USD
EUR
RUB

Անավարտ դիմանկար՝ Աստծո լույսի ներքո

 
 

«Չապրված կյանքի գույնն ունեցող գիշեր է… մարում եմ սենյակի լույսը, որպեսզի հենց մորս աչքերի լույսի ներքո պատկերեմ իր իսկ դիմանկարը: Աստծո լույսի շղարշը ծորում է մորս աչքերից: Նրա աչքերի լույսն ինձ բավարար է. ես այդ լույսի ներքո Աստծո ներկայությունն եմ զգում, որ կօգնի գտնելու այն գույները, որոնցով կկարողանամ գույն տալ մորս աղոտ պատկերին, բայց…. մի՞թե այդ հնարավոր է:

-Մայրի՛կ, քո աչքերն իմ կյանքի խորանն են, թո՛ւյլ տուր երկար նայեմ այսօր. դրանցում իմ կյանքի անդրադարձն եմ տեսնում… կոպերիդ հեզասահ ծանրացած կյանքն այն կտավն է, որը ես գուցե երբևէ չավարտեմ: Քո ճառագայթարձակ աչքերում սեպագրված թախիծն ինձ հուշում է, որ իմ ողջ կյանքը չի բավարարի ավարտելու այդ կտավը:

Արդեն քանի օր է, ինչ խառնիխուռն մտքեր են գլխումս կողպվել: Մի՞թե մորս դիմանկարը երբևէ կարող էր ուրվագծվել աչքերով. այն հոգու մեջ մոր լույսի ներկայությամբ է պատկերվում:

Աղոթում եմ, անդադար աղոթում, ուզում եմ հիշել մորս դիմագծերը, որ երբևէ չեմ տեսել:

Խոսում եմ մորս հետ… բայց… իմ գիտակցության եզերքում: Շտապում եմ… ո՞ւր, ինչո՞ւ… շտապում եմ արտագրել տողերը, արտագրել այդ տողերն ինքս ինձանից, որ գալիս են, գալիս են դուրս գալու և ուրվագծելու այն դիմանկարը, որ Աստծո լույսի ներքո է պատկերվում, ինչպես վառվող մոմերի լույսի շողարձակումով բացվում են աղոթող մարդկանց պատկերները:

Մի՞թե Աստծո լույսի ներքո են ուրվագծվում մարդկային կերպարները, մի՞թե մեր հայացքն է անմիջապես ուրվագծում մարդկային դիմագիծը: Չէ՞ որ մարդկանց լույսով ենք զգում Աստծո ներկայությունն ու հավերժությունն այս մոլորակի վրա:

Ո՞ւր է իմ կտավը… այո՛, այդ կտավն իմ կյանքն է, ուր փորձում եմ գտնել, գուցե ուրվագծել մորս պատկերը: Մայրս… մտածե՞լ ես արդյոք, որ մայրդ Քո կյանքում աղոթք է առ Աստված իր ներկայությամբ: Ո՞վ է ավարտելու իմ կիսավարտ կտավը:

Բայց, ո՛չ, հնարավոր չէ ավարտել մորս դիմանկարը, բայց չէ՞ որ իմ կյանքն իմ մոր կյանքի պատկերն է»:

Լուռ լսում եմ, աչքերիս մեջ ծանրացած արցունքը իր ելքն է որոնում, ինչպես ջուրն իր հունն է որոնում դուրս գալու… բայց ամեն ճիգով պահում եմ, բայց ինչո՞ւ… պահում եմ, վախենում եմ հրաժեշտ տալ, թեթևացնել կոպերիս տակ դարանակալած արցունքը… շարունակ լսում եմ այդ ծերունազարդ պապիկին, ում հանդիպեցի օրեր առաջ ծերանոցի պատերի մեջ:

«Գիտե՞ս… մարդն իր գոյությամբ պետք է դառնա օրհնություն մարդկանց կյանքում… լուսավոր մարդիկ Աստծո հավերժությունն են այս կյանքում… այդ լույսի ներքո ծնվում, ուրվագծվում են մարդկային դիմանկարները, ինչն անելու համար վրձին, կտավ, գույներ… հարկավոր չեն…. այդ դիմանկարները հոգու ջերմությամբ հիշվող մարդկային կերպարներն են… մի՞թե որդին կարող է ավարտել մոր դիմանկարը. այն անավարտ է, քանի որ ես նրան երբևէ չեմ տեսել. մեծացել եմ մանկատանը… Աստծո լուսավոր շղարշի ներքո կարողացել եմ գտնել նրան իմ մեջ, բայց ինձնից դուրս՝ ոչ»:

