USD
EUR
RUB

Անավարտ դիմանկար՝ Աստծո լույսի ներքո

 
 

«Չապրված կյանքի գույնն ունեցող գիշեր է… մարում եմ սենյակի լույսը, որպեսզի հենց մորս աչքերի լույսի ներքո պատկերեմ իր իսկ դիմանկարը: Աստծո լույսի շղարշը ծորում է մորս աչքերից: Նրա աչքերի լույսն ինձ բավարար է. ես այդ լույսի ներքո Աստծո ներկայությունն եմ զգում, որ կօգնի գտնելու այն գույները, որոնցով կկարողանամ գույն տալ մորս աղոտ պատկերին, բայց…. մի՞թե այդ հնարավոր է:

-Մայրի՛կ, քո աչքերն իմ կյանքի խորանն են, թո՛ւյլ տուր երկար նայեմ այսօր. դրանցում իմ կյանքի անդրադարձն եմ տեսնում… կոպերիդ հեզասահ ծանրացած կյանքն այն կտավն է, որը ես գուցե երբևէ չավարտեմ: Քո ճառագայթարձակ աչքերում սեպագրված թախիծն ինձ հուշում է, որ իմ ողջ կյանքը չի բավարարի ավարտելու այդ կտավը:

Արդեն քանի օր է, ինչ խառնիխուռն մտքեր են գլխումս կողպվել: Մի՞թե մորս դիմանկարը երբևէ կարող էր ուրվագծվել աչքերով. այն հոգու մեջ մոր լույսի ներկայությամբ է պատկերվում:

Աղոթում եմ, անդադար աղոթում, ուզում եմ հիշել մորս դիմագծերը, որ երբևէ չեմ տեսել:

Խոսում եմ մորս հետ… բայց… իմ գիտակցության եզերքում: Շտապում եմ… ո՞ւր, ինչո՞ւ… շտապում եմ արտագրել տողերը, արտագրել այդ տողերն ինքս ինձանից, որ գալիս են, գալիս են դուրս գալու և ուրվագծելու այն դիմանկարը, որ Աստծո լույսի ներքո է պատկերվում, ինչպես վառվող մոմերի լույսի շողարձակումով բացվում են աղոթող մարդկանց պատկերները:

Մի՞թե Աստծո լույսի ներքո են ուրվագծվում մարդկային կերպարները, մի՞թե մեր հայացքն է անմիջապես ուրվագծում մարդկային դիմագիծը: Չէ՞ որ մարդկանց լույսով ենք զգում Աստծո ներկայությունն ու հավերժությունն այս մոլորակի վրա:

Ո՞ւր է իմ կտավը… այո՛, այդ կտավն իմ կյանքն է, ուր փորձում եմ գտնել, գուցե ուրվագծել մորս պատկերը: Մայրս… մտածե՞լ ես արդյոք, որ մայրդ Քո կյանքում աղոթք է առ Աստված իր ներկայությամբ: Ո՞վ է ավարտելու իմ կիսավարտ կտավը:

Բայց, ո՛չ, հնարավոր չէ ավարտել մորս դիմանկարը, բայց չէ՞ որ իմ կյանքն իմ մոր կյանքի պատկերն է»:

Լուռ լսում եմ, աչքերիս մեջ ծանրացած արցունքը իր ելքն է որոնում, ինչպես ջուրն իր հունն է որոնում դուրս գալու… բայց ամեն ճիգով պահում եմ, բայց ինչո՞ւ… պահում եմ, վախենում եմ հրաժեշտ տալ, թեթևացնել կոպերիս տակ դարանակալած արցունքը… շարունակ լսում եմ այդ ծերունազարդ պապիկին, ում հանդիպեցի օրեր առաջ ծերանոցի պատերի մեջ:

«Գիտե՞ս… մարդն իր գոյությամբ պետք է դառնա օրհնություն մարդկանց կյանքում… լուսավոր մարդիկ Աստծո հավերժությունն են այս կյանքում… այդ լույսի ներքո ծնվում, ուրվագծվում են մարդկային դիմանկարները, ինչն անելու համար վրձին, կտավ, գույներ… հարկավոր չեն…. այդ դիմանկարները հոգու ջերմությամբ հիշվող մարդկային կերպարներն են… մի՞թե որդին կարող է ավարտել մոր դիմանկարը. այն անավարտ է, քանի որ ես նրան երբևէ չեմ տեսել. մեծացել եմ մանկատանը… Աստծո լուսավոր շղարշի ներքո կարողացել եմ գտնել նրան իմ մեջ, բայց ինձնից դուրս՝ ոչ»:

