USD
EUR
RUB

Նկարիչը, որ չհեռացավ հայրենի Արթիկից

 
 

1947թ. վարդագույն տուֆի հայրենիք Արթիկում ծնվեց Երվանդ Բիչախչյանը, որը պետք է հետագայում հայտնի նկարիչ դառնար: Մեզ հետ զրույցում ասում է, որ դեռեւս փոքր հասակից նկարելու հանդեպ սեր է ունեցել: Նկարում էր ամեն ինչ. ծառ, տերեւ, տուն, ֆիզիկայի գրքից` բոլոր գիտնականներին, հետո նաեւ` դերասաններին: Այնուհետեւ սովորել է խառատի մասնագիտությունը եւ իր նկարելու տաղանդի շնորհիվ, կարողացավ աշխատել Արթիկի գործարանում` զարգացնելով նկարչի իր ընդունակությունները: Հետագայում նա մասնագիտական հաստատությունում ձեռք է բերել նկարչի մասնագիտություն: Սկզբում Երվանդ Բիչախչյանը գծագրություն առարկայից ստանալով անբավարար եւ չընդունվելով ինստիտուտ, վերադարձավ տուն ու զորակոչվեց բանակ: Այնտեղ էլ, սակայն, նա շարունակեց զբաղվել նկարչությամբ եւ բոլորին հիացնել իր շնորհով:

Ծառայությունից հետո նա կրկին փորձեց իր ուժերը եւ ընդունվեց Փ. Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարան: Գերազանցության դիպլոմով ավարտելով ուսումնարանը, նա իր ծննդավայրում բացում է նկարչական դպրոց: Այնուհետեւ ընդունվում եւ ավարտում է Երեւանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի գեղանկարչական բաժինը: Եվ այդ տարիներից սկսած՝ նկարիչը սկսում է անհատական ցուցահանդեսներով հանդես գալ աշխարհի տարբեր երկրներում` մարդկանց իր յուրահատուկ նկարների միջոցով ցույց տալով ամեն մարդկայինը` թե ուրախություն, թե տխրություն, թե հուզմունք:

71-ամյա վաստակաշատ նկարիչ Երվանդ Բիչախչյանի գործերը շարունակում են պտտվել աշխարհով մեկ (ավելի քան 50 երկիր), իսկ արվեստագետը չի դադարում ստեղծագործել եւ թղթին հանձնել իր գունեղ մտքերը: Նա այժմ ոչ թե ափսոսանքով, այլ հպարտորեն ասում է, որ Արթիկից չի հեռացել, թեեւ նրան մեծ ապագա էր սպասվում արտասահմանում: Նա չի թողել իր հայրենիքը, որովհետեւ ինչպես ինքն է ասում, այստեղ շատ թաքնված տաղանդներ կան, որոնց դեռ պիտի բացահայտի:

Հավելենք, որ Երվանդ Բիչախչյանի կոմպոզիցիոն աշխատանքները հակված են դեպի խորհրդապաշտություն: Նա ստեղծագործել է նաեւ գրաֆիկայի ժանրում: Մասնագետների գնահատմամբ, նրա գործերը կրում են դասական, ժամանակակից եւ ազգային նկարչության տարրեր եւ տարբերվում իրենց յուրահատկությամբ:

ՏԱԹԵՎ ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆ

Լրահոս
Նախագահ Արմեն Սարգսյանն այցելել է հացադուլ հայտարարած կինոռեժիսորին Հայաստան Երբեք չմեռնես. Հովհաննես Գրիգորյան. մաս 1-ին Համերգային երեկո՝ նվիրված Հայկանուշ Դանիելյանին «Ինքներդ վրեժխնդիր մի՛ եղեք» Շերլոք Հոլմսի մասին պատմող բոլոր ստեղծագործությունները բնագրից առաջին անգամ թարգմանվել են հայերեն Հանձնվել է այլընտրանքային Նոբելյան մրցանակը Քամիները բոլոր․․․Ռազմիկ Դավոյան Մոցարտի «Ռեքվիեմ»-ը ներկայացվեց Գյումրու Սև բերդում Երաժշտությունն ամոքիչ ուժ ունի. Սերգեյ Սմբատյան Մոր աղոթքներն յուր երեխաների համար «Անվանի լուսանկարիչների մեծ մասը մասնագիտական կրթություն չունի» Մարդկային բարդ ու խճճված փոխհարաբերություններ՝ Էդգար Բաղդասարյանի «Էրկեն կիշեր» ֆիլմում Օրոր Մայր Հայաստանին Տաթևիկ Սազանդարյան․ Իմ Երևան Մի հացադուլի պատմություն Արարատ Սարգսյան. «Գյումրիում սիրելի անկյուններ կան, որտեղ սիրտդ ավելի արագ է խփում» Նոր նշանակումներ Եվրոպայում կանվանեն տարվա լավագույն ֆիլմը Հոգեհանգստյան արարողություն՝ 1988թ. երկրաշարժի զոհերի հիշատակին Այսօր 1988-ի երկրաշարժի 30-րդ տարելիցն է Գեղարդի վանքին տրամադրվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի ուժեղացված պաշտպանության կարգավիճակ Վարդապետների մասին Գալյա Նովենց Մեկնարկեց սոցիալական նոր ծրագիր 1988 թ. երկրաշարժի 30-րդ տարելիցի առիթով Եղիշե Չարենց․ Նավզիկե Կհնչեն Ալեքսեյ Շորի ստեղծագործությունները Առնո Բաբաջանյանի կյանքում «բարի քեռին» Արամ Խաչատրյանն էր, իսկ ուսանող-դաշնակահարի դեպքում՝ Երեւանի կոնսերվատորիան Ջուզեպե Վերդիի հանրահայտ «Ռեքվիեմը» կրկին հայաստանյան բեմում է Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսն իր օրհնությունը բաշխեց նորընծա վարդապետներին Կկատարվի հոգեհանգստյան արարողություն ի հիշատակ 1988 թ. երկրաշարժի զոհերի Ռուբեն Սևակ․ Երթալ․․․ Ռենտգենը՝ որպես արվեստ Ով է դառնալու թանգարանի ղեկավար՝ կրկին ոչ թումանյանագե՞տ Արթնություն և սթափություն Ձմեռային հեքիաթ»՝ Երևանի պատմության թանգարանում Ճշմարտության նահատակը «Սերն ու հավատարմությունը բացատրություն չունեն» Սպիտակի երկրաշարժի 30-րդ տարելիցին նվիրված միջոցառումներ՝ Գյումրիում, Վանաձորում և Սպիտակում Փակիր աչքերդ չերևաս
website by Sargssyan