USD
EUR
RUB

Քաղաքականացված հասարակության մասին

 

«Երանի է նրանց, որ լսում են Աստծո խոսքը և կպահեն» (Ղուկ. 11.28):

Մեր Տերը՝ Հիսուս Քրիստոս, երանություն է խոստանում Աստծո կամքի համաձայն ընթացողներին: Ըստ աստվածային պատվիրանների ապրելու հորդորը մարդուն չի զրկում անձնիշխանությունից, այլ խրատում է սեփական կամքով Աստծո կամքին հնազանդվել, քանզի միայն անձնական տրամաբանությամբ քայլեր ձեռնարկելը կարող է կործանարար հետևանքների հանգեցնել: Մարդկային վեհ ցանկություններն իրականություն են դառնում միայն ամենագետ և ամենակարող «Աստծո խոսքը լսելու և պահելու» դեպքում: Եվ Աստծո խոսքին, աստվածային կամքին մարդու հնազանդությունը ոչ թե անհատին զրկում է կամային անկախությունից, այլ աստվածայինի հետ ներդաշնակությամբ բերում է այն բարիքների, որ օգտակար և անհրաժեշտ են մարդուն:

Պատմության ընթացքում որքան փոխվել են հասարակարգերն ու հասարակությունները, այնքան փոխվել են մարդկանց ընկալումն ու վերաբերմունքը Աստծո խոսքի հանդեպ: Ներկա հասարակության դիտարկումով կարելի է ասել, որ այդ փոփոխությունները դեպի լավը չեն ընթացել: Անգամ քրիստոնյա համարվող պետություններն իրենց կենցաղավարության ու քաղաքականության մեջ իրագործում են ոչ թե այն, ինչ Սուրբ Գիրքն է ասում, այլ վարվում են՝ նկատի ունենալով իշխողների սեփական տրամաբանությունը, քաղաքական ու տնտեսական շահը, տարբեր երկրների դիրքորոշումները, միջազգային համաձայնագրերն ու պայմանագրերը:

Այսպես նաև անձնական և ընտանեկան կյանքում հաճախ մարդն անում է ոչ թե այն, ինչ Աստվածաշունչն է ասում, այլ այն, ինչ հուշում է սեփական տրամաբանությունը, հարևանների և հասարակության մեջ տարածված կարծիքը: Մինչ Սուրբ Գիրքը պատվիրում է գործելակերպի հիմք ընդունել Աստծո խոսքը, ներկա կապիտալիստական, այսինքն՝ կապիտալի, դրամի և ունեցվածքի կուտակման գերնպատակ ունեցող հասարակարգը հրահանգում է վարվել բացառապես նյութական-շահադիտական միտումներով:

Այդ է պատճառը, որ այսօր շատ կառավարություններ ունեն ավելի շատ տնտեսության ստրուկներ, քան մարդկությանը ծառայողներ: Եկեղեցու կողմից հասարակության քրիստոնեացումը խթանելու ջանքերն այսօր աշխարհում արդեն մեկնաբանվում են նաև որպես թեոկրատիայի նկրտումներ, որտեղ Եկեղեցին ձգտում է տիրապետել քաղաքական լծակների՝ նյութական շահերի ակնկալիքով, մի բան, որ բոլորովին խորթ է Քրիստոսի Եկեղեցու բնույթին և էությանը:

Հասարակության եկեղեցիացումը, որն այդ հասարակության անդամներին առ Աստված հավատքի ներքո համախմբելով ապահովում է աստվածային կամքի համաձայն մարդու ընթացքը և երկնային օրհնություններով բարի ու ազնիվ ձեռքբերումները, այսօր փոխարինվում է հասարակության քաղաքականացմամբ: Աշխարհում քաղաքական անցուդարձերը մեծ փոփոխություններ են առաջ բերում, ամենուր լուրեր են ավելի շատ քաղաքականության, քան այլ երևույթների մասին, թերթերը, հեռուստացույցը փողհարում են քաղաքական հաջողությունների կամ ձախողումների մասին: Մարդու միտքն ու դատողությունները քաղաքականացվում են:

Անգամ մեր խնջույքներում, հավաքույթներում կենաց-բարեմաղթանքներին անմիջապես հաջորդում են քաղաքական խոսակցությունները, և քչերը կգտնվեն, որ կփորձեն այդ ընթացքում վեր հանել Տիրոջ խոսքը: Թվում է, թե աշխարհի այս քաղաքականացված ճահճի մեջ հանգչում է Ավետարանի լույսը, լռում քարոզչի ձայնը, ընդդարմանում հավատացյալի սիրտը, զորանում անտարբերությունը, քանզի քաղաքականությամբ ծանրաբեռնված իրականության մեջ հավասարակշռվածությամբ չի գործում «կայսրինը՝ կայսեր և Աստծունը՝ Աստծուն» Քրիստոսի ավանդած սկզբունքը (Մատթ. 22.21, Մարկ. 12.17, Ղուկ. 20.25): Այս պայմաններում առավել կարևորվում է հասարակության մեջ Աստվածաշնչի, Աստծո խոսքի տարածումը, որպեսզի այն շարունակի մնալ մարդու և աշխարհի ընթացքի փարոսը, ուղղորդող և առաջնորդող օրհնաբեր ուժը՝ արժանացնելու այն երանության, որ խոստանում է Քրիստոս Աստծո խոսքը լսողներին և պահողներին:

Քրիստոս երանի տվեց սրտով մաքուրներին, որովհետև նրանք Աստծուն պիտի տեսնեն (Մատթ. 5.8): Պողոս առաքյալը ևս ասում է, որ Աստված «լուսավոր պիտի դարձնի ձեր սրտի աչքերը» (Եփ. 1.18): Նաև ապաշխարության շարականում է ասվում. «Զիմանալի աչս սրտից մերոց բացցես ողորմութեամբ հայիլ ի լոյս Քո, Քրիստոս» (թարգմանությունը` ողորմությամբ բացիր մեր սրտի իմանալի աչքերը` նայելու Քո լույսին, Քրիստոս): Սիրտը հավատքի, զգայության կենտրոնական տեղն է, սրտով ենք հավատում (Հռ. 10.10): Չեմ կարծում, որ Քրիստոս Իր խոսքով նկատի ունի, թե ով մաքրում է իր սիրտը մեղսալի կրքերից ու ցանկություններից, անմիջապես կվայելի աստվածտեսությունը: Այլ մեզ ուսուցանում է, որ երբ մարդը մաքրում է հավատքի իր զգայարանը և իր կյանքում առաջնային համարում տերունական կամքը, կտեսնի աստվածային բնության պատկերը իր իսկ սեփական հոգևոր գեղեցկության մեջ այն լույսի ներքո, որ մարդկային ներաշխարհում սփռում է Աստծո խոսքը:

Սկզբնաղբյուր՝ christianity4all.com։

Լրահոս
Նոր նշանակումներ «Մեծ լուսատուն` ցերեկը իշխելու համար, իսկ փոքր լուսատուն` գիշերը իշխելու համար» «Սա Բեռնհարդ Շլինկի տեսակետն է Հոլոքոստի մասին, որը նա մեծ վարպետությամբ գրականություն է դարձրել» Ինչո՞ւ Իրանում հետաքրքրվեցին «Բանկ Օտոմանով» 30 տարի անց «Քամին ունայնության» ֆիլմը վերադարձավ կինոյի տուն ՀԱՊ-ում բացվելու է Անատոլի Գրիգորյանի ստեղծագործությունների ցուցահանդեսը Վախթանգ Անանյան․ ՈՒշացած խոստովանություն Դավիթ Սամվելյան․ Լեռան տակի քարոզ Հայկական ավանդական երաժշտությունը և մշակութային անվտանգության հիմնահարցը. Ալեքսանդր Սահակյան Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը հանդիպում ունեցավ վերապատրաստման դասընթացների մասնակիցների հետ Հայաստանը մասնակցում է Հնագույն քաղաքակրթությունների ֆորումին Վարդան Հակոբյան․ Անվերադարձ աչքեր Դավիթ Հովհաննես․ Մեզանից հետո ուժեղ ու հաղթանդամ․․․ Զքէն խորհեցան Ավ. Իսահակյանի անվան գրադարանը «կտարածվի» Քրիստոնեական ներողամտության մասին Տնտեսի կիրակի (Մեծ պահքի չորրորդ կիրակի) Նանե․ Դու… կանգուն մնա… Վահան Թոթովենց․ Ես ծաղիկ չունիմ… Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսն ընդունեց Տավուշի նորանշանակ մարզպետին Մարտի 21-ին Գառնիում ծիսական արարողություն և տոնախմբություն է Վարանդի «Բերդաքաղաքի» ձեռագիրը կարդալուց անմիջապես հետո և մեկ տարի անց «Հայաստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախումբը ֆանտաստիկ կոլեկտիվ է». Կարմինե Լաուրի Բուենոս Այրեսում Հայոց ցեղասպանությանը նվիրված թանգարան կկառուցվի Ասել՝ սերիալներն այն չարիքն են, որ կործանում են մեզ և մեր երկիրը, մեծագույն սխալ է. Հրաչ Քեշիշյան Խարիկ Դաշտենց․ Լեռան ծաղիկները Մետաքսե․ Հուշերի մորմոք Աղոթքը հոգու շնչառություն է Այսօր կանգնեցաւ աւազան Մանսուրյան. Մեր երաժշտության մեջ բաց կար՝ բարձրագույն պոեզիան երգելու առումով Բալետային պուանտի միջի ասեղից մինչեւ «ժամանակավոր արտագաղթում» Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսն այցելեց Գյումրի, հյուրընկալվեց Մայր Աթոռի կողմից բնակարաններ ստացած ընտանիքներից մեկին Ավետիք Իսահակյան․ Մնացի կարոտ իմ հայրենիքին Վահագն Դավթյան․ Եթե հարցնես Ընդ լուսափայլ զւարթնոյն Մենք ենթարկյալներս Երեւանում ցուցադրվում են հայտնի նկարիչ Տիգրան Դադերյանի աշխատանքները Աստծո առջև ծնկողը թշնամու դեմ կանգուն կմնա մինչև վերջ Մայր Աթոռը հրապարակել է 2018-ի գործունեության տեղեկագիրը «Անկախության շրջանում Հայաստանում ձևավորված իրականությունը միանգամայն արժանի է խորենացիական «ողբի»
website by Sargssyan