Ու հիմա ես փորձում եմ ձեռքս մեկնել դեպի աշխարհի վրձինները, ծիածանի գույները մինչև անգամ՝ նկարելու այդ ծերունու աչքերում խտացած լույսը, որի ներքո կբացվի նաև իր դիմանկարը… բայց… մի՞թե կարող եմ ես նկարել այն մարդու դիմանկարը, ում աչքերը որոնում են աշխարհի գույները՝ մոր դիմանկարն ավարտելու համար:

Էլինա ՄԻՐԶՈՅԱՆ
Շողակն ԱՐԱՐԱՏՅԱՆ

Լրահոս
Եկեղեցին Հայկական Ջորջ Մարտինը խոստացել է «Գահերի խաղի» շարունակությունը Ժողովուրդը չի կարող ղեկավարել պետությունը. Հենրիկ Էդոյան Անապատի նկարիչը Մեր պատմիչները և մեր գուսանները Տոն Ս. Հակոբ Մծբնա Հայրապետի, Մարուգե ճգնավորի և Մելիտոս եպիսկոպոսի «Մարդի՛կ, ուշքի եկեք» Ստամբուլում առաջին անգամ բացվել է Սերգեյ Փարաջանովին նվիրված ցուցահանդես Արշակ Չոպանյան․ Հայկական դյուցազներգությունը Հայից Հայ․ Արա Շիրազ Սա այն թթխմորն է, որ այսօր հրամցնում են մեզ Երաժշտասերները վայելեցին Ալեքսեյ Շորի ստեղծագործությունները Համազգային թատրոնի դերասանները դադարեցնում են գործադուլը Սպիտակի նախկին գլխավոր ճարտարապետը հեռվից հեռու էլ տեղյակ է խնդիրներին Ռեժիսոր Հովհաննես Գալստյանը որոշել է դադարեցնել հացադուլը Ռազմիկ Դավոյան Համբերություն Հայրենիքում Կյանքը ափի մեջ. Մրո Ալեքսեյ Շորին շնորհվեց Երևանի պետական կոնսերվատորիայի պատվավոր դոկտորի կոչում Արմենուհի Մանուկյան. «Հայաստանի առաջին տիկնիկային թատրոնը պետք է ունենա իր շենքը» Նախկին նախարարի հետ շփումներից հետո նախարարների բանավոր խոսքին չեմ հավատում. Ռեժիսոր Հովհաննես Գալստյան Մոսկվայում տեղադրվելու է Շառլ Ազնավուրի հուշարձանը Հայր մեր.Կոմիտասեան Վերդիի «Ռեքվիեմի» ցնցող մեկնաբանությունը օպերային թատրոնում ՝ ի հիշատակ երկրաշարժի զոհերի Պարույր Սևակի մտքերից Վիգեն Չալդրանյանը դեռևս անդրդրվելի է. Համազգային թատրոնի դերասան «Թուրքիայի նախագահին նամակով խնդրեցի ընդունել Ցեղասպանությունը» Queen խմբի հիթը դարձել է 20-րդ դարից եկած ամենահայտնի երգը Նոր նշանակումներ Նախագահ Արմեն Սարգսյանն այցելել է հացադուլ հայտարարած կինոռեժիսորին Հայաստան Երբեք չմեռնես. Հովհաննես Գրիգորյան. մաս 1-ին Համերգային երեկո՝ նվիրված Հայկանուշ Դանիելյանին «Ինքներդ վրեժխնդիր մի՛ եղեք» Շերլոք Հոլմսի մասին պատմող բոլոր ստեղծագործությունները բնագրից առաջին անգամ թարգմանվել են հայերեն Հանձնվել է այլընտրանքային Նոբելյան մրցանակը Քամիները բոլոր․․․Ռազմիկ Դավոյան Մոցարտի «Ռեքվիեմ»-ը ներկայացվեց Գյումրու Սև բերդում Երաժշտությունն ամոքիչ ուժ ունի. Սերգեյ Սմբատյան
website by Sargssyan