USD
EUR
RUB

Շահադիտությունը խոչընդոտում է Աստծու հետ հաղորդակցվելուն

 

- Հա՛յր, ասացիք, որ մարտկոցս պետք է հոգևոր բովանդակությամբ լիցքավորեմ: Իսկ ինչպե՞ս դա անեմ:

- Ջանա հոգևոր վեհանձնություն, նախանձախնդրություն ձեռք բերել, որպեսզի շահադիտությունն անհետանա: Այն խոչընդոտում է աղոթքին, որովհետև մարդուն բաժանում է Աստծուց, անթափանցելի պատ է դնում նրանց միջև: Գիտե՞ս, թե ինչ է նշանակում անթափանցելի պատ: Ասես Աստված քեզ ասում է. «Զավա՛կս, ես քեզ չեմ հասկանում»:

- Հա՛յր, իսկ վանականը կարո՞ղ է հետևողական լինել վանական կարգը կատարելիս, սակայն, միևնույն ժամանակ, տառապել անձնազոհության և եղբայրների հանդեպ սիրո բացակայությունից:

- Իհա՛րկե, կարող է: Եթե նա միայն իր մասին է մտածում, ապա կարող է աղոթել, ճգնել և այլն, բայց մեծ կարծիք ունենալ իր մասին և անտարբեր լինել մյուսների նկատմամբ: Սակայն այդ դեպքում նա միշտ աղքատ կմնա: Չէ՞ որ քանի դեռ մարդն իրենով է զբաղված, ոչ այն իմաստով, որ ջանում է իր կրքերից ձերբազատվել, այլ այն, որ անում է այն, ինչ իրեն դուր է գալիս, ինչ հարմար է, նա չի կարող հաջողել:

- Նշանակում է հնազանդությունը կատարելիս ևս, ամեն ինչում, միշտ և ամենուր պետք է լա՞վը լինել, հա՛յր:

- Ամեն ինչում: Քրիստոսին հաղորդակցվելու համար պետք է ամեն ինչում հաճո լինել Նրան: Իսկ Քրիստոսին հաճո է, որպեսզի լավ իմաստով գոհացնենք մեր մերձավորին: Ուստի ես հատկապես ուշադրություն եմ դարձնում հոգևոր վեհանձնությանը, անձնազոհությանը: Քանի որ եթե վանականը կարգը կատարում է, իսկ այլ բաների՝ անձնազոհությանը և այլն, ուշադրություն չի դարձնում, ապա նրա կարգն անօգուտ է: Երբ մենաստան եկա(1), ինձ