USD
EUR
RUB

Սե­րը ա­զա­տու­թ­յան սահ­մա­նադ­րու­թ­յունն է

 

Որ­տե­ղի՞ց է մեր մեջ այն գի­տակ­ցու­թյու­նը, որ մեզ­նից վեր կա գե­րա­գույն մի էակ, ո­րին մենք կա­րող ենք դի­մել նե­ղու­թյան պա­հին, խո­սել Նրա հետ սր­տա­բուխ ա­ղոթ­քով կամ մեր դժ­գո­հու­թյու­նը հայտ­նել մեր կյան­քի ան­հա­ջո­ղու­թյուն­նե­րի հա­մար, թեև վեր­ջի­նիս դեպ­քում այդ ա­նե­լու ի­րա­վուն­քը մենք չու­նենք:

Ի­րա­կա­նում հա­վա­տու՞մ ենք մենք Աստ­ծուն, թե՞ ուղ­ղա­կիո­րեն գոր­ծա­ծում ենք Աստ­ված բա­ռը մյուս բա­ռե­րի շար­քում, ա­նի­մաստ կեր­պով` չհաս­կա­նա­լով, թե ինչ Էու­թյուն է կանգ­նած այդ բա­ռի հիմ­քում: Եվ իս­կա­պես, մենք հա­ճախ այն­քան ան­գի­տակ­ցա­բար ենք ար­տա­բե­րում Աստ­ված, Հի­սուս Քրիս­տոս ա­նուն­նե­րը:

Մենք օգ­տա­գոր­ծում ենք այդ բա­ռե­րը իբրև խոս­քի երկ­րոր­դա­կան հա­մե­մունք, այ­նինչ դրանք խոս­քի աղն են և մեր հա­նա­պա­զօ­րյա հա­ցը:

Մար­դը, ինչ­պես հարկն է, պետք է ճա­նա­չի Աստ­ծուն, որ­պես­զի կա­րո­ղա­նա վս­տա­հել Նրան, ի­րա­պես կա­րո­ղա­նա վա­յե­լել աստ­վա­ծա­պարգև այս կյան­քի հնա­րա­վո­րու­թյու­նը ու, խե­լա­միտ կեր­պով այն ապ­րե­լով, շա­հի հա­վի­տե­նա­կա­նը:

Աստ­ված, Ով Ա­սաց, և ա­մեն բան ե­ղավ, Ով ա­մեն բան ստեղ­ծեց ու հաս­տա­տեց Իր Խոս­քով, այ­սօր շատ հա­ճախ պար­զա­պես մի բառ է, մարդ­կա­յին խոս­քի ոչ պար­տա­դիր բա­ղադ­րիչ. Աստ­ծո ա­նու­նը ան­տե­ղի ար­տա­բե­րե­լը մեծ մեղք է:

Սար­սա­փե­լի է, երբ մար­դուց ար­հես­տա­կա­նո­րեն կտ­րում են իր ան­ցյա­լը և վեր­ջի­նիս տրա­մա­բա­նա­կան շա­րու­նա­կու­թյուն ա­պա­գան` վե­րաց­նե­լով մար­դուն` որ­պես իր սե­փա­կան ան­ցյալն ու ա­պա­գան կա­պող ներ­կա, և ան­հա­տին են կցում ցան­կա­ցած սկիզբ ու ծա­գում` փոր­ձե­լով մարդ­կու­թյան պատ­մու­թյան ա­նի­վը շե­ղել դե­պի մեկ այլ` վտան­գա­վոր ու կորս­տա­բեր գա­լիք: Երբ տուն­կը կտ­րում են ար­մա­տից, նրա բնա­կա­նոն ա­ճը և զար­գա­ցու­մը այլևս անհ­նար է պահ­պա­նել նույ­նիսկ ծայ­րաս­տի­ճան խնամ­քի դեպ­քում: Այս­պես, մար­դու ծա­գու­մը կտ­րե­լով իր աստ­վա­ծա­զարմ ար­մա­տից, մարդ­կու­թյա­նը պատ­վաս­տե­ցին պրի­մատ­նե­րի դա­սին: Ա­հա թե որ­քան կարևոր է ճա­նա­չել մեր սկիզ­բը, ար­մա­տը, ծա­գու­մը, ան­ցյա­լը և ապ­րել, սն­վել այն «հո­ղից», որ­տեղ տնկ­վել ենք (մար­դը ի­րեն պետք է զգա այն սեր­մի նման, ո­րը դրել են հո­ղը, որ­պես­զի հե­տո տն­կեն այն­տեղ, ուր պետք է):

