USD
EUR
RUB

Փնտրել ու սիրել երկնայինը և ոչ երկրայինը

 

Մարդը՝ որպես արարչագործության պսակ, ձգտում է դեպի բնությունը, որը հիշեցնում է նրան երկնային կատարելությունը: Բնության մեջ ծաղիկները կոչված չեն միայն աչքն ուրախացնելու, այլ նրանք մարդուն աստվածահաճո կյանքի վերաբերյալ բազմաթիվ պատգամներ են փոխանցում: Մեր Տերը Լեռան քարոզում հորդորեց օրինակ վերցնել դաշտային ծաղիկներից. «Կամ հագուստի համար ինչո՞ւ եք մտահոգվում: Օրինա՛կ վերցրեք վայրի շուշաններից և տեսե՛ք, թե ինչպես են աճում, ո՛չ աշխատում են, ո՛չ հյուսում: Հավատացե՛ք, որ Սողոմոնն իսկ, իր ամբողջ փառքի մեջ, չկարողացավ նրանցից մեկի նման գեղեցիկ հագնվել» (Մատթ. 6:28-30): Հորդորն իր մեջ հոգևոր օգուտ է պարունակում. ինչպես մեղուն է ծաղկից ծաղիկ թռչում մեղր հավաքելու համար, այդպես էլ մարդը, ոչ միայն մարմնական, այլև հոգու աչքերով նայելով ծաղիկներին, հոգևոր քաղցրություն է հավաքում: Քրիստոս ուսուցանեց, որ մարդիկ չափից ավելի չմտահոգվեն հարստություն ձեռք բերելու, հագուստի, սննդի կամ զարդարանքի մասին, այդ պատճառով հորդորեց նայել դաշտային ծաղիկներին, «թե ինչպես են աճում, ո՛չ աշխատում են և ո՛չ հյուսում» և թե ինչպես է Աստված նրանց հագցնում: Տիրոջ հորդորը, բնականաբար, չի արգելում աշխատել կամ առօրյա կարիքները հոգալ: Աստված Ադամին, բերկրության դրախտում տեղավորելով, ասաց, որ այն մշակի և պահպանի, իսկ մեղանչումից հետո, երբ դրախտից վտարեց, ասաց, որ իր երեսի քրտինքով իր հացը վաստակի (Ծննդ. 2:15; 3:19): Աստված արգելում է ավելորդ մտահոգությունը, որը շատ հաճախ լի է մեղքերով և վտանգներով: Տիրոջ հորդորն ուղղված է նրանց, ովքեր անհագորեն ձգտում են հարստության, ովքեր մոռանում են Աստծուն, և այդպիսիններին է Տերը հորդորում նայել թռչուններին, որ կերակրվում են Իրենից, նայել ծաղիկներին, որ զգեստավորվում են Իրենից:

Եկեղեցու հայրերից Ս. Հովհան Ոսկեբերանն ասում է. «Աստված մեզ չի արգելում աշխատել, Պողոս առաքյալն ասում է՝ ով չի ուզում աշխատել, թող չուտի էլ (Բ Թեսաղ. 3.10): Աստված հորդորում է մեզ հույսը չդնել միայն մեր ուժերի վրա՝ մոռանալով Իրեն, այլ պետք է աշխատել ուժերի չափով, բայց ողջ եռանդով ջանալ հոգու փրկության համար»:

Սուրբն ասում է, որ Տերը հորդորում է մեզ նայել դաշտային ծաղիկներին նաև այն առումով, որ ճանաչենք կյանքի ունայն և անցողիկ լինելը: Հիշենք, թե ինչ էր ասում Դավիթը. «Մարդու օրերը խոտի պես են. նա ծաղկում է ինչպես վայրի ծաղիկ: Երբ փչի քամին, նա կանհետանա, և նրա տեղն իսկ չի երևա» (Սաղմ. 102:15-17), նաև՝ «Նրանց տարիները տառապալից պիտի լինեն. առավոտյան խոտի պես պիտի բուսնեն, առավոտյան խոտի պես պիտի դալարեն ու ծաղկեն. երեկոյան պիտի թառամեն, չորանան ու ընկնեն» (Սաղմ. 89:5-7): Մեր ողջ կյանքը կարծես մեկ օր լինի, ինչպես օրն ունի առավոտ և երեկո, այդպես էլ մեր կյանքը՝ առավոտը մեր ծնունդն է, իսկ երեկոն՝ մահը:

Մարդու կյանքը, Պետրոս առաքյալի խոսքի համաձայն, նման է խոտածաղկի. «Ամեն մարմին նման է խոտածաղկի, խոտը չորանում է, ծաղիկը թափվում, բայց Տիրոջ խոսքը մնում է հավիտյան» (Ա Պետրոս 1:24):

Խոտն իր ծաղիկը ոչ թե դեպի երկիր, այլ դեպի երկինք է ուղղում՝ օրինակ ծառայելով մարդուն, որպեսզի նա էլ իր մտքերն ու ցանկությունները ուղղի ոչ թե դեպի երկիր, այլ դեպի երկինք՝ փնտրելով երկնայինը և ոչ երկրայինը: Եկեղեցու հայրերը նշում են, որ ծաղիկը նաև խոնարհություն է ուսուցանում՝ գեղեցիկ ու նուրբ են ծաղիկիները, բայց չկա ոչինչ՝ նրանցով հպարտանալու, նրանք մերը չեն, այլ Աստծունը: Այդպես և մարդը չի կարող ոչնչով հպարտանալ:

