USD
EUR
RUB

Լա՛ւ որ բանտարկուեր է Վարդան Պետրոսեանը, որովհետեւ ոչ ոք պիտի կարենար այսքան լաւ ներկայացնել ու նկարագրել դատական եւ բանտային օրերը, չարչարանքը

 
 

Վերնագիրը բնականաբար պիտի ցնցէ ընթերցողը, ընդվզում, թերեւս նոյնիսկ զայրոյթ յառաջացնէ անոր մօտ: Բայց թոյլ տուէք հիմնաւորեմ վերնագիրի ընտրութիւնը:

Անոնք, որոնք ներկայ գտնուեցան Վարդան Պետրոսեանի «Իմ կիսատ թողած երգը» մենաներկայացման, վստահաբար վայրկեանուան մը համար իրենց միտքէն այս տողը ըսին: Իսկ ես ամբողջ ելոյթի ընթացքին նոյն տողին մասին էր, որ կը մտածէի:

Ինչո՞ւ:

Որովհետեւ, եթէ Վարդանը չբանտարկուէր, մենք առիթը պիտի չունենայինք վայելելու այս հրաշալի մենաներկայացումը: Սխալ չհասկնաք. անձնասէր չեմ, ոչ ալ կը փափաքէի Վարդանին բանտարկութիւնը, բայց այս ներկայացումը շատ բան տուաւ ինծի:

Լա՛ւ որ բանտարկուեր է Վարդան Պետրոսեանը, որովհետեւ ոչ ոք պիտի կարենար այսքան լաւ ներկայացնել ու նկարագրել դատական եւ բանտային օրերը, չարչարանքը:

Ոչ ոք պիտի կարենար մատը վէրքին վրայ դնել ու խօսիլ անարդարութեան մասին, այնքա՛ն յանդուգն, որքան ինք` վեր առնելով ճշմարտութիւններ, որոնք շատ յաճախ չեն արծարծուիր ու կը պահուին:

Լա՛ւ որ բանտարկուեր է Վարդան Պետրոսեանը, որովհետեւ ան յաջողած է փոխել բանտի տղոց մտածելակերպը, նոր յոյս տուած է անոնց, փոխած է կեանքը անոնց, որոնք վստահաբար այսօր բանտի ճաղերուն ետին նստած` կը յիշեն Վարդանի խօսքերը, ամենավատ պայմաններու մէջ իսկ լաւատես են եւ կը շարունակեն նամակներ գրել իրենց հարազատներուն ու կը կարդան Աստուածաշունչը, ինչպէս որ Վարդանը վարժեցուցած էր անոնց:

Ի՜նչ մարդ է Վարդան Պետրոսեանը, որ կրցած է փոխել բանտի տղոց նկարագիրն ու առօրեան` առանց փոխուելու ինք կամ հեռանալու իր նկարագրային գիծերէն (սովորաբար բանտին մէջ նոր բանտարկեալը կը համակերպի բանտի առօրեային):

Որքան ամուր նկարագիր, հզօր կամք ու հաւատք ունի Վարդանը, որ տոկաց այդքան անարդարութեան, ուսերուն շալկեց ցաւն ու տառապանքը, ամենավատ պայմաններու մէջ մնաց կանգուն եւ յաղթահարեց զանոնք եւ բեմ բարձրացուց գլուխ գործոց մը:

Լա՛ւ որ բանտարկուեր է Վարդան Պետրոսեանը, որովհետեւ ան կրցաւ չյուսահատելու ամէնէն կենդանի եւ յստակ օրինակը դառնալ: Պատճառ չունինք յուսահատելու, չդիմադրելու մեր դժուարութիւններուն, պատճառ չունինք չհաւատալու, որ ամէն բան կարելի է յաղթահարել, եթէ կը հաւատանք ու լաւատես ենք, եթէ կը տեսնենք գեղեցիկը, լաւն ու բարին:

Լա՛ւ որ բանտարկուեր է Վարդան Պետրոսեանը, որովհետեւ առիթը ունեցանք խնդալու եւ յուզուելու, սորվելու եւ տեղեկանալու, բայց ամենագեղեցիկը` առիթը ունեցանք «Յ. Տէր Մելքոնեան» թատերասրահին մէջ, ձեռք ձեռքի բռնելու եւ միասնաբար երգելու «Ով սիրուն սիրուն» երգը:

Յուզիչ էր այդ պահը, կախարդական, ցած ձայնով ամբողջ սրահը կ՛երգէր` «… ընկեր կը դառնամ ես քո վշտերին»:

Ի՜նչ գեղեցիկ էր այդ երգեցողութիւնը, ի՜նչ ազդեցիկ էր այդ մեղեդին: Կարծես բոլորս փորձ ըրած էինք` այնքան համաչափ եւ ներդաշնակութեամբ երգելու այդ տողերը: Կարծես իրապէս ընկեր կը դառնայինք Վարդանին վիշտերուն, եւ ինք փոխադարձաբար մեզի յոյս կը ներշնչէր:

Պահ մը մտածեցի` արդեօ՞ք Վարդանին «Կիսատ թողած երգը» ամբողջացուցինք:

Ան խօսեցաւ, պատմեց եւ պարպեց ամբողջ իր զգացումներն ու հոգեվիճակները, իսկ մենք լսեցինք եւ ապա միասնաբար, միաբերան աւարտեցինք երգը, կամ ալ տակաւին շատ բան կայ ըսելիք…

Վերջապէս պէտք է ըսել, թէ ոչ ոք կ՛ուզէր Վարդանին բանտարկութիւնը կամ չարչարանքը, բայց երբ այդ բոլորէն ետք այսպէս կ՛ըլլայ յաղթահարելն ու պատասխանը, բան չենք կրնար ընել` յարգանքէ, ծափահարելէ ու խոնարհելէ զատ:

ՆԺԴԵՀ ՄԿՐՏԻՉԵԱՆ

Լրահոս
Քամիները բոլոր․․․Ռազմիկ Դավոյան Մոցարտի «Ռեքվիեմ»-ը ներկայացվեց Գյումրու Սև բերդում Երաժշտությունն ամոքիչ ուժ ունի. Սերգեյ Սմբատյան Մոր աղոթքներն յուր երեխաների համար «Անվանի լուսանկարիչների մեծ մասը մասնագիտական կրթություն չունի» Մարդկային բարդ ու խճճված փոխհարաբերություններ՝ Էդգար Բաղդասարյանի «Էրկեն կիշեր» ֆիլմում Օրոր Մայր Հայաստանին Տաթևիկ Սազանդարյան․ Իմ Երևան Մի հացադուլի պատմություն Արարատ Սարգսյան. «Գյումրիում սիրելի անկյուններ կան, որտեղ սիրտդ ավելի արագ է խփում» Նոր նշանակումներ Եվրոպայում կանվանեն տարվա լավագույն ֆիլմը Հոգեհանգստյան արարողություն՝ 1988թ. երկրաշարժի զոհերի հիշատակին Այսօր 1988-ի երկրաշարժի 30-րդ տարելիցն է Գեղարդի վանքին տրամադրվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի ուժեղացված պաշտպանության կարգավիճակ Վարդապետների մասին Գալյա Նովենց Մեկնարկեց սոցիալական նոր ծրագիր 1988 թ. երկրաշարժի 30-րդ տարելիցի առիթով Եղիշե Չարենց․ Նավզիկե Կհնչեն Ալեքսեյ Շորի ստեղծագործությունները Առնո Բաբաջանյանի կյանքում «բարի քեռին» Արամ Խաչատրյանն էր, իսկ ուսանող-դաշնակահարի դեպքում՝ Երեւանի կոնսերվատորիան Ջուզեպե Վերդիի հանրահայտ «Ռեքվիեմը» կրկին հայաստանյան բեմում է Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսն իր օրհնությունը բաշխեց նորընծա վարդապետներին Կկատարվի հոգեհանգստյան արարողություն ի հիշատակ 1988 թ. երկրաշարժի զոհերի Ռուբեն Սևակ․ Երթալ․․․ Ռենտգենը՝ որպես արվեստ Ով է դառնալու թանգարանի ղեկավար՝ կրկին ոչ թումանյանագե՞տ Արթնություն և սթափություն Ձմեռային հեքիաթ»՝ Երևանի պատմության թանգարանում Ճշմարտության նահատակը «Սերն ու հավատարմությունը բացատրություն չունեն» Սպիտակի երկրաշարժի 30-րդ տարելիցին նվիրված միջոցառումներ՝ Գյումրիում, Վանաձորում և Սպիտակում Փակիր աչքերդ չերևաս Վահան Տերյան․ Մենության խավար Նոր հրատարակություն Մենք չենք ուզում կատարելագործվել, գերադասում ենք շարժվել փակ շրջագծով Դերասանական խումբը նորով փոխարինելը Խորհրդային Միությունից մնացած մեթոդ է Հարություն Խաչատրյանն այցելել է հացադուլ հայտարարած կինոռեժիսոր Հովհաննես Գալստյանին Ադամ Բարրոյի ձայներիզը ներառում է նաև հայկական «Ավե Մարիա» Աբգար թագավորի հնարամտությունը
Ամենաընթերցված
website by Sargssyan