Մենք հա­վա­տում ենք Աստ­ծուն և գի­տենք Նրա գո­յու­թյան մա­սին, ո­րով­հետև Նրա էու­թյան մի մաս­նի­կի կրողն ենք, ո­րով­հետև Նա պատ­վեց մեզ խոս­քով, անձ­նիշ­խան կամ­քով, ստեղ­ծե­լու և ա­րա­րե­լու շնոր­հով և բա­րին, ճշ­մա­րիտն ու կա­տա­րյա­լը գնա­հա­տե­լու կա­րո­ղու­թյամբ: Ե­թե սո­վո­րա­կան մար­դը կա­րող է ի­րեն թույլ տալ բո­ղո­քել Աստ­ծուն իր ան­հա­ջո­ղու­թյուն­նե­րի հա­մար և Նրան ա­նար­դար հա­մա­րել, ա­պա քրիս­տո­նյան ճա­նա­չում է Աստ­ծուն և գի­տի, որ Աստ­ված ար­դար է, և նրա դա­տաս­տան­նե­րը ու­ղիղ են (Սաղմ. 118;137), Աստ­ված բա­րի է (Մարկ. 10;8), Աստ­ված Սուրբ է և մեզ էլ սր­բու­թյան կոչ է ա­նում. «Քա­նի որ գր­ված է. Սո՛ւրբ ե­ղեք, ո­րով­հետև սուրբ եմ ես»: (Պետ­րոս 1;16): Հի­սուս Քրիս­տոս ա­սում է. «Նոր պատ­վի­րան եմ տա­լիս ձեզ, որ սի­րեք մի­մյանց» (Հովհ.13;34), ու­րեմն կա Աստ­ծո մի ա­նուն, որ ա­ռա­վել է բնու­թագ­րում Նրան. Աստ­ված սեր է: Սե­րը կր­քի վան­դա­կում բանտ­ված ան­հույս թպր­տա­ցող զոհ չէ, ինչ­պես կար­ծում են շա­տե­րը, այն մարդ­կա­յին և աստ­վա­ծա­յին սր­տե­րը կամր­ջող ու կա­պող հզոր ուժ է: Սե­րը ա­զա­տու­թյան սահ­մա­նադ­րու­թյունն է, իսկ ա­զա­տու­թյու­նը` լոկ բա­րո­յա­կա­նու­թյան (պարտք, պար­տա­կա­նու­թյուն, պար­տա­վո­րու­թյուն, պա­տաս­խա­նատ­վու­թյուն, ա­մոթ) ի­րա­վուն­քը: Բա­րո­յա­կա­նու­թյուն բա­ռի ար­մա­տը «բա­րի» բառն է: Այն, ինչ Աստ­ված ստեղ­ծել է Իր խոս­քով, բա­րի է և գե­ղե­ցիկ, իսկ չա­րը հենց այն պատ­ճա­ռով է «չար», որ ա­րար­ված չէ Աստ­ծո կող­մից: Ին­չու՞ ենք այդ­քան շեշ­տում բա­րո­յա­կա­նու­թյան կարևո­րու­թյու­նը. ան­զեն աչ­քով ան­գամ նկա­տե­լի է, որ վեր­ջինս ան­քակ­տե­լիո­րեն կապ­ված է ար­դա­րու­թյան, սր­բու­թյան և, ի­հար­կե, բա­րու­թյան հետ:

Աստ­ված մար­դուն ստեղ­ծեց սի­րով, ստեղ­ծեց ա­զատ և պա­րու­րեց նրան ա­ռանձ­նա­կի խան­դա­ղա­տան­քով ու հո­գա­ծու­թյամբ, և ար­դա­րա­ցիո­րեն ակն­կա­լում է մեր փո­խա­դարձ սերն ու նվի­րու­մը Իր և մեզ նման­նե­րի հան­դեպ:

Աստ­ված սեր է, և այդ սի­րո ար­դյուն­քում մենք կանք ու կա­րող ենք հա­րատևել իբրև մարդ` Աստ­ծուն պատ­կե­րա­կից ու փա­ռա­կից էակ:

Ե­կեք չկտր­վենք մեր ար­մատ­նե­րից, որ­պես­զի չչո­րա­նանք աշ­խար­հա­յին խոր­շակ­նե­րից և չքշ­վենք դե­պի կո­րուստ, այլ սն­վենք կեն­դա­նի ջրի աղ­բյու­րից և պտ­ղա­բեր լի­նենք Աստ­ծո հա­վի­տե­նա­կան ար­քա­յու­թյան հա­մար:

