USD
EUR
RUB

Ինչպես ճապոնացի վարպետի ֆիլմը Կաննից Երեւան հասավ

 
 

Կամ Հիրոկաձու Կորեեդայի «Խանութի գողերը»` «չօսլայված» ու «չարդուկված» իրականություն

Ճապոնացի կինոռեժիսոր եւ պրոդյուսեր Հիրոկաձու Կորեեդայի «Խանութի գողերը» ֆիլմը «Ոսկե ծիրան» կինոփառատոնի շնորհիվ հասու դարձավ հայ հանդիսատեսին: Այս ֆիլմն արդեն մոտ 3 մլն մարդ է նայել, ինչը մեծ հաջողություն է հեղինակային կինոյի համար:

Այս տարվա Կաննի կինոփառատոնի ժյուրիի բոլոր անդամների միաձայն քվեարկության արդյունքում, ինչը ոչ միշտ է պատահում, «Խանութի գողերին» շնորհվել է «Ոսկե արմավենու ճյուղ»: Սակայն Ճապոնիայի վարչապետը չի էլ շնորհավորել վարպետին: Պատճառն այն է, որ ռեժիսորը հանդգնել է պատկերել ոչ էլիտար Ճապոնիան` մարդկանց, որոնք պետության չափանիշներով բանտի «ապրանք» են, հանցագործներ: Օրենքը նրանց դեմ է, ու միշտ էլ դեմ կլինի: Այդ է պատճառը, որ «անօրեն» ընտանիքի տատիկի մահը գաղտնի է պահվում, նրան թաքուն թաղում են: Այս ֆիլմի հերոսները «հատակի» մարդիկ են, որոնք գոյություն քարշ տալու համար գողություն են անում խանութներից, բայց դա չի խանգարում լինել մարդասեր, անձնազոհ ու բարի` այլոց հանդեպ, որոնք անգամ արյունակից էլ չեն:

Կորեեդան պատմում է մարդկանց մասին, որոնք, այսպես ասած, գողերի ընտանիք են: Ռեժիսորն առանց վարանելու ցույց է տալիս հետնախորշերի մարդկանց կյանքը, մի ընտանիք, որին անդամագրվել է նաեւ փողոցից գտնված փոքրիկ աղջնակը` Յուրին:

Վերջինս իսկական մայր ունի, ընտանիք, որտեղ նրան մշտապես ծեծում են, ու ճապոնական ընտանիքը, պարզվում է` կատարյալ չէ, ու երեխան ավելի ապահով եւ երջանիկ է զգում իրեն «որդեգրած» ընտանիքում, կեղտոտ հյուղակում, որտեղ «եղբայրը» նրան սովորեցնում է գողություն կատարել խանութներից, իսկ «հայրը» պատրաստ է շալակած տանել մի տեղից մյուսը:

Ակամա ընտանիք դարձածները, որոնք արյունակցական կապ չունեն միմյանց հետ, սիրո ու հոգածության կարիք ունեն, եւ դա փոխհատուցվում է նրանց այն հարաբերություններով ու հոգատարությամբ, որպիսին բացակայում է իրական ճապոնական ընտանիքներում:

Բնականաբար, Հիրոկաձու Կորեեդան երկրի վարչապետի ընկալմամբ կարող է թշնամի եւ ազգադավ լինել, քանի որ համարձակվել է մերկ ճշմարտությամբ ապտակել բարեկեցիկ Ճապոնիայում ապրողներին, անդրադառնալ այնպիսի թեմայի, որի մասին ընդունված չէ բարձրաձայնել նման մատուցմամբ:

Ֆիլմն ավարտվում է հետեւյալ կերպ. փոքրիկ աղջնակը իր իսկական ընտանիքից կրկին փախչում է այն տեղը, որտեղից իրեն գտել էր գողերի ընտանիքի «հայրը»: Սովորական մարդկանց մեջ, որոնք կասկածելի ճանապարհներով են հայթայթում իրենց օրվա հացը ու չեն զլանում այն կիսել իրենց բախտակից մեկ ուրիշի հետ, շատ ավելի ջերմություն կա:

Մի հարցազրույցում ռեժիսորն ասել է, որ «Խանութի գողերը» հիշեցնում է իր մանկությունը, երբ 6 հոգով ապրում էին փոքրիկ սենյակում, իսկ ինքը քնում էր պահարանի մեջ: «Հիմա դուք կասեք, Աստված իմ, ախր ինչպե՞ս կարող է իրական թվալ պահարանում քնելը, բայց դա իրոք եղել է: Ու ամեն ինչ այդքան էլ վատ չէր, տունը լի էր դրական հույզերով: Թեկուզ հարմար չէր պահարանում քնելը, թեկուզ չէի կարող թաքցնել իմ մանկական խաղալիքները, բայց դրա փոխարեն կարող էի գրքեր կարդալ, ու դռան արանքից ծիկրակել ընտանիքի մյուս անդամներին»,-անկեղծացել է Հիրոկաձու Կորեեդան: Ի դեպ, նա իր «Խանութի գողերն» անվանել է սոցիալ-գիտակցական ֆիլմ: Ճապոնացի կինոռեժիսորը ստեղծել է իրական կինո, ցույց տվել «չօսլայված» ու «չարդուկված» իրականությունը, որը որքան էլ ցնցելու աստիճան դաժան է, բայց պարտադրում է իրեն ընդունել հենց այդպես, քանի որ հորինված չէ…

Ի դեպ, երեւանյան կինոհանդիսատեսը նույնպես ցնցված էր լեփ-լեցուն դահլիճներ տեսած այս ֆիլմից: «Խանութի գողերը» ֆիլմի նման բացառիկ աշխատանք ամեն օր չէ, որ կարող ես դիտել Երեւանում:

ԳՈՀԱՐ ՀԱԿՈԲՅԱՆ
Աղբյուր՝ Aravot.am:

 

Լրահոս
«Ապրեցնենք հային, որ ապրի Հայաստանը» Զքեզ աղաչեմք Նոր գիրք՝ «Թումանյանի զավակները» մատենաշարից Եգիպտոսում 4400 տարեկան դամբարանում հայտնաբերվել է 45 քանդակ Ասուլիսի փոխարեն կամ դե ֆակտո եւ դե յուրե Հայաստանի կողմից ներկայացված «Սպիտակ» ֆիլմը չի ընդգրկվել «Օսկարի» կարճ ցուցակում Ես թողել էի․ Համո Սահյան Հրաչ Մելիք-Սարգսյան - Պատճառաբանված խոստովանություն Մկրտիչ Սարգսյանը հուշերում․․․ Մեղա՜ Քեզ Տեր, մեղա՜, քանզի խախտեցի Քո պատվիրանները «Բոհեմ» թատրոնի Ամանորի անակնկալը Հայաստանի նկարիչների միությունը հրապարակել է ՀՆՄ նորընտիր վարչության 21 հոգանոց կազմը Սուրեն Սաֆարյանը դարձավ Նկարիչների միության նախագահ Ամենակալ Գուրգեն Մահարի․ Կարոտ Տաք ձյունը Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը հանդիպում ունեցավ ՀՀ վարչապետի պաշտոնակատարի հետ Հայ ուխտավորին «Ապրելու վճիռ» Գիվի Շահնազարի հոբելյանական երեկոն «Հովհաննես Թումանյանի տուն» կենտրոնում Եկեղեցին Հայկական Ջորջ Մարտինը խոստացել է «Գահերի խաղի» շարունակությունը Ժողովուրդը չի կարող ղեկավարել պետությունը. Հենրիկ Էդոյան Անապատի նկարիչը Մեր պատմիչները և մեր գուսանները Տոն Ս. Հակոբ Մծբնա Հայրապետի, Մարուգե ճգնավորի և Մելիտոս եպիսկոպոսի «Մարդի՛կ, ուշքի եկեք» Ստամբուլում առաջին անգամ բացվել է Սերգեյ Փարաջանովին նվիրված ցուցահանդես Արշակ Չոպանյան․ Հայկական դյուցազներգությունը Հայից Հայ․ Արա Շիրազ Սա այն թթխմորն է, որ այսօր հրամցնում են մեզ Երաժշտասերները վայելեցին Ալեքսեյ Շորի ստեղծագործությունները Համազգային թատրոնի դերասանները դադարեցնում են գործադուլը Սպիտակի նախկին գլխավոր ճարտարապետը հեռվից հեռու էլ տեղյակ է խնդիրներին Ռեժիսոր Հովհաննես Գալստյանը որոշել է դադարեցնել հացադուլը Ռազմիկ Դավոյան Համբերություն Հայրենիքում Կյանքը ափի մեջ. Մրո Ալեքսեյ Շորին շնորհվեց Երևանի պետական կոնսերվատորիայի պատվավոր դոկտորի կոչում
website by Sargssyan