USD
EUR
RUB

Մելքիսեդեկի կոչումը․ Ամբողջ մի կյանք ծառայություն

Տեր Զաքարիա քահանա Ավետիսյանը 18 տարի իր քահանայական ծառայությունն է բերում Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցում: Նա 2004 թ. Նորք-Մարաշ համայնքի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու հոգևոր հովիվն է: Տեր հոր համոզմամբ քահանայությունը դժվար, պարտավորեցնող, բայց նաև երանելի ծառայություն է, քանզի հոգևորականը դառնում է Քրիստոսի առաքելության շարունակողը:

Ավտոէլեկտրիկի մասնագիտություն ընտրած ապագա հոգևորականը

Փոքր հասակից տատիկս մեզ միշտ տանում էր տարբեր սրբատեղիներ: Հաճախ մեզ պարտադրում էին համբուրել եկեղեցու կամ մատուռի դուռը, պատերը և խաչքարերը: Երեխա էինք, ինչ ասում էին, անում էինք` ուրախանալով, ծիծաղելով, տատիկի ձևերը կրկնելով. դրանով մեր մեջ սեր, խոնարհում ու հարգանք սերմանվեց դեպի եկեղեցին:

Դպրոցն ավարտելուց հետո պիտի որևէ բուհ ընդունվեի: Սկզբում ուղղությունը պոլիտեխնիկական կրթությունն էր, որովհետև շատ մեծ սեր ունեի և ունեմ տեխնիկայի, շինարարության, էլեկտրականության, ավտոմեքենաների նկատմամբ: Շատ ժամանակ քահանայությանը զուգահեռ իմ տան համար այլ գործեր եմ անում՝ զոդում, շինարարություն, պատ շարել, տանիք կապել և այլն: Հայրս արհեստավոր էր, քեռիս՝ էլեկտրիկ, նրանցից շատ բան եմ սովորել: Պապս երկար տարիներ խառատ է եղել, ամռան արձակուրդներին նրա հետ գնում էի աշխատելու: Ճեմարանական տարիներին ավելի հմուտ դարձա, քանի որ Վազգենյան դպրանոցում շինարարական աշխատանքներ էին ընթանում: Ճեմարան ընդունվելու հարցում ինձ բարի օրինակ եղավ պապիկիս եղբոր տղան, որը քահանա է: Նրա գեղեցիկ կեցվածքը, խոսքը և վարվելակերպն ինձ շատ հոգեհարազատ էին: Մի զրույցի ընթացքում երբ հարցրեց, թե ավարտելուց հետո ինչով եմ զբաղվելու, ասացի, որ ավտոէլեկտրիկի մասնագիտություն կընտրեմ: Նա ինձ խորհուրդ տվեց ընդունվել ճեմարան:

Հայոց հայրապետները՝ հոգևորականի իսկական օրինակ

Ճեմարան ընդունվեցի երջանկահիշատակ Վազգեն վեհափառի հայրապետության տարիներին: Նրա խոսքը ոգևորող էր: Միշտ ասում էր. «Հիշե՛ք, դուք մեր հոգևոր ֆիդայիներն եք, դո՛ւք պիտի պայքարեք»: Ներկայիս Վեհափառը Արարատյան Հայրապետական թեմի առաջնորդն էր: Նա հիմնեց Վազգենյան դպրանոցը և գրեթե ամեն օր գալիս էր Սևան, ժամերով մինչև գիշեր զրուցում էինք: Այդ զրույցները մեզ համար շատ դաստիարակչական եղան: Մենք նաև ինչ-որ տեղ կոփվեցինք, հղկվեցինք ոչ այնքան առարկաներ սովորելու, որքան այս անմիջական կապի, շփումների, հարաբերությունների, խորհուրդ և խրատների միջոցով: Միշտ հիշում եմ՝ վեհափառն ասում էր՝ սրտացավ եղեք ամեն ինչի նկատմամբ: Օրինակ, կոտրված ապակու համար ծախսված գումարը կարող է բարիք գործելուն ծառայել:

Հայ եկեղեցու «ծանր հրետանին»

Վազգեն Առաջինը, Գարեգին Առաջինը և Գարեգին Երկրորդը սիրում էին ասել, որ քահանաները հայ եկեղեցու «ծանր հրետանին» են և «սահմանապահները»: Զորքը ինչո՞վ է հզոր. իր զինատեսակներով և, հատկապես, ծանր հրետանիով, որից թշնամին սարսափում է: Այս խոսքերը ոգևորող էին, որովհետեւ մեզ վստահում էին, եկեղեցին մեզնից սպասելիք ուներ, և մենք, Տիրոջ ողորմությամբ, կարող ենք ինչ-որ բան անել:

Ձեռնադրվեցի 1999-ի սեպտեմբերին: Անդրանիկ Պատարագը մատուցեցի Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցում, որտեղ առաջին քայլերս էի արել, առաջին անգամ շապիկ հագել:

