USD
EUR
RUB

«Այդ միտքը դառնում է կինո կամ տիեզերանավ»

 
 

«Իրատեսը» պարբերաբար անդրադարձել է ՄԱՆԵ ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ (ՄԱՆԵ) «Ադապտացիա» ֆիլմի հաջողություններին, միջազգային հարթակներում ձեռք բերած մրցանակներին:

Տարեվերջյան զրույցում Մանեն պատմում է իր ձեռբերումների մասին, նաև կինոշխարհի «գաղտնիքների». ինչպե՞ս է ստեղծվում կինոն, ինչպիսի՞ն պետք է լինի ռեժիսորը, ինչպե՞ս ներկայանալ աշխարհին՝ վաստակելով դրսի ու ներսի հանդիսատեսի համակրանքը:

- 2018-ն ինձ համար հաղթարշավի ու ճանապարհի տարի էր,- ասում է Մանեն:- Կարծես իսկապես անցնեի ճակատամարտերի միջով: Ինձ համար շատ հաճելի էր տանել այդպիսի ծանրաբեռնված աշխատանք և գնահատվել, հատկապես, միջազգային հարթակներում:

«Ադապտացիան» իրականացրեց իմ երազանքներից մի քանիսը. լինել Վենետիկում, գնահատվել hայրենակիցներիս շրջանում, ստանալ պարգևատրում նոր ու անկախ Հայաստանի նախագահի կողմից, լինել բազմաթիվ բեմերում : Բայց զուգահեռ կարևոր եմ համարում նաև «Ճայը» ֆիլմի ստեղծումը, որը դիպլոմային աշխատանք է, և որի համար պրոդյուսեր Արարատ Գրիգորյանի հետ բացահայտեցինք ու ստեղծեցինք նոր աշխարհ՝ Չեխովյան տրամադրություններով:

- «Ադապտացիան» հայ հանդիսատեսի դատին հանձնելու՞ ես:

- Իհարկե, «Ադապտացիան» 2019-ին մեծ թվով ցուցադրություններ կունենա

Հայաստանում: Այն սակավ ցուցադրությունները, որ այստեղ եղավ, դրական արձագանք են գտել:

- Հասակակիցներիդ արձագանքն ինչպի՞սին է: Ի՞նչ հարցեր են ծագում, հատկապես ի՞նչն է հետաքրքրում նրանց:

- Հիմնականում հարցնում են, թե ի՞նչ է պետք անել, որ իրենք էլ մասնակցեն կինոփառատոներին: Ես շեշտում եմ, որ պետք է նախ ինքդ հասկանաս ֆիլմիդ հաջողվա՞ծ է, նոր միայն ներկայացնես փառատոների: Պետք չէ թերագնահատել սեփական աշխատանքը: Բայց կարող է վնասել նաև ինքնախաբեությունը: Եթե ֆիլմդ հաջողված է, ապա այսօր մեծ հնարավորություններ կան այն աշխարհին ներկայացնելու: Նախկինում և՛ մասնակցելն է դժվար եղել, և՛ ֆիլմերի ընտրությունն է խիստ եղել: Այսօր գրեթե ամեն փառատոն իր թեմատիկան ունի, և ավելի հեշտ է կողմնորոշվել ու ճիշտ ժամանակին, ճիշտ տեղում հայտնվել: Հաճախ հայ ուսանողներն ուզում են նկարահանել ամերիկյան ֆիլմեր և չեն հաջողում: Ինչու՞ չնկարահանել հայկական թեմաների մասին: Դրանք դրսում շատ ավելի բարձր կգնահատվեն, քան չստացված նմանակումները: Դրսում սպասում են քեզնից մի ֆիլմ, որը կլինի քո մասին: Նրանց հետաքրքրում է քո ազգությունը, քո քաղաքն ու քո ես-ը : Վավերագրական կինոն այսօր փառատոնային կյանքում առաջին տեղում է: Մարդիկ արդեն հոգնել են պատմություններից: Հիմա նրանց հետաքրքրում են կարճ ու արագ մտածելակերպը, և սուր թեմաները, որոնք սրտին են դիպչում: Իսկ եթե դրանք վավերագրական են, ապա ավելի է մեծանում մարդկանց հուզականությունը, քանի որ նա գիտակցում է, որ այն ինչ տեսնում է, իրական է:

- Ի՞նչն է կարևորը կինոյում:

- Պրոֆեսիոնալիզմը, բայց ավելի շատ՝ մարդկային զգացմունքները փոխանցելու շնորհը:

Արվեստագետը միշտ կարողանում է տեսնել և պատկերել այդ զգացմունքները: Դա անբացատրելի երևույթ է : Ստեղծում ես քո աշխարհը, որտեղ ապրում են Նապոլեոն Բոնապարտն ու Ժան-Ժակ Ռուսոն: Եվ մի օր անսպասելի քո մեջ միտք է ծնվում, այդ միտքը դառնում է կինո կամ տիեզերանավ:

- Ինչպե՞ս ես ընտրում թեման, պատկերները, հերոսներիդ:

- Ինձ հաճախ են հարցնում՝ ինչպե՞ս է պատահում, որ ինձ մշտապես հանդիպում են այդպիսի դրվագները կամ կերպարներ: Նրանք հանդիպում են բոլորիս և ամենուրեք, պարզապես պետք է միշտ արթմնի պահենք մեր ռեժիսորական աչքը: Ավելի լավ կլինի, որ այն մշտապես ներբեռնված լինի ուղեղում, ինչպես սմարթֆոններում ներբեռնում ենք հավելվածները:

Կինոն անբացատրելի արվեստ է, ոչ մի բացատրություն չկա թե ինչպես նկարահանել այն : Պետք է պարզապես սեղմել տեսաձայնագրման կոճակը և պահել տեսախցիկը քո շուրջը՝ չկեղծելով այն ինչը կա իրականում:

Աղբյուր՝ Irates.am:

Լրահոս
Հո՞ երթաս, մարդ Աստծո Վահագն Դավթյան․ Անկեզ մորենի Սփյուռքի նախարարության կենսական պահանջը կա. Սամվել Կարապետյան Ռոտերդամի միջազգային կինոփառատոնի «Կինոյի տաճարը» ծրագիրը նվիրվելու է Սերգեյ Փարաջանովին Երուսաղեմում նշվեց Սուրբ Ծնունդը «Օսկարի» հավակնորդները Աշոտ Ալեքսանյան․ Փորձեր և փորձություններ «Արարող ձեռքերը»՝ Գեւորգյան հոգեւոր ճեմարանում 1920-ականների գերմանական կինոն՝ Երևանում Հովհաննես Թումանյան․ Սպասում Մարդիկ բարի են գիտակցաբար Կոնստանտին Օրբելյան․ «Ծրագրերը շատ են, ակնկալում ենք աջակցություն թե՛ մասնավոր հատվածից, և թե՛ մեր պետությունից» «Հայկական մշակույթի շաբաթ»՝ Կիևում «Հայ ժողովրդական հեքիաթներ» ժողովածուն ներկայացվել է ընթերցողներին Վահան Տերյան․ Բանաստեղծությունների հավաքածու Վահան Տերյան․ Սին խոսքերի մեջ «Մաշան և արջը» մուլտֆիլմը հայտնվել է Գինեսի ռեկորդների գրքում Ռիո դե Ժանեյրոն հռչակվել է 2020թ. ճարտարապետության համաշխարհային մայրաքաղաք Լևոն Խեչոյան․ Շաբաթ, կիրակի Ռազմիկ Դավոյան․ Քամիները բոլոր Հայրենասիրական բանաստեղծություններ Դեյվիդ Բոուին՝ 20-րդ դարի մեծագույն էստրադային արտիստ Մկրտիչ Պեշիկթաշլյան. Բանաստեղծություններ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսն ընդունեց Հայաստանում ՄԱԿ-ի մշտական համակարգողին Տարցին թագաւորի կուսանք Պահանջում են կենտրոնացնել կինոյին տրվող պետական միջոցները այդ կառույցում. բաց նամակ «Ես չկարողացա աշխատել մարդկանց հետ, որոնք փող են տալիս ու քեզնից հիմարություններ են պահանջում» Բոլորն անխտիր ներքաշված են մի մեծ կեղծիքի մեջ Եղել են դագաղ բռնող, Ա տղամարդ, Բ տղամարդ, Ճ կին «Կինն Աստծու էակ է» Հրեշտակային Ռեժիսորը` նախարարության եւ թատրոնի փոխհարաբերության մասին. «Մամա ջան, գուցե ինձ կերակրեի՞ր» Հենրիկ Էդոյան․ Բանաստեղծությունների հավաքածու Պարանոյա Հայկական արվեստն անպայման պետք է ներկայացված լինի այստեղ. Արմեն Սարգսյան Մարդ չի կարող սուրբ լինի իր խոհանոցի մեջ... «Մեր ջահելության ռաբիսն անգամ չես համեմատի այսօրվա էժանագին երաժշտության հետ» Մեկնարկում են Սիլվա Կապուտիկյանի ծննդյան 100-ամյակին նվիրված միջոցառումները Գյումրու բաց երկնքի տակ գտնվող հուշարձանների պահպանության համար ոչ մի աշխատանք չի արվել. Վ. Ղուկասյան ՀՀ վարչապետի որոշմամբ ստեղծվել է Ռաֆայել Ջրբաշյանի հուղարկավորության կազմակերպման հանձնաժողով
Ամենաընթերցված
website by Sargssyan