USD
EUR
RUB

Քաղցր էր Հայաստանում. Տաթևիկ Հովհաննիսյան

 
 

Ջազի լեդի Տաթևիկ Հովհաննիսյանը շարունակում է համերգային շրջագայությունը, որ սկսել էր Հայաստանում։ Համերգային երթուղին է՝ Մոսկվա-Նյու-Յորք-Լոս-Անջելես։ Ռուս լրագրող Եկատերինա Օսիպենկոյի հետ զրույցում երգչուհին պատմում է մանկությունից, ջազում իր առաջին քայլերից ու Հայաստան կատարած ուղևորությունից։

«Քաղցր էր Հայաստանում»,- ասում է Հովհաննիսյանը։ Նրա խոսքով՝ Հայաստանում նաև եղանակն էր ջերմ, Մոսկվա ժամանելով՝ տեսել է, որ ցուրտ է, սակայն մարդկանց վերաբերմունքը ջերմացրել է։

«Հայաստանում չորս համերգ ունեցա, մեկը՝ Գյումրիում։ Բառացիորեն բոլոր համերգները հրաշալի անցան՝ լեփ-լեցուն դահլիճով։ Ես պարզապես ապշեցի, որ այդքան մարդիկ էին եկել։ Ինձ հատկապես ինչն էր ուրախացրել՝ եկել էին երիտասարդներ, շատ երիտասարդներ, այդ պահին մտածում ես՝ որտեղի՞ց գիտեն իմ երգերը, հիմա երիտասարդներն այլ երաժշտություն են լսում. թերևս ծնողներից, ավագ ընկերներից են լսել, հեռուստատեսությամբ էլ են հաճախ ներկայացնում»,- պատմում է նա։

Հովհաննիսյանը նշում է, որ հնչյունային ռեժիսորը ևս հիանալի մասնագետ էր, ապա խոստովանել՝ իրենք էլ էին գոհ իրենց համերգներից։ Երգչուհին ասում է, որ ինքը խիստ հազվադեպ է գոհ լինում իր ելույթներից, անգամ հիմա որ ասում է՝ լավ էր, միևնույն է՝ միշտ լավագույնին եմ ձգտում։ Նա պատմում է, որ աշխատել սկսել է 11 տարեկանում, դրա հետ կապված մի հետաքրքիր պատմություն հիշում։

«Մայրս հայտնի երգչուհի է, Օֆելյա Համբարձումյանը, ով, ցավոք, այսօր կողքիս չէ. երկու տարի առաջ ես նրան կորցրի։ Ես միշտ սիրել եմ երաժշտություն, մայրս էլ ինձ միշտ իր հետ տարել է համերգների, փորձերի։ Մի անգամ նրան հրավիրեցին իբրև նոր արտիստների, երաժիշտների մրցույթի ժյուրիի անդամ. մրցույթին մասնակցում էին թե մեծեր, թե փոքրեր։ Ես նստած էի մորս ու մյուս հայտնի երաժիշտների կողքին՝ ջազ երաժիշտների և ուրիշների, լսում էի մասնակիցներին, այդ ամենն ավարտվեց, ու հանկարծ ժյուրիի անդամներից մեկն ասաց՝ իսկ գիտե՞ք, որ Օֆելյայի աղջիկն էլ է երգում։ Ես՝ փոքրիկ մի աղջնակ, ոտքի կանգնեցի ու երգեցի իմ սիրելի ֆրանսիական խմբերից մեկի կոմպոզիցիաներից՝ Բախ, որն ինձ շատ է դուր գալիս, ու հանկարծ՝ «օ, ի՞նչ է կատարվում, երեխան այս ի՞նչ է երգում» »,- հիշում է նա։

Այդ պատահականության շնորհիվ նա ստանում է իր առաջին աշխատանքը. այդ ժամանակ հնչյունավորում էին «Գիքորը» համր ֆիլմը, այնտեղ կա մի պահ, որտեղ մանկական անմեղ աղջնակի ձայն է պետք, 11-ամյա աղջկան առաջարկում են այդ կատարումը։ Նա հանդիպում է կոմպոզիտորի հետ, ով տալիս է ֆիլմում աղջկա կատարելիք մեղեդին։ Հովհաննիսյանը խոստովանում է՝ մինչ օրս անգիր հիշում է այն։ «Աշխատանքային» երկրորդ փորձն արդեն Կոնստանտին Օրբելյանի ղեկավարած «Հայաստանի ազգային ռադիոյի էստրադային–սիմֆոնիկ նվագախմբի» հետ էր՝ 16 տարեկանում։

«Ես ավարտեցի ուսումնարանը, Օրբելյանն ինձ ընդունեց իր նվագախումբ, ճամփորդությունից սկսեցինք՝ Հայաստան, Ֆրանսիա, ԱՄՆ՝ մեկ ամբողջ ամիս, ամենուր եղանք, ես սկսեցի ջազ երգել, տեղական թերթերը սկսեցին գրել ու հանկարծ՝ Հայաստանը ոտքի կանգնեց, «Մեր աղջիկը ջազ է երգում»։ Սկսենք նրանից, որ ես իմ արմատներով եղել եմ և միշտ հայ կլինեմ՝ իմ ազգը, սովորույթները, երաժշտությունը, այդ ամենը իմ սրտում են։ Չնայած արդեն 30 տարի Ամերիկայում եմ ապրում, բայց հայ եմ»,- ասում է նա։

Հովհաննիսյանը նշում է՝ դեռ այն ժամանակ, երբ աշխարհով մեկ շրջում էր, շատ էր ցանկանում, որ մարդիկ իմանան՝ ով է ինքը՝ հայ, ով ունի իր մշակույթը, իր երաժշտությունը, որ պետք է լսեն և իմանան։ Նա պատմում է՝ քանի որ այն ժամանակ բոլորն ուզում էին եվրոպական, ամերիկյան ջազ լսել, 70-ականներից սկսած՝ իր ամեն համերգից հետո «բիս»-ի ժամանակ բեմ էր դուրս գալիս ու երգում մեկ «ակապելլա»՝ հնագույն երգերից, որոնք հրաշալի էին ընդունվում ամենուր։ «Երգում էի՝ ինչ սիրտս ուզի, իսկ ես շատ բան գիտեմ՝ ծնողներիս շնորհիվ։ Նախ՝ մեղեդին էին ընդունում. մեղեդին ինտերնացիոնալ լեզու է»,- ասում է նա։

Երգչուհին պատմում է, որ ԱՄՆ տեղափոխվելով՝ սկսել է լեզու սովորել, ու անընդհատ զգում էր՝ այս երաժշտությունը կարող է հրաշալիորեն կապվել ջազային ռիթմերի, հարմոնիաների հետ, այդ զգացումը մշտապես իր ներսում է եղել։ Առաջին փորձը արել է ամերիկահայ իր երաժշտի հետ համատեղ, ով հայերեն չգիտեր, գիտեր հայկական միայն մեկ մեղեդի, սակայն զգում էր ռիթմերը։ Նրանց փորձը հանդիսատեսն ըստ արժանվույն գնահատեց.

«Համերգներից մեկի ժամանակ վերջում հայտարարեցի, որ անակնկալ ունեմ։ Անգամ հիմա, երբ դա հիշում եմ, փշաքաղվում եմ։ Աննկարագրելի է՝ ինչ տեղի ունեցավ. դահլիճում շատ հայեր կային, նրանք ոտքի կանգնեցին, մոտեցան բեմին, մեզ շրջապատեցին, ու անվերջ ծափահարում էին, երբ հիշում եմ՝ արցունքներս հազիվ եմ զսպում»։ Համերգից հետո մեկը դարձավ երկուս, երեք ու երգչուհու երգացանկի անբաժանելի մասը դարձավ հայկական ռիթմերով ջազ-երաժշտությունը։

Աղբյուր՝ Panorama.am:

Լրահոս
«Առաւօտ լուսոյ»․ «Գեղարդ» երգչախումբ Հովհաննես Բադալյան․ «Գարեգին Նժդեհ» «Չախու» Ռաֆայել Պատկանյան.«Արաքսի արտասուքը» «Սպարտակը» կցուցադրվի Աթենքի հնագույն ամֆիթատրոնում Համերգ՝ նվիրված «Նեմեսիս» գործողության մասնակիցներին Նիկոլա Ազնավուր. Իմ հայրը գերմարդ էր Հայաստանյան պրեմիերա՝ Յուրի Բաշմետի և «Մոսկվայի մենակատարներ»-ի համերգին Մոնթե Մելքոնյան Տէր ողորմեա. Հայր Աղան Երնջակյան Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսն ընդունեց ՀՀ-ում ԱՄՆ դեսպանին Ո՞ւր Մնաց Օրօր Մանրադիտակային քանդակների հեղինակների աշխատանքները՝ կողք-կողքի Հայոց ցեղասպանության թանգարան-ինստիտուտի ժամանակավոր ցուցադրությունների սրահում բացվեց նոր երկու ցուցադրություն՝ «Ապրելու կամքը և փրկելու առաքելությունը» և «Գրիգոր Ճօլօլեան. Փարիզի հայ լուսանկարիչը» Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը հանդիպում ունեցավ նորաօծ եկեղեցականների հետ Ալեքսանդր Կոտի «Սպիտակ» ֆիլմը Հայաստանի կողմից ներկայացվել է «Օսկար»-ի Թուրք լրագրող. «Ինչու՞ չկա Կոմիտասի հուշարձանը իր ծննդավայր Քյութահյայում. նրա համար, որ հա՞յ է». Էրմենիհաբեր Հայաստանում ելույթ կունենա Գալան տրիոն «Լեգենդ և իրականություն» Մասոնները՝ Հայաստանում «Մի՜ տխրիր, Ե՜ս եմ Քո ընկերը»...Ֆորշ Բարձր գրականություն Արքմենիկ Նիկողոսյանի հետ. Պարույր Սևակ Արևի լույսը «Երդիկն ի վար» Հենրիկ Էդոյան. Գիշերվա նախադռան առջև Պատարագ. Մակար Եկմալյան Նա, ով ողջախոհություն, չափավորություն, ժուժկալություն չի իմացել, չի կարող ներս մտնել Բենքսին ցույց է տվել, թե ինչպես է պատրաստվել կտավի ինքնաոչնչացմանը «Ժառանգած բարձրագույն մշակույթը պահելու հիմքը դրվում է ուսանողական տարիներից» Նարեկ Հախնազարյան. Հոկտեմբերի բոլոր համերգները նվիրված կլինեն Ազնավուրի հիշատակին «Սիրուն քո աչքերի մեջ կորցնում եմ ես ինձ» «Միայն Էդուարդ Տեր-Ղազարյանին հաջողվեց մեծ հանճարներին տեղավորել ասեղի անցքի մեջ» Բինգյոլ Հայոց լեզու Հոգևոր զրույցներ. Նարեկաբուժություն Ով երանելիդ «Չնայած ապրում եմ Ֆրանսիայում, ճամփորդում աշխարհով մեկ, իմ ազգայինից երբեք չեմ օտարվում» Կամերային նվագախմբի և երգչախմբի համերգը նվիրվեց Շառլ Ազնավուրի հիշատակին Մոմերով երթ` նվիրված Ազնավուրի հիշատակին Սրտի մաքրութիւն. Սուրբ Հակոբ Մծբնա հայրապետ
Ամենաընթերցված
website by Sargssyan