USD
EUR
RUB

«Միաբա՛ն եղեք, խաղաղությո՛ւն արեք, և խաղաղության ու սիրո Աստվածը թող լինի ձեզ հետ»

 

«Միաբան լերուք, խաղաղութիւն արարէք և Աստուած խաղաղութեան և սիրոյ եղիցի ընդ ձեզ»:

«Միաբա՛ն եղեք, խաղաղությո՛ւն արեք, և խաղաղության ու սիրո Աստվածը թող լինի ձեզ հետ» (Բ Կորնթացիներ 13:11):

Սիրելի՛ հավատացյալ զավակներ Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու.

Աստծո թագավորությունը սեր է ու միություն: Գիտենք, որ մեր Տեր և Փրկիչ Հիսուս Քրիստոսի խաչը խաչաձևել է մեր բոլորի ճանապարհները, մեր միջև սիրո կապեր է ստեղծել, շղթայել է մեզ Իր հավիտենական սիրո շղթաներով: Խաչը ոչ միայն կապ է հաստատում վերից վար՝ Երկնավոր Դատավորի ու երկրաբնակներիս միջև, այլև կապ է ստեղծում հենց երկրավորների միջև: Այն անտեսանելի ու անքակտելի կերպով միավորում է մարդկանց Աստծո հետ և մարդկանց՝ իրար հետ: Աստծո Միածին Որդին խաչվել է բոլորի համար և ոչ թե միայն մեր անձի համար: Իսկ դա նշանակում է, որ մենք բոլո՛րս ենք սիրված Աստծո կողմից: Աստված տարբերություն չի դնում մեր միջև, և մենք էլ իրավունք չունենք տարբերություն դնելու մարդկանց միջև, որովհետև ինչպես մենք, այնպես էլ մյուսները հավասարապես Աստծո զավակներն են: Քրիստոնյան երբեք միայնակ չէ, այլ Աստծո և իր հավատակիցների հետ է: Եթե քրիստոնյան միայնակ է, ուրեմն նա մտածելու տեղ ունի իր հավատքի առումով:

Մի վանական է լինում, որը որոշում է վանքից հեռանալ՝ միայնակ ճգնելու, քանի որ չէր կարողանում հաշտ ապրել իր վանական եղբայրների հետ: Մտածում է, որ ավելի ճիշտ կլինի իր համար միայնակ ճգնելը: Սակայն մի օր նստած է լինում գետնին ու կուժով ջուր է դնում կողքին: Կուժն անընդհատ թեքվում ու շուռ է գալիս, և ջուրը թափվում է: Վանականը մի քանի անգամ ուղղում է կուժը, հետո բարկանալով՝ կուժը հենում է մի քարի ու հենց այդ ժամանակ գիտակցում է, որ այդ կուժի միջոցով Տերն իրեն հասկացնում է, որ բարկությունն իր ներսում է, խնդիրն իր մեջ է և ոչ թե վանական եղբայրների կամ նրանց ներկայության: Դրանից հետո վանականը հետ է վերադառնում վանք՝ իր եղբայրների մոտ:

Իհարկե, ասելիքն այն չէ, որ մենակեցությունը առհասարակ քրիստոնեության մեջ մերժվում է, ո՛չ, քավ լիցի: Այլ հավատացյալ մարդը պետք է մտածի, թե իր միայնակությունը ինչից է բխում. արդյո՞ք ինքը ճիշտ քրիստոնյա է և իր մեղավորությունը զգում է, թե՞ անընդհատ սխալների ու մեղքերի պատճառն իր շրջապատին է վերագրում և ոչ իրեն, արդյո՞ք ինքը մարդկային փոխհարաբերությունների ժամանակ հիշում է իր քրիստոնյա լինելն ու իր հավատքը, արդյո՞ք իր հոգում խաղաղություն ունի և հակված է խաղաղության, և արդյո՞ք իր համար կարևոր է Աստծո կամքը կատարելը և ոչ իր սեփական համոզմունքներին հետևելը: Մեր Տեր և Փրկիչ Հիսուս Քրիստոս Լեռան քարոզում ասում է. «Լսել եք, թե ինչ ասվեց նախնիներին. «Մի՛ սպանիր», որովհետև, ով որ սպանի, ենթակա կլինի դատաստանի: Իսկ ես ձեզ ասում եմ, թե՝ ամեն մարդ, որ զուր տեղը բարկանում է իր եղբոր վրա, ենթակա կլինի դատաստանի, և ով որ իր եղբորն ասի՝ հիմար, ենթակա կլինի դատաստանի, և ով որ իր եղբորն ասի՝ ապուշ, ենթակա կլինի գեհենի կրակին: Եթե սեղանի վրա քո ընծան մատուցելու լինես և այնտեղ հիշես, թե քո եղբայրը քո դեմ մի ոխ ունի, քո ընծան թող սեղանի առաջ և գնա՛ նախ հաշտվիր քո եղբոր հետ և ապա ե՛կ քո ընծան մատուցի՛ր: Եթե մեկը քեզ հետ խնդիր ունի և քեզ դատի է կանչում, մինչ նրա հետ դեռ ճանապարհին ես, եղի՛ր իրավախոհ կանխավ. գուցե նա քեզ դատավորին հանձնի, և դատավորը դահճին, ու դու բանտ նետվես: Ճշմարիտ եմ ասում քեզ, այնտեղից դուրս չես գա, մինչև չվճարես վերջին դահեկանը» (Մատթեոս 5:21-26):