Շատերի համար հարյուր տարին երկարատև կյանք է, բայց Հեսուի որդի Սիրաքը այն համեմատում է մեկ կաթիլ ջրի հետ. «Մարդու օրերի թիվը ինչքան էլ շատ լինի, հարյուր տարի է: Ինչպես ջրի կաթիլը ծովի համեմատությամբ և խիճը՝ ավազի, այնպես էլ տարիներն են սակավ հավիտենական օրերի համեմատ» (Սիրաք 18:8): Կարճ է ժամանակավոր կյանքը՝ ի համեմատություն հավիտենական և անվերջանալի կյանքի:

Անցողիկ կյանքը մարդը վայելում է որպես գեղեցիկ մի ծաղիկ՝ չմտածելով, որ այդ ծաղիկը շուտով կթոշնի:

Այսպիսով, ծաղիկները, որ ըստ եկեղեցու հայրերի, դրախտի մնացորդներն են երկրի վրա, ուսուցանում են, որ կյանքն անցողիկ է, որ պետք է հուսալ աստվածային նախախնամությանը և փնտրել ու սիրել երկնայինը և ոչ երկրայինը:

Կազմեց Կարինե Սուգիկյանը

Աղբյուր՝ Surbzoravor.am

Լրահոս
Հրաչյա Թամրազյան․ Գալարափողեր Վարդան Հակոբյան․ Ծանրացող իրիկուն Ո՞ւր ենք մենք Ձայնագրվում են դասականների ստեղծագործությունները Ֆրանսիայի ազգային տոնի համերգին հնչել է Արամ Խաչատրյանի «Սուսերով պարը» Մշո Ճառընտիր Մշակութային ժառանգության զարգացման կենտրոնն ազդարարեց գործունեության մեկնարկը Իսրայելում գտնվել է 9000 տարվա մեգապոլիս Սո՛ւրբ եղեք, ինչպես ձեր Երկնավոր Հայրն է Սուրբ Աղոթք ընտանիքի համար Զապել Եսայան․ «Անի քաղաք նստեր կուլայ…» Ռուբեն Որբերյան․Հայրենիքի խնձորներ Հայոց իմաստակիր հնչյուններ Քրիստոսի Պայծառակերպության տոնի խորհուրդը Աստծո պատվերն է Նարեկ Ավետիսյանի «Ջաջուռյան կտավներ» խորագիրը կրող ցուցահանդեսը Հրաշք է, երբ ընդունակ ես կարեկցել… Թամանյանական գլուխգործոցի անակնկալը «Կիլիկիա. Առյուծների երկիր». Շուտով մեծ պրեմիերա՝ Հայաստանում Պոլսո պատրիարքարանում հայտնի են դարձել Նախաձեռնող մարմնի անդամները Ի՞նչ նպատակով էին կանայք բարձրակրունկ կոշիկ հագնում 15-17-րդ դարերում Բրիտանիայում Բենքսին ավելի սիրված է, քան Լեոնարդո դա Վինչին ու Վան Գոգը Ներսես Շնորհալի․ Ողորմի՛ր Քո արարածներին և ինձ՝ բազմամեղիս Արմեն Սարգսյան․ «Տիկնիկավարը» Վահագն Դավթյան. Մայրաքաղաքը Մայր Աթոռում տեղի ունեցան լսումներ Ստամբուլյան կոնվենցիայի շուրջ Մարգարեները կոչված էին մարդկանց հաղորդելու Աստծո կամքն ու պատվիրանը: «Կոնսերվատորիայում բոլոր քննությունները տեսաձայնագրվել են» «Գրեմմիի» բազմակի մրցանակակիրը Հայաստանում կձայնագրի հայ կոմպոզիտորների սիմֆոնիաները Հավատը`բարոյական կյանքի հիմք Ինչ մասնագիտությունների գծով կան թափուր տեղեր բուհերում ԳԱԿ-ն այսօր կազմակերպում է բացօթյա համերգ Երկարատև հիվանդությունից հետո մահացել է ՀՀ վաստակավոր արտիստ Ռուդոլֆ Ղևոնդյանը Ավետիք Իսահակյանի բոլոր պատմվածքները զետեղվել են մեկ գրքում Սոհրաբ Սեփեհրի․ Ո՛չ դու կմնաս․․․ Նելլի Սահակյան․ Մամոնտի անձավ Ռուսաստանաբնակ հայերից կազմված «Սիոնի» երգի և պարի համույթի ելույթները պատմական հայրենիքում Ամառային մտորումներ «Կայարանի» կառամատույցում Մարդն ապրում է այնքան, որքան` իր ստեղծագործությունները. հիշատակի համերգ՝ նվիրված Աբգար Մուրադյանի 75-ամյակին Դեմիեն Շազելը նկարահանում է «Բաբելոն» ֆիլմը Էմմա Սթոունի մասնակցությամբ Բոհեմական, գողտրիկ, հյուրընկալ «Արվեստանոցը»
website by Sargssyan