USD
EUR
RUB

Անի Ամսեյան

 

***

Գնալիս
մի անձրևող ամպ դրեց ափերիս մեջ…
Չասաց`
Քանի՞ գարուն պիտի ծաղկեմ, որ գա…

***

Ամեն ինչ պարզ է,
Սե՛ր իմ:
Մենք կսողանք գրկից գիրկ`
մոռանալով շունչ առնել:
Մենք,
որ անմարմին էինք,
չենք գտնի հպումը
երբեք
եղունգներով մխրճված ոռնացող մարմիններում`
մոլորյալ, խեղճ, կորսված,
Սե՛ր իմ:
…Մինչդեռ տաքուկ անկողնում մարդիկ կապրեն թմրությամբ երանելի,
պարզությամբ, որը մերժեցինք,
հորինած հոգիներով մերժեցինք:
Կսողանք, այո,
և դա կլինի այն կյանքը, որը ընծայվեց մեզ:
Այսքանը:
Ահա և ողջը:
Եվ միակ բանը, որ կարող եմ խնդրել քեզնից`
մի լսիր ճիչերս
(դրանք ընդամենը քարերն են),
շարունակիր,
սե՛ր…
Իմ ճանապարհը
քո հետագիծն է:

***

Մի քանի ցեխոտ ոտնահետք
ձյան վրա,
Ահա
մեր ողջ շնորհակալությունը երկնքին 

***

Արցունքի զույգ կաթիլ`
երկու այտից հոսող,
խառնվում շուրթի վրա
և սիրտ չեն անում անգամ
իրար հետ խոսել:

***

Մոլորվեցի.
անձրևը ջնջել էր
ոտնահետքդ:

***

Քանի չկաս,
ինքնաթիռները միշտ էլ ընկնելու են,
երեխաներ են գետում խեղդվելու,
զինվորներ են գնալու` չգան,
հրաբուխներ են ծածկելու քաղաքներ,
և քաղցկեղը շարունակելու է ճյուղեր գցել աշխարհում:
Սովորույթի համաձայն`
ես խեղդելու եմ օրը լրահոսում
և վերջին եսամոլի նման շարունակելու եմ հավատալ,
որ եթե այստեղ` կողքիս լինեիր,
գուցե սիրո մասին էլ մի բան ասեր աշխարհը:

***

Անիմաստ թափառումներ
օտար քաղաքներում…
Մինչդեռ
այնքան պարզ է ամեն բան
աշխարհը տեսնելու համար`
երկու թափառող ձեռք միայն,
որ քոնն են,
փշաքաղ մարմնին իմ:

***

Դու ՆԱ ես,
և չկա աստվածաշունչ, որ տեղավորի քեզ իր մեջ:
Թե տաճարդ մտնեմ ու ծնկի եկած համբուրեմ քարերը հատակիդ,
չեմ հասնի քեզ:
Դու տիզերքն ես,
ու քեզնով պիտի վերջանար քաոսը:
Դու բանն ես,
և քեզնով պիտի խորշեմ ներսիս լռությունից:
Ասում են` պայթյունից ես,
բայց դրա մասին թող գիտնականները մտածեն…
Ես անգիր եմ անում քեզ,
որ երգեմ գիշերը…
«Գանձ մի դիզեք երկրի վրա»,- ասում էր նա,
այց ահա դիզվում ես դու,
և չի գայթակղում դրախտը:
Հանձնված ափերիդ`
մանանեխի հատիկի չափ հավատն եմ:
Ես հիշում եմ քայլերդ փողոցում,
և խնկամանն իզուր է տարուբերվում:
Ես հիշում եմ ձայնդ,
և գարունը կորցնում է գույնը,
և արևը չէր, որ այդքան տաք էր:
Մի՛ նստիր կողքիս ու մի՛ ծիծաղիր,
Աստծո մասին նման բան գրված չէ,
թող գթասրտությունդ լինի անձրևը,
և բերքիս համար քեզ աղոթեմ.
Ու ներիր մեղքերս,
որովհետև
հետո ինձ այս մեղքիս համար
չեն ներելու:

***

այս գիշեր հիշեցի.
ընկերներիցս մեկն ասում էր,
որ ականջը երեխա է արգանդի մեջ,
ուզեցի հավատալ, և ծերացող լուսնի տակ
քո ձայնից մի քաղաք ծնվեց…

***

Բառերի հեղեղում
Երազանք Լռության մասին
Մենք
ամեն ինչի մասին խոսում էինք`
քաղաքականության,
արվեստի,
գրքերի,
տնտեսության,
մահվան,
երիտասարդության,
կենդանիների,
ցավի,
եղանակի,
իրավաբանության,
Եվրոպայի…
մենք
մի բանի մասին էինք լռում.
սիրո…

***

Ավերակ էի երազում տեսնել հեռանալուցդ հետո
և չէի հասկանում իմաստը բառի.
քանդուքարափ քաղաքն իմ մեջ,
արմատախիլ ծառերը,
կոտրված երկինքը,
անտուն թռչունները
և անվերջանալի փոթորիկն այս
քո աչքերի գույնն ունեն…
…ամեն ինչ ճիշտ էր:

***

Անձրև
Հաջորդ անգամ,
երբ զրուցես Աստծո հետ,
չմոռանաս թաշկինակդ թողնել մոտը…

***

Միայն դատարկությունն է,
որ վերջ չունի…
Անգամ քո մայրամուտը տեսա ես իմ ափից…
բան, որին չէի հավատում, բայց եղավ,
ու բարի էր
Մահս…

***

Դու զսպում ես, որ չթրջես երջանկության այս կատարյալ ցամաքը,
հրապարակը` դատարկությունից սարսափած ու անուժ,
հրապարակը հրավառությունների:
Ամբիոններից երջանկություն են բաժանում.
պիտի ձեռքդ մեկնես:
Այստեղ միշտ հարմար է ոչնչի հետ ժամադրվելը
ճիշտ ժամի տակ ցանկացած օր ու պահի:
Անընդհատ կրկնվող մարդկանցով ու դեմքերով,
հորանջող դատարկությամբ,
ձմեռները` Ձմեռ պապ - Ձյունանուշներով լցված
այնքան շատ, որ եթե չես ուզում վախենալ,
պիտի ծիծաղես`
ամառները արհեստական ծաղիկներով,
լույսերով ու երգերով,
որոնց երբեմն-երբեմն կարող ես վաճառվել և միամտաբար երջանիկ զգալ:
Միտինգավորների երթերով,
բողոքողների անհույս հույսերով,
չբողոքողների հուսահատ անտարբերությամբ,
դու կանգնած ես մենակ,
որովհետև դու հենց մենությունն ես քո մեջ աղմկող բոլոր երջանիկ մարդկանց,
որոնցով լցված է ինքն իրեն անծանոթ
էս սիրուն քաղաքը 

***

Պատից այն կողմ ես ճանաչում եմ ձայնդ:
Մենության այս պարիսպը Իթակեն չէ, որ գրկել է:
Մեր ժամանակները վազում են, սե՛ր իմ,
դու չես հասցնում աչք թարթել:
Ինձ հուսահատությունն է լափում:
Մենք այն մարդիկ չենք, որ քսան տարի սպասում էին:
Սերն ինքն իրեն չճանաչող ուրվական է:
Համր եմ ահա,
և չծնված երգ է մաշում հոգիս:
Հազար Տելեմաքոսներով ես հղի եմ,
բայց երկունքի համար սիրտ չկա:
Եվ լույսը մարում է ավելի արագ,
քան կհասցնեմ բացել պատուհանս,
որ գաս,
մեռնես քո տանը,
մոլորյալ ճամփորդ իմ:

…«, քո կյանքի ժամերը«,…

……………………………………

…«,կնճիռների հարթեցում«,…

օրինաչափությունների քաղա՛ք իմ,

ցուցապաստառներդ երկու կողմ ունեն

 

***

կյանքը` անկառավարելի հրեշն այդ,
ամեն առավոտ ճզմում է ատամի տակ
երեխային,
որ տեսա երազում

***

Հողդ երկունքի մեջ`
դու ցավ չէիր զգում:
Տանջանքն ինձ բաժին հասավ.
քո ճեղքումը,
իմ ճիչն առաջին,
սերմս քո մեջ,
կյանքս քեզնից դուրս-
այս էր գարունը:

***

Բանաստեղծություն`
հաբեր` քնելու գիշերը,
կուլ գնացող, լեղի-լեղի:
Մնացածը ստեր են քո մասին:

***

Վայրէջքը գնալով ավելի ցավոտ է դառնում ամեն անգամ,
դու` գնալով ավելի հեռու,
ճանապարհը` ավելի երկար,
և հույսը միակն է, որ
բարակում, կարճանում, փոքրանում է
և մեծն է ամենքից:

***

ես մոռացել եմ` ինչ բույր ունի աշխարհը,
որը դու չես,
իմ բոլոր ջանքերը անիմաստ են դուրս գալիս:
ես հանձնվում եմ:
իզուր էր քեզ թաղելը նախորդ տարվա մեջ
կամ կյանքում նախորդ:
իզուր էր ջանքը կորցնելու քեզ թմրության մեջ գինու:
իզուր էր հավատալը, որ կթափվես աշնան տերևների հետ
կամ կգոլորշինաս ամռանը:
պետք չէր հույս դնել բացվող օրվա վրա
և պետք չէր աղոոթել քեզ ազատվելու քեզնից:
պետք չէր, չօգնեց, անզոր էր աղմուկը:
ինչքան խլանամ, այդքան կլսեմ քեզ:
դու ամենուր ես:
մի անգամ նամակում գրեցի, որ մանկությունից հետո ամենասիրուն բանն ես: սխալվել էի.
դու հենց մանկությունս ես,
դու իմ տուն տանող ճամփան ես
և տունն ես,
և ես-ն ես, որ տուն է գնում

