USD
EUR
RUB

Ինչու Ռուզան Վիթը չի վերադառնում թատրոն

Դերասանուհին «փակագծեր» է բացում

Որեւէ ճանաչված արվեստագետի նույնիսկ կարճատեւ «անհետանալը» տարաբնույթ խոսակցությունների ալիք է բարձրացնում: Այս դեպքում նկատի ունենք դերասանուհի Ռուզան Վիթին, թեեւ նա շուրջ 4 տարվա լռությունից հետո 2017թ. հայտնվեց մեծ էկրանին (նկատի ունենք «Սուպեր մամա-2» ֆիլմը) եւ հեռուստասերիալներում՝ «Օտարը», «Նռան հատիկ»: Մինչդեռ այսօր տարբեր առիթներով դերասանուհուն մտաբերում են կինոռեժիսոր Վիգեն Չալդրանյանի «Քրմուհին» (2006թ.), Գայանե Գասպարյանի «Լռության նախերգանք» եւ 2013թ. Արշակ Ամիրբեկյանի «Ավելորդը» ֆիլմերում մարմնավորած գլխավոր դերերից:

Մասնագետները դեռեւս հիշում են 1990-ականների սկզբներից մեկ-երկու թատրոններում նրա տարբեր աշխատանքները, օրինակ՝ Պատանի հանդիսատեսի թատրոնում խաղացել է Ա. Վոլոդինի «Մողեսը», Էդուարդո դե Ֆիլիպոյի «Ծննդյան տոները սինյոր Կուպելոյի տանը», Ռոզովի «Երջանկություն որոնելիս» ներկայացումներում, «Համազգային»-ում՝ «Անբան Հուռին», «Օսկար», «Լիր արքա» եւ այլ բեմադրություններում, Ազգային ակադեմիականում էլ՝ «Մերժվածը» բեմադրության մեջ եւ այլն: Թվարկած աշխատանքներում դերասանուհին հանդես է եկել միայն գլխավոր կերպարներում: Արվեստագետի կյանքում եղել է «ֆրանսիական» շրջան. 1990-ականների կեսերին նկարահանվել է Փարիզում, «Անցնող երազներ» ֆիլմում (ռեժիսոր՝ Հիներ Սալեմ), ճանաչված անուններ Ժաքի Ներսեսյանի, Օլիվյե Սիտրուկի, Անեմոնի, Պատրիկ Բուշիտեի ընկերակցությամբ, դարձյալ գլխավոր՝ Զառայի դերում, «Մենություն» ֆիլմում՝ Լիլիի կերպարում, խաղընկերներ ունենալով Իվան Ֆրանեկին, Հաննա Շիգուլային, 2000-ականների սկզբներին «Լիմոնի օղի» ֆիլմում՝ Զինեի դերում:

Դերասանուհին բազմաշնորհ է. «Լիմոնի օղի» ֆիլմում ոչ միայն գլխավոր դերակատարն է, այլեւ զգեստների նկարիչը, իսկ 1990-ականների կեսերին Լայզա Մինելիին նվիրված շոու ծրագրում «Կաբարե տրիոյի» կազմում հանդես է եկել որպես պարուհի: Նրա շնորհների շարքում նշվում է նաեւ 2012թ. «Հարճը» ֆիլմի սցենարը, որտեղ համահեղինակ է դրամատուրգ Վալերի Թումասյանի հետ: Էլ չենք խոսում «Տարվա լավագույն դերասանուհի» մրցանակների մասին, որոնք ստացել է 2006թ. Հայաստանում եւ 2009թ.՝ Նյու Յորքում, «Քրմուհի» ֆիլմում գլխավոր դերակատարման համար:

Դերասանուհու հետ հանդիպման ժամանակ հետաքրքրվեցինք՝ նախ՝ ինչո՞ւ չի վերադառնում թատրոն եւ ի՞նչը նրան դրդեց տարվել հեռուստասերիալով: «Դիմել եմ «Համազգային» թատրոն, բնականաբար՝ վերադառնալու համար, ասացին, որ ազատ հաստիք չկա: Խորհուրդ տվեցին դիմել Սունդուկյան թատրոն, քանի որ «իմ տեղը մեծ բեմում է»: Դիմեցի, նույն պատասխանը: Հետո արդեն նախկին մշակույթի նախարարին դիմեցի: Խոստացավ, բայց… Բախվեցի այն իրականությանը, որ անփորձ, բեմական կենսագրություն չունեցող դերասաններ են ընդունվում… Վերջապես հասկացա՝ եթե իմ կարիքը չունեն, ապա, գոնե այս շրջանում, պետք է ապրել այնպես, ինչպես թելադրում է կյանքը»,- ասաց մեր զրուցակիցը:

Դիտարկմանը՝ ձեր խոսքերից ելնելով՝ կյանքը թելադրեց մուտք գործել հեռուստասերիալ, Ռուզան Վիթը պատասխանեց. «Մենք ապրում ենք այնպիսի ժամանակներում, որտեղ թագավորում է քաոսը: Իսկ նման իրավիճակում կոնկրետ ծրագրեր իրականացնելն անհնար է: Իսկ ես ընտրել եմ այս մասնագիտությունը եւ պարզապես ժամանակ չունեմ սպասելու: Հավելեմ նաեւ, որ բարիկամեցողներս ասում են՝ ախր հայ ռեժիսորներն ինչպե՞ս քեզ հրավիրեն, չէ՞ որ դու արտաքնապես նման ես օտարազգի…»: Իսկ թե ավելի քան 15 տարի անց ինչպե՞ս համաձայնեց առաջին անգամ հանդես գալ կատակերգական կերպարով, Ռուզան Վիթն ասաց. «Այո, առաջին անգամ հանդես եմ եկել կոմեդիայի ժանրում եւ բախտս բերել է: Այս առումով հիշում եմ իմ ստեղծագործական կյանքի ֆրանսիական շրջանը. շրջապատված էի իսկապես տաղանդավոր մարդկանցով՝ մեզանում ճանաչված անուններ Հայկ եւ Արամ Մարությաններ, Վահագն Խաչատրյան, Սերգեյ Հարությունյան, Վարդան Հակոբյան եւ այլն: Կերազեի երբեւէ աշխատել այս թիմի հետ եւս մեկ անգամ ու վայելել նման ստեղծագործական ընթացք»:

ՍԱՄՎԵԼ ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ

Լրահոս
«Թաբոր լեռան վրայ» Պյոտր Սվիտալսկի․ «Սարյանը Հայաստանի այցեքարտն է Եվրոպայում» Freedom House. «Ազատությունն աշխարհում-2018». Հայաստանը և Լեռնային Ղարաբաղը «մասամբ ազատ» են, Ադրբեջանը՝ ոչ ազատ Մենք հաճախ կենտրոնանում ենք բաժակի վրա՝ մոռանալով վայելել սուրճի համը Ռուբեն Սևակ․ Դուն Հրաշքն ես Սերժ Սարգսյանը՝ ՀՀ ապագա նախագահի մասին․ «Նա պետք է վայելի հեղինակություն և որ ամենակարևորն է՝ անկողմնակալ մարդ լինի, ով երբեք քաղաքականությամբ չի զբաղվել» Նախագահ Սարգսյանը Հայաստանի ազգային հերոս Հովհաննես Չեքիջյանին հանձնել է Հայրենիքի շքանշանը Հայոց եկեղեցու կացությունը Սովետական իշխանության արշալույսին ՈՒրիշ ձկներ են ջրում Սոս Ջանիբեկյանը, Մաց Լանգբական, Տատյանա Սպիվակովան ու Նաիրա Զաքարյանը՝ Ջիվան Ավետիսյանի «Դրախտի դարպասը» ֆիլմում Քելե, քելե Սարկավագուհիների ավանդույթի վերականգման հարցում պետք է զգույշ լինել. Վահրամ քահանա Մելիքյան Արտերկրում գործող միակ պետական հայկական թատրոնի դերասանները հնրավորություն կունենան հանդիսատեսին ներկայանալ սեփական, վերանորոգված թատրոնի շենքում Էլ իմաստ չունի... Ընտրուեց Գերմանիոյ Հայոց Թեմի համար Առաջնորդական Տեղապահը Նախանձի մասին (բարոյախրատական պատում) Դեպի բանակ ճանապարհը անցնում է եկեղեցով Շքեղ հայկական թատրոն Հայաստանի սահմաններից դուրս․ Տիգրան Վիրաբյանի գրառումը Երաժշտական դեգերումներ՝ Դանիել Երաժիշտի հետ Այն տարիները, որոնք անցկացրեցի կալանավայրում, ինձ օգնեցին մարդ տեսակին ճանաչելու ավելի խորը. Մովսես Նիկողոսյան Սբ. Հովհաննես Կարապետի ծննդյան տոն Ամեն ինչ խաղ է: Ես դուրս մնացի խաղից Մարդու իմաստությունը ինչո՞ւ Սուրբ Հոգին աղավնու կերպարանքով իջավ Էքզյուպերիի «Գիշերային թռիչք»-ը հայերեն թարգմանությամբ կներկայացվի ընթերցողին Նապաստակն ու դերձակները Պատրանք Հայկական գինու երեկո Մինսկում Կյանքը մահվան շեմին Մարդ Հույս «Թե մի ճյուղ ես անգիտակցաբար կոտրել՝ տասը ծառ տնկիր» Ցուցահանդեսում որպես Մոդիլիանիի աշխատանք ներկայացված 20 գեղանկար կեղծ է ճանաչվել Մեր Տեր եւ Փրկիչ Հիսուս Քրիստոսի անվանակոչությունը. հունվարի 13-ին Օպերային թատրոնը 2018-ի խաղաշրջանը կբացի փետրվարի 4-ին՝ «Անուշ» օպերայով Ես դրսում ո՛չ ապրելու, ո՛չ էլ բնակարան ձեռքբերելու նպատակ չունեմ. Ավետ Բարսեղյանը Հայաստանում նոր գործ է պատրաստում Ամերիկյան կինոակադեմիան ավարտել է «Օսկար»-ի թեկնածուների ընտրությունը Ինչու Ռուզան Վիթը չի վերադառնում թատրոն Արյան կանչը «Մեծապատիվ մուրացկաններ»․ ռեժիսորը և ժամանակը
website by Sargssyan