USD
EUR
RUB

Եթե դարբին ես, ձեռքերիդ ցավը չպիտի վախեցնի

 
 

Խաչատուր Աբովյանի անվան մանկավարժական համալսարանի լրագրության բաժնի երկրորդ կուրսում շարունակվում են վարպետաց դասերը: Լրագրողները ոչ միայն հյուրընկալում են տարբեր մասնագետների, այլև իրենք են հյուր գնում: Այս անգամ ուսանողները դասախոս, կուրսի ղեկավար Սերգո Երիցյանի հետ այցելել էին դարբին Արմեն Մելիքսեթյանին:

Երբ լսում ենք դարբին արտահայտությունը, կարծես տեղափոխվում ենք հին ժամանակներ։ Տեխնոլոգիական մեր դարում դժվար է պատկերացնել, որ կան դարբիններ, դարբնոցներ ու տաք-տաք ծեծվող երկաթներ։ Բայց Էրեբունի թաղամասի խճճված թաղերից մեկից դեռ լսվում են մուրճի ծանր հարվածները։ Իմանալով դարբին Արմենի մասին` մտածում էինք, որ նրա տունը գտնելը շատ հեշտ է լինելու. գեղեցիկ նախշազարդված դարպասներ, ճաղավանդակներով աստիճաններ ու պատուհաններ։

Փնտրելով գնացինք ու կանգ առանք նմանատիպ տան առջև, բայց դարբին Արմենի մուրճի ձայնը լսվում էր հակառակ կողմից։ Պտտվեցինք, ու պատկերացումները լրիվ փոխվեցին։ Ասում են՝ կոշկակարի կոշիկը միշտ ծակ է. կարծես թե բոլոր արհեստավորների մոտ գործում է այդ նույն սկզբունքը: Չնայած նրան, որ քիչ հուշող բան կար, որ մտնում ենք դարբնի տուն, արհեստանոցին մի քիչ մոտենալուն պես տպավորությունը լրիվ փոխվեց. մուրճի ձայնն ավելի ուժեղացավ, տաք երկաթի ջերմությունը հասավ մեզ, բոլորս ակամայից հիշեցինք «Եռանկյունի» ֆիլմը, սակայն այստեղ միայն վարպետ Արմենն էր աշխատում:

Արմենը բանակից վերադարձել, իրեն տարբեր արհեստներում է փորձել գտնել, բայց ի վերջո ամենահարազատը դարբնությունն է եղել: Ասում է` պետք է սիրես քո արհեստը, եթե չես սիրում, քեզ չես գտնում դրա մեջ, ավելի լավ է թողնես, չզբաղվես: Այդպես սիրելով էլ արդեն երկար տարիներ Արմենը մուրճը ձեռքից ցած չի դրել, ու վստահեցնում է, որ մինչև կյանքի վերջ դարբնությունն ուղեկցելու է իրեն:

Սկզբում Արմենը փոքր երկաթներից ինչ-որ նախշեր էր ստանում, մտածում էինք` հենց էդպես էլ մնալու են` ուղղակի երկաթե փոքրիկ գեղեցկություններ, բայց պարզվեց, որ այդ փոքր դետալները վերջում մեծ դարպասներ են դառնում: Դարպասներին նայելիս երբևէ մտածե՞լ եք, թե ինչպես են դրանք պատրաստվում, ինչպես է ամեն փոքր նախշը, ծաղիկը, տերևը մի քանի ժամ խլում դարբնի օրվանից: Մենք էլ չէինք պատկերացնում, մինչև ինքներս չտեսանք արհեստանոցը, մեր ձեռքերում չզգացինք ծանր մուրճն ու մի կերպ փորձեցինք մի քանի անգամ հարվածել տաք երկաթին. երբ մենք երկու ձեռքով հազիվ բռնում էինք միայն մուրճը, դարբին Արմենի մեկ ձեռքում տաք երկաթն էր, մյուսում` ծանր-ծանր մուրճը: Այդպես համբերատար դարբինը բոլորիս վստահեց երկաթները, ու պարզեցինք, որ աշակերտներ էլ շատ է ունեցել, ինքն էլ ուրախ է, որ իր գործը շարունակողներ կան, հետաքրքրվողներ կան: Իր տղաներից ոչ ոք, կարծես, մեծ ցանկություն չունի դարբին դառնալու, բայց ասում է` որպես սիրողական արհեստ անպայման սովորեցնելու է տղաներին:

Անընդհատ կարելի է նայել, թե այդքան ամուր թվացող երկաթն ինչպես է ենթարկվում մարդուն, հնազանդվում, դառնում է այն, ինչ դարբինը ցանկանում է, ու նորից տեսնում ես մարդու կռիվը ամեն ինչի հետ, մարդու ցանկությունը` հնազանդեցնելու, ամեն ինչից գեղեցիկը ստանալու, ու վերջում տեսնում ես ցանկության իրականացումը, որովհետև եթե դարբին ես, ձեռքերիդ ցավը չպիտի վախեցնի, ամռան շոգին երկաթից փչող տաքությունը չպիտի խանգարի, ձմռան ցրտին ներսի տաքությունը չպիտի շեղի, եթե դարբին ես, նախ հոգիդ պիտի կոփես, պատրաստ լինես ծանրությանն ու պատասխանատվությանը:

Արդեն ամեն անգամ դարպասներին, երկաթե իրերին նայելիս հիշելու ենք Արմենին ու դարբնոցը, տաքությունն ու ծանր մուրճերը, ու սովորական թվացող դարպասներն ավելի գեղեցիկ են դառնալու:

ԱՆԻ ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՅԱՆ

ԱՆԻ ԿԻՐԱԿՈՍՅԱՆ

Աղբյուր՝ Aravot.am:

Լրահոս
Հո՞ երթաս, մարդ Աստծո Վահագն Դավթյան․ Անկեզ մորենի Սփյուռքի նախարարության կենսական պահանջը կա. Սամվել Կարապետյան Ռոտերդամի միջազգային կինոփառատոնի «Կինոյի տաճարը» ծրագիրը նվիրվելու է Սերգեյ Փարաջանովին Երուսաղեմում նշվեց Սուրբ Ծնունդը «Օսկարի» հավակնորդները Աշոտ Ալեքսանյան․ Փորձեր և փորձություններ «Արարող ձեռքերը»՝ Գեւորգյան հոգեւոր ճեմարանում 1920-ականների գերմանական կինոն՝ Երևանում Հովհաննես Թումանյան․ Սպասում Մարդիկ բարի են գիտակցաբար Կոնստանտին Օրբելյան․ «Ծրագրերը շատ են, ակնկալում ենք աջակցություն թե՛ մասնավոր հատվածից, և թե՛ մեր պետությունից» «Հայկական մշակույթի շաբաթ»՝ Կիևում «Հայ ժողովրդական հեքիաթներ» ժողովածուն ներկայացվել է ընթերցողներին Վահան Տերյան․ Բանաստեղծությունների հավաքածու Վահան Տերյան․ Սին խոսքերի մեջ «Մաշան և արջը» մուլտֆիլմը հայտնվել է Գինեսի ռեկորդների գրքում Ռիո դե Ժանեյրոն հռչակվել է 2020թ. ճարտարապետության համաշխարհային մայրաքաղաք Լևոն Խեչոյան․ Շաբաթ, կիրակի Ռազմիկ Դավոյան․ Քամիները բոլոր Հայրենասիրական բանաստեղծություններ Դեյվիդ Բոուին՝ 20-րդ դարի մեծագույն էստրադային արտիստ Մկրտիչ Պեշիկթաշլյան. Բանաստեղծություններ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսն ընդունեց Հայաստանում ՄԱԿ-ի մշտական համակարգողին Տարցին թագաւորի կուսանք Պահանջում են կենտրոնացնել կինոյին տրվող պետական միջոցները այդ կառույցում. բաց նամակ «Ես չկարողացա աշխատել մարդկանց հետ, որոնք փող են տալիս ու քեզնից հիմարություններ են պահանջում» Բոլորն անխտիր ներքաշված են մի մեծ կեղծիքի մեջ Եղել են դագաղ բռնող, Ա տղամարդ, Բ տղամարդ, Ճ կին «Կինն Աստծու էակ է» Հրեշտակային Ռեժիսորը` նախարարության եւ թատրոնի փոխհարաբերության մասին. «Մամա ջան, գուցե ինձ կերակրեի՞ր» Հենրիկ Էդոյան․ Բանաստեղծությունների հավաքածու Պարանոյա Հայկական արվեստն անպայման պետք է ներկայացված լինի այստեղ. Արմեն Սարգսյան Մարդ չի կարող սուրբ լինի իր խոհանոցի մեջ... «Մեր ջահելության ռաբիսն անգամ չես համեմատի այսօրվա էժանագին երաժշտության հետ» Մեկնարկում են Սիլվա Կապուտիկյանի ծննդյան 100-ամյակին նվիրված միջոցառումները Գյումրու բաց երկնքի տակ գտնվող հուշարձանների պահպանության համար ոչ մի աշխատանք չի արվել. Վ. Ղուկասյան ՀՀ վարչապետի որոշմամբ ստեղծվել է Ռաֆայել Ջրբաշյանի հուղարկավորության կազմակերպման հանձնաժողով
Ամենաընթերցված
website by Sargssyan