USD
EUR
RUB

Հոգևո ծառայության դժվարին ոլորաններում հոգևորականը հիվանդին հավիտենական կյանքի հույս է բերում․․․

 
 

Սիրելի՛ ընթերցող, վերոնշյալ խորագիրը կրող շարքի շրջանակում մեր երկրորդ հանդիպումը Քանաքեռի Ս. Հակոբ եկեղեցու հոգևոր սպասավոր Տեր Շմավոն քահանա Ղևոնդյանի հետ է: Զրուցելու ենք բարդ ու անբուժելի հիվանդությունների դեպքում մարդկանց անհրաժեշտ հոգևոր խորհուրդների առանձնահատկություններից:

Հանդիպման սկզբում տեր Շմավոնն անդրադարձավ այն հարցին, թե ի՞նչ սկզբունքով են հոգևորականներն այցելում հիվանդանոցներ:

-Մենք մեր նախաձեռնությամբ պարբերաբար հանդիպում ենք հիվանդների հետ, իսկ եթե հովվության տարածքում կա մատուռ ունեցող հիվանդանոց, ապա իրականացնում ենք նաև այդ մատուռի հոգևոր սպասարկումը: Օրինակ՝ Կոնդի Ս. Հովհաննես Մկրտիչ եկեղեցում ծառայելու տարիներին պարբերաբար լինում էի «Նաիրի» բժշկական կենտրոնի Ս. Հարություն մատուռում, որտեղ էլ հենց հանդիպում էի հիվանդներին, բժշկության աղոթքներ ընթերցում:

Իսկ եթե կային այնպիսի հիվանդներ, որոնք չէին կարող իջնել մատուռ, հարազատների միջոցով տեղյակ էին պահում, և ես այցելում էի նրանց: Սա հիվանդներին հոգևոր ծառայություն մատուցելու անհրաժեշտ, բայց դեռևս այդքան տարածում չունեցող տարբերակ է: Այսօր հոգևորականին հիմնականում խնդրում են այցելել հիվանդանոց այն պահին, երբ քահանան հազիվ հասցնում է խոստովանության կարգ կատարել և վերջին հաղորդությունը տալ:

-Ինչպե՞ս է հոգևորականը կարողանում հաղթահարել այն դժվարությունները, որ ծագում են մահացու հիվանդություն ունեցող մարդկանց հետ շփվելիս: Ի՞նչ հմտություններ են անհրաժեշտ հաջողության հասնելու, այս հիվանդների կյանքում ինչ-որ լուսավոր կետ մտցնելու հարցում:

-Ոչ մի գիտելիք չի կարող օգնել մահամերձ մարդու հետ շփվելիս: Միայն Աստծուց տրված շնորհով ու օրհնությամբ կարող ես գտնել այն խոսքերը, որ թեթևություն կբերեն տվյալ մարդուն, քանի որ չես կարող քարացած մոտեցում ունենալ յուրաքանչյուր հիվանդի հանդեպ: Այն մարդիկ, որոնց մոտ դեռ նոր է սկսվել հիվանդությունը, բավականին ընկճված են լինում, վախենում են մահվանից, որովհետև մտածում են՝ դեռ որքան երկար կյանք ունեին ապրելու: Նրանք մշտապես մի հարց են տալիս. «Ինչու՞ հենց ինձ հետ պատահեց սա, չէ՞ որ բարեպաշտ եմ եղել»:

Երբեմն հիվանդները ոչ ոքի հետ չեն ուզում հաղորդակցվել: Ուստի հանդիպում ենք բարեկամների հետ, բայց հաճախ հարազատներն էլ աջակցության կարիք են ունենում: Բոլորիս շատ անհրաժեշտ է ընթերցել Հոբի գիրքը, որտեղ համբերատարության և Աստծո փառաբանության բազում օրինակներ կան:

-Ինչպե՞ս է հոգևորն օգնում այս հիվանդներին հաղթահարել ողբերգությունը:

-Ոմանք ամենասկզբում չարանում են, երբ իմանում են մահացու հիվանդության մասին. դա պայմանավորված է վերջի, անկարողության զգացումով, հույսի կորստով: Շատ հիվանդներ հոգևոր զրույցի կարիք ունեն, ինչից հետո հանգստանում են: Մարդկանց հիմնականում հաճելի է լսել խաղաղություն բերող աղոթքների ձայնը: Հայերի մոտ սովորություն կա մարդուն մինչև վերջին պահը չասել, որ նա մահացու հիվանդ է: Այս դեպքում նա չի կարողանում հոգևոր առումով պատրաստվել, ուստի հիվանդին բժիշկը կամ հարազատները կամ հենց հոգևորականը պետք է ասեն՝ կյանքիդ օրերը կրճատվեցին, և դու այլևս քիչ ժամանակ ունես հոգուդ մասին մտածելու: Իմացությունը ազատություն է բերում. երբ մարդը տեղյակ է, արդեն ազատ է նյութական ամեն ինչից, մտածում է իր հոգու մասին: Մահացող մարդիկ հավատավոր մեկի ներկայության կարիքն ունեն, որովհետև վախենում են մենակ անցնել անծանոթ ճանապարհը:

-Նոր կտակարանում Իր քարոզներին զուգահեռ Հիսուս Քրիստոս նաև մեծ թվով հիվանդների էր բուժում, ինչը շատ հաճախ պայմանավորված էր հենց ապաքինվողի հավատով: Ի՞նչ խորհուրդ ունի սա մեզ համար:

-Հիսուս ցույց էր տալիս, որ եթե մարդը հավատք ունենա, նրան ոչ մի բան չի կարող հաղթել: Իսկ այսօր մեր հավատքը ոչ միայն շատ տկար է, այլև սպառողական վիճակի է հասել. ինչ-որ բան խնդրելու, ուզելու միջոց է միայն: Երբ Հիսուս Կափառնայում մտավ, նրան մոտեցավ մի հարյուրապետ և աղաչելով՝ ասաց. «Տե՛ր, ծառաս տանը անդամալույծ ընկած է և չարաչար տանջվում է»: Հիսուս նրան ասաց. «Ես կգամ և կբժշկեմ նրան»: Հարյուրապետը պատասխանեց և ասաց. «Տե՛ր, ես արժանի չեմ, որ դու իմ հարկի տակ մտնես. այլ խոսքո՛վ ասա, և իմ ծառան կբժշկվի…»: Եվ Հիսուս բարձրաձայնեց. «Ասում եմ ձեզ, որ Իսրայելի մեջ իսկ այսպիսի հավատ չգտա երբեք» (Մատթեոս Ը 5-10):

Այսինքն՝ հարյուրապետի հավատի համաձայն՝ նրա ծառան բժշկվում է, ինչը շատ կարևոր օրինակ է: Տերը կարող էր նաև առանց մարդու հավատի էլ բժշկել, բայց կարևորվում է հենց մեր հավատն առ Աստված: Ուստի, երբ հիվանդն առանց հավատի է մոտենում հոգևորականին, պարզապես այդ մի տարբերակն էլ փորձելու մտայնությամբ, ապա կրկին ձախողվում է: Իսկ եթե հավատով է գալիս, ճանապարհից անգամ սկսվում է նրա բուժումը, ինչին ես հաճախ եմ ականատես եղել: Ուրախացել եմ ամեն անգամ նման օրինակներով և փորձել եմ չհպարտանալ՝ հիշելով, որ անոթ եմ, որի միջով անցնում է կենարար զորությունը:

Հարցազրույցը` Արփի ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
Շողակն ԱՐԱՐԱՏՅԱՆ

Լրահոս
Ուրարտուի արվեստը կներկայացվի Բրիտանական թանգարանում Սեն Հովհաննիսյանը` Արա Գյուլերի հետ հանդիպման ու նրա հումորի մասին Հող հայրենի Ամենասուրբ Երրորդութեանն Լևոն Խեչոյան․ Այգին «Աշխարհին ապացուցել եմ, որ ես էլ ես եմ» «Հին ու նոր Երևան»՝ նվիրված Երևանի 2800-ամյակին Սբ. Հովհան Մանդակունի․ Անասնամոլների, իգամոլների և արվամոլների մասին Ինչպես լուսանկարչության գագաթը հայտնվեց Արարատի գագաթին Պատվավոր «Օսկարի» դափնեկիրները Արթիկում որմնանկար է հայտնաբերվել Ես Հայաստան, ես քարե․․․ Ամեն. Հայր Սուրբ. Ֆեդերիկո Մոնդելչի Մահվան տեսիլ Դիրիժոր Դեբորա Վոլդմանը հանդես կգա Կամերային նվագախմբի հետ Հազվադեպ ներկայացվող ինքնատիպ ստեղծագործություններ՝ Կամերային նվագախմբի կատարմամբ Ֆորշ․ Կառապան Սերգեյ Սմբատյանը ներկայացրեց Սիմֆոնիկ նվագախմբի առաջիկա ծրագրերը Մոսկվայում հոսպիտալացվել է Արմեն Ջիգարխանյանը. նրա վիճակը միջին ծանր է Երկու տների առակը «Գուցե գլխումս մի երկ ծագի, որտեղ իր տեղը կունենա հայկական մեղեդին» Վերականգնումից հետո բացվել է Տաթևի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին Պետրոս Դուրյան․ «Դրժել» Ունենալու ենք հիանալի հյուրեր. «Ռեանիմանիայի» տնօրեն Ստրասբուրգի Մայր տաճարում ելույթ ունեցավ «Նաղաշ» համույթը Զար զընգը, Կոմիտաս վարդապետ Տասը կույսերի առակը Պետական սիմֆոնիկ նվագախմբի այս տարվա համերգաշրջանը կառանձնանա «Մայքլ Ջեքսոն» նախագծով Հայաստանի վարպետները ներկայացրին ձեռագործ իրեր Պողոս Ադրիանապոլսեցի՝ «Խրատի թանգարան» Արցունքներս Պարապություն «Առաւօտ լուսոյ»․ «Գեղարդ» երգչախումբ Հովհաննես Բադալյան․ «Գարեգին Նժդեհ» «Չախու» Ռաֆայել Պատկանյան.«Արաքսի արտասուքը» «Սպարտակը» կցուցադրվի Աթենքի հնագույն ամֆիթատրոնում Համերգ՝ նվիրված «Նեմեսիս» գործողության մասնակիցներին Նիկոլա Ազնավուր. Իմ հայրը գերմարդ էր Հայաստանյան պրեմիերա՝ Յուրի Բաշմետի և «Մոսկվայի մենակատարներ»-ի համերգին
website by Sargssyan