի գեղխորհրդի անդամներին ստիպում են «ստորացուցիչ պարտավորագիր» ստորագրել. մեկնաբանում է Արսեն Բաղդասարյանը Նախ Բարձրյալի, հետո ձեր ներողամտությունն եմ հայցում Մայր Աթոռում տեղի ունեցավ «Լավագույն ուսուցիչ» մրցանակաբաշխությունը Բնապահպանություն Ձյուն-ձյուն Յուրաքանչյուր վախից կարելի է ազատվել Նրա միջոցով «Զվարթնոց» վոկալ քառյակը տուրիզմ է զարգացնում Գեներալը, ներքինին և «Ազգ փրկելը» Քեզ ունեմ իրականում Քեզ ունեմ իրականում Իմ սիրտ հարատև Երևանի գիշերներում Ծիտն ու որբերը Հայ նկարիչները հանուն բանակի «կհասնեն» Նյու Յորք Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսն ընդունեց Վրաստանի և Հարավային Կովկասի Ավետարանական-Լյութերական եկեղեցու եպիսկոպոսին Ներիր Տիգրան Համասյանն ու «Հավատամքը» համատեղ համերգ կունենան Ովքեր են Աստծո որդիները. Աստվածաշունչը մեկնում է Ամերիկյան աշխարհահռչակ HBO հեռուստատեսային ցանցը կգնի և կցուցադրի «Վերջին բնակիչը» ֆիլմը Արևելյան Եվրոպայում Վանաձորի կերպարվեստի թանգարան. Վայր, որտեղ բոլորը խոնարհվում են «Մանկական վշտի» առջև Եվ բերեմ սերմեր Վերջին արարը Տոնախմբվեց ՀՀ ԶՈւ Հոգևոր առաջնորդության հիմնադրման 20-ամյակը Հողի չորս որդիները Հայաստանցի մեներգիչը հավակնում է դառնալ «Բրիտանական օպերային թատրոնի տարվա բեկում»-ը Հացին երգը
website by Sargssyan