USD
EUR
RUB

Հայելին արտացոլում է ապրած տարիները

 

Մարդը լույս աշխարհ է գալիս, անցնում կյանքի որոշակի ճանապարհով, կերտում այն ուղին, որով ցանկանում է անցնել ու ապագայում հայտնվել այնտեղ, որն ամենահոգեհարազատն է: Ցանկանում է դառնալ իր գործի նվիրյալ մարդ, պիտանի մասնագետ իր ընտրած ոլորտում: Այս ամենից առաջ՝ մարդուն տրվում է դաստիարակություն, ներարկվում որոշակի արժեքներ ընտանիքի, շրջապատի կողմից ու, ամենամեծ դերը խաղում են հոգևոր գիտելիքները: Դրանք ամրապնդում և կերտում են մարդու տեսակն ու որակը: Նպաստում՝ ամեն օր սեփական թերությունների վրա աշխատելուն:

Վերջերս զրուցեցի մի պապիկի հետ, ով փողոցին հարակից այգում նստած լուռ նայում էր իրեն՝ ձեռքի փոքրիկ հայելու մեջ: Երբ հարցրի, թե ինչո՞ւ է այդքան երկար նայում հայելու մեջ, պապիկը պտտվեց դեպի ինձ, խորը հոգոց հանեց ու պատասխանեց. «Արդեն կյանքիս մայրամուտին եմ մոտենում, աղջիկս, իսկ հայելի միշտ ինձ մոտ պահում եմ, որովհետև այն լավագույնն է արտացոլում ապրածս տարիները: Երբ տխուր եմ լինում, հայելու մեջ սկսում եմ փնտրել դրա պատճառները. ամեն ինչ մարդու դեմքին կա գրված, միայն թե պիտի խորանալ ու տեսնել: Երբ բարկանում եմ, նորից բացում եմ հայելին ու նայում ինձ՝ փոփոխություններ նկատում դեմքիս ու հասկանում, որ մենք ենք փոխում մեզ ու հայելին ամենևին մեղավոր չէ. իմ հայելին երբեք չի կոտրվել, որովհետև ես ինքս էլ իմ մեջ չեմ կոտրվել՝ անկախ հանգամանքներից:

Հորս տված դաստիարակության արդյունքն եմ՝ քարի պես ամուր լինել, չգիտես, թե որտեղից կհարվածեն: Ես մեծացել եմ մի տանը, որտեղ գրադարակում միայն մի գիրք կար՝ Աստվածաշունչը: Հայրս ինչքան էլ հոգնած լիներ, զբաղված լիներ, միշտ ժամանակ էր գտնում ինձ համար Աստվածաշունչ կարդալ: Վստահ էր՝ մարդուն միայն դա է անհրաժեշտ: Հոգևոր արժեքների ու գիտելիքների ուսուցումը ամենաբարձր նշաձողի վրա էին դրված:

Լիլիանա Օսիպյան

Աղբյուր՝ Qahana.am

Լրահոս
Հովհաննես Գրիգորյան Հենրիկ Էդոյան. Ինչպես երեխան Ռուբեն Բաբայան. Այս ծաղկեփունջը բեմում տեսնելը պետք է լինի պարտադիր Հրաչյա Սարուխան․ Անիմաստ է նստել ժամանակի կառքին, տերևների դեղին հոգեվարքին հասնել Աստծո սերը կենարար է Պահքի նպատակը Ազգային գրադարանը ցերեկույթով տոնեց հասարակական գործիչ Գրիգոր Արծրունու ծննդյան 175-ամյակը Տրդատ Ա-ի ծննդյան 2000-ամյակին ընդառաջ Լեգենդար հետախույզ Գևորգ Վարդանյանի մասին գիրք է հրատարակվել Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածինը հայտարարում է Մայր Տաճարի համար համահայկական հանգանակություն Մարտիրոս Սարյանի 140-ամյակի առթիվ հիմնանորոգվել է հեղինակի «Կոստանդնուպոլսի շները» կտավը Մահացել է հուշարձանագետ Սամվել Կարապետյանը Սուրենյանցն իր ձեռագիրն ունի համաշխարհային կերպարվեստում. փետրվարի 27-ին նշվում է նկարչի 160-ամյակը «Հրաչյա Հովհաննիսյանը երգում էր աչքերը փակ, բոլորովին այլ մեկնաբանությամբ» Կամերային երաժշտության ազգային կենտրոնը կհամալրվի երաժշտական նոր գործիքներով Ամփոփվեց Հայ կոմպոզիտորական արվեստի 11-րդ փառատոնը Լուվրում ավելի քան 1 միլիոն մարդ է այցելել Լեոնարդո դա Վինչիի ցուցահանդես Կարդում է Աշոտ Ավդալյանը․ Այս էլ քանի դար ես հեռանում եմ հայրական տնից Դվին հնավայրում կկառուցվի թանգարան Հայկական ժանյակի բացառիկ նմուշները բրիտանական «Լեյս» ամսագրում Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսն ընդունեց ՀՀ-ում Ավստրալիայի դեսպանին Կրկին հարվածում են Եկեղեցուն. չիմացություն, թե՞ դիտավորություն Սոնա Վան․ Մեկ աչքս փակ Սիփան Շիրազ․ Աստղերը պակասեցին Հայրը մեծ է, քան ես (Հովհաննես ԺԴ 28) «Երբ տկար եմ, այն ժամանակ եմ զորավոր» «Մայրամուտից առաջ՝ այս պահին» Աշոտ Ավդալյան. Անձրևների տոն Հովհաննես Գրիգորյան․ Մի քանի ճշմարտություն Աշոտ Ավդալյան․ Արդար առավոտ Նիկա Ջորջանելի․ «Բան, որ լսվել է ոչ մեկ անգամ» Հակոբոս 5.16 Մենք սովորել ենք աշխատել խտրական վերաբերմունքի պայմաններում, սակայն վերջերս այդ դիմակայությունը համալրվել է վտանգավոր դրսևորումներով. բաց նամակ «Ես ի պաշ­տո­նե պար­տա­վոր եմ ա­նե­լու այդ մր­ցույ­թը» Հայաստանում առաջին անգամ ցուցադրվեց ռեժիսոր Միքայել Վարդանովի «Հայկական հողի գույնը» ֆիլմը Ուկրաինայում կոչ են արել ոչնչացնել սովետական գրքերը Պարույր Սևակ. Երջանկություն Եղիշե Չարենց. Ամեն տեսակ երգ երգեցի... Դանիել Վարուժան․ Հունձք Ալեքսանդր Ծատուրյան. Երկու խոստովանանք
website by Sargssyan