USD
EUR
RUB

Կոստան Զարյան․ Ճամփորդություն

 

Վերջին զանգը զնգող զանգի
Փշրվում է դեղին օդում
Հոկտեմբերի։
Մեկնո՜ւմ, մեկնո՜ւմ…
Վերը դրված պայուսակս երերում է,
Գնացքը դանդաղ
Մագլցում է
Մի բլուր աշնան
Ապա կտրում այգիների նեղլիկ ճամփան՝
Ուր որոճող, անշարժ կանգնած նիհար մի եզ
Նայում է մեզ
Եվ իր պոչը խփում մեջքին։
Հոկտեմբերը՝ դեղին, տրտում,
Լըվացվում է ոլոր եկող գետի ափին
Հետո գալիս հանգիստ նստում իմ աչքերում։

Մեկնո՜ւմ, մեկնո՜ւմ…

2
Թեթև մի քամի։ Գնացքը կանգնում է։ Անձրևից լվացված
Այս կայարանից
Հսկա վարդի պես
Բարձր ցցվում է ծաղկած երեկոն։
Դեղնագույն լույսի փարթամ մշուշից
Բացվում են տրտում բյուրեղացումներ։
Ռոմանտիկ վայր է, քընարերգական, ներշնչող այնքան…
Արծաթ, հեռավոր, սահուն ղողանջներ
Լուսավորում են վայրկյանը չքնաղ…
Անմիտ երեխի նըման ըզգացված, պիտի ուզեի իջնել և մնալ…
Մընա՞լ, չը մընա՞լ… Մինչ հարց եմ տալիս՝ գնացքը մեկնում է։
…Արագ անցնում ենք տների մոտից և պարտեզների՝
Մի գետի ափին դեղնած շուքերով շարքով երկարած…
Ահա ծռվում ենք, ցցվում են ոսկե աշտարակների
Լուսե կատարներ…

3
Սեմաֆորի լույսում կարմիր Բոց է դառնում մի կտոր գիշեր
Եվ մի երկիր՝
Խավարի հետ հանկարծ բուսած անհայտ ձևեր՝
Իմ քողարկված աչքերում
Թանձր մութի պալատներ է ուրվագծում։
Ինչքա՞ն պիտի տըխուր Օտարության,
Մենակության։
Այս մութ ճամփան՝
Ներքին ջերմը այս հուրհըրան…
Ինչքա՞ն պիտի հոգնած սրտիս մընա կպած
Այս անհայտը մթնատարած…

4
Ծառերի վառ կատարները
Վեր են ցցել բոցկլտացող լամպարները
Ծնվող լույսի։
Ծնծղաները արշալույսի
Բլուրի վրա կանգնած գյուղի
Գլխին պայթել՝
Հուր ու երանգ սել են թափել։

Առավոտը կանգնել է մերկ
Մի նոր, անհայտ կայարանում
Եվ մի արծաթ, հնչող ձայնով ասում է երգ
Մարդկանց համար կես մրափած վագոններում։
Օ, անկայուն և անվստահ օրեր կյանքի…
Արդեն անցան քանի քանի կայարաններ
Եվ մարվեցին լույսերը շող արշալույսի։
Ահա նոր օր, ահա անհայտ, նոր ճամփաներ…

5
Մի կտոր երկինք, գետակ, պարտեզ…
Հիշեցի քեզ
Եվ հիշեցի անցած, գնացած
Օրեր այնքան։
Անցած, գնացած
Օրեր այնքան։

6
Ահ, երբեք չպիտի հասնեմ տեղ։
Այս ի՞նչ է, և ո՞ւր է, որտե՞ղ է
Այն ինչ որ թըվում է տուն ու տեղ։

Գնում եմ։ Գալիս են դաշտերը, լեռները,
Գալիս են հեռավոր թըմբկող վայրերը
Կանաչ են, դեղին են, կարմիր են-
Բայց ի՞նչ են, ահ, ասիր՝ երկի՞ր են։
Բայց ի՞նչ են, տնե՞ր են լուռ ու մուռ
Իմ սրտում լուսացած պատուհա՞ն կամ բաց դո՞ւռ,
Դեպի ոչ ապաստան ինձ տանող
Դեպի ոչ ըսպասում ինձ սպասող։

