USD
EUR
RUB

Առանց կնոջ ընտանիք չկա

 

«Կանա» կենտրոնի մասնակիցների հարցերին պատասխանում է Տեր Տաճատ ավագ քահանա Դավիդյանը

Ո՞րն է կնոջ դերն ընտանիքում:

Կինն ընտանիքում ամենակարևոր դերն ունի: Ընտանիքի բուն կազմողը ոչ միայն սերնդատվության առումով, այլև տանտիկինը («տիկին» բառը նշանակում է թագուհի), կինն է ամբողջ ընտանիքի բարվոքությունն ապահովողը: Մի անգամ այլ քաղաք էի գնացել, ու մի կին եկեղեցում ինձ հարցրեց, թե ինչպե՞ս է ընտանիքդ, այդ ժամանակ զարմացա՝ մտածելով՝ չէ՞ որ նա ընտանիքիս՝ հորս, մորս չի ճանաչում, հետո հասկացա, որ ուզում էր հարցնել, թե ինչպե՞ս է կինս: Բուն ընտանիքը կնոջ շուրջն է. առանց կնոջ ընտանիք չկա: Կինն է ստեղծում ընտանիքը, առանց ամուսնու ընտանիքը կգոյատևի, իսկ առանց կնոջ ընտանիքը կքայքայվի:

Պետք է սպասե՞լ նորից միանալու հույսով թե՞ համակերպվել բաժանման և կորստի հետ:

Բաժանումը միշտ երեք բացատրություն ունի. առաջինն ամուսնու բացատրությունն է, երկրորդը կնոջ բացատրությունն է, իսկ երրորդը՝ ճշմարտությունը: Եթե ջանք չգործադրեն համակերպվել և բաժանվեն՝ հնարավոր է, որ նույն սխալները գործեն նաև հաջորդ ամուսնության մեջ: Բացարձակապես հակառակ չեմ ամուսնալուծություններին, քանի որ երբեմն կան անհաջող, մահացած ընտանիքներ, բայց մինչ այդ պետք է ամեն ջանք թափել ու վերականգնել ընտանիքը՝ հասկանալով, որ կատարյալ մարդ չկա, պետք է հասկանանք մեր սխալներն ու կարողանանք դրանք ուղղել: Պետք չէ միանգամից հանձնվել իրականությանը, այլ պետք է ջանք թափել ու փոխվել:

Ամուսնալուծված մարդու հետ ամուսնությունը արդյո՞ք մեղք է թե՞ ոչ:

Նայած, թե ինչ պատճառով է զույգն ամուսնալուծվել: Եկեղեցին պաշտոնապես մեղք է համարում ամուսնալուծությունը, բայց ամեն բանի մեջ պետք է փոքր-ինչ լայնամիտ լինել: Եթե դավաճանությունը տևական է եղել, ապա դա իրոք դավաճանություն է, և եկեղեցու կանոնով արգելվում է դավաճանած մարդու հետ ամուսնությունը: Նախկինում ատյաններ կային, որոնք որոշումներ էին ընդունում ու ամուսնալուծվածներից նրան, ով անմեղ էր, թույլ էին տալիս կրկին ամուսնանալ, իսկ մեղավորին՝ ոչ, քանի դեռ նա չէր ապաշխարել, խոստովանել: Պետք է փոքր-ինչ լայնախոհ լինենք այս հարցում, երբ ուզում են ամուսնանալ ամուսնալուծվածի հետ, և միանգամից չմերժենք, այլ՝ հարցը քննարկենք:

Ինչպե՞ս դաստիարակել քրիստոնյա երեխաներ:

Մենք պետք է օրինակ լինենք մեր երեխաների համար: Նրանք պետք է կապված լինեն եկեղեցու հետ: Եթե ուզում ես, որ զավակդ գնա եկեղեցի, դու էլ նրա հետ պետք է գնաս: Ինձ համար շատ կարևոր է ճաշից առաջ աղոթելը:

Ինչպե՞ս դառնալ կայուն, չլսել այլոց կարծիքները, լինել ինքնավստահ, հավատալ ինքդ քեզ և բացահայտել քո ներուժը:

Դա հոգեբանական հարց է, և պետք է նախ հասկանանք, թե ինչն է անվստահություն պատճառում: Պետք չէ հուսահատվել ձախողման պատճառով, այլ կոնկրետ պատճառը փնտրել, սովորել, մեղք գործելու մեծագույն մեղքը չարիքից դաս չքաղելն է: Եթե ունես հոգեհարազատ ընկեր, մեկն, ում հետ կարող ես անկեղծորեն խոսել սխալներիդ մասին, անվստահության մեջ ես, նստիր ու մտահոգություններդ կիսիր նրա հետ, խոսիր: Ամեն մարդ ունի իր լավ կողմերը, մենք երբեմն աննկատ ենք թողնում այդ կողմերը և երևակայական բաների հետևից գնում:

Ինչպե՞ս հաղթահարել հետամուսնական խնդիրները:

Սկզբում զույգը մտերմանում է, հետո ձանձրանում և անտարբեր դառնում: Անտարբերությունը գալիս է, երբ ձանձրանում են միմյանց ներկայությունից, խոսելու շատ թեմաներ չեն լինում, խուսափում են միասին հաճախ լինել, և ամուսնությունը քայքայվում է, բայց պետք է նստել ու խոսել կարևոր բաների մասին: Ես հավատում եմ, որ սերը երկար չի տևում, բայց դա չի նշանակում, թե սերը վերջացել է, սերն աճում է:

Հավատա՞լ ճակատագրին կամ արդյո՞ք գոյություն ունի երկրորդ կես:

Ճակատագիրը հակառակ է քրիստոնեությանը, այն բնորոշ է իսլամին: Ամեն բան որոշված է Աստծո կողմից: Մենք՝ քրիստոնյաներս, հավատում ենք Աստծո նախախնամությանը: Աստված պայմաններ է ստեղծում, բայց մենք պարտավոր չենք հետևել այդ պայմաններին: Օրինակ, Վազգեն Առաջին կաթողիկոսի ընտրությունը 1995 թվականին Աստծո նախախնամությունն էր: Կամ՝ ինչպե՞ս ես ամուսնացա. մի երեկո ընկերներիս հետ նստած էի պիցերիայում, զրուցում էինք աղջիկների մասին, ու մի տղա ասաց. «Այս աղջիկը շատ լավ աղջիկ է», և ես հիշեցի, որ ճանաչում եմ նրան, ու որոշեցի հանդիպել, բայց եթե այդ պահին նա այդ խոսքը չասեր, ես չէի ամուսնանա: Աստված պայմանները ստեղծեց, բայց դա ճակատագիր չէր: Եթե ճակատագրին հավատանք՝ ազատ կամքին չենք հավատա:

Ե՞րբ ես գիտակցում, որ եկել է ամուսնության պահը:

Ոչ մի դեպքում չես կարող հարյուր տոկոսով վստահ լինել: Ես սիրում եմ Ս. Պողոս առաքյալի խոսքերից օրինակներ բերել. երբ նա տեսավ Հիսուսին ծովի վրա քայլելիս՝ ասաց. «Տեր, կանչիր ինձ քեզ մոտ», և ջրերի մեջ մտնելով՝ վախեցավ սուզվել (տես Մատթ. 14։28-30): Նույնն էլ ամուսնության մեջ է. թվում է, թե սիրում ես, բայց հետո կասկածներ են արթնանում: Ամուսնության դեպքում պետք է հավատք ունենալ:

Ծնողների դերակատարությունը ամուսնության մեջ որքանո՞վ է սահմանափակվում:

Ծնողները կարևոր դեր ունեն, նրանց խրատները պետք է լսել, բայց ի վերջո դու ես ամուսնացողը, որոշողը, և ծնողներըը սխալ են, եթե միջամտում են: Հիշում եմ հորս խոսքը, երբ կնոջս տարա ծանոթացնելու ծնողներիս հետ. հորս կարծիքը հարցրեցի, և նա ասաց. « Տղաս, նրա հետ դու պետք է ապրես, կարևոր է ոչ թե իմ, այլ քո կարծիքը»: Երբ ամուսնանալու տարիքը եկել է, երիտասարդն արդեն ձևավորված է, այլևս ուշ է, ծնողներն իրենց խորհուրդները, դաստիարակությունն այդ հարցի շուրջ պետք է մինչ այդ արդեն տված լինեին իրենց զավակներին:

Ինչպե՞ս հարմարվել այն փաստի հետ, որ զույգերը ցանկանում են առանձին ապրել, սակայն այդ հնարավորությունը չունեն:

Ինչ էլ լինի՝ կարծում եմ, որ պետք է առանձին ապրել: Ասում են՝ հնարավորություն չկա, սակայն միջոցներն անպետք բաների վրա են վատնում: Օրինակ, լուսանկարիչ, լիմուզին են վարձում, անհարկի ծախսեր անում: Ես հավատում եմ, որ հնարավորություն կլինի, եթե հավատքով մոտենան: Նախ, երկուսն էլ պետք է աշխատեն, որպեսզի երկու եկամուտ ունենան, ամեն դեպքում գոնե մեկ սենյակ վարձեն, պարտադիր չէ, որ այն պալատ լինի: Որտեղ կա կամք, այնտեղ կա միջոց:

Ինչպե՞ս ներել սուտն անկեղծ նվիրվածության դեպքում:

Նախևառաջ կարևոր է հասկանալ, թե Աստված ինչպես է մեզ ներում ամեն պարագայում, անգամ այն դեպքում, երբ մարդիկ եկեղեցասեր են, բայց թերանում են: Աստված ներում է պայմանով, որ մարդիկ զղջան, խոստովանեն, ջանան ուղղել իրենց ընթացքը. երբ այս պայմանները կան, ապա որպես քրիստոնյա պարտավոր ենք ներել:

Պատրաստեց Նարե Ոսկանյանը:

Աղբյուր՝ Qahana.am

Լրահոս
Գևորգ Էմին․ Սիամանթոյի մենախոսությունը Նոր գիրք՝ «Պալատի ուրվականը» Ֆրանսիայում հայտնաբերվել է Պոլ Գոգենի՝ մեզ հայտնի ամենավաղ նկարը «Ռոմեո և Ջուլիետ»-ը՝ Ստանիսլավսկու անվան ռուսական թատրոնի բեմում «Արվեստի շաբաթ»-ը մեկնարկեց Արարչագործության շարքի մանրանկարները Նվիրում եւ հոգու պարտք՝ ըստ Սոնա Հովհաննիսյանի Օպերային թատրոնի կոլեկտիվը չի ընդունում Նազենի Ղարիբյանին Իմ հոգում․․․ Վարդան Հակոբյան․ Իսկ Էմերսոնը ձու էր խաշում հրաբուխների վրա Թադևոս Տոնոյան․ Ես քեզ սիրում եմ իմ երկրի վրա ու քո երկնքում Հառիճավանքի Թրբանճյան ընծայարանը հրավիրում է ավագ դպրոցի աշակերտներին որակյալ կրթություն ստանալու Հոգևորական շերտը «վերին դարակում» է Կոնստանտին Օրբելյան. «Թող դատարանը որոշում կայացնի, այլ ոչ թե լինի միանձնյա» «Եթե լեզուն, որով դու գրում ես, վատ գիտես, գրող լինելու մասին խոսելն ավելորդ է» Օպերային թատրոնի կառավարման խորհրդի նախագահ է ընտրվել Նազենի Ղարիբյանը Սոֆիայի Ազգային գրադարանում տեղի ունեցավ Գրիգոր Նարեկացու «Մատյան ողբերգության» պոեմի ռուսերեն թարգմանության շնորհանդեսը Երևանում հանդես կգա «Գրեմմի» մրցանակակիր «Պարկեր» քառյակը Կյանքից հեռացել է ՀՀ վաստակավոր նկարիչ Ռուբեն Ղևոնդյանը Июльансамбль կոչվող թատերախումբը հանդես կգա Երեւանում Մեկնարկում է «Երիտասարդ հայ կոմպոզիտորների կամերային երաժշտության 4-րդ փառատոնը» Զողորմութեան Քո զդուռն բազ մեզ Տէր Վիլյամ Սարոյան. Ամբողջ աշարը և բուն իսկ դրախտը Երվանդ Քոչար. Արևը խաբեց Անթիլիասում հրատարակվել է «Մշակույթը Հայաստանի Առաջին Հանրապետությունում (1918-1920)» գիտաշխատությունը Տիմատին հրապարակել է Հայաստանում նկարահանված տեսահոլովակը Վան Գոգի պատկերով օդապարիկը սավառնել է Մելբուռնի երկնքում Քարոզ. «Մարմնի ճրագը աչքն է» Սրբերի և սրբադասման մասին Հոբելյանական հուշ երեկո՝ նվիրված Մեծն Կոմիտասի ծննդյան 150-ամյակին Աղքատ Ղազարոսի առակը Խաղաղության աղոթք Գուրգեն Մահարի․ Օրոր օրոր Ռազմիկ Դավոյան․ «Ես ամեն օր քեզ հետ զրուցում եմ թաքուն» Խաղաղությունը հնարավոր է դառնում, երբ Աստված մտնում է մեր կյանք «Ոչ ոք երկինք չի մտել՝ անտարբեր և սառնասիրտ կյանք ապրելով» Ողջունում ենք Գրիգոր Լուսավորչի փողոցը Սբ Գրիգոր Լուսավորիչ վերանվանելու վերաբերյալ քաղաքապետարանի կայացրած որոշումը Գիտնականները քվանտային կտավի վրա վերարտադրել են Մոնա Լիզայի միկրոսկոպիկ պատկերը Նոր գիրք` «Հայ-գերմանական ռապսոդիա» Երևանում տեղի կունենա Ռոզի Արմենի «60 տարի բեմում» հոբելյանական համերգը, կհնչի 20 երգ
website by Sargssyan