USD
EUR
RUB

Ինչու է եկեղեցին խաչը վստահում աստվածաշնչյան պատվիրաններ խախտողին. հարցազրույց

 
 

«Ժողովուրդ» օրաթերթը զրուցել է Հայ առաքելական եկեղեցու Արարատյան Հայրապետական թեմի առաջնորդական փոխանորդ, Գերաշնորհ Տեր Նավասարդ արքեպիսկոպոս Կճոյանի հետ:

-Սրբազա՛ն, Հայ առաքելական եկեղեցու խաչքավորները սովորաբար ի՞նչ սկզբունքով են ընտրվում:

-Եկեղեցում խաչքավորները Հովհաննես Մկրտչի դերում են հանդես գալիս: Որպես ոսկե կանոն եւ սկզբունք գոյություն չունի: Մարդը, որը եկեղեցուն գնահատել գիտի, եկեղեցու գիտակցությունն ունի այդ առաքելության մեջ, թե իր տեղն ու դերը որն է, հենց նրանց միջից էլ կարող են ընտրվել խաչքավորները:

-Տարիներ շարունակ տարբեր պաշտոնյաներ են եղել խաչքավոր, ինչո՞ւ եկեղեցում որեւէ ընդդիմադիր գործիչ երբեք խաչքավոր չի դառնում:

-Որ նայեք տարբեր եկեղեցիներում, կգտնեք ամեն սոցիալական խավի ներկայացուցչի, բոլոր տեսակի:

-Հիմա կոնկրետ մեր եկեղեցում կա՞:

-Ես երբեք չեմ հարցնում, թե որ եկեղեցում հոգեւոր հովիվը ում է նախընտրում, որ դառնա տվյալ տարվա խաչքավորը: Իրենք ազատ են: Էդպես կենտրոնացված համակարգված չէ: Տվյալ հավատքի հոգեւոր հովիվը իր ծխական խորհրդի հետ պետք է որոշի, թե ով կարղ է լինել Սուրբ Ծննդյան խաչի քավորը: Արարատյան թեմում 34 եկեղեցիներ կան, ուրեմն այդ քանակով էլ խաչքավոր կա:

-Օրինակ` ՀՀ պաշտպանության նախարար Վիգեն Սարգսյանը, որը Սուրբ Ծննդյան պատարագի օրը խաչքավոր եղավ, ըստ Ձեզ` դա ավելի շատ գովազդային արշա՞վ է, թե՞ հավատ առ Աստված:

-Գովազդային արշավ չէ դա: Վիգեն Սարգսյանը հավատացյալ հայ քրիստոնյա է: Եվ ազգ-եկեղեցի, եկեղեցի-բանակ հասկացողությունները մեզ համար առաջնային նշանակութուն ունեն մեր առաքելության մեջ: Դա պետք է տեսնել էդ շրջագծի մեջ:

-Սրբազա՛ն, պաշտոնյաներն այդ խաչը բռնելով` ինչի՞ են ձգտում: Մենք նկատեցինք, որ ՀՀ ԱԺ Էդուարդ Շարմազանովն էլ իր հայրենի Ախթալայում էր խաչքավոր եղել:

-Մի էսպիսի հարց. որեւէ ընդդիմադիր գործիչ կա՞, որ ցանկություն է ունեցել այն եկեղեցին, որտեղ ինքը հաճախում է, այցելում է որպես պարզ հավատացյալ, կապ ունենա տվյալ համայնքի, ծխական խորհրդի եւ հոգեոր հովվի հետ եւ չդառնա խաչքավոր: Կարծում եմ` հնարավոր չէ, որ չդառնա: Ես կարծում եմ` պաշտոնյա լինելու հանգամանքը կարեւոր չէ, պատասխանատվություն վերցնելու հանգամանքն է կարեւոր: Պատասխանատո՞ւ է նա, արդյոք, հոգեւոր քաղցր լուծը իր վրա վերցնի:

-Հայտնի է, որ պաշտոնյաները, օրինակ` քաղաքական գործիչները, հաճախ են ստում: Աստվածաշնչական պատվիրաններ խախտողին ինչպե՞ս է եկեղեցին վստահում խաչը:

-Կարող եմ մի ձեւով պատասխանել. աշխարհում չկա մի ազգ, որ Աստծուն հավասար լինի, դրա համար էլ մարդկանց համար կա ապաշխարության խորհուրդը: Եթե էսօր վերցնենք կատարյալ մարդ, ինչպես մեր տեր Հիսուս Քրիստոսն էր, գոյություն չունի, բայց դրա ձգտումը օրինակի տեսքով տվել է հենց ինքը` Հիսուսը` աստվածամարդ դառնալով: Յուրաքանչյուր մարդուն բնորոշ է սխալներ անելը, թերացումներ ունենալը, բայց ձգտում չցուցաբերելը դա արդեն խոսում է, որ մարդն ընկած է, չի ուզում վեր կենա:

-Շատ քննադատվեց Վիգեն Սարգսյանը…:

-Շատ իզուր:

-Ի՞նչ պետք է անի նա, որպեսզի Հայ առաքելական եկեղեցու հավատավորների մոտ վստահություն ձեռք բերի:

-Ես չեմ կարծում, որ Վիգեն Սարգսյանը հավատավորների մոտ վստահություն չունի: Ձեր ասածը թյուրըմբռնում է: Նման կարծիք մեր հավատացյալները չունեն, որքանով ես գիտեմ: Վիգեն Սարգսյանը զբաղեցնում է մի կարեւորագույն պաշտոն, որը կապված է հայոց բանակի հետ: Մեր զավակներն են ծառայում սահմանի վրա: Եվ մենք նրանց աջակից ու զորակից ենք: Եվ Վիգեն Սարգսյանը նրանց համար պատասխանատու է ի պաշտոնե: Ինչո՞ւ նրա նկատմամբ թերահավատություն լինի, եւ ոչ թե վստահություն: Ես կարծում եմ` վստահություն կա, եւ Վիգեն Սարգսյանը լրիվ արդարացնում է իր պաշտոնավարության մեջ հավատացյալների ըմբռնումները:

-Անցած տարվա վերջին օրը ՀՀ նախագահի կողմից Դուք պարգեւատրվեցիք «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի շքանշանով: Ձեզ բացատրվե՞լ է, թե հատկապես որ ծառայության դիմաց եք ստացել մեդալը:

-Նման բաները ինձ չեն բացատրում: Նման բաները որոշում են, հո ինձ չեն բացատրելու:

-Կարծեք թե հոգեւորականներից միայն Դուք եք պարբերաբար ՀՀ իշխանության կողմից գնահատականի արժանանում: Ո՞րն է գաղտնիքը:

-Գաղտնիք չկա: Նայեք անցած ժամանակների պարգեւատրումները, կտեսնեք, որ ես չկամ: Ինչո՞ւ եք էդպես առանձնացնում ինձ: Այդ պարգեւը, որ տրվել է, վերաբերում է բոլոր եկեղեցականներին եւ նրանց գործունեությանը:

Սկզբնաղբյուր՝ armchurch.info։

Լրահոս
Աշոտ Ալեքսանյան․ Փորձեր և փորձություններ «Արարող ձեռքերը»՝ Գեւորգյան հոգեւոր ճեմարանում 1920-ականների գերմանական կինոն՝ Երևանում Հովհաննես Թումանյան․ Սպասում Մարդիկ բարի են գիտակցաբար Կոնստանտին Օրբելյան․ «Ծրագրերը շատ են, ակնկալում ենք աջակցություն թե՛ մասնավոր հատվածից, և թե՛ մեր պետությունից» «Հայկական մշակույթի շաբաթ»՝ Կիևում «Հայ ժողովրդական հեքիաթներ» ժողովածուն ներկայացվել է ընթերցողներին Վահան Տերյան․ Բանաստեղծությունների հավաքածու Վահան Տերյան․ Սին խոսքերի մեջ «Մաշան և արջը» մուլտֆիլմը հայտնվել է Գինեսի ռեկորդների գրքում Ռիո դե Ժանեյրոն հռչակվել է 2020թ. ճարտարապետության համաշխարհային մայրաքաղաք Լևոն Խեչոյան․ Շաբաթ, կիրակի Ռազմիկ Դավոյան․ Քամիները բոլոր Հայրենասիրական բանաստեղծություններ Դեյվիդ Բոուին՝ 20-րդ դարի մեծագույն էստրադային արտիստ Մկրտիչ Պեշիկթաշլյան. Բանաստեղծություններ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսն ընդունեց Հայաստանում ՄԱԿ-ի մշտական համակարգողին Տարցին թագաւորի կուսանք Պահանջում են կենտրոնացնել կինոյին տրվող պետական միջոցները այդ կառույցում. բաց նամակ «Ես չկարողացա աշխատել մարդկանց հետ, որոնք փող են տալիս ու քեզնից հիմարություններ են պահանջում» Բոլորն անխտիր ներքաշված են մի մեծ կեղծիքի մեջ Եղել են դագաղ բռնող, Ա տղամարդ, Բ տղամարդ, Ճ կին «Կինն Աստծու էակ է» Հրեշտակային Ռեժիսորը` նախարարության եւ թատրոնի փոխհարաբերության մասին. «Մամա ջան, գուցե ինձ կերակրեի՞ր» Հենրիկ Էդոյան․ Բանաստեղծությունների հավաքածու Պարանոյա Հայկական արվեստն անպայման պետք է ներկայացված լինի այստեղ. Արմեն Սարգսյան Մարդ չի կարող սուրբ լինի իր խոհանոցի մեջ... «Մեր ջահելության ռաբիսն անգամ չես համեմատի այսօրվա էժանագին երաժշտության հետ» Մեկնարկում են Սիլվա Կապուտիկյանի ծննդյան 100-ամյակին նվիրված միջոցառումները Գյումրու բաց երկնքի տակ գտնվող հուշարձանների պահպանության համար ոչ մի աշխատանք չի արվել. Վ. Ղուկասյան ՀՀ վարչապետի որոշմամբ ստեղծվել է Ռաֆայել Ջրբաշյանի հուղարկավորության կազմակերպման հանձնաժողով Եզերքը Աիդ Անի Ամսեյան. Բանաստեղծություններ Անհրաժեշտ է Երեւանի կոնսերվատորիայում էլ բացել էլեկտրոնային ակադեմիական երաժշտության դասարան Եղիսե մարգարե Կյանքից հեռացել է ՀՀ ժողովրդական արտիստ, բեմադրիչ Ռաֆայել Ջրբաշյանը Երևանի պաստառային արվեստի պատմությունը՝ ցուցահանդեսում
website by Sargssyan