Սիրելինե՛ր, Լեռան քարոզը երկնային ճանապարհը ցույց տվող սանդուղք է: Եթե մենք դա ընդունում ենք, ուրեմն պետք է ընդունենք, որ այս տողերը Տիրոջ կողմից մատնանշվել են իբրև մեր և մեր շրջապատի հարաբերությունների կարգավորման սկզբունք, սիրո օրենք: Այս խոսքերը հաշտության միջնորդ են և դրդում են խաղաղություն պահպանել եղբայրների ու քույրերի հետ, որովհետև, անկախ նրանից, թե նրանք գիտակցո՞ւմ են սիրո և փոխըմբռնման, հաշտության, համերաշխության և խաղաղության արժեքը, թե՞ ոչ, Աստծո առաջ պատասխանատու ենք հենց մենք՝ իբրև քրիստոնյաներ: Չկա յուրօրինակ քրիստոնեություն, զանազանվող և ինքնարդարացվող հավատք: Չի կարող մարդը քրիստոնեությունը հարմարեցնել իրեն և հայտարարել իրեն Քրիստոսի հետևորդ: Եվ մարդը չի կարող ինչ-որ տեղ գործադրել պատվիրանները, ինչ-որ տեղ՝ ոչ: Մարդու հոգին պետք է լիովին ներծծվի քրիստոնեական հավատքի մեջ:

Մենք կարող ենք կիրակի օրերը եկեղեցի գալ, պատարագներին մասնակցել, բայց ուշադրություն չդարձնենք մեր բնավորության և հոգեկերտվածքի փոփոխության վրա: Քրիստոնեական հավատքը պետք է օրեցօր փոփոխություն բերի մեր մեջ, օրեցօր պետք է շտկվեն և քաղցրանան մեր շփումներն ու հարաբերությունները, սիրով շաղախվեն մեր դիմելաձևերը, առօրյա խոսակցությունները մաքրվեն ու զտվեն բամբասանքներից ու դատելուց: Մարդիկ պետք է մեր ծաղկից անպայման Քրիստոսի բույրը շնչեն: Հպարտությունը պիտի լքի մեզ, որպեսզի խոնարհաբար կառուցվի այն շենքը, որտեղ պիտի բնակվի քրիստոնեական մեծ ընտանիքը:

Աստված հաշտություն է սերմանում մեր հոգիների միջև և սպասում, որ այդ սերմերը ծլարձակեն: Բաժանությունը, խռովությունը, հիշաչարությունն ու աններողամտությունը, անհնազանդությունը, հպարտությունը, նախանձն ու բարկությունը մեղքեր են, որոնց հեղինակը միմիայն չարն է: Շատ հեշտ ու դյուրին է անծանոթ մարդուն բարեգործություն անել և հեռանալ, բայց ծանոթ և բարեկամ մարդկանց հետ լինել խաղաղ, համերաշխ ու հանդուրժող, փոխզիջող ու ներողամիտ, անչափ դժվար է, բայց քրիստոնեական հավատքի կյանքում՝ էական ու նշանակալից: Որքան Աստված մեզանից ողորմություններ է ակնկալում, նույնքան էլ սիրո և զոհաբերության գործեր է սպասում քրիստոնյաներից: Սուրբ Պողոս առաքյալը եփեսացիներին ուղղված նամակում ասում է. «Թե բարկանաք էլ, մեղք մի՛ գործեք. արեգակը ձեր բարկության վրա թող մայր չմտնի. և սատանային տեղի մի՛ տվեք» (Եփեսացիներ 4:26,27): Նույնիսկ եկեղեցու սրբերից մեկն ասում է, որ գուցե ավելի հեշտ է մեկ անգամ մարտիրոսվել կամ նահատակվել, քան ամենօրյա կյանքում ու կենցաղավարության մեջ ապրել մեղքերի ճիրաններում։ Չի կարող քրիստոնեական մեծ շղթան պոկված, բաց տեղեր ունենալ, որովհետև նրա էությունը հենց իրար կապված լինելն է: Արհամարհանքը, անտեսումն ու անտարբերությունը, մեծամտությունն ու անձնասիրությունը, անձնազոհության պակասն ու ճշմարիտ խոնարհության բացակայությունը, որոնք պատճառ են դառնում բաժանության և վեճերի, այդ շղթան քայքայողներն են: Սերը հենց միություն է ենթադրում և ոչ բաժանություն:

Հետևենք Սուրբ Պողոս Առաքյալին և ի կատար ածենք նրա հորդորներն ու բարեմաղթանքները. «Եղբայրնե՛ր, ո՛ղջ եղեք, հաստատո՛ւն մնացեք, մխիթարվեցե՛ք, միաբա՛ն եղեք, խաղաղությո՛ւն արեք և խաղաղության ու սիրո Աստվածը թող լինի ձեզ հետ: Ողջո՛ւյն տվեք միմյանց սուրբ համբույրով. բոլոր սուրբերը ողջունում են ձեզ: Մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսի շնորհը, Աստծո սերը և Սուրբ Հոգու հաղորդությունը ձեզ հետ լինեն. Ամեն» (Բ Կորնթացիներ 13:11-13):

Տեր Վահան քհն. Առաքելյան

Աղբյուր՝ Surbzoravor.am

Լրահոս
Տերևաթափ իմ թխկի, օ, իմ թխկի ձյունածածկ... Գուրգեն Մահարի. Դաշտերում սեզ ու ծաղիկ Պարույր Սևակ․ Քմծիծաղ «Մերձավորի մահը». մաս 2-րդ Թուրքիան վաղը կհայտարարի Սուրբ Սոֆիայի տաճարը մզկիթի վերածելու որոշման մասին. թուրք լրագրող Ղևոնդ Ալիշանի 200-ամյակի առթիվ կստեղծվեն անիմացիոն մուլտֆիլմեր «Music 20» դասական երաժշտության փառատոնը Հայաստան է բերում աշխարհահռչակ արտիստների Միքայել Նալբանդյանի գրական ժառանգության թվայնացումը գիտական, կրթական նշանակություն ունի «Մեր թիկունքում գաղտագողի այսպիսի բան են անում. վտանգներ ենք տեսնում ՀՀ քաղաքացու համար». Տ․ Զաքարիա ծայրագույն վարդապետ Բաղումյան Ղազանչյան. Համաճարակով պայմանավորված պարապուրդը կարող է կործանարար լինել ստեղծագործ կոլեկտիվի համար Գովեստի խոսքերը՝ շարժիչ ուժ Համայն Ռուսիո պատրիարքը դեմ է Սուրբ Սոֆիայի տաճարը մզկիթ դարձնելուն Սուրբ Բարսեղ եպիսկոպոսի ճառը վաշխառուների մասին Գագիկ Ծառուկյանի հանձնարարականը Աշխար­հը սո­դո­մա­բար ա­պա­կան­ված է GAIFF Pro -ն տեղի է ունենալու հուլիսյան օրերին և առցանց ձևաչափով Երկարատև դադարից հետո Սերգեյ Խաչատրյանն ու Լուսինե Խաչատրյանը հանդես կգան առցանց համերգով «Երգի՛ր և COVID-ը կհեռանա» Լոնդոնում գտել են Ռուբենսի՝ 4,3 միլիոն դոլար արժեք ունեցող կտավը Աստծու ճանապարհների գաղտնիքը Հնարավո՞ր է միշտ երջանիկ լինել Հայ Եկեղեցու պատմությունն ամբողջական արժեհամակարգ է. Բագրատ եպիսկոպոս Գալստանյան «Փրկությունն սկսվում է հնազանդությունից» Աշխարհայացքով, ըմբռնումներով միշտ հարուստ, նոր էր Երվանդ Քոչարը. Լևոն Թութունջյան Լռելն էլ մեղ­սա­կից լի­նե­լուն հա­վա­սա­րա­զոր է Խուլիո Կորտասարի «Աստղադիտարանի արձակ» ստեղծագործությունը՝ հայերեն Հովհաննես Աբելյանի անվան թատրոնը հեռուստաներկայացումներով կմատուցի Չեխովի հայտնի պիեսները Արմենուհի Սիսյան. Ուշ է՝ էլ չեմ սպասի… Ռազմիկ Դավոյան․ Մի բեկոր ժայռ պոկեմ․․․ «Հայ ժողովուրդն ու ԱԳՆ-ն չեն կարող լուռ լինել՝ սուրբ Սոֆիայի տաճարը մզկիթի վերածելու Էրդողանի հերթական ավանտյուրան տեսնելով». Աշոտյան Եկեղեցու դեմ արշավներ միշտ են եղել, չի գտնվել ուժ, որ կհաղթի․ Տ․ Միքայել արքեպիսկոպոս Աջապահյան Սաղմոս ՃԼԷ Ղևոնդ Ալիշան-200 Ի՞նչ շնորհներ է տվել ինձ Աստված Հայ գրականությունը թարգմանություններում. 29 գիրք՝ 15 լեզվով Համացանցում առաջին անգամ կներկայացվի Միքայել Նալբանդյա­նի ամբող­ջա­կան գրական ժա­ռան­գու­թյու­նը Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսն ընդունեց Գեղարքունիքի մարզպետին և մարզային իշխանությունների ներկայացուցիչներին (նկարներ) Հայր Զաքարիա. «ԿԳՄՍ փոխնախարարի մտքերը ամբողջովին չեն արտահայտում իրական գործընթացը» Վահագն Մուղնեցյան. Թևապարում եմ խավարի մեջ Վահան Տերյան. Շիրակի դաշտերից
website by Sargssyan