***

ո՞վ է արարիչը, եթե դու արարված ես:
սրբապատկերի շրջանակի մեջ քեզ դրեցի և կախեցի պատից հոգուս եկեղեցու, այնքան բարձր, որ ճկվեցի նայելիս քեզ,
որ արցունքներս ոտքերդ թռչելու համար վեր հոսեցին,
որ բառը ճախրի,
որ տաճարս անսասան լինի,
որ չոքելու կետ ունենամ,
պատ` կծկվելու տակը և քար` բարձ շինելու ինձ:
հիմա, երբ տաճարս փուլ եկավ,
ո՞վ է արարիչը, ասա՛,
որի առաջ ներում պիտի հայցեմ

***

Ես չեմ ուզում, որ լինի բանաստեղծությունն այս,
և՛ ծովը` նրա մեջ,
և՛ նավը` կետ դարձող այդ ծովում,
և՛ իմ ճիչը` անիմաստ:

***

Ցավը ուժեղ էր,
ցավը հերոս էր:
Ցավի մասին անվերջ կարելի էր խոսել.
և՛ հոտ,
և՛ ձայն,
և՛ գույն…
ամենն ուներ:
Ե՛վ սեր,
որ կապել էր ձեզ:
Միայն…
վերջ
չուներ:

Լրահոս
Մատթեոս Զարիֆյան․ Շքեղ օրհաս Կոմիտասի ձայնը Կոմիտաս․ Կյանք Հայերեն ձեռագրերի մայր ցուցակը «Կոմիտաս․․․» առցանց բեմադրություն Առաջին անգամ Կոմիտասի ծննդավայրի պաշտոնական տարեգրքում տեղեկություն է ներառվել Կոմիտասի մասին Գերմանիայում 1500 տարի առաջ ապրած գերմանացի լորդի դամբարան է հայտնաբերվել (լուսանկարներ) Վարագա Սուրբ Խաչ Կայացավ Կոմիտասի 151-ամյակին նվիրված «Անուշ. անավարտ օպերա» ֆիլմի պրեմիերան Եղիշե Թադևոսյանի 150-ամյակին` հոբելյանական փառատոն «Արմենիա» 4-րդ միջազգային փառատոնը երաժշտասերներին է ներկայացնում մեծահամբավ արտիստների «Արմենիա» փառատոնի փակմանը հանդես կգա Բեռլինի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի գլխավոր կլարնետահարը Մատթեոս Զարիֆյան. Ճերմակ գիշեր Վահան Սաղաթելյան. Արնախաչ «Մաեստ­րո Քո­չար» պու­րա­կը Ա­լեք­սանդր Թա­մա­ն­յա­նի թի­կուն­քում Իսպանացի լուսանկարիչը բացահայտել է շքեղ լուսանկարներ ստանալու գաղտնիքները (լուսանկարներ) Սուրբ «սպասավորներն» ու «պաշտպանները» Ագահություն «Կան­թեղն ան­տա­ռում՝ Հա­ղար­ծին» Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիայի տնօրենի ժամանակավոր պաշտոնակատար է նշանակվել Արտյոմ Նաղդյանը Բոտիչելիի հազվագյուտ կտավը կվաճառվի Sotheby's աճուրդու «Միշտ հնարավոր է ելք գտնել՝ առանց ընկճվելու» Ջիվան Ավետիսյանի «Դրախտի դարպասը» ֆիլմի համաշխարհային պրեմիերան կկայանա Մոսկվայի կինոփառատոնում «Հն­չեց կրա­կո­ցը, և մարդն այլևս չկա» Ռուսական արվեստի թանգարանի այցելուները կհայտնվեն Բորիս Գրիգորևի կտավում VR տեխնոլոգիայի միջոցով Իր հետ­մա­հու ա­զա­տամ­տու­թ­յու­նը կի­սեց Սեն գե­տի ա­լիք­նե­րի հետ Մատթեոս Զարիֆյան․ Խնդրանք Բանտում էի, և ինձ այցի եկաք (Մատթ. 25:36). մաս 1-ին Ավետիք Իսահակյան. Հայաստանին Վահան Տերյան․ Թովիչ քնքշությամբ հանգչող աշխարհում Սուրբ Բարսեղ եպիսկոպոսի ճառը հիսունիններորդ (ԾԹ) սաղմոսի մասին Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնից Մասիս կբերվի Սուրբ Գևորգ Զորավարի մասունքը Ողջախոհություն Եղիշե Թադևոսյանի չցուցադրված էտյուդները կներկայացվեն հեղինակին նվիրված նորաբաց ցուցասրահում «Ուղղակի չեմ տառապել մեծամտությամբ» Հայ ազգային բազմաբնույթ տոները հետաքրքիր մեկնաբանություններով տեղ են գտել մեկ գրքում Մարիամ և Երանուհի Ասլամազյան քույրերի պատկերասրահի խանութի բացումը Կամերային կենտրոնը Կոմիտասի ծննդյան օրը բացօթյա համերգ կկազմակերպի Կինոկենտրոնը սկսել է «Հայֆիլմ» կինոստուդիայի տարածքում գտնվող նյութերի արխիվացման աշխատանքները ԴասA-ի մասնակիցները շնորհավորում են Սերգեյ Սմբատյանին ու հույս հայտնում, որ շատ շուտով կհանդիպեն համերգասրահում
website by Sargssyan