Ձեռնադրության ընթացքում ամենահետաքրքիր պահը ինձ համար անվանակոչությունն էր, երբ ձեռնադրող եպիսկոպոսը մյուռոնը քսելով ճակատիս՝ ասաց. «Օրհնեսցի եւ սրբեսցի ճակատս տեր Զաքարիա քահանայի»:

Հետևելով Քրիստոսի ճանապարհին

Շատ մեծ պատասխանատվություն է քահանայությունը: Այն նաև ծանր ծառայություն է: Մեզ ահռելի ուժ, հույս ու թեթևություն են տալիս մեր հոգևոր առաջնորդների գնահատականը, հավատավոր հոտի երախտագիտությունը և ի խորոց սրտի ասված շնորհակալությունը:

Քահանաներս մեր աչքի առաջ ունենք Քրիստոսի պատկերը, մեր հայրապետների և սրբերի անանձնական նվիրումն ու զոհաբերությունները, նաև՝ հոգևորականի տեսլականը, որը ուժ և զորություն էր տալիս:

Պատրաստեց Լուսինե ՂԱՐԻԲՅԱՆԸ
Շողակն ԱՐԱՐԱՏՅԱՆ

Լրահոս
«Թաբոր լեռան վրայ» Պյոտր Սվիտալսկի․ «Սարյանը Հայաստանի այցեքարտն է Եվրոպայում» Freedom House. «Ազատությունն աշխարհում-2018». Հայաստանը և Լեռնային Ղարաբաղը «մասամբ ազատ» են, Ադրբեջանը՝ ոչ ազատ Մենք հաճախ կենտրոնանում ենք բաժակի վրա՝ մոռանալով վայելել սուրճի համը Ռուբեն Սևակ․ Դուն Հրաշքն ես Սերժ Սարգսյանը՝ ՀՀ ապագա նախագահի մասին․ «Նա պետք է վայելի հեղինակություն և որ ամենակարևորն է՝ անկողմնակալ մարդ լինի, ով երբեք քաղաքականությամբ չի զբաղվել» Նախագահ Սարգսյանը Հայաստանի ազգային հերոս Հովհաննես Չեքիջյանին հանձնել է Հայրենիքի շքանշանը Հայոց եկեղեցու կացությունը Սովետական իշխանության արշալույսին ՈՒրիշ ձկներ են ջրում Սոս Ջանիբեկյանը, Մաց Լանգբական, Տատյանա Սպիվակովան ու Նաիրա Զաքարյանը՝ Ջիվան Ավետիսյանի «Դրախտի դարպասը» ֆիլմում Քելե, քելե Սարկավագուհիների ավանդույթի վերականգման հարցում պետք է զգույշ լինել. Վահրամ քահանա Մելիքյան Արտերկրում գործող միակ պետական հայկական թատրոնի դերասանները հնրավորություն կունենան հանդիսատեսին ներկայանալ սեփական, վերանորոգված թատրոնի շենքում Էլ իմաստ չունի... Ընտրուեց Գերմանիոյ Հայոց Թեմի համար Առաջնորդական Տեղապահը Նախանձի մասին (բարոյախրատական պատում) Դեպի բանակ ճանապարհը անցնում է եկեղեցով Շքեղ հայկական թատրոն Հայաստանի սահմաններից դուրս․ Տիգրան Վիրաբյանի գրառումը Երաժշտական դեգերումներ՝ Դանիել Երաժիշտի հետ Այն տարիները, որոնք անցկացրեցի կալանավայրում, ինձ օգնեցին մարդ տեսակին ճանաչելու ավելի խորը. Մովսես Նիկողոսյան Սբ. Հովհաննես Կարապետի ծննդյան տոն Ամեն ինչ խաղ է: Ես դուրս մնացի խաղից Մարդու իմաստությունը ինչո՞ւ Սուրբ Հոգին աղավնու կերպարանքով իջավ Էքզյուպերիի «Գիշերային թռիչք»-ը հայերեն թարգմանությամբ կներկայացվի ընթերցողին Նապաստակն ու դերձակները Պատրանք Հայկական գինու երեկո Մինսկում Կյանքը մահվան շեմին Մարդ Հույս «Թե մի ճյուղ ես անգիտակցաբար կոտրել՝ տասը ծառ տնկիր» Ցուցահանդեսում որպես Մոդիլիանիի աշխատանք ներկայացված 20 գեղանկար կեղծ է ճանաչվել Մեր Տեր եւ Փրկիչ Հիսուս Քրիստոսի անվանակոչությունը. հունվարի 13-ին Օպերային թատրոնը 2018-ի խաղաշրջանը կբացի փետրվարի 4-ին՝ «Անուշ» օպերայով Ես դրսում ո՛չ ապրելու, ո՛չ էլ բնակարան ձեռքբերելու նպատակ չունեմ. Ավետ Բարսեղյանը Հայաստանում նոր գործ է պատրաստում Ամերիկյան կինոակադեմիան ավարտել է «Օսկար»-ի թեկնածուների ընտրությունը Ինչու Ռուզան Վիթը չի վերադառնում թատրոն Արյան կանչը «Մեծապատիվ մուրացկաններ»․ ռեժիսորը և ժամանակը
website by Sargssyan