USD
EUR
RUB

Որտե՞ղ են քո գանձերը, և ուր է քո սիրտը

 

Վերջերս համացանցում մի հոլովակ էր պտտվում, որում պատահական անցորդներից պահանջվում էր մտաբերել տասը պատվիրանները: Հարցվողները մեծ մասամբ երիտասարդներ էին, ու միայն քչերն էին «մի սպանիր, մի գողացիր, մի ստիր» պատվիրաններից զատ այլ բան հիշում և նշում: Իհարկե, մի քանի րոպեանոց հոլովակը չի կարող ամբողջական պատկեր ցույց տալ, բնականաբար, կան երիտասարդներ, ովքեր ոչ միայն կմտաբերեն տասը պատվիրաններն, այլև կկարողանան խոսել դրանցից, դրանց կիրառությունից ու անհրաժեշտությունից: Այլ հարց է, որ ինչ-որ շրջանակների կողմից անընդհատ փորձ է արվում ցույց տալ քրիստոնեության ժամանակավրեպությունը, ներշնչել գաղափար, որ 21-րդ դարում հավատք ունենալը միամտություն է, աթեիստ լինելը՝ նորաձև, կրոնի վրա քար շպրտելը ճիշտ է, եկեղեցական արժեքները ծաղրելը՝ գովելի, պատվիրանները չիմանալը՝ առաջադեմ լինելու գրավական: Այսպիսով ձգտում են սևացնել այն ամենն, ինչը կարող է լույս դառնալ մարդու համար՝ փոխարենը նրան հրելով անվերջ շրջապտույտի, անվերջ վազքի մեջ, ուր մարդը տարիների հետ կորցնում է հոգևորի պաշարը, դառնում քաղցած և ոչ մի կերպ չի կարողանում հագեցնել այդ քաղցը, դրա համար շարունակում է վազել, փնտրել ու չգտնել:

Հոգևոր քաղցը մեղմելու համար կա Կենաց հացը՝ Աստծո խոսքը: Միայն Աստծո կենարար խոսքով է հնարավոր փակել այն բոլոր անցքերն ու ճեղքերը, որոնք առաջանում են տարիների հետ: Եվ տասը պատվիրաններն իմանալուց զատ պետք է հաղորդակից լինել նաև Քրիստոսի ժառանգած պատգամներին ու ճշմարտություններին, որոնք ամուր հիմնաքար կարող են դառնալ կյանքի առաջնահերությունները կառուցելիս կամ վերակառուցելիս: «Գանձեր մի՛ դիզեք ձեզ համար երկրի վրա, ուր ցեց և ժանգ ոչնչացնում են, և ուր գողերը պատերն են ծակում ու գողանում, այլ գանձեր դիզեցեք ձեզ համար երկնքում, որտեղ ո՛չ ցեց և ո՛չ ժանգ չեն ոչնչացնում, և ո՛չ էլ գողերը պատերն են ծակում ու գողանում. քանի որ, ուր ձեր գանձերն են, այնտեղ և ձեր սրտերը կլինեն» (Մատթեոս 6.20-22)։

Իսկ ի՞նչ ենք անում մենք: Մեր ամբողջ կյանքն անցնում է երկրի վրա գանձեր դիզելու փորձերի մեջ: Դեռ վաղ մանկությունից մեզ թունավորում են այնպիսի հավակնություններով, որոնցից ազատվելը չափազանց բարդ է լինում նույնիսկ հասուն տարիքում: Ապրում ենք հասարակության մեջ, որտեղ մարդուն գնահատում են ըստ իր զբաղեցրած պաշտոնի ու դիզած գանձերի առատության: Ողջ աշխարհն է միևնույն մոլորության մեջ և արդեն շատ, շատ երկար ժամանակ: Երկու հազար տարվա մեջ մարդը դեռ չի հասկացել, որ նյութը, որը զրկված է հոգուց, դատապարտված է ոչնչացման, դա նյութի բնույթն է, նրա կարևորագույն հատկանիշը:

Իհարկե, սա աղքատ և կարիքավոր լինելու պատգամ չէ, ինչպես թյուրիմացաբար կարող է ընկալվել: Պատգամը նյութից, քայքայվողից, կորստի դատապարտվածից վեր լինելն է ու կյանքը դրանց հայթայթմանն ու բազմապատկմանը չնվիրելը: Ինչպե՞ս շատացնել այն, ինչն ի բնե հակված է պակասել ու ոչնչանալ:

Մինչդեռ այն գանձերը, որոնք երկնքինն են, մնայուն են և բազմապատկվելու պատրաստ:

Գանձ է սերը, որը բաշխելիս ոչ թե քչանում է, այլ ավելանում, գանձ է մեծահոգությունն ու ժպիտը, գանձ է շնորհակալությունը, որովհետև դրանում է շնորհն ու շնորհից բխող բարիքները: Գանձ է այն ամենն, ինչը մեզ նմանեցնում է Աստծուն, ինչը մեր սրտերը երկնքով է լցնում, ինչը մեզ բարձրացնում է մեզնից:

Հնարավոր չէ Աստծուն իսկապես մոտ լինել, սնվել Նրա շնորհած հացով ու մնալ քաղցած. Աստծով լցված լինելը մարդուն այնպիսի ձգողականությամբ է օժտում, որն օգնում է լուծել ամեն խնդիր ու մեղմել ամեն կարիք:

Քրիստոս նաև ասում է, որ հնարավոր չէ երկնքի արքայություն մտնել՝ առանց երեխայի նմանվելու, երեխա դառնալու: Նկատե՞լ եք, որ որևէ երեխա չի անհանգստանում վաղվա օրվա համար, ընկած չէ անվերջ շրջապտույտի մեջ, որի առանցքը փողն ու նյութն է, փոխարենը նրանք անսահման վստահություն ունեն կյանքի հանդեպ, գիտեն, որ հոգատար ձեռքերում են, և այդ ձեռքերն ամենուր են: Մեծանալով՝ մարդը սկսում է կասկածել, որ պարուրված է հոգատարությամբ ու զորեղ է Աստծով, որ իր համար անհնար ոչինչ չկա, պարզապես պետք է խնդրել: Խնդրե՛լ, ոչ թե մուրալ կամ պահանջել:

Երբ քո սիրտը ոչ թե երկնքում է, այլ քայքայման ու կորստի դատապարտված կեղծ արժեքների մեջ, անընդհատ, անվերջ ցանկանում ես ինչ-որ բան, անընդհատ ցանկանում ես կլանել, սպառել, ունենալ: Եվ որքան շատ ես ունենում, այնքան շատ ես ուզում:

Որովհետև իրերի ու նյութի առատությունն ապահովության ու լիության պատրանք է ստեղծում, բայց ընդամենը՝ պատրանք, որն ամեն հարմար առիթով ճչում է իր բուն էության մասին: Ուստի, անդադար ինքդ քեզ պիտի հարցնես, թե որտեղ են քո գանձերը, որտեղ ես կուտակում դրանք ու որտեղ է քո սիրտը, ինչն է քո կյանքի առանցքը, ինչի վրա ես կառուցում քո կյանքն ու արժեհամակարգը: Այդ բոլորը քո՞ ընտրությունն է, թե կրում ես հասարակական կարծրատիպերի բեռն ամբողջ ծանրությամբ, որը քեզ վրա սկսել է կուտակվել դեռ այն օրերից, երբ անպաշտպան էիր, երբ ամեն ինչ վերցնում էիր առանց մեկ անգամ իսկ քննելու:

Ո՞ւր ես վազում, ինչի հետևից: Որտե՞ղ են քո գանձերը, և ո՞ւր է քո սիրտը…

Ա. Պողոսյան

Աղբյուր՝ Qahana.am

Լրահոս
Սոհրաբ Սեփեհրի․ Ո՛չ դու կմնաս․․․ Նելլի Սահակյան․ Մամոնտի անձավ Ռուսաստանաբնակ հայերից կազմված «Սիոնի» երգի և պարի համույթի ելույթները պատմական հայրենիքում Ամառային մտորումներ «Կայարանի» կառամատույցում Մարդն ապրում է այնքան, որքան` իր ստեղծագործությունները. հիշատակի համերգ՝ նվիրված Աբգար Մուրադյանի 75-ամյակին Դեմիեն Շազելը նկարահանում է «Բաբելոն» ֆիլմը Էմմա Սթոունի մասնակցությամբ Բոհեմական, գողտրիկ, հյուրընկալ «Արվեստանոցը» «Երանելի են Երկնքի հետ կապ հաստատածները» Մատենադարանում ցուցադրվում են հայերեն հնատիպ գրքեր Գևորգյան հոգևոր ճեմարանը հայտարարում է 2019 -2020 ուս. տարվա ընդունելություն Հովհաննես Երանյան. Խարխափումներ Նաիրի Զարյան․ Տիկին տխրություն Րաֆֆու մարմարե քանդակը՝ այսուհետ Ազգային պատկերասրահի մշտական ցուցադրությունում Գիշերային Գառնին Կոմիտաս և Թումանյան էր շնչում. համերգ նվիրված մեծերի 150- ամյակին «Իմ ու իմ միջև». երիտասարդ գրող Հաս Չախալյանն ընթերցողին կներկայացնի իր առաջին գիրքը Ովքեր հավատում են Հիսուսին, նրանք հավիտենական կյանք են մտնում Կարգալույծ է հռչակվել Տ. Նարեկ ավագ քահանա Իշխանյանը մենայն Հայոց Կաթողիկոսն ընդունեց ՀԲԸՄ ծրագրերով Հայաստան ժամանած երիտասարդներին «Անուշը» հեքիաթ է մեծահասակների համար» Ապաշխարության խորհուրդ. Ներիր, որ ներվես Դերասան Յուրի Իգիթխանյանը երկրորդ անգամ կփորձի Պարույր Սևակ․ Հավատարմությունը Սրտի արատ չէ Նեղություններ Գեղամ Սարյան․ Փառքի տաճարը Իսպանացի վարպետը կենդանիների չափազանց իրական տեսք ունեցող քանդակներ է ստեղծում գերաններից Հնագիտությունը ՀՀ-ում լուրջ զարգացում է ապրում. վկայում են օտարերկրացի հնագետները Խոցելի խմբերի երեխաների աշխատանքները կցուցադրվեն Խնկո Ապոր անվան գրադարանում Աղոթք ընդդեմ դեւերի Փնտրել ու սիրել երկնայինը և ոչ երկրայինը Նոր տնօրինություն Կոնստանտին Օրբելյան + Հասմիկ Գեղամի Գրիգորյան․ մի նոր գլուխգործոց, որ «պայթեցրեց» դահլիճը Համերգ՝ նվիրված կլարնետահար Աբգար Մուրադյանի հիշատակին Ռազմիկ Դավոյան․ Իմ ձայնը․․․ Նելլի Սահակյան․ Ես աղոթք եմ ասում խոտի ստվերին Կողմնակի անձանց մուտքը չի արգելվում. Չեռնոբիլը բաց է զբոսաշրջիկների համար Հալեպում սիրո և պատերազմի մասին ֆիլմ է նկարահանվել Թումանյանի հեքիաթների հոլանդերեն հրատարակության նախագիծը իրականացման փուլում է Ռեժիսոր Սոնա Սիմոնյանը «Մեծ սպասելիքներ»-ով բացահայտում է Գյումրու երիտասարդներին մտահոգող հարցեր Երանի՜ ողորմածներին Թալին Տեր-Մինասյանի գիրքը՝ «արեւային քաղաքի» մասին
website by Sargssyan