USD
EUR
RUB

«Զենք տուր. խաղաղություն եմ ուզում»

 
 

Առաջիկայում 5-րդ ալիքը կցուցադրի «Զենք տուր. խաղաղություն եմ ուզում» վավերագրական ֆիլմը: Ֆիլմն Արցախյան ազատամարտի մասին է, ավելի ճիշտ` պատճառների, ավելի ճիշտ` դրանցից խուսափելու, պատվով խուսափելու: Արցախյան վերջին քաղաքական զարգացումները հուշում են, որ վերնագիրը պատահական չի ընտրվել, և արդեն մի խիստ կարևոր, զգաստացնող ասելիք ունի: Մինչ օրս Արցախյան ազատամարտի մասին բազմաթիվ ֆիլմեր են նկարահանվել, բայց այս ֆիլմը կարելի է բոլորովին տարբեր համարել իր գաղափարական հարցադրումներով. հերոսը` հայ ժողովուրդը, խաղաղություն է ցանկանում զենքի միջոցով: Մեր պատմությունը ցույց է տալիս, որ հայը խաղաղությունն ավելի շատ խնդրել է, քան պահանջել ու վաստակել, ինչի մասին պատմում է այս ֆիլմը: Հենց սրանում է ֆիլմի բացառիկությունը. զինվենք, որ չկռվենք, զինվենք, որ ցույց տանք` պատրաստ ենք պատերազմի։ Պատրաստ ենք հաղթելու:

Ֆիլմի ստեղծագործական կազմը բավականին երիտասարդ է. սցենարիստը լրագրող, արձակագիր ՀՈՎԻԿ ԱՖՅԱՆՆ է, ռեժիսորը` ՀՀ նախագահի երիտասարդական մրցանակի դափնեկիր, «Ոսկե ծիրան» միջազգային մրցույթի «Լավագույն դեբյուտ-2018»-ի հաղթող ԱՐԹՈՒՐ ՍԱՀԱԿՅԱՆԸ:

Ես փորձեցի զրույց ունենալ նրանց հետ ու ընթերցողի համար բացահայտել այն, ինչ մնացել է էկրանից այն կողմ: Ժամանակի սղության պատճառով զրույցը չափազանց կարճ ստացվեց և չափազանց հստակ:

«ԽԱՂԱՂՈՒԹՅՈՒՆԸ ՆՎԱՃՈՒՄ ԵՆ, ԻՆՉՊԵՍ ՑԱՆԿԱՑԱԾ ԵՐԱԶԱՆՔ, ԻՍԿ ՆՎԱՃՈՒՄ ԵՆ
ԶԵՆՔՈՎ»

- Հովիկ, վավերագրական կինոսցենարը տեքստային լուրջ միջամտություն չի ենթադրում, իսկ Դուք, կարծեմ, սովոր եք հենց տեքստի հետ աշխատելուն: Ի՞նչն էր Ձեզ համար ամենահետաքրքիր նորությունը կադրային մտածողության իմաստով:

- Այն, որ շատ կարևոր բաներ ասելու համար կարելի է և չխոսել: Նույնիսկ լռել: Այն, որ կան դեմքեր, իսկ դրանք շատ են, որոնք բերանով չեն խոսում: Մի տեսակ նայում են քեզ ու խոսում են` լուռ: Եվ վերջապես այն, որ ինչ-որ բան, թեկուզ մեկ տող գրելուց հետո պետք է փակել աչքերն ու փորձել տեսնել: Եթե չի երևում, իսկ երևալուց հետո հուզում, ուրեմն բացել աչքերը և ջնջել, նորից փորձել, հետո նորից... Մինչև տեսնես գրածդ:

- Կհիշե՞ք ռեժիսորին տված Ձեր ամենասկզբունքային խորհուրդը:

- Ասացի, որ կարևոր չէ, թե ինչ ենք մտածում ադրբեջանցիների մասին: Պատերազմում. կարծում եմ, թշնամին կարևոր չէ, գոնե մեզնից: Կարևորն ու հետաքրքիրը մենք ենք: Ի՞նչ ենք անում, որքա՞ն ենք ամուր, ինչո՞վ ենք ուժեղ, ի՞նչ ենք երազում։ Այո, խորհուրդ եմ տվել ուշադրություն դարձնել պատերազմող մարդու երազանքին: Մեզ` առանց թշնամու:

- Խաղաղությունն ու զենքը հականիշներ են: Ինչու՞ եք պնդում, որ խաղաղության համար զենք է պետք:

- Որովհետև խաղաղություն չի լինում: Միֆ է: Երազանք, առանց որի հնարավոր չէ ապրել, ինչպես և առանց զենքի: Ի դեպ, հետաքրքիր կլինի հաշվել չպատերազմող` խաղաղ երկրներում առկա զենքը. վստահեցնում եմ` սարսափելի թիվ կլինի: Կարծում եմ` խաղաղությունը նվաճում են, ինչպես ցանկացած երազանք, իսկ նվաճում են զենքով: ՈՒ հենց այստեղ խաղաղությունն ու զենքը դադարում են հականիշներ լինելուց, և զենքը դառնում է խաղաղության հասնելու գործիք:

«ՖԻԼՄԸ ՊԱՏԵՐԱԶՄԻ ՄԱՍԻՆ Է, ԻՍԿ ՊԱՏԵՐԱԶՄՈՒՄ ԲՈԼՈՐ ԶԳԱՑՈՂՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐՆ ԵՆ ՍՈՒՐ»

- Արթուր, մարդիկ սովոր չեն իրենց երկրի պատմության ամենահերոսական դրվագներին նայելու մի մարդու ճակատագրի տեսանկյունից: Այս ֆիլմում նման փորձ է արված: Երբևէ չե՞ք վախեցել, որ Ձեր հստակ դիտարկումը, թե պատերազմը, ինչ հիմնավորում էլ ունենա, կյանքեր է կործանում, սխալ կընկալվի:

- Սխալ ընկալումներ միշտ կան և կլինեն, ու դրանից պետք չէ վախենալ: Պետք է պայքարել դրա դեմ: Պատերազմն արդեն պարտություն է: Կապ չունի՝ մեկ մարդու տեսանկյունի՞ց են նայում, թե՞ հազարի:

- Ֆիլմի նյութն ամբողջովին արխիվային է. որպես վավերագրող ռեժիսոր, կարիք զգացե՞լ եք դեպքերին Ձեր հայացքով նայելու, թե՞ ժամանակակից օպերատորական աշխատանքը լրիվ բավարար էր ասելիքը տեղ հասցնելու համար:

- Այո, ֆիլմում օգտագործվել են արխիվային կադրեր, ու անկախ այդ ահռելի արխիվից, որն ուսումնասիրել եմ, միևնույն է, մոնտաժային սեղանի առջև զգում ես, որ պակաս բաներ կան: Չնայած հույս ունեմ, որ ասելիքս փոխանցել եմ:

- ՈՒսումնասիրության ընթացքի մասին էլ պատմեք, խնդրում եմ: Ո՞ր կադրերը կամ դրվագներն են սուր զգացողություններ առաջացրել, և ինչպե՞ս եք դրանք շեշտել ֆիլմում:

- Այս ֆիլմը պատերազմի մասին է, իսկ պատերազմում բոլոր զգացողություններն են սուր: Ֆիլմում հայացքներ են, որոնք պատերազմ են տեսնում. այդ բոլոր հայացքներն իմ շեշտերն են:

Ճեպազրույցները` Գևորգ ԳՅՈՒԼՈՒՄՅԱՆԻ

Աղբյուր՝ Irates.am

Լրահոս
Հասմիկ Պապյանի և Սիմֆոնիկ նվագախմբի համատեղ համերգի հասույթը կփոխանցվի «Արմենակ Ուրֆանյան» հիմնադրամին Ավետիք Իսահակյան․ Երջանկության իմաստը Վահագն Դավթյան՝ Համո Սահյանին Բրազիլիայի կառնավալին հազարավոր մարդիկ «Կեցցե Հայաստան» կվանկարկեն Մարտակերտում կկայանա Փարաջանովին նվիրված ցուցահանդես. կներկայացվեն բացառիկ նմուշներ Պատվիրանները մարդու մարդկային որակի ուղենիշներն են «Մշակույթի նախարարության հայտարարությունն ագրեսիայի, ստախոսության ու ամբարտավանության հավաքական գլուխգործոց է». «Պարալլելս Ֆիլմպրոդաքշն» ընկերություն Ամենայն հայոց կաթողիկոսը ցավակցել է Լուիզ Մանուկյան Սիմոնի վախճանման առիթով Հարություն Խաչատրյան. «Միությունը պատրաստ է իրավաբանական ծառայություն տրամադրել Հովհաննես Գալստյանին» «Մաեստրո Մանսուրյանի» և երևանյան պրեմիերայի մասին Մահացել է Էլմիրա Հեքեքյան-Աբրահամյանը Լավագույնս պատկերացում են տալիս հայ գրքի և գրատպության անցած ուղու մասին Գարեգին Բ և Արամ Ա կաթողիկոսները միասնական աղոթք են հնչեցրել Էջմիածնում «Եվ երբ պրոֆեսիոնալ երաժիշտ դարձա, կոնսերվատորիա ավարտեցի, նոր հասկացա, թե Կոմիտաս կատարելն ինչ բան է» Մեջբերումներ Թումանյանի մասին Հովհաննես Թումանյան․ Ուրախ գիշեր Ազգ-բանաստեղծ Եթե միայն այս կյանքի համար ենք հույս դրել ի Քրիստոս, ողորմելի ենք, քան բոլոր մարդիկ Փորձագետները կասկածում են, որ «Աշխարհի փրկիչ» կտավի հեղինակը Լեոնարդո դա Վինչին է Mezzo հեռուստաալիքը ֆիլմ է պատրաստել դիրիժոր Սերգեյ Սմբատյանի մասին Վարդան Հակոբյան․ Քո սերը քո տունն է Վարդան Հակոբյան․ Կապույտը Հայտնի են Բեռլինի միջազգային կինոփառատոնի մրցանակակիրները Փառասիրության մասին «Երևանը»՝ 200 քանոնահարի կատարմամբ Ֆրանսիայի խորհրդարանը քննարկում է կրթության մասին նոր օրենքը Դանիել Վարուժան․ Հարճը Կոմիտասի քնարերգությունը Վարդգես ԱՀԱՐՈՆՅԱՆ. Ամենայն հայոց բանաստեղծը Ռեժիսորը դեռ հացադուլ է անում, իսկ Մակունցը՝ ֆռռիկներ «Տեսնել չլիներ` կույրի պես կլինեին, ճանաչել և սիրել չլիներ` անասունի պես կլինեին» Հայ Եկեղեցու ու նրա հոգևորականության վրա հարձակումների տարափը պետք է առավել միավորեն մեր հասարակությանը «Երկրագնդի վրա որևէ երկրորդ պետությունը չունի այդպիսի կոմպոզիտոր, ինչպիսին Կոմիտասն է» Հասմիկ Պապյանի և Սիմֆոնիկ նվագախմբի համատեղ համերգի հասույթը կփոխանցվի «Արմենակ Ուրֆանյան» հիմնադրամին Համո Սահյան «Վշտացել եմ ամեն ինչից» Կյանքի ծառը․ Կոմիտաս «Վալենտինոմանիա». կեղծքրիստոնեական, ապազգային և կոմերցիոն տոն «Կինոպարկում» տեղի է ունեցել Օսկարի հավակնորդ «Իշխանություն» ֆիլմի փակ ցուցադրությունը Մահացել է Ռուսաստանի ժողովրդական արտիստ Սերգեյ Զախարովը Տեառնընդառաջ
website by Sargssyan