Ու հիմա ես փորձում եմ ձեռքս մեկնել դեպի աշխարհի վրձինները, ծիածանի գույները մինչև անգամ՝ նկարելու այդ ծերունու աչքերում խտացած լույսը, որի ներքո կբացվի նաև իր դիմանկարը… բայց… մի՞թե կարող եմ ես նկարել այն մարդու դիմանկարը, ում աչքերը որոնում են աշխարհի գույները՝ մոր դիմանկարն ավարտելու համար:

Էլինա ՄԻՐԶՈՅԱՆ
Շողակն ԱՐԱՐԱՏՅԱՆ

Լրահոս
«Կոմիտաս․ վերապրում» Ես մոռացել եմ` ինչ բույր ունի աշխարհը Աշխարհահռչակ սոպրանո Լիաննա Հարությունյանն առաջին անգամ մենահամերգով հանդես է գալու Հայաստանում Ջավախքյան վտանգված ավետարանը Լեհահայ նկարիչ. «Բոլոր նկարիչներն իրենց հետ մեծ սեր են տանում» Բոլորիս համար լավ լուր ունեմ. Լիլիթ Մակունց «Կոռումպացված» թատերական համակարգ Անցողիկ միայնություն Ապահովել երեխայի բարոյական անվտանգությունը Խաչը հայ մշակույթում Տիգրան Համասյան. «Մարկոսն ու Մարկոսը» Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսն իր օրհնությունը բաշխեց Մասիս քաղաքի ուխտավորներին Եթովպական պատարագները «եվրոպականացրած» հայազգի կոմպոզիտորը կներկայանա մեծակտավ երկերով «Արմենիա» միջազգային փառատոնը Հայաստան է հրավիրում մեծահամբավ երաժիշտների «Մշակույթը մեռնում է եւ վիրահատական միջոցներ են անհրաժեշտ» Տ. Կորյուն աբեղա Առաքելյանն ազատվել է Ս. Գայանե վանքի վանահոր պարտականություններից Ստանիսլավսկու անվան թատրոնի գեղղեկավարի ընտրությունը հետաձգվել է «Մեր հավատարմությունն ենք վերահաստատում Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի եւ նրա գահակալի հանդեպ» Բրազիլիայի հայոց թեմի առաջնորդ Ի՞նչն էր Իջևանի մի խումբ երեխաների բերել Հայաստանի Ազգային պատկերասրահ Հռոմում ցուցադրվել է Լեոնարդո դա Վինչիի ամենավաղ աշխատանքը Քոչարի «Կիբեռնետիկայի մուսան» և աշխարհի արարումը Սոնա Վան Փշրանքներ Մարդը որպես արժեք և բնություն Տոն Սուրբ թագմանիչների՝ Մեսրոպ Մաշտոցի և Սահակ Պարթևի Ստանիսլավսկու անվան թատրոնում հնարավոր է այսօր գեղ.ղեկավարի ընտրություն տեղի չունենա Արեւ Պետրոսյան. «Չէի պատկերացնում, որ ինչ-որ մեկը կարող է շարժել նկարս» Առաջին անգամ Հայաստանը կհյուրընկալի 1֊ին կամ 2֊րդ լիամետրաժ ֆիլմի կինոռեժիսորների՝ Փոքր Կովկասի 4 երկրից Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսն իր օրհնությունը բաշխեց Բջնիի ուխտավորներին Սևակյան երեկո` նվիրված Ռուբեն Սևակ բանաստեղծի հիշատակին Սիրելիս Հին պայտի նման Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսն ընդունեց Երուսաղեմի Հայոց Պատրիարքության Սրբոց Թարգմանչաց վարժարանի ուսուցիչներին Ստանիսլավսկու անվան թատրոնն արդեն ութ ամիս է առանց գեղարվեստական ղեկավարի է Հայկո․ Որինչ չի մնա Արևի շնչառությունը Բոլորը մեկին չպիտի սպասեն «Հարսանիք թիկունքում»․ աղմուկ հանած ներկայացումը թատրոն է բերել դատախազներին, ԱԱԾ աշխատակիցներին Ռաֆայել Իսրայելյանի ստեղծած խաչքարը կներառվի հուշարձանների ցանկում Կրոնական տեսակետ էֆթանազիայի մասին
website by Sargssyan