USD
EUR
RUB

Անի Ամսեյան

 

***

Գնալիս
մի անձրևող ամպ դրեց ափերիս մեջ…
Չասաց`
Քանի՞ գարուն պիտի ծաղկեմ, որ գա…

***

Ամեն ինչ պարզ է,
Սե՛ր իմ:
Մենք կսողանք գրկից գիրկ`
մոռանալով շունչ առնել:
Մենք,
որ անմարմին էինք,
չենք գտնի հպումը
երբեք
եղունգներով մխրճված ոռնացող մարմիններում`
մոլորյալ, խեղճ, կորսված,
Սե՛ր իմ:
…Մինչդեռ տաքուկ անկողնում մարդիկ կապրեն թմրությամբ երանելի,
պարզությամբ, որը մերժեցինք,
հորինած հոգիներով մերժեցինք:
Կսողանք, այո,
և դա կլինի այն կյանքը, որը ընծայվեց մեզ:
Այսքանը:
Ահա և ողջը:
Եվ միակ բանը, որ կարող եմ խնդրել քեզնից`
մի լսիր ճիչերս
(դրանք ընդամենը քարերն են),
շարունակիր,
սե՛ր…
Իմ ճանապարհը
քո հետագիծն է:

***

Մի քանի ցեխոտ ոտնահետք
ձյան վրա,
Ահա
մեր ողջ շնորհակալությունը երկնքին 

***

Արցունքի զույգ կաթիլ`
երկու այտից հոսող,
խառնվում շուրթի վրա
և սիրտ չեն անում անգամ
իրար հետ խոսել:

***

Մոլորվեցի.
անձրևը ջնջել էր
ոտնահետքդ:

***

Քանի չկաս,
ինքնաթիռները միշտ էլ ընկնելու են,
երեխաներ են գետում խեղդվելու,
զինվորներ են գնալու` չգան,
հրաբուխներ են ծածկելու քաղաքներ,
և քաղցկեղը շարունակելու է ճյուղեր գցել աշխարհում:
Սովորույթի համաձայն`
ես խեղդելու եմ օրը լրահոսում
և վերջին եսամոլի նման շարունակելու եմ հավատալ,
որ եթե այստեղ` կողքիս լինեիր,
գուցե սիրո մասին էլ մի բան ասեր աշխարհը:

***

Անիմաստ թափառումներ
օտար քաղաքներում…
Մինչդեռ
այնքան պարզ է ամեն բան
աշխարհը տեսնելու համար`
երկու թափառող ձեռք միայն,
որ քոնն են,
փշաքաղ մարմնին իմ:

***

Դու ՆԱ ես,
և չկա աստվածաշունչ, որ տեղավորի քեզ իր մեջ:
Թե տաճարդ մտնեմ ու ծնկի եկած համբուրեմ քարերը հատակիդ,
չեմ հասնի քեզ:
Դու տիզերքն ես,
ու քեզնով պիտի վերջանար քաոսը:
Դու բանն ես,
և քեզնով պիտի խորշեմ ներսիս լռությունից:
Ասում են` պայթյունից ես,
բայց դրա մասին թող գիտնականները մտածեն…
Ես անգիր եմ անում քեզ,
որ երգեմ գիշերը…
«Գանձ մի դիզեք երկրի վրա»,- ասում էր նա,
այց ահա դիզվում ես դու,
և չի գայթակղում դրախտը:
Հանձնված ափերիդ`
մանանեխի հատիկի չափ հավատն եմ:
Ես հիշում եմ քայլերդ փողոցում,
և խնկամանն իզուր է տարուբերվում:
Ես հիշում եմ ձայնդ,
և գարունը կորցնում է գույնը,
և արևը չէր, որ այդքան տաք էր:
Մի՛ նստիր կողքիս ու մի՛ ծիծաղիր,
Աստծո մասին նման բան գրված չէ,
թող գթասրտությունդ լինի անձրևը,
և բերքիս համար քեզ աղոթեմ.
Ու ներիր մեղքերս,
որովհետև
հետո ինձ այս մեղքիս համար
չեն ներելու:

***

այս գիշեր հիշեցի.
ընկերներիցս մեկն ասում էր,
որ ականջը երեխա է արգանդի մեջ,
ուզեցի հավատալ, և ծերացող լուսնի տակ
քո ձայնից մի քաղաք ծնվեց…

***

Բառերի հեղեղում
Երազանք Լռության մասին
Մենք
ամեն ինչի մասին խոսում էինք`
քաղաքականության,
արվեստի,
գրքերի,
տնտեսության,
մահվան,
երիտասարդության,
կենդանիների,
ցավի,
եղանակի,
իրավաբանության,
Եվրոպայի…
մենք
մի բանի մասին էինք լռում.
սիրո…

***

Ավերակ էի երազում տեսնել հեռանալուցդ հետո
և չէի հասկանում իմաստը բառի.
քանդուքարափ քաղաքն իմ մեջ,
արմատախիլ ծառերը,
կոտրված երկինքը,
անտուն թռչունները
և անվերջանալի փոթորիկն այս
քո աչքերի գույնն ունեն…
…ամեն ինչ ճիշտ էր:

***

Անձրև
Հաջորդ անգամ,
երբ զրուցես Աստծո հետ,
չմոռանաս թաշկինակդ թողնել մոտը…

***

Միայն դատարկությունն է,
որ վերջ չունի…
Անգամ քո մայրամուտը տեսա ես իմ ափից…
բան, որին չէի հավատում, բայց եղավ,
ու բարի էր
Մահս…

***

Դու զսպում ես, որ չթրջես երջանկության այս կատարյալ ցամաքը,
հրապարակը` դատարկությունից սարսափած ու անուժ,
հրապարակը հրավառությունների:
Ամբիոններից երջանկություն են բաժանում.
պիտի ձեռքդ մեկնես:
Այստեղ միշտ հարմար է ոչնչի հետ ժամադրվելը
ճիշտ ժամի տակ ցանկացած օր ու պահի:
Անընդհատ կրկնվող մարդկանցով ու դեմքերով,
հորանջող դատարկությամբ,
ձմեռները` Ձմեռ պապ - Ձյունանուշներով լցված
այնքան շատ, որ եթե չես ուզում վախենալ,
պիտի ծիծաղես`
ամառները արհեստական ծաղիկներով,
լույսերով ու երգերով,
որոնց երբեմն-երբեմն կարող ես վաճառվել և միամտաբար երջանիկ զգալ:
Միտինգավորների երթերով,
բողոքողների անհույս հույսերով,
չբողոքողների հուսահատ անտարբերությամբ,
դու կանգնած ես մենակ,
որովհետև դու հենց մենությունն ես քո մեջ աղմկող բոլոր երջանիկ մարդկանց,
որոնցով լցված է ինքն իրեն անծանոթ
էս սիրուն քաղաքը 

***

Պատից այն կողմ ես ճանաչում եմ ձայնդ:
Մենության այս պարիսպը Իթակեն չէ, որ գրկել է:
Մեր ժամանակները վազում են, սե՛ր իմ,
դու չես հասցնում աչք թարթել:
Ինձ հուսահատությունն է լափում:
Մենք այն մարդիկ չենք, որ քսան տարի սպասում էին:
Սերն ինքն իրեն չճանաչող ուրվական է:
Համր եմ ահա,
և չծնված երգ է մաշում հոգիս:
Հազար Տելեմաքոսներով ես հղի եմ,
բայց երկունքի համար սիրտ չկա:
Եվ լույսը մարում է ավելի արագ,
քան կհասցնեմ բացել պատուհանս,
որ գաս,
մեռնես քո տանը,
մոլորյալ ճամփորդ իմ:

…«, քո կյանքի ժամերը«,…

……………………………………

…«,կնճիռների հարթեցում«,…

օրինաչափությունների քաղա՛ք իմ,

ցուցապաստառներդ երկու կողմ ունեն

 

***

կյանքը` անկառավարելի հրեշն այդ,
ամեն առավոտ ճզմում է ատամի տակ
երեխային,
որ տեսա երազում

***

Հողդ երկունքի մեջ`
դու ցավ չէիր զգում:
Տանջանքն ինձ բաժին հասավ.
քո ճեղքումը,
իմ ճիչն առաջին,
սերմս քո մեջ,
կյանքս քեզնից դուրս-
այս էր գարունը:

***

Բանաստեղծություն`
հաբեր` քնելու գիշերը,
կուլ գնացող, լեղի-լեղի:
Մնացածը ստեր են քո մասին:

***

Վայրէջքը գնալով ավելի ցավոտ է դառնում ամեն անգամ,
դու` գնալով ավելի հեռու,
ճանապարհը` ավելի երկար,
և հույսը միակն է, որ
բարակում, կարճանում, փոքրանում է
և մեծն է ամենքից:

***

ես մոռացել եմ` ինչ բույր ունի աշխարհը,
որը դու չես,
իմ բոլոր ջանքերը անիմաստ են դուրս գալիս:
ես հանձնվում եմ:
իզուր էր քեզ թաղելը նախորդ տարվա մեջ
կամ կյանքում նախորդ:
իզուր էր ջանքը կորցնելու քեզ թմրության մեջ գինու:
իզուր էր հավատալը, որ կթափվես աշնան տերևների հետ
կամ կգոլորշինաս ամռանը:
պետք չէր հույս դնել բացվող օրվա վրա
և պետք չէր աղոոթել քեզ ազատվելու քեզնից:
պետք չէր, չօգնեց, անզոր էր աղմուկը:
ինչքան խլանամ, այդքան կլսեմ քեզ:
դու ամենուր ես:
մի անգամ նամակում գրեցի, որ մանկությունից հետո ամենասիրուն բանն ես: սխալվել էի.
դու հենց մանկությունս ես,
դու իմ տուն տանող ճամփան ես
և տունն ես,
և ես-ն ես, որ տուն է գնում