Լի­լիթ ՀՈՎ­ՀԱՆ­ՆԻ­ՍՅԱՆ
Գո­րիս

Աղբյուր՝ Irates.am

Լրահոս
Թամարա Հովհաննիսյան. Թողնված Աստծո հույսին Սմբատ Բունիաթյան. Երկիր և Հայրենիք Վարդան Աճեմյանի անվան պետական դրամատիկական թատրոնը «Թռիչք»-ով ազդարարեց 154-րդ թատերաշրջանի բացումը Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Երկրորդ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի շնորհավորական ուղերձը` ՀՀ անկախության տոնի առիթով «Նահապետի հոբելյանական աշունը»՝ Ստեփանավանում Երևանում հանդես կգա օպերային դիվա Աննա Կասյանը «Եվա» ֆիլմի մրցանակը՝ Վենետիկից Արաքս Մանսուրյան. Ախ, մարալ ջան, Էրվում եմ Վահան Թոթովենց․ Պայքար Վաստակավոր ճարտարապետ Գուրգեն Մուշեղյանի հոբելյանը նշվեց ցուցահանդեսով և գրքի շնորհանդեսով Այսօր երջանկահիշատակ Վազգեն Առաջին կաթողիկոսի ծննդյան օրն է Պարոնյան թատրոնի նոր թատերաշրջանը նվիրվում է Երվանդ Ղազանչյանին Մոսկվայում տեղի կունենա Սերգեյ Փարաջանովի արվեստի գործերի առաջին վիրտուալ ցուցահանդեսը Վեհարանի կառուցման պատմությունը և մերօրյա վերակառուցումը Կոմիտաս․ Խորունկ ու մուգ... Հոբ երանելի. պայքարող, մարտնչող և միաժամանակ խոնարհ քրիստոնյա Եվրոպական ժառանգության օրերը կանցկացվեն «Արվեստ և ժամանց» խորագրով Հայաստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախումբը սկսում է իր 14-րդ համերգաշրջանը «Արմենիա» միջազգային երաժշտական փառատոնով Նյու Յորքում բացվելու է Արա Գյուլերի լուսանկարների ցուցահանդեսը Պե­տու­թ­յու­նը մի­տում­նա­վոր չի խառն­վում ե­կե­ղե­ցու դեմ տար­վող ար­շա­վին Վախճանվել Է ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստուհի Իրինա Բոգաչովան Դերասան Բաբկեն Չոբանյանին շնորհվել է վաստակավոր արտիստի պատվավոր կոչում Րաֆֆի․ Անբախտ Հռիփսիմեն «Նաիրյան» պարարվեստի համահայկական մրցանակաբաշխությունն արժևորելու է ոլորտի նվիրյալներին Կանցկացվի «Artsakh Fest» ժամանակակից արվեստի միջազգային փառատոն Երվանդ Օտյանի հոբելյանի առթիվ Ազգային գրադարանը ցուցադրեց նրա գրական ժառանգության եզակի նմուշները Տեր ողորմեա. Անահիտ Պապայան Սուսաննա Հարությունյան․ Էգ քամիների ոռնոցը «Քաոս»-ը եւ «Պատվից առավել»-ը «ՏԷՖԻ-Համագործակցություն» հեռուստափառատոնի հաղթողների թվում են Կիպրոսում հանդես կգա Մոսկվայի հայկական թատրոնը Վեհարանում տեղադրված նկարն արվել է լուսանկարներից՝ անակնկալի համար Հայոց Վեհարանը Վրեժ Սարուխանյան․ Տագնապում եմ Արա Հուսիկ․ Անընտրանք Համագործակցության նոր ուղղություն՝ լեհ ճարտարապետների հետ Աստծու առջև բաց ճակատով ներկայացիր Շեփորահար Ռայնհոլդ Ֆրիդրիխն ու դաշնակահար Եվգենի Սուդբինը հանդես կգան Ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի հետ Սերգեյ Սմբատյանն արդարացրել է բոլոր սպասումները. Մալթայի արտգործնախարար Ժամանակը զոհաբերել հանուն ժամանակի Համեղ ուտեստներ, երգ ու պար. սահմանամերձ Խաչիկ գյուղում կանցկացվի գաթայի փառատոնը
website by Sargssyan