USD
EUR
RUB

Մելքիսեդեկի կոչումը․ Ամբողջ մի կյանք ծառայություն

 
 

Տեր Զաքարիա քահանա Ավետիսյանը 18 տարի իր քահանայական ծառայությունն է բերում Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցում: Նա 2004 թ. Նորք-Մարաշ համայնքի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու հոգևոր հովիվն է: Տեր հոր համոզմամբ քահանայությունը դժվար, պարտավորեցնող, բայց նաև երանելի ծառայություն է, քանզի հոգևորականը դառնում է Քրիստոսի առաքելության շարունակողը:

Ավտոէլեկտրիկի մասնագիտություն ընտրած ապագա հոգևորականը

Փոքր հասակից տատիկս մեզ միշտ տանում էր տարբեր սրբատեղիներ: Հաճախ մեզ պարտադրում էին համբուրել եկեղեցու կամ մատուռի դուռը, պատերը և խաչքարերը: Երեխա էինք, ինչ ասում էին, անում էինք` ուրախանալով, ծիծաղելով, տատիկի ձևերը կրկնելով. դրանով մեր մեջ սեր, խոնարհում ու հարգանք սերմանվեց դեպի եկեղեցին:

Դպրոցն ավարտելուց հետո պիտի որևէ բուհ ընդունվեի: Սկզբում ուղղությունը պոլիտեխնիկական կրթությունն էր, որովհետև շատ մեծ սեր ունեի և ունեմ տեխնիկայի, շինարարության, էլեկտրականության, ավտոմեքենաների նկատմամբ: Շատ ժամանակ քահանայությանը զուգահեռ իմ տան համար այլ գործեր եմ անում՝ զոդում, շինարարություն, պատ շարել, տանիք կապել և այլն: Հայրս արհեստավոր էր, քեռիս՝ էլեկտրիկ, նրանցից շատ բան եմ սովորել: Պապս երկար տարիներ խառատ է եղել, ամռան արձակուրդներին նրա հետ գնում էի աշխատելու: Ճեմարանական տարիներին ավելի հմուտ դարձա, քանի որ Վազգենյան դպրանոցում շինարարական աշխատանքներ էին ընթանում: Ճեմարան ընդունվելու հարցում ինձ բարի օրինակ եղավ պապիկիս եղբոր տղան, որը քահանա է: Նրա գեղեցիկ կեցվածքը, խոսքը և վարվելակերպն ինձ շատ հոգեհարազատ էին: Մի զրույցի ընթացքում երբ հարցրեց, թե ավարտելուց հետո ինչով եմ զբաղվելու, ասացի, որ ավտոէլեկտրիկի մասնագիտություն կընտրեմ: Նա ինձ խորհուրդ տվեց ընդունվել ճեմարան:

Հայոց հայրապետները՝ հոգևորականի իսկական օրինակ

Ճեմարան ընդունվեցի երջանկահիշատակ Վազգեն վեհափառի հայրապետության տարիներին: Նրա խոսքը ոգևորող էր: Միշտ ասում էր. «Հիշե՛ք, դուք մեր հոգևոր ֆիդայիներն եք, դո՛ւք պիտի պայքարեք»: Ներկայիս Վեհափառը Արարատյան Հայրապետական թեմի առաջնորդն էր: Նա հիմնեց Վազգենյան դպրանոցը և գրեթե ամեն օր գալիս էր Սևան, ժամերով մինչև գիշեր զրուցում էինք: Այդ զրույցները մեզ համար շատ դաստիարակչական եղան: Մենք նաև ինչ-որ տեղ կոփվեցինք, հղկվեցինք ոչ այնքան առարկաներ սովորելու, որքան այս անմիջական կապի, շփումների, հարաբերությունների, խորհուրդ և խրատների միջոցով: Միշտ հիշում եմ՝ վեհափառն ասում էր՝ սրտացավ եղեք ամեն ինչի նկատմամբ: Օրինակ, կոտրված ապակու համար ծախսված գումարը կարող է բարիք գործելուն ծառայել:

Հայ եկեղեցու «ծանր հրետանին»

Վազգեն Առաջինը, Գարեգին Առաջինը և Գարեգին Երկրորդը սիրում էին ասել, որ քահանաները հայ եկեղեցու «ծանր հրետանին» են և «սահմանապահները»: Զորքը ինչո՞վ է հզոր. իր զինատեսակներով և, հատկապես, ծանր հրետանիով, որից թշնամին սարսափում է: Այս խոսքերը ոգևորող էին, որովհետեւ մեզ վստահում էին, եկեղեցին մեզնից սպասելիք ուներ, և մենք, Տիրոջ ողորմությամբ, կարող ենք ինչ-որ բան անել:

Ձեռնադրվեցի 1999-ի սեպտեմբերին: Անդրանիկ Պատարագը մատուցեցի Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցում, որտեղ առաջին քայլերս էի արել, առաջին անգամ շապիկ հագել:

Ձեռնադրության ընթացքում ամենահետաքրքիր պահը ինձ համար անվանակոչությունն էր, երբ ձեռնադրող եպիսկոպոսը մյուռոնը քսելով ճակատիս՝ ասաց. «Օրհնեսցի եւ սրբեսցի ճակատս տեր Զաքարիա քահանայի»:

Հետևելով Քրիստոսի ճանապարհին

Շատ մեծ պատասխանատվություն է քահանայությունը: Այն նաև ծանր ծառայություն է: Մեզ ահռելի ուժ, հույս ու թեթևություն են տալիս մեր հոգևոր առաջնորդների գնահատականը, հավատավոր հոտի երախտագիտությունը և ի խորոց սրտի ասված շնորհակալությունը:

Քահանաներս մեր աչքի առաջ ունենք Քրիստոսի պատկերը, մեր հայրապետների և սրբերի անանձնական նվիրումն ու զոհաբերությունները, նաև՝ հոգևորականի տեսլականը, որը ուժ և զորություն էր տալիս:

Պատրաստեց Լուսինե ՂԱՐԻԲՅԱՆԸ
Շողակն ԱՐԱՐԱՏՅԱՆ

Լրահոս
Նախագահ Արմեն Սարգսյանն այցելել է հացադուլ հայտարարած կինոռեժիսորին Հայաստան Երբեք չմեռնես. Հովհաննես Գրիգորյան. մաս 1-ին Համերգային երեկո՝ նվիրված Հայկանուշ Դանիելյանին «Ինքներդ վրեժխնդիր մի՛ եղեք» Շերլոք Հոլմսի մասին պատմող բոլոր ստեղծագործությունները բնագրից առաջին անգամ թարգմանվել են հայերեն Հանձնվել է այլընտրանքային Նոբելյան մրցանակը Քամիները բոլոր․․․Ռազմիկ Դավոյան Մոցարտի «Ռեքվիեմ»-ը ներկայացվեց Գյումրու Սև բերդում Երաժշտությունն ամոքիչ ուժ ունի. Սերգեյ Սմբատյան Մոր աղոթքներն յուր երեխաների համար «Անվանի լուսանկարիչների մեծ մասը մասնագիտական կրթություն չունի» Մարդկային բարդ ու խճճված փոխհարաբերություններ՝ Էդգար Բաղդասարյանի «Էրկեն կիշեր» ֆիլմում Օրոր Մայր Հայաստանին Տաթևիկ Սազանդարյան․ Իմ Երևան Մի հացադուլի պատմություն Արարատ Սարգսյան. «Գյումրիում սիրելի անկյուններ կան, որտեղ սիրտդ ավելի արագ է խփում» Նոր նշանակումներ Եվրոպայում կանվանեն տարվա լավագույն ֆիլմը Հոգեհանգստյան արարողություն՝ 1988թ. երկրաշարժի զոհերի հիշատակին Այսօր 1988-ի երկրաշարժի 30-րդ տարելիցն է Գեղարդի վանքին տրամադրվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի ուժեղացված պաշտպանության կարգավիճակ Վարդապետների մասին Գալյա Նովենց Մեկնարկեց սոցիալական նոր ծրագիր 1988 թ. երկրաշարժի 30-րդ տարելիցի առիթով Եղիշե Չարենց․ Նավզիկե Կհնչեն Ալեքսեյ Շորի ստեղծագործությունները Առնո Բաբաջանյանի կյանքում «բարի քեռին» Արամ Խաչատրյանն էր, իսկ ուսանող-դաշնակահարի դեպքում՝ Երեւանի կոնսերվատորիան Ջուզեպե Վերդիի հանրահայտ «Ռեքվիեմը» կրկին հայաստանյան բեմում է Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսն իր օրհնությունը բաշխեց նորընծա վարդապետներին Կկատարվի հոգեհանգստյան արարողություն ի հիշատակ 1988 թ. երկրաշարժի զոհերի Ռուբեն Սևակ․ Երթալ․․․ Ռենտգենը՝ որպես արվեստ Ով է դառնալու թանգարանի ղեկավար՝ կրկին ոչ թումանյանագե՞տ Արթնություն և սթափություն Ձմեռային հեքիաթ»՝ Երևանի պատմության թանգարանում Ճշմարտության նահատակը «Սերն ու հավատարմությունը բացատրություն չունեն» Սպիտակի երկրաշարժի 30-րդ տարելիցին նվիրված միջոցառումներ՝ Գյումրիում, Վանաձորում և Սպիտակում Փակիր աչքերդ չերևաս
website by Sargssyan