USD
EUR
RUB

Պետք չէ տրվել աշխարհին

 

ԵՐԵՎԱՆ, 15 ՄԱՐՏԻ, Iratesa.am: Դուք ինչպե՞ս կարող եք հավատալ, քանի որ իրարի՛ց եք փառք առնում և չեք որոնում ա՛յն փառքը, որ միակ Աստծուց է գալիս (Հովհ. 5;44)։

Աշխարհակուլ մա՛րդ արարած, դու ցանկանում ես նվաճել աշխարհ-բեմահարթակը և կորզել քեզ նմանի համակրանքն ու ծափահարությունները, որոնց աղմուկով փորձում ես լռեցնել քո մահամերձ խղճի վերջին շշունջը:

Անշուշտ ճիշտ է հանճարեղ Շեքսպիրը, երբ նկատում է. «Ամբողջ աշխարհը բեմ է, մարդիկ` դերասաններ»: Հենց այդ պատճառով առաքյալը փաստում է. «Սուրբ և անարատ բարեպաշտությունը Աստծու և Հոր առաջ այս է. այցելել որբերին և այրիներին իրենց նեղության մեջ, անարատ պահել իր անձը աշխարհից» (Հակ. 1;27): Երբ Հիսուսի եղբայրները, կարծելով, թե նա սոսկ մի հրաշագործ է, խորհուրդ են տալիս Նրան. «Հայտնի՛ր քեզ աշխարհին»,- ստանում են պատասխան. «Իմ ժամանակը դեռ չի հասել, բայց ձեր ժամանակը միշտ պատրաստ է: Աշխարհը չի կարող ձեզ ատել, բայց ինձ ատում է, որովհետև ես վկայում եմ աշխարհի մասին, թե մարդկանց գործերը չար են»:

Ահա աշխարհակուլ մարդկանց և ճշմարիտ քրիստոնյայի տիպարները. նախ սա նշանակում է, որ վերջինները բոլոր ժամանակներում որակական մեծամասնություն են կազմել, և երկրորդ. քրիստոնյան ունի աշխարհին հայտնվելու իր ժամանակն ու հստակ նպատակը: Բարեկամությունն աշխարհի հետ թշնամություն է: Մարդիկ ներդնում են իրենց ջանքերն ու կարողությունները, որպեսզի այս աշխարհում հասնեն ինչ-որ բանի, Աստծո տված շնորհը տալիս են աշխարհին, կարծում են, թե փառք են ձեռք բերում, սակայն իրենց չնչին գոյության ողջ ընթացքում աշխարհն են փառաբանում ու սին աշխարհի հետ դեպի կորուստ են գլորվում: Պետք չէ տրվել աշխարհին: Սուրբ Գիրքը վկայում է, որ մարդը Աստծո փառքի արտահայտությունն է, իսկ Աստված ասում է. «Իմ փառքը ուրիշին չեմ տա» (Ես. 42; 8):

Արդյոք սա չի՞ նշանակում, որ մարդը, տրվելով աշխարհին, դադարում է Աստծո փառքը լինելուց, և թողնելով իրական փառքը այս ժամանակավոր կյանքում, զրկվում է նաև հավիտենական փառքից: Մարդկանց ծափահարություններ, մեդալներ, պատվոգրեր, գովասանագրեր, արձանիկի տեսքով մրցանակներ, գավաթներ: Քանի քանիսն են, դրանց ձգտելով, ոտնակոխ անում այլոց և սեփական պատիվը: Շատերն էլ, ինչու ոչ, արժանանում են արդարացիորեն` որպես սեփական տաղանդի և աշխատասիրության արդյունք: Սակայն ի՞նչ արժեք ունեն աշխարհը շահելու մարդու խղճուկ ջանքերը, եթե մարդը արդյունքում իրեն է կորցնում, որովհետև ընդհատվում է Աստծո մեջ ինքն իրեն գտնելու մարդու ընթացքը: Իհարկե, շատերը կհերքեն, կչքմեղանան, թե դա այդպես չէ, բայց մի բան հաստատ է. նրանց ականջներում հնչում է չարի խոսքը. «Աշխարհը քեզ կտամ, եթե ինձ երկրպագես»:
Սուրբ Գիրքը վկայում է, որ Աստված, իր ժողովրդին մյուսներից առանձնացնելով, ցանկանում էր ինքը թագավորել նրանց, սակայն նրանք ցանկանում են մարդկային իշխանություն և լուծ իրենց վրա: Աստծո Սրբությունը հանդիմանություն է մեղավոր մարդու համար: Այսօր չկան հսկաներ ու հերոսներ, փոխարենը երկիր են իջել... աստղերը:

«Վայ նրան, ով կգայթակղեցնի փոքրերին»,- ազդարարում է Տերը: Գայթակղեցնել նշանակում է սայթաքեցնել և ցած գլորել հոգևոր կյանքում` առ Աստված տանող ճանապարհից, և թողնել աշխարհում կամ կես ճանապարհին: Որքան շատ են այսօր գայթակղված փոքրիկները, ովքեր տարված են հայտնի ու հաջողակ դառնալու մոլուցքով: Աշխարհով մխիթարվողները մի բանով հաստատ հայտնի են. նրանք ակնհայտորեն չեն հավատում հանդերձյալ կյանքին: Աստծո տված շնորհով Նրա՛ն փառավորենք. ինչպես Դավիթը` իր սաղմոսներով և Նարեկացին` իր Մատյանով: Մեր կյանքում կլինեն պահեր, երբ շատ արդարացիորեն մարդիկ մեր հասցեին կբարբառեն. «Օվսաննա»: Մենք շատ անգամ ցած կդնենք մեր խաչը և կփորձենք վայելել մեր «փառքի ժամը»: Սակայն պետք չէ տրվել րոպեական թմբիրին, որպեսզի զգոն լինենք` լսելու համար նույն այդ մարդկանց շուրթերից նորից մեզ հասցեագրված. «Խաչ հանիր զդա»: Լսել որպես ազդարարություն` սթափվելու և նորից, մեր խաչը ուսած, մեր ուղին շարունակելու դեպի Գողգոթա` փառքի իրական գագաթը նվաճելու:

Լիլիթ ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ (Երեցկին, Գորիս)

Լրահոս
Գևորգ Էմին․ Սիամանթոյի մենախոսությունը Նոր գիրք՝ «Պալատի ուրվականը» Ֆրանսիայում հայտնաբերվել է Պոլ Գոգենի՝ մեզ հայտնի ամենավաղ նկարը «Ռոմեո և Ջուլիետ»-ը՝ Ստանիսլավսկու անվան ռուսական թատրոնի բեմում «Արվեստի շաբաթ»-ը մեկնարկեց Արարչագործության շարքի մանրանկարները Նվիրում եւ հոգու պարտք՝ ըստ Սոնա Հովհաննիսյանի Օպերային թատրոնի կոլեկտիվը չի ընդունում Նազենի Ղարիբյանին Իմ հոգում․․․ Վարդան Հակոբյան․ Իսկ Էմերսոնը ձու էր խաշում հրաբուխների վրա Թադևոս Տոնոյան․ Ես քեզ սիրում եմ իմ երկրի վրա ու քո երկնքում Հառիճավանքի Թրբանճյան ընծայարանը հրավիրում է ավագ դպրոցի աշակերտներին որակյալ կրթություն ստանալու Հոգևորական շերտը «վերին դարակում» է Կոնստանտին Օրբելյան. «Թող դատարանը որոշում կայացնի, այլ ոչ թե լինի միանձնյա» «Եթե լեզուն, որով դու գրում ես, վատ գիտես, գրող լինելու մասին խոսելն ավելորդ է» Օպերային թատրոնի կառավարման խորհրդի նախագահ է ընտրվել Նազենի Ղարիբյանը Սոֆիայի Ազգային գրադարանում տեղի ունեցավ Գրիգոր Նարեկացու «Մատյան ողբերգության» պոեմի ռուսերեն թարգմանության շնորհանդեսը Երևանում հանդես կգա «Գրեմմի» մրցանակակիր «Պարկեր» քառյակը Կյանքից հեռացել է ՀՀ վաստակավոր նկարիչ Ռուբեն Ղևոնդյանը Июльансамбль կոչվող թատերախումբը հանդես կգա Երեւանում Մեկնարկում է «Երիտասարդ հայ կոմպոզիտորների կամերային երաժշտության 4-րդ փառատոնը» Զողորմութեան Քո զդուռն բազ մեզ Տէր Վիլյամ Սարոյան. Ամբողջ աշարը և բուն իսկ դրախտը Երվանդ Քոչար. Արևը խաբեց Անթիլիասում հրատարակվել է «Մշակույթը Հայաստանի Առաջին Հանրապետությունում (1918-1920)» գիտաշխատությունը Տիմատին հրապարակել է Հայաստանում նկարահանված տեսահոլովակը Վան Գոգի պատկերով օդապարիկը սավառնել է Մելբուռնի երկնքում Քարոզ. «Մարմնի ճրագը աչքն է» Սրբերի և սրբադասման մասին Հոբելյանական հուշ երեկո՝ նվիրված Մեծն Կոմիտասի ծննդյան 150-ամյակին Աղքատ Ղազարոսի առակը Խաղաղության աղոթք Գուրգեն Մահարի․ Օրոր օրոր Ռազմիկ Դավոյան․ «Ես ամեն օր քեզ հետ զրուցում եմ թաքուն» Խաղաղությունը հնարավոր է դառնում, երբ Աստված մտնում է մեր կյանք «Ոչ ոք երկինք չի մտել՝ անտարբեր և սառնասիրտ կյանք ապրելով» Ողջունում ենք Գրիգոր Լուսավորչի փողոցը Սբ Գրիգոր Լուսավորիչ վերանվանելու վերաբերյալ քաղաքապետարանի կայացրած որոշումը Գիտնականները քվանտային կտավի վրա վերարտադրել են Մոնա Լիզայի միկրոսկոպիկ պատկերը Նոր գիրք` «Հայ-գերմանական ռապսոդիա» Երևանում տեղի կունենա Ռոզի Արմենի «60 տարի բեմում» հոբելյանական համերգը, կհնչի 20 երգ
website by Sargssyan