USD
EUR
RUB

Սիրում եմ մի փոքր «չարչարել» հանդիսատեսին. Շարլ Ազնավուր

 
 

Նա Փարիզի Հաղթական կամարի հարևանությամբ գտնվող մի շքեղ հյուրանոցում է իջևանել: Հայազգի շանսոնյեն՝ Շարլ Ազնավուրն իր մոխրագույն կոստյումով փխրուն է թվում: Բոլորի համար լինելով կենսուրախ ու զվարճալի, ծանրակշիռ ու հուզառատ, Ազնավուրը գուցե հուշարձան է, սակայն ամենից առաջ՝ նա մարդ է: Ladepeche.fr կայքը ներկայացնում է հարցազրույց մեծանուն արտիստի հետ:

- Դուք սիրում եք կատակել բեմում…

- Ես անեկդոտներ չեմ պատմում, իմ կյանքից եմ խոսում: Լավ ապրելու համար մարդուն հումոր է պետք: Մի հրաժարվեք մանկության բառապաշարից և հայացքներից: Դուք պետք է ամեն բացվող օր աշխարհը նորովի բացահայտեք՝ մանկան աչքերով:

- Ինչու՞ որոշեցիք նորից շրջագայել:

- Ես երբեք կանգ չեմ առնում, որովհետև երջանիկ եմ բեմում և դեռ չեմ հոգնել շրջագայելուց: Երգն իմ աշխատանքն է, և այն ինձ դուր է գալիս: Ինձ դուր է գալիս իմ լսարանը, աշխատանքը, ինքնարտահայտումը: Աշխատանքն իմ ամենամեծ հաճույքն է:

- Դուք Ձեզ հաճախ եք կոչում արհեստավոր:

- Դա այն է, ինչ կա: Իմ տեքստերը գրված են միլիմետրերով: Մենք չենք կարող փոխել, օրինակ, ստորակետը: Չի կարելի ունենալ ֆրանսերենի նման հրաշալի գործիք և դրանով ինչ-որ հիանալի բան չստեղծել:

- Ինչպե՞ս դիմացաք Ջոնի Հոլիդեյի մահվան լուրին:

- Ես շատ տանջվեցի: Ես սգացել եմ հայկական ձևով. 40 օրվա ընթացքում մի շարք կանոններ եմ պահել, ինչպես, օրինակ, ալկոհոլից հրաժարվելը: Բայց իրականում ես քիչ եմ տեսել՝ ինչ կատարվեց նրա մահվան շուրջ՝ այն մարդկանց հետ, ովքեր պնդում էին, որ նրա լավագույն ընկերներն են:

- Ո՞ր տարիքում զգացիք, որ երգիչ եք դառնալու:

- Երգն իմ կյանք է մտել մորս հետ: Նա ֆրանսերեն հազիվ էր խոսում, բայց երգում էր կոմպոզիտոր Ռեյնալդո Հանի հեղինակած «Ծովից երկու քայլ այն կողմ» երգը:

- Դուք Ձեր կարիերան շատ վաղ եք սկսել՝ 9 տարեկանում:

- Այդ տարիքում ես չէի երգում, ես խաղում էի կատակերգություններում: Առաջին անգամ ես հայերեն բանաստեղծություն արտասանեցի և ծափերից հաճույք ստացա: Ես գիտեի փարիզյան երեք թե չորս թատրոնների ցուցապաստառները, մի անգամ ինձ առաջարկեցին օպերետում խաղալ: Ես պետք է երգեի, պարեի և կոմեդիա խաղայի: Ինձ տրվել էր մի հատված, որից ամաչում էի. ես ստիպված էի հագնել բալետի պարուհու զգեստ: Դա արվում էր՝ գումար խնայելու համար: Շոուի պրոդյուսերը այդքան ժլատ էր:

- Դուք հիշու՞մ եք Ձեր առաջին համերգը:

- Ես նյարդայնանում էի, բայց այլևս այդպես չի լինում:

- Ի՞նչ եք զգում հանդիսատեսի առաջ:

- Ինձ դուր է գալիս մի փոքր «չարչարել» նրան: Հանդիսատեսը վատ սովորություն ունի. ցանկանում է լսել միայն այն երգերը, որոնք գիտե: Եթե մենք հետևենք այդ ցանկությանը, նոր երգեր չենք գրի: Ես նրանց դրդում եմ լսել, քանի որ նորություններ եմ ներկայացնում, ինչպիսիք չեն եղել այն ժամանակ, երբ նոր էի սկսում: Ես հանդիսատեսին վերադարձնում եմ այն բանին, ինչից նրանք ցանկանում են փախչել:

- Այդուհանդերձ, Ձեր շատ «սև» երգեր հաջողություն են վայելում:

- Ինձ երգի բիզնեսը չի հետաքրքրում: Ես կցանկանայի, որ իմ երգերը հայտնի լինեն, այդ բառն ինձ դուր է գալիս, սակայն հայտնի լինեն այն առումով, որ վերաբերում են մարդկանց: Ես հաջողության հասնելու համար չեմ ստեղծագործում: Ես գնում եմ այնտեղ, ուր ցանկանում եմ, և երբեք չեմ փոխել իմ այս սկզբունքը: Հանդիսատեսը շուտ զգաց, որ այդպես է, իմ երգերից մի քանիսի ռադիոհեռարձակումն արգելված էր:

- Դուք Ձեր աշխատանքով լավ եք ապրել:

- Ես փողի նկատմամբ անտարբեր եմ: Ես չգիտեմ՝ որքան գումար ունեմ: Ես ուրախ եմ, որ երգն ինձ լավ է կերակրում, սակայն դա ուրիշ պատմություն է:

- Դուք հպարտանու՞մ եք նրանով, որ Ֆրանսիայի խորհրդանիշն եք:

- Այո, ինձ դուր է գալիս, երբ ինձ ասում են. «Ես ֆրանսերեն եմ սովորել, որ հասկանամ Ձեր երգերը»:

- Երգից բացի ի՞նչ նախասիրություններ ունեք:

- Ինձ դուր է գալիս լուսանկարչությունը՝ բոլոր առումներով: Ինձ հետաքրքրում են հուշարձանները, բացիկները, ես դրանք գնում եմ: Ես նախընտրում եմ տեսնել փողոցային տեսարաններ, երեխաների: Երբ ես գրում եմ՝ լուսանկարում եմ: Իմ մյուս կիրքն էլ շարժումն է:

Սկզբնաղբյուր՝ Panorama.am:

Լրահոս
Արթիկում որմնանկար է հայտնաբերվել Ես Հայաստան, ես քարե․․․ Ամեն. Հայր Սուրբ. Ֆեդերիկո Մոնդելչի Մահվան տեսիլ Դիրիժոր Դեբորա Վոլդմանը հանդես կգա Կամերային նվագախմբի հետ Հազվադեպ ներկայացվող ինքնատիպ ստեղծագործություններ՝ Կամերային նվագախմբի կատարմամբ Ֆորշ․ Կառապան Սերգեյ Սմբատյանը ներկայացրեց Սիմֆոնիկ նվագախմբի առաջիկա ծրագրերը Մոսկվայում հոսպիտալացվել է Արմեն Ջիգարխանյանը. նրա վիճակը միջին ծանր է Երկու տների առակը «Գուցե գլխումս մի երկ ծագի, որտեղ իր տեղը կունենա հայկական մեղեդին» Վերականգնումից հետո բացվել է Տաթևի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին Պետրոս Դուրյան․ «Դրժել» Ունենալու ենք հիանալի հյուրեր. «Ռեանիմանիայի» տնօրեն Ստրասբուրգի Մայր տաճարում ելույթ ունեցավ «Նաղաշ» համույթը Զար զընգը, Կոմիտաս վարդապետ Տասը կույսերի առակը Պետական սիմֆոնիկ նվագախմբի այս տարվա համերգաշրջանը կառանձնանա «Մայքլ Ջեքսոն» նախագծով Հայաստանի վարպետները ներկայացրին ձեռագործ իրեր Պողոս Ադրիանապոլսեցի՝ «Խրատի թանգարան» Արցունքներս Պարապություն «Առաւօտ լուսոյ»․ «Գեղարդ» երգչախումբ Հովհաննես Բադալյան․ «Գարեգին Նժդեհ» «Չախու» Ռաֆայել Պատկանյան.«Արաքսի արտասուքը» «Սպարտակը» կցուցադրվի Աթենքի հնագույն ամֆիթատրոնում Համերգ՝ նվիրված «Նեմեսիս» գործողության մասնակիցներին Նիկոլա Ազնավուր. Իմ հայրը գերմարդ էր Հայաստանյան պրեմիերա՝ Յուրի Բաշմետի և «Մոսկվայի մենակատարներ»-ի համերգին Մոնթե Մելքոնյան Տէր ողորմեա. Հայր Աղան Երնջակյան Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսն ընդունեց ՀՀ-ում ԱՄՆ դեսպանին Ո՞ւր Մնաց Օրօր Մանրադիտակային քանդակների հեղինակների աշխատանքները՝ կողք-կողքի Հայոց ցեղասպանության թանգարան-ինստիտուտի ժամանակավոր ցուցադրությունների սրահում բացվեց նոր երկու ցուցադրություն՝ «Ապրելու կամքը և փրկելու առաքելությունը» և «Գրիգոր Ճօլօլեան. Փարիզի հայ լուսանկարիչը» Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը հանդիպում ունեցավ նորաօծ եկեղեցականների հետ Ալեքսանդր Կոտի «Սպիտակ» ֆիլմը Հայաստանի կողմից ներկայացվել է «Օսկար»-ի Թուրք լրագրող. «Ինչու՞ չկա Կոմիտասի հուշարձանը իր ծննդավայր Քյութահյայում. նրա համար, որ հա՞յ է». Էրմենիհաբեր
website by Sargssyan