***

ո՞վ է արարիչը, եթե դու արարված ես:
սրբապատկերի շրջանակի մեջ քեզ դրեցի և կախեցի պատից հոգուս եկեղեցու, այնքան բարձր, որ ճկվեցի նայելիս քեզ,
որ արցունքներս ոտքերդ թռչելու համար վեր հոսեցին,
որ բառը ճախրի,
որ տաճարս անսասան լինի,
որ չոքելու կետ ունենամ,
պատ` կծկվելու տակը և քար` բարձ շինելու ինձ:
հիմա, երբ տաճարս փուլ եկավ,
ո՞վ է արարիչը, ասա՛,
որի առաջ ներում պիտի հայցեմ

***

Ես չեմ ուզում, որ լինի բանաստեղծությունն այս,
և՛ ծովը` նրա մեջ,
և՛ նավը` կետ դարձող այդ ծովում,
և՛ իմ ճիչը` անիմաստ:

***

Ցավը ուժեղ էր,
ցավը հերոս էր:
Ցավի մասին անվերջ կարելի էր խոսել.
և՛ հոտ,
և՛ ձայն,
և՛ գույն…
ամենն ուներ:
Ե՛վ սեր,
որ կապել էր ձեզ:
Միայն…
վերջ
չուներ:

Լրահոս
Մահացել է օպերային երգչուհի Գայանե Գրիգորյանը Պետրոս Դուրյան. Իմ հանգիստը Խոնարհություն Ավագ հինգշաբթի՝ Վերջին ընթրիք` Ս. Հաղորդության խորհրդի հաստատում, Ոտնլվա Նոր նախագիծ. Վանաձորի դրամատիկական թատրոնն ու «Ֆորտունան» Apple-ը հիմնադրամ կստեղծի անկախ արտիստներին օգնելու համար Արայիկ Մանուկյանը՝ առցանց մուլտֆիլմերի ու քննարկումների մասին Տեղի է ունեցել հայ-ամերիկյան դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատման 100-ամյակին նվիրված համերգ Աշոտ Ավդալյան. Մարմին առ, օր... Դանիել Վարուժան. Ամբարներ Ավագ Հինգշաբթի դուրս կբերվի Սուրբ Գրիգոր Նարեկացու մասունքը Ռուսական թատրոնն առցանց ցուցադրում է խաղացանկից դուրս եկած լավագույն ներկայացումները Նայի՛ր քեզ Նվիրատվություններ ի զորակցություն հայրենիքի Դեռ կգա այս ծանր շրջանը հետահայաց արժեւորելու ժամանակը Սիմֆոնիկ նվագախումբը հրավիրում է Բեթհովենի 9-րդ սիմֆոնիայի առցանց ցուցադրությանը Հայկական դուդուկը ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի ցանկում գրանցվել է 2008 թվականին․ ԿԳՄՍՆ Անդրեա Բոչելլին առցանց համերգ կտա Զատկի օրը Սովորենք գնահատել ու արժևորել մեր ունեցածը Վիլյամ Սարոյան․ Ընկերների մեղքով Ավագ Երեքշաբթի Տեր Գրիգոր քհն. Գրիգորյանի շնորհավորական խոսքն Ավետման տոնի առթիվ Էրեբունուց հայտնաբերված նվիրատվական թիթեղը Հայրապետական Մեր օրհնությունն ու բարեմաղթանքներն ենք հղում տիկնանց և օրիորդաց Սուրբ Աստվածածնի Ավետման տոնի և Մայրության ու գեղեցկության օրվա առիթով Ռուսական արվեստի թանգարանը միացել է աշխահի խոշոր թանգարանների շարժմանը «Ան­մա՞հ է այն գոր­ծը, ո­րի հա­մար ես մե­ռա…» Խզմալյան. Մենք պատրաստում ենք անհատ, տարեց, անժառանգ արվեստագետների ցանկը «Համլետ», «Վենետիկի վաճառականը». շեքսպիրյան լավագույն ներկայացումները` առցանց հարթակում Ճա­նա­չեք գոր­ծե­րի պտուղ­նե­րից Արարատ Մկրտումյան. Սերունդ Դանիել Վարուժան․ Վերադարձ Մաթևոսյան կենտրոնի վերաբերյալ 2019 սեպտեմբերի 18-ի Նիկոլ Փաշինյանի հանձնարարականը չի կատարվել․ Դավիթ Մաթևոսյան Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի հայտարարությունն Ավագ շաբաթվա վերաբերյալ Աստվածածին սուրբ կույս Մարիամի ավետյաց տոն Տասը երկրի թումանյանասեր մանուկներ կներկայացնեն «Սուտասանը» հեքիաթը Տիգրան Համասյանի «ոչՊաշտոնական համերգը»՝ այսօր Լուսին Աթաբեկյան. Լռությունը՝ արատավոր շրջանի սկիզբ Ներսես Աթաբեկյան․ Ոտքը «Ղազարոսի հարությունը». պատկեր և խորհուրդ Ծաղկազարդի տոնին դուրս կբերվի Աստվածամուխ Սուրբ Գեղարդը
website by Sargssyan