USD
EUR
RUB

Անցնող օրվա հիշատակը

 

Փողոցում մեկը ծխախոտ վառեց, և վառիչի կրակը պայծառ գծագրվեց աշնան զրնգուն հեռապատկերում: Ու ես անսպասելիորեն կռահեցի և հասկացա, որ ես տերևների հիշողությունն եմ, որոնք ծառերից հեռանալով՝ իրենց հետ տանում էին նաև ինձ:

Այս պատկերը ինձ հուզեց, և ես, իմ մենության մեջ բարձրացնելով բաժակս, խմեցի անցնող օրվա հիշատակի համար, օր, որն առանց հրաժեշտի լռությամբ նույնպես հեռանում էր ինձանից:

Այո: Աստված ինչպես տալիս, այդպես էլ վերցնում է, և մենք չենք էլ նկատում, թե ինչպես է վերցնում, ինչպես որ չենք հասկացել, թե ինչպես է տվել…

Այդպես նստած մտածում էի՝ սպասելով Ժամանակ տվողին, և ինձ այցելում էին տարաշխարհիկ մտքեր. նյութն ու նյութեղենը դարձել են անհոգի և մի տեսակ իմաստազուրկ, իսկ իմաստնությունը աննյութ է: Եվ թվում է, թե աննյութ է նաև մեզ ապրեցնող հոգին:

Սարսափով մտածում էի նաև, թե ինչ է զգում աշնան մեջ ապրող ծառը, երբ նրա միջով էլեկտրական հոսանք են անցկացնում (այդ պահին տեսնում էի, որ բանվորները տեսանելի այգում նմանակերպ գործով էին զբաղված): Նայում էի ու մտածում՝ ինչպես կահաբեկվի ծառի հոգին և ինչպես կվիրավորվի հոսանքը՝ ինքը, որն, իր կամքից անկախ, սպանում է հավերժական ծառին, ինչպես որ մենք ենք մեր մեջ սպանում Հավերժական մարդուն՝ չափելով անչափելի ժամանակը:

Այդ երբ էր, որ մեկն ասաց.

-Քո ստեղծածը կհանեմ քո դեմ և քո ստեղծածը քո դեմ հանելով՝ կհաղթեմ քեզ:

Ինչ-որ բան, թերևս, այդպես ճաք էր տվել. չէի հասկանում՝ իմ ներսո՞ւմ, թե՞ ինձ անհասու տիեզերքում:

Ես ուզում էի լացել Հավերժական մարդու բախտի համար, ով Տիեզերքի սուրբ հոգու ծնունդն էր, և ում մենք ամեն օր ոչնչացնում ենք մեր մեջ և միջև՝ շարունակ փորձելով ջնջել ճակատագրի անթանաք գիրը:

Ո՞վ էր, որ մահկանացու մարդուն առաջինը հանեց Հավերժական մարդու դեմ…

Ովքե՞ր էին Ժամանակի այդ ահաբեկված հոգիները:

Այնինչ սրճարանում, մենակ նստած, ես շարունակ սպասում էի Ժամանակ տվողին: Գուցե նա է, որ ինձ համար պիտի հաստատի իմ ներկայությունն աշնան կապույտ իրիկվա հրաժեշտի պատրաստ ծառերի մեջ:

Սրճարանում բազմաթիվ մարդիկ էին ծխում, բայց ինչո՞ւ միայն մեկի կրակը մնաց… Ես էլ էի ծխում, բայց իմ կրակը հետագիծ չուներ…

Չգիտեմ ինչ թաքնասացություն կամ թաքնագիտություն էր պետք, որ ես ճանաչեի Ժամանակ տվողին: Գուցե դա այն մարդն էր, որ վառեց իր ծխախոտը կապույտ իրիկվա մեջ, ինքը գնաց՝ թողնելով վառիչի լույսը, կամ գուցե այն տիկինը գեղեցկուհի, ով ինձ ջերմորեն բարևեց, ում ես չէի ճանաչում և աթոռ չառաջարկեցի՝ նստելու ինձ հետ:

Այդ օրը ես երկար սպասեցի և չտեսա Ժամանակ տվողին: Մեղավորը նա չէ: Նա եկավ: Ես էի, որ չճանաչեցի:

Մերուժան Տեր-Գուլանյան

Լրահոս
Արգելոց-թանգարաններում միասնական տոմսի արժեք է սահմանվել «Սգո տունը» թատրոն կդառնա Պաղտասար Դպիր.Դարձեալ առ տաճարն երկնանման Էդ Շիրանի նոր ստեղծագործությունը 1 մլն-ից ավելի դիտում է ունեցել մի քանի ժամում Գնացքում Շուշանիկ Կուրղինյան. ․․․Եվ մենք քսան դար․․․ Սիպիլ․ Մենաստանին կույսը Բաղայ Ասորի. «Երանելի՜ ես դու, որովհետև քո կաթով կերակրեցիր Աստծուն» Emmy-ի մրցանակաբաշխությունը կանցկացվի առանց հաղորդավարի. Fox Entertainment Գրիգոր Զոհրապ․ Ժամին բակը «Չկա անհաջողակ մարդ, կա անհաջող մտածելակեր Հովհաննես Թումանյան․ Աղջկա սիրտը «ՌեԱնիմանիա»-ն կիրականացնի «Անիմացիոն ֆիլմի դիտարկում մեդիայում» խորագրով դասընթաց Մարզահամերգային համալիրի տարածքում տեղադրվելու է Կարեն Դեմիրճյանի արձանը Աշխարհի բանաստեղծական պատկերին հավատարիմ «Հայաստանի ազգային արխիվ» ՊՈԱԿ-ը գործելու է Արդարադատության նախարարության ենթակայության տակ Աստված նայում է մարդու սրտին, իսկ մարդիկ՝ մարդկանց երեսին Հովհաննես Հովհաննիսյան․ Արազն եկավ լափին տալով․․․ Սոնա Արշունեցի․ Արդար դատաստան Աղոթք ընտանիքի Ստեփանակերտի հրապարակում կհնչի Տիգրան Մանսուրյանի երաժշտությունը Արչի Կալենցը` Նիկողոսյանի մասին. «Պապիկս ասում էր` քանդակն իմ կինն է, գեղանկարչությունը` սիրուհիս» Վալենտին Գաֆտին գլխուղեղի կաթվածով հիվանդանոց են տեղափոխե Մարկ Գրիգորյանը նշանակվել է Թամանյանի անվան Ճարտարապետության ազգային թանգարան-ինստիտուտի տնօրեն Տարանտինոն չի բացառում, որ իր 10-րդ ֆիլմը կդառնա վերջինը Բելգիացին 500 եվրոյով պատահաբար գնել է Ռեմբրանդտի՝ մոտ 30 մլն եվրո արժեցող կտավը Մայր տաճարի բուսածածկույթի մաքրման աշխատանքների ժամանակ պատահականորեն բացահայտվում է, որ տաճարը փլուզման վտանգի առջև է «Տիրոջ երկյուղը կյանք է մարդու համար» Disney-ը կվերանկարահանի «Տանը՝ մենակ» եւ «Գիշերը թանգարանում» ֆիլմերը Վիլյամ Սարոյան. Ծիծաղ Աղոթք առ Աստված Ոչինչ ի ցույց մարդկանց չանելու մասին Ավարտվեցին Հաղբատավանքի որմնանկարների վերականգնման աշխատանքները Արդյո՞ք դժվար է Թուրքիայում հայերեն երգեր կատարելը. ստամբուլահայ երգչուհին է պատմում Ստեփան Զորյան․ Անհայտ թելեր Կյանքից հեռացել է ճանաչված գրականագետ Հասմիկ Աբեղյանը «Չնայած , ես ինձ գրող չեմ համարում, բայց...». Սամվել Սևադա Սիպիլ․ Ապրի՛լ Եղիշե Չարենց․ Երկիր Նաիրի՝ Մասն երկրորդ Աղօթք ապաշխարութեան
website by Sargssyan