USD
EUR
RUB

Հոգևո ծառայության դժվարին ոլորաններում հոգևորականը հիվանդին հավիտենական կյանքի հույս է բերում․․․

 
 

Սիրելի՛ ընթերցող, վերոնշյալ խորագիրը կրող շարքի շրջանակում մեր երկրորդ հանդիպումը Քանաքեռի Ս. Հակոբ եկեղեցու հոգևոր սպասավոր Տեր Շմավոն քահանա Ղևոնդյանի հետ է: Զրուցելու ենք բարդ ու անբուժելի հիվանդությունների դեպքում մարդկանց անհրաժեշտ հոգևոր խորհուրդների առանձնահատկություններից:

Հանդիպման սկզբում տեր Շմավոնն անդրադարձավ այն հարցին, թե ի՞նչ սկզբունքով են հոգևորականներն այցելում հիվանդանոցներ:

-Մենք մեր նախաձեռնությամբ պարբերաբար հանդիպում ենք հիվանդների հետ, իսկ եթե հովվության տարածքում կա մատուռ ունեցող հիվանդանոց, ապա իրականացնում ենք նաև այդ մատուռի հոգևոր սպասարկումը: Օրինակ՝ Կոնդի Ս. Հովհաննես Մկրտիչ եկեղեցում ծառայելու տարիներին պարբերաբար լինում էի «Նաիրի» բժշկական կենտրոնի Ս. Հարություն մատուռում, որտեղ էլ հենց հանդիպում էի հիվանդներին, բժշկության աղոթքներ ընթերցում:

Իսկ եթե կային այնպիսի հիվանդներ, որոնք չէին կարող իջնել մատուռ, հարազատների միջոցով տեղյակ էին պահում, և ես այցելում էի նրանց: Սա հիվանդներին հոգևոր ծառայություն մատուցելու անհրաժեշտ, բայց դեռևս այդքան տարածում չունեցող տարբերակ է: Այսօր հոգևորականին հիմնականում խնդրում են այցելել հիվանդանոց այն պահին, երբ քահանան հազիվ հասցնում է խոստովանության կարգ կատարել և վերջին հաղորդությունը տալ:

-Ինչպե՞ս է հոգևորականը կարողանում հաղթահարել այն դժվարությունները, որ ծագում են մահացու հիվանդություն ունեցող մարդկանց հետ շփվելիս: Ի՞նչ հմտություններ են անհրաժեշտ հաջողության հասնելու, այս հիվանդների կյանքում ինչ-որ լուսավոր կետ մտցնելու հարցում:

-Ոչ մի գիտելիք չի կարող օգնել մահամերձ մարդու հետ շփվելիս: Միայն Աստծուց տրված շնորհով ու օրհնությամբ կարող ես գտնել այն խոսքերը, որ թեթևություն կբերեն տվյալ մարդուն, քանի որ չես կարող քարացած մոտեցում ունենալ յուրաքանչյուր հիվանդի հանդեպ: Այն մարդիկ, որոնց մոտ դեռ նոր է սկսվել հիվանդությունը, բավականին ընկճված են լինում, վախենում են մահվանից, որովհետև մտածում են՝ դեռ որքան երկար կյանք ունեին ապրելու: Նրանք մշտապես մի հարց են տալիս. «Ինչու՞ հենց ինձ հետ պատահեց սա, չէ՞ որ բարեպաշտ եմ եղել»:

Երբեմն հիվանդները ոչ ոքի հետ չեն ուզում հաղորդակցվել: Ուստի հանդիպում ենք բարեկամների հետ, բայց հաճախ հարազատներն էլ աջակցության կարիք են ունենում: Բոլորիս շատ անհրաժեշտ է ընթերցել Հոբի գիրքը, որտեղ համբերատարության և Աստծո փառաբանության բազում օրինակներ կան:

-Ինչպե՞ս է հոգևորն օգնում այս հիվանդներին հաղթահարել ողբերգությունը:

-Ոմանք ամենասկզբում չարանում են, երբ իմանում են մահացու հիվանդության մասին. դա պայմանավորված է վերջի, անկարողության զգացումով, հույսի կորստով: Շատ հիվանդներ հոգևոր զրույցի կարիք ունեն, ինչից հետո հանգստանում են: Մարդկանց հիմնականում հաճելի է լսել խաղաղություն բերող աղոթքների ձայնը: Հայերի մոտ սովորություն կա մարդուն մինչև վերջին պահը չասել, որ նա մահացու հիվանդ է: Այս դեպքում նա չի կարողանում հոգևոր առումով պատրաստվել, ուստի հիվանդին բժիշկը կամ հարազատները կամ հենց հոգևորականը պետք է ասեն՝ կյանքիդ օրերը կրճատվեցին, և դու այլևս քիչ ժամանակ ունես հոգուդ մասին մտածելու: Իմացությունը ազատություն է բերում. երբ մարդը տեղյակ է, արդեն ազատ է նյութական ամեն ինչից, մտածում է իր հոգու մասին: Մահացող մարդիկ հավատավոր մեկի ներկայության կարիքն ունեն, որովհետև վախենում են մենակ անցնել անծանոթ ճանապարհը:

-Նոր կտակարանում Իր քարոզներին զուգահեռ Հիսուս Քրիստոս նաև մեծ թվով հիվանդների էր բուժում, ինչը շատ հաճախ պայմանավորված էր հենց ապաքինվողի հավատով: Ի՞նչ խորհուրդ ունի սա մեզ համար:

-Հիսուս ցույց էր տալիս, որ եթե մարդը հավատք ունենա, նրան ոչ մի բան չի կարող հաղթել: Իսկ այսօր մեր հավատքը ոչ միայն շատ տկար է, այլև սպառողական վիճակի է հասել. ինչ-որ բան խնդրելու, ուզելու միջոց է միայն: Երբ Հիսուս Կափառնայում մտավ, նրան մոտեցավ մի հարյուրապետ և աղաչելով՝ ասաց. «Տե՛ր, ծառաս տանը անդամալույծ ընկած է և չարաչար տանջվում է»: Հիսուս նրան ասաց. «Ես կգամ և կբժշկեմ նրան»: Հարյուրապետը պատասխանեց և ասաց. «Տե՛ր, ես արժանի չեմ, որ դու իմ հարկի տակ մտնես. այլ խոսքո՛վ ասա, և իմ ծառան կբժշկվի…»: Եվ Հիսուս բարձրաձայնեց. «Ասում եմ ձեզ, որ Իսրայելի մեջ իսկ այսպիսի հավատ չգտա երբեք» (Մատթեոս Ը 5-10):

Այսինքն՝ հարյուրապետի հավատի համաձայն՝ նրա ծառան բժշկվում է, ինչը շատ կարևոր օրինակ է: Տերը կարող էր նաև առանց մարդու հավատի էլ բժշկել, բայց կարևորվում է հենց մեր հավատն առ Աստված: Ուստի, երբ հիվանդն առանց հավատի է մոտենում հոգևորականին, պարզապես այդ մի տարբերակն էլ փորձելու մտայնությամբ, ապա կրկին ձախողվում է: Իսկ եթե հավատով է գալիս, ճանապարհից անգամ սկսվում է նրա բուժումը, ինչին ես հաճախ եմ ականատես եղել: Ուրախացել եմ ամեն անգամ նման օրինակներով և փորձել եմ չհպարտանալ՝ հիշելով, որ անոթ եմ, որի միջով անցնում է կենարար զորությունը:

Հարցազրույցը` Արփի ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
Շողակն ԱՐԱՐԱՏՅԱՆ

Լրահոս
Մրցանակն այս անգամ Թուրքիայից էր ՀՈԳԵՎՈՐԱԿԱՆՈՒԹՅԱՆ ԴԵՄ ՈՒՂՂՎԱԾ ԲՈՂՈՔՆԵՐԻ ՄԱՍԻՆ Հայ Եկեղեցին այն միակ վայրն է, ուր մեր հոգիները թարմանում են Խաչատրյանի մրցույթին կմասնակցի 9 երկրի 16 թավջութակահար Մեր օպերայում նշանավորեցին դասական առաջին ազգային օպերայի ստեղծումը Ջենիֆեր Էնիսթոնը կխաղա ԱՄՆ առաջին կին նախագահի դերը Մենահամերգ՝ նվիրված Էրեբունի-Երևանի 2800-ամյակին. երգահան Մասիս Առաքելեանը շուտով Հայաստանում կլինի Billboard. Էդ Շիրանն արժանացել է «Տարվա լավագույն արտիստ» մրցանակին Սիրո երգ․ Տիգրան Համասյան Սիրում եմ Հոգեգալուստ Եկեղեցական կյանք (18.05.2018) «Կրտսեր կոլեգաներս էլ մշակութային հեղափոխություն իրականացրեցին» Մերին Խաչատրյանի մրցույթի ժյուրիի կազմում ընդգրկված են մեծանուն թավջութակահարներ Մարտինը Արագիլը Մշակույթի նախարար Լիլիթ Մակունցը մեկնել է Արցախ Սոխակն ու գարունը Սև թիկնոց Պատվախնդիր կատուն Բողկն ու ելակը Երևան Կաղնին Արծիվը «Թափառող պատեր»-ը՝ Թամանյանի անվան ճարտարապետության ազգային թանգարան-ինստիտուտում Անքուն գիշերին ՀՀ մշակույթի նախարար Լիլիթ Մակունցն այցելել է Հովհաննես Թումանյանի անվան պետական տիկնիկային թատրոն Գաղտնագիր հղումներ Կինոկենտրոնի ֆիլմ-հանձնակատարը՝ Կաննի կինոշուկայում ՀՀ բացակայության մասին․ «Դա սարսափելի քայլ էր» Մեկնարկել է «Հայաստանում ռուսական կինոյի շաբաթ» ծրագիրը Գա ու գնա Քիշնևից և Մինսկից հետո՝ նույն նպատակով Երևանում Իսրայելում բուժվելուց հետո Մոսկվայում հոսպիտալացվել է դերասան Նիկոլայ Կարաչենցովը Նոր հրատարակություններ Թողեք ճախրեն Հավքի երգը Լացող ուռենին Հայր մեր Արևոտ անձրև
website by Sargssyan