USD
EUR
RUB

«Երանի՜ է ձեզ, երբ ձեզ նախատեն իմ անվան պատճառով»

 

«Երանի՜ է ձեզ, երբ ձեզ նախատեն ու հալածեն և իմ պատճառով ձեր մասին ամեն տեսակ չար խոսք՝ սուտ ասեն: Ցնծացե՛ք և ուրախացե՛ք, որովհետև երկնքում ձեր վարձը շատ է, քանի որ այսպես հալածեցին մարգարեներին, որոնք ձեզնից առաջ են եղել» (Մտթ. 5:11-12):

Զարմանալի բան ենք տեսնում այստեղ. Ավետարանում Քրիստոս փոխում է մեր մտածելակերպը, երբ տրամաբանությունը հուշում է, որ եթե քեզ մեղադրում են, զրպարտում ու հալածում, ապա դու դժբախտ ես: Երբ քեզ այդքան սարսափելի բաներ են ասել, դու դժբախտ ես: Իսկ Քրիստոս գալիս ու ասում է, որ դժբախտ չես, այլ ընդհակառակը՝ երանելի ես ու երջանիկ: Նա ամեն ինչ գլխիվայր է շրջում և ցույց տալիս, որ կարող ես նորովի նայել ամեն ինչի: Նա ինչպե՞ս է դա անում: Նա ոչ թե որևէ երկրային բան է որպես հիմք ընդունում, այլ եթե ուշադրություն եք դարձրել, մշտապես խոսում է Աստծու արքայության, Աստծու, Նրան տեսնելու, երկնային վարձքի մասին, այսինքն՝ ասում է քեզ. «Տե՛ս, այս կյանքը նշանակում է աշխատանք»:

Ինչպես ողջ ամիսն աշխատում ես, որպեսզի վերջում քեզ աշխատավարձ տան, այնպես էլ այստեղ է: Դու աշխատում ես, պետք է աշխատես, խելամիտ լինես, լավ «խաղաս դերդ», որպեսզի աջ ու ձախ չընկնես: Դու մարզադաշտում վազող մարզիկի նման ես. եթե նա սկսի հանդիսատեսին ողջունել ու նայել, թե արդյո՞ք այնտեղ է իր մայրը… Ես երբեմն դպրոցական հանդեսների եմ ներկա գտնվում, և անուշիկ բալիկները, բեմ դուրս գալով, դահլիճին են նայում՝ իսկ մայրիկն այնտե՞ղ է, և ուսուցչուհին սպասում է, թե նրանք երբ են սկսելու նվագել, իսկ նրանք, կանգնած, աչքերով հայրիկին ու մայրիկին են փնտրում, մինչև համոզվեն, որ վերջիններս նայում են իրենց: Այդպես էլ վազորդներն են մարզադաշտում. եթե սկսեն հանդիսատեսին նայել, ապա, բնականաբար, կսխալվեն:

Եթե որևէ սպորտաձևում մրցում ես, իսկ միտքդ մեկ այլ տեղ է, ապա անհաջողության կմատնվես: Այդպես էլ հոգևոր պայքարում է՝ այս կյանքում պետք է ճգնել և երկրային պարգևների չսպասել մարդկանցից: Եթե հասնես նպատակակետին, որը Քրիստոսն է, այդժամ խաղաղություն կունենաս, և Աստծու արքայությունը քեզ համար ոչ թե մահանալուց հետո կգա, այլ դեռևս այս կյանքում: Արդեն այստեղ է սկսվում Աստծու արքայությունը, բայց դրան հասնելու համար պետք է ճիշտ չափանիշներ ունենալ և իմանալ, որ չես ճգնում նյութական հաճույքների և աշխարհիկ հաջողությունների համար:

Աշխարհիկ հաջողությունը նման բաների վրա չի կառուցվում: Աշխարհիկ ընկալումներով հաջողակ մարդը դժվարանում է բարեգութ լինել, հալածվել ու համբերել, որ յուրաքանչյուր ոք նրան ասի այն, ինչ ուզում է: Քրիստոս ասում է՝ իմ պատճառով ձեր մասին ամեն տեսակ չար խոսք՝ սուտ կասեն, որովհետև եթե մեզ որևէ վատ բան ասեն և դա ճշմարիտ լինի, ապա Աստծուց վարձք չենք ստանա:

Իմացե՛ք, որ այն պահից սկսած, երբ ասեք. «Ես ուզում եմ Աստծու հետ լինել», ձեզ հետ տարօրինակ բան կկատարվի՝ դուք հակառակության պատճառ կդառնաք (Ղուկ. 2:34): Ուր, որ գնաք, հակառակության պատճառ կդառնաք, ինչպես որ Քրիստոս էր: Ոմանք կսիրեն ձեզ և կհարգեն, սակայն ուրիշները, և հավանաբար նրանք մեծամասնությունը կլինեն, կսկսեն դատել ձեզ, ծաղրել, ատել, որովհետև դուք ցանկացել եք գնալ այն ճանապարհով, որով նրանք չեն գնում:

Ամենուրեք այդպես է: Եվ մենք տեսնում ենք դա՝ մարդիկ նայում են մեզ՝ հոգևորականներիս, և երբեմն, երբ քո գործերով ես գնում, անցնում ես որևէ մեկի կողքով, իսկ նա քեզ հայհոյում է: Եվ հարց ես տալիս քեզ. «Ախր ի՞նչ եմ արել այդ մարդուն»:

Մի անգամ Սուրբ լեռան մի քանի հայրերով Աթենքում սպասում էինք ավտոբուսի կանգառում: Քիչ հեռվում կանգնած մի կին ողջ ընթացքում մեզ էր նայում: Մեզ հետ մի պարզամիտ վանական կար Ավստրալիայից, որն ասաց.

- Հավանաբար եկեղեցասեր կին է,- որովհետև աչքերը սևեռած նայում էր:

Մենք նրան ասացինք.

- Ուշադրություն մի՛ դարձրու նրան, թո՛ղ:

Եվ ահա, երբ նա անցավ մեր մոտով, շրջվեց ու թքեց մեր կողմը: Ի՞նչ կարող ես անել…

Մենք իսկապես շատ անգամ ենք հայտնվել նման իրավիճակում, իհարկե, ոչ միշտ են թքել մեզ վրա, սակայն հաճախ ենք հայհոյանք լսում մեր հասցեին: Եվ հարցնում ես ինքդ քեզ՝ ինչի՞ համար: Ախր ընդհանրապես չեն ճանաչում մեզ, անձնական ոչ մի խնդիր չունեն մեզ հետ, քանի որ անծանոթ ենք: Այդ դեպքում ինչո՞ւ են մեզ հայհոյում, թքում ու նման բաներ անում: Որովհետև մենք նրանց համար ինչ-որ բան ենք ներկայացնում, այսինքն՝ մեր ներկայությունը նրանց Աստծու մասին է հիշեցնում, և դա նրանց ստիպում է նման կերպ արձագանքել:

Սակայն ձեզ հետ ևս վաղը կարող է նման բան պատահել՝ աշխատավայրում, ամենուր բոլորը իրավունք կունենան սխալվելու՝ ձեզնից բացի: Իսկ եթե դուք որևէ սխալ կամ մեղք գործեք, մարդիկ կասեն.

- Ահա՜, եկեղեցական մարդ ես ու մեղք ես գործում: Ահա՛ թե ինչպիսին եք Եկեղեցում: Դա՞ են քեզ այնտեղ սովորեցնում:

Բայց, զավա՛կս, ախր դու ինքդ ես օրական հարյուր նման սխալ գործում, իսկ ես շաբաթը մեկ անգամ սխալվեցի: Այսինքն՝ դա ի՞նչ է նշանակում: Այո՛, դու հակառակության պատճառ ես դառնում: Տանը, ընտանիքում, ամենուր: Այդպես է: Իմ պատճառով, ասում է Քրիստոս: Ինչպես Քրիստոս էր հակառակության պատճառ, այնպես էլ իրեն Նրան կապած յուրաքանչյուր մարդ, անկախ այն բանից ուզում է, թե ոչ, նույն ճանապարհով է անցնելու:

Մենք կարող ենք զիջել, լռել և անել այն, ինչ ուրիշն է ուզում, եթե դա Աստծու հետ մեր կապին չի վնասում, որովհետև այդ դեպքում մենք չենք կարող զիջել: Եթե ինչ-որ մեկը գա և քեզ ասի. «Իմ գրասենյակի հատակը լվա՛», դու կմտածես. «Ես հավաքարար չեմ, որ գրասենյակիդ հատակը լվամ: Բայց լավ, կանեմ»: Կամ. «Գնա՛ ինձ համար այս-այս բաները գնիր»: Լավ: Սակայն եթե ինչ-որ մեկն ասի. «Զրպարտություն գրիր պաշտոնակցիդ մասին, իբր այս-այս բաներն է արել», իսկ նա նման բան չի արել, ապա այս պարագայում արդեն չես զիջի: Կասես. «Ո՛չ, ես չեմ կարող նման բան անել»:

Իհարկե, եթե ուժերդ բավարար լինեն… դա քո ուժերից է կախված: Մի օրինակ բերեմ: Երբ Հունաստանում օրինականացրին աբորտները, շատ բուժքույրեր հրաժարվեցին դրանց մասնակցելուց և հեռացվեցին աշխատանքից: Նրանք ասացին.

- Ես չեմ կարող վիրահատարան մտնել և մասնակցել աբորտին, բժշկին օգնել՝ աբորտ անելու: Թող ինքն անի:

Նրանց հեռացրին աշխատանքից:

Իհարկե, դա կախված է նրանից, թե մարդն ինչ ուժ ունի: Նա պետք է համապատասխան հավատ ունենա առա այն, որ եթե մենք հանուն Աստծու սիրո և Նրա խոսքին հետևելու համար որևէ անարդարություն կրենք մարդկանցից, ապա Աստված կարդարացնի և չի թողնի մեզ: Շատերն են անարդարություն կրել այդ պատճառով: Բազմաթիվ մարդիկ կան, որոնց առաջարկել են հարստանալ, բայց մեղավոր եղանակով, և նրանք հրաժարվել են.

- Ես չեմ ուզում հարստանալ նման գնով:

Կամ ավելի պարզ օրինակ: Ինչ-որ մեկը գալիս է ու քեզ ասում.

- Գիտես, բանկն ինձ պաշտոնի բարձրացում է առաջարկել, սակայն պիտի ստիպված լինեմ օրական տասը ժամ աշխատել:

Եվ դու նրան ասում ես.

- Տե՛ս, ընտանիքդ չքանդես նման աշխատանքով: Մի՛ համաձայնիր: Ասա. «Չեմ ուզում: Ուզում եմ ազատ ժամանակ ունենալ, որպեսզի որպես հայր և ամուսին հոգ տանեմ ընտանիքիս մասին»:

Իհարկե, պետք է համապատասխան ուժ ունենալ, որովհետև եթե մարդը ուժ չունի, կանի այն, ինչ կարող է: Մեզ նաև խելամտություն է անհրաժեշտ: Հիշում եմ, մի մարդ մրգերի արկղեր էր դատարկում և հայհոյում էր: Մի տատիկ մոտեցավ, հանկարծակի թխկացրեց նրան ու ասաց.

- Մի՛ հայհոյիր:

Հենց դա ասեց, նա ավելի շատ զայրացավ… Այնպես որ մեզ խելամտություն է պետք, որպեսզի կռահենք, թե մարդն ինչպես կարձագանքի: Իհարկե, եթե մեր կողքին Աստծուն են հայհոյում կամ որևէ մարդու, լավ կլինի, որ խոսենք աստվածանարգի հետ, որովհետև նա նախևառաջ ինքն իրեն է արատավորում: Կարծում եմ, անհրաժեշտ է, որ մի երկու լավ խոսք ասես նրան: Որովհետև շատերն են օգնություն ստացել, երբ նրանց ասել են. «Այն, ինչ անում ես, լավ չէ»: Սակայն պետք է նաև խոհեմություն ունենալ, որպեսզի մեր խոսքերը կարողանան օգնել նրան, այլ ոչ թե վնասել:

Եթե մենք այդ մարդկանց հետ ամեն օր ենք շփվում, ապա լավ կլինի նախ աղոթել նրանց համար և քիչ խոսել: Կամ եթե փորձել ենք խոսել նրանց հետ, բայց տեսնում ենք, որ ոչինչ չի ստացվում, ապա լռենք և աղոթենք Աստծուն, որպեսզի Նա լուսավորի նրանց:

Տանը ամուսինը կարող է հայհոյել, սարսափելի բառեր ասել: Երբ կինը սկսում է փնթփնթալ այդ պատճառով, ավելի վատ է լինում: Ավելի լավ է նա լռի և ամեն անգամ, երբ ամուսինը բորբոքվի, ցավով ու սիրով աղոթի Աստծուն, որպեսզի օգնի նրան, և Նա կօգնի, մեզնից լավ գիտի, թե ինչպես: Իսկ եթե մենք ցանկացել ենք պաշտպանել Աստծուն, Եկեղեցին և հավատը, ապա զգույշ լինենք, որպեսզի խնդիրներ չառաջացնենք: Դրա համար մեծ խոհեմություն պիտի ունենանք…

Լիմասոլի միտրոպոլիտ Աթանասիոս

Ռուսերենից թարգմանեց Էմիլիա Ապիցարյանը

Աղբյուր՝ Surbzoravor.am

Լրահոս
Հրաչյա Թամրազյան․ Գալարափողեր Վարդան Հակոբյան․ Ծանրացող իրիկուն Ո՞ւր ենք մենք Ձայնագրվում են դասականների ստեղծագործությունները Ֆրանսիայի ազգային տոնի համերգին հնչել է Արամ Խաչատրյանի «Սուսերով պարը» Մշո Ճառընտիր Մշակութային ժառանգության զարգացման կենտրոնն ազդարարեց գործունեության մեկնարկը Իսրայելում գտնվել է 9000 տարվա մեգապոլիս Սո՛ւրբ եղեք, ինչպես ձեր Երկնավոր Հայրն է Սուրբ Աղոթք ընտանիքի համար Զապել Եսայան․ «Անի քաղաք նստեր կուլայ…» Ռուբեն Որբերյան․Հայրենիքի խնձորներ Հայոց իմաստակիր հնչյուններ Քրիստոսի Պայծառակերպության տոնի խորհուրդը Աստծո պատվերն է Նարեկ Ավետիսյանի «Ջաջուռյան կտավներ» խորագիրը կրող ցուցահանդեսը Հրաշք է, երբ ընդունակ ես կարեկցել… Թամանյանական գլուխգործոցի անակնկալը «Կիլիկիա. Առյուծների երկիր». Շուտով մեծ պրեմիերա՝ Հայաստանում Պոլսո պատրիարքարանում հայտնի են դարձել Նախաձեռնող մարմնի անդամները Ի՞նչ նպատակով էին կանայք բարձրակրունկ կոշիկ հագնում 15-17-րդ դարերում Բրիտանիայում Բենքսին ավելի սիրված է, քան Լեոնարդո դա Վինչին ու Վան Գոգը Ներսես Շնորհալի․ Ողորմի՛ր Քո արարածներին և ինձ՝ բազմամեղիս Արմեն Սարգսյան․ «Տիկնիկավարը» Վահագն Դավթյան. Մայրաքաղաքը Մայր Աթոռում տեղի ունեցան լսումներ Ստամբուլյան կոնվենցիայի շուրջ Մարգարեները կոչված էին մարդկանց հաղորդելու Աստծո կամքն ու պատվիրանը: «Կոնսերվատորիայում բոլոր քննությունները տեսաձայնագրվել են» «Գրեմմիի» բազմակի մրցանակակիրը Հայաստանում կձայնագրի հայ կոմպոզիտորների սիմֆոնիաները Հավատը`բարոյական կյանքի հիմք Ինչ մասնագիտությունների գծով կան թափուր տեղեր բուհերում ԳԱԿ-ն այսօր կազմակերպում է բացօթյա համերգ Երկարատև հիվանդությունից հետո մահացել է ՀՀ վաստակավոր արտիստ Ռուդոլֆ Ղևոնդյանը Ավետիք Իսահակյանի բոլոր պատմվածքները զետեղվել են մեկ գրքում Սոհրաբ Սեփեհրի․ Ո՛չ դու կմնաս․․․ Նելլի Սահակյան․ Մամոնտի անձավ Ռուսաստանաբնակ հայերից կազմված «Սիոնի» երգի և պարի համույթի ելույթները պատմական հայրենիքում Ամառային մտորումներ «Կայարանի» կառամատույցում Մարդն ապրում է այնքան, որքան` իր ստեղծագործությունները. հիշատակի համերգ՝ նվիրված Աբգար Մուրադյանի 75-ամյակին Դեմիեն Շազելը նկարահանում է «Բաբելոն» ֆիլմը Էմմա Սթոունի մասնակցությամբ Բոհեմական, գողտրիկ, հյուրընկալ «Արվեստանոցը»
website by Sargssyan