USD
EUR
RUB

Մկնիկն ու մրջյունը

 

Փոքրիկ մրջյունը մի օր
Անտառում մնաց մոլոր,
Եկավ խնդրեց մկնիկին.
- Արի՛ խաղանք միասին:

Բայց մկնիկը, - դե գիտես,
Ինչպե՞ս խաղամ քեզ հետ ես,
Այնպես բան ես ուզում որ,
Դու պուճուր ես, ես խոշոր:

Քանի շուտ է, հեռացիր,
Ոտքերիս տակ մի՛ ընկիր,
Ու մրջյունին վախեցած
Թողեց մենակ ու գնաց,

Քիթը տնկած քայլելով,
Իբրև գազան մի հզոր:
Դեռ չէր գցել երկու քայլ,
Դեմը թռավ կատուն չաl:

Երախը բաց, լեզուն կախ,
Աչքերի մեջ չկար վախ:
Եվ մկնիկիը դողալով
Ետ-ետ գնաց կաղալով:

Ուզեց փախչել, թաքնվել,
Այդ չար կատվից ազատվել,
Երբ շուռ եկավ, որ ծլկի,
Ոտքը կպավ մեծ քարին:

Գլորվելով ընկավ ցած
Դեպի փոսը վաղ փորված,
Գլուխն առավ հատակին,
Աչքը թռավ ճակատին:

Այնքան ուժեղ թրմփաց,
Կատուն մնաց զարմացած:
Հառեց աչքերը պղտոր,
Տեսավ փոսը շատ է խոր:

Թեև չուներ ուտելիք
Եվ սոված էր նա սաստիկ,
Թողեց այդպես ու գնաց
Քաղցից լրիվ կատաղած:

Մկնիկն արդեն հեզ ու խեղճ
Երկար մնաց փոսի մեջ:
Ուժից ընկած, թուլացած
Ատամները ջարդոտված:

Գալարվում էր ցավերից,
Դժգոհելով իր բախտից:
Եվ չգիտեր ճիշտն ասած
Ո՞ղջ է արդյոք, թե մեռած:

Ու մրջյունին նա հիշեց,
Նվազ ձայնով հառաչեց.
- Վայ եմ տալիս ուժասպառ,
Անօգնական ու թշվառ:

Փոքրի՛կ մրջյուն, ի՛նձ լսիր
Եվ օգնության շտապիր:
Չար կատվին եմ հանդիպել
Ու փորձանքի մեջ ընկել:

Քո նկատմամբ գիտեմ,որ
Եղել եմ ես մեղավոր…
Խոսքը թողեց անավարտ,
Փռվեց գետնին ուժասպառ:

Ուշիմ մրջյունը սակայն
Հետևել էր մկնիկին,
Երբ այդ աղերսը լսեց,
Հոնգուր-հունգուր արտասվեց:

-Մկնի՜կ, - կանչեց սրտացավ.
Կատուն թողեց, հեռացավ:
Որոշել եմ հիմա ես
Ամեն գնով փրկել քեզ:

Գիտեմ, ցավեր ունես շատ,
Պետք չէ լինե՛լ հուսահատ:
Ես կգնամ մրջնանոց`
Որ քեզ գտնեմ ճար-միջոց;

Մոլորվել էր մրջյունը,
Շատ էր հեռու իր բույնը,
Իսկ վազում էր նա արագ
Արահետով մեն-մենակ:

Մութն ընկնում էր արդեն,
Չէր երևում դեռ ճամփեն:
Եվ մրջյունը կանգնեց,
Ինչ է, լույսե՞ր նկատեց:

Ճիշտ է հոգնել էր կարծես,
Բայց չէր մնա նա այսպես,
Երբ մոտեցավ, պարզվեց`
Լուսատտիկն էր դա մեծ:

-Ի՜մ հեռավոր ազգական:
Ո՞ւր է տանում այս ճամփան,
Մոլորվել եմ անտառում,
Ինչպե՞ս հասնեմ մրջնաբույն:

Մկնիկն ընկել է խոր փոս,
Թե չփրկենք, շատ ափսոս,
Ուղեկցի՛ր ինձ դեպի տուն
Քո լապտերով վառվռուն:

Լուսատտիկը բարի
Նրան ասաց, - Դե արի
Եվ բարձրացիր իմ ուսին,
Մենք կթռչենք միասին:

Օդում թեթև ճախրելով,
Տեղ են հասնում շատ շուտով:
Շնչակտուր մրջյունը
Ներս է մնում իր բույնը:

Մրջյուներին արթնացնում,
Եղած-չեղածը պատմում:
Վերջում դիմում բոլորին
- Պետք է փրկենք մկնիկին:

Մկնիկը լուռ այդ ժամին`
Դեռ անսովոր խավարին,
Սպասում էր անհամբեր
Աչքը հառած դեպի վեր:

Կարծես հրաշք կատարվեց,
Երբ նկատեց, թե ինչպես
Ծանոթ մրջյունն իջավ ցած
Լուսատտիկին նստած:

Մրջյուններով ժրաջան
Շտապում ենք օգնության:
Կազմել ենք մենք շարասյուն
Փոսից մինչև մրջնաբույն:

Երկար պարան ենք բերել,
Ծառի բնից պինդ կապել,
Որ քեզ հանենք այստեղից
Թեկուզ մեծ ես մեզանից:

Եվ մրջյուններն իրոք
Վարվում էին շատ խելոք:
Շուռ տվեցին մկնիկին,
Պարանը գցեցին մեջքին:

Փորի տակից հանեցին,
Ամուր հանգույց սարքեցին,
Շատ էլ մկնիկն ասաց.
-Ամա՜ն կողերս ցավաց:

Չէին լսում, միասին
Պարանն էին վեր քաշում:
- Մկնի՛կ, էլ մի տնքտնքա,
Վերջացրեցինք մենք ահա:

Մկնինկն էլ քիչ շվարած`
Նայում էր վեր, նայում ցած,
Չի հավատում, որ իրեն
Փոսից հանել են արդեն:

Դե՛ ինչ, մնում էր միայն,
Որ պարանը հավաքեն:
Նորից կազմեցին շարան
Ու բռնեցին տան ճամփան:

Շուրջը խավար, մութ գիշեր,
Ինչ աղմուկ է, եռուզեռ,
Թռչկոտում էր առաջ-ետ,
Մկնիկը գոհ նրանց հետ:

Պատմությունն էլ ա՛յ այսպես
Ավարտում ենք վերջապես.
Թող բոլորն էլ իմանան`
Պետք են իրար նեղ օրվան:

Ներսես ՆԵՐՍԻՍՅԱՆ
Աղբյուր՝  heqiat.am։

Լրահոս
Գևոևգ Էմին․ Սիամանթոյի մենախոսությունը Նոր գիրք՝ «Պալատի ուրվականը» Ֆրանսիայում հայտնաբերվել է Պոլ Գոգենի՝ մեզ հայտնի ամենավաղ նկարը «Ռոմեո և Ջուլիետ»-ը՝ Ստանիսլավսկու անվան ռուսական թատրոնի բեմում «Արվեստի շաբաթ»-ը մեկնարկեց Արարչագործության շարքի մանրանկարները Նվիրում եւ հոգու պարտք՝ ըստ Սոնա Հովհաննիսյանի Օպերային թատրոնի կոլեկտիվը չի ընդունում Նազենի Ղարիբյանին Վարդան Հակոբյան․ Իսկ Էմերսոնը ձու էր խաշում հրաբուխների վրա Թադևոս Տոնոյան․ Ես քեզ սիրում եմ իմ երկրի վրա ու քո երկնքում Հառիճավանքի Թրբանճյան ընծայարանը հրավիրում է ավագ դպրոցի աշակերտներին որակյալ կրթություն ստանալու Հոգևորական շերտը «վերին դարակում» է Կոնստանտին Օրբելյան. «Թող դատարանը որոշում կայացնի, այլ ոչ թե լինի միանձնյա» «Եթե լեզուն, որով դու գրում ես, վատ գիտես, գրող լինելու մասին խոսելն ավելորդ է» Օպերային թատրոնի կառավարման խորհրդի նախագահ է ընտրվել Նազենի Ղարիբյանը Սոֆիայի Ազգային գրադարանում տեղի ունեցավ Գրիգոր Նարեկացու «Մատյան ողբերգության» պոեմի ռուսերեն թարգմանության շնորհանդեսը Երևանում հանդես կգա «Գրեմմի» մրցանակակիր «Պարկեր» քառյակը Կյանքից հեռացել է ՀՀ վաստակավոր նկարիչ Ռուբեն Ղևոնդյանը Июльансамбль կոչվող թատերախումբը հանդես կգա Երեւանում Մեկնարկում է «Երիտասարդ հայ կոմպոզիտորների կամերային երաժշտության 4-րդ փառատոնը» Զողորմութեան Քո զդուռն բազ մեզ Տէր Վիլյամ Սարոյան. Ամբողջ աշարը և բուն իսկ դրախտը Երվանդ Քոչար. Արևը խաբեց Անթիլիասում հրատարակվել է «Մշակույթը Հայաստանի Առաջին Հանրապետությունում (1918-1920)» գիտաշխատությունը Տիմատին հրապարակել է Հայաստանում նկարահանված տեսահոլովակը Վան Գոգի պատկերով օդապարիկը սավառնել է Մելբուռնի երկնքում Քարոզ. «Մարմնի ճրագը աչքն է» Սրբերի և սրբադասման մասին Հոբելյանական հուշ երեկո՝ նվիրված Մեծն Կոմիտասի ծննդյան 150-ամյակին Աղքատ Ղազարոսի առակը Խաղաղության աղոթք Գուրգեն Մահարի․ Օրոր օրոր Ռազմիկ Դավոյան․ «Ես ամեն օր քեզ հետ զրուցում եմ թաքուն» Խաղաղությունը հնարավոր է դառնում, երբ Աստված մտնում է մեր կյանք «Ոչ ոք երկինք չի մտել՝ անտարբեր և սառնասիրտ կյանք ապրելով» Ողջունում ենք Գրիգոր Լուսավորչի փողոցը Սբ Գրիգոր Լուսավորիչ վերանվանելու վերաբերյալ քաղաքապետարանի կայացրած որոշումը Գիտնականները քվանտային կտավի վրա վերարտադրել են Մոնա Լիզայի միկրոսկոպիկ պատկերը Նոր գիրք` «Հայ-գերմանական ռապսոդիա» Երևանում տեղի կունենա Ռոզի Արմենի «60 տարի բեմում» հոբելյանական համերգը, կհնչի 20 երգ Կաննում պարզ է դարձել, որ Քվենտին Տարանտինոն այսօր ապրող կարևորագույն ռեժիսորներից է
website by Sargssyan