Վագոն նեղ։ Կայարան և սուլոց անդադրում։
Վագոն նեղ։
Միշտ մեկնում։
Ահ, երբե՛ք, ահ երբե՛ք չպիտի հասնեմ տեղ։

1941

Լրահոս
Հովհաննես Գրիգորյան Հենրիկ Էդոյան. Ինչպես երեխան Ռուբեն Բաբայան. Այս ծաղկեփունջը բեմում տեսնելը պետք է լինի պարտադիր Հրաչյա Սարուխան․ Անիմաստ է նստել ժամանակի կառքին, տերևների դեղին հոգեվարքին հասնել Աստծո սերը կենարար է Պահքի նպատակը Ազգային գրադարանը ցերեկույթով տոնեց հասարակական գործիչ Գրիգոր Արծրունու ծննդյան 175-ամյակը Տրդատ Ա-ի ծննդյան 2000-ամյակին ընդառաջ Լեգենդար հետախույզ Գևորգ Վարդանյանի մասին գիրք է հրատարակվել Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածինը հայտարարում է Մայր Տաճարի համար համահայկական հանգանակություն Մարտիրոս Սարյանի 140-ամյակի առթիվ հիմնանորոգվել է հեղինակի «Կոստանդնուպոլսի շները» կտավը Մահացել է հուշարձանագետ Սամվել Կարապետյանը Սուրենյանցն իր ձեռագիրն ունի համաշխարհային կերպարվեստում. փետրվարի 27-ին նշվում է նկարչի 160-ամյակը «Հրաչյա Հովհաննիսյանը երգում էր աչքերը փակ, բոլորովին այլ մեկնաբանությամբ» Կամերային երաժշտության ազգային կենտրոնը կհամալրվի երաժշտական նոր գործիքներով Ամփոփվեց Հայ կոմպոզիտորական արվեստի 11-րդ փառատոնը Լուվրում ավելի քան 1 միլիոն մարդ է այցելել Լեոնարդո դա Վինչիի ցուցահանդես Կարդում է Աշոտ Ավդալյանը․ Այս էլ քանի դար ես հեռանում եմ հայրական տնից Դվին հնավայրում կկառուցվի թանգարան Հայկական ժանյակի բացառիկ նմուշները բրիտանական «Լեյս» ամսագրում Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսն ընդունեց ՀՀ-ում Ավստրալիայի դեսպանին Կրկին հարվածում են Եկեղեցուն. չիմացություն, թե՞ դիտավորություն Սոնա Վան․ Մեկ աչքս փակ Սիփան Շիրազ․ Աստղերը պակասեցին Հայրը մեծ է, քան ես (Հովհաննես ԺԴ 28) «Երբ տկար եմ, այն ժամանակ եմ զորավոր» «Մայրամուտից առաջ՝ այս պահին» Աշոտ Ավդալյան. Անձրևների տոն Հովհաննես Գրիգորյան․ Մի քանի ճշմարտություն Աշոտ Ավդալյան․ Արդար առավոտ Նիկա Ջորջանելի․ «Բան, որ լսվել է ոչ մեկ անգամ» Հակոբոս 5.16 Մենք սովորել ենք աշխատել խտրական վերաբերմունքի պայմաններում, սակայն վերջերս այդ դիմակայությունը համալրվել է վտանգավոր դրսևորումներով. բաց նամակ «Ես ի պաշ­տո­նե պար­տա­վոր եմ ա­նե­լու այդ մր­ցույ­թը» Հայաստանում առաջին անգամ ցուցադրվեց ռեժիսոր Միքայել Վարդանովի «Հայկական հողի գույնը» ֆիլմը Ուկրաինայում կոչ են արել ոչնչացնել սովետական գրքերը Պարույր Սևակ. Երջանկություն Եղիշե Չարենց. Ամեն տեսակ երգ երգեցի... Դանիել Վարուժան․ Հունձք Ալեքսանդր Ծատուրյան. Երկու խոստովանանք
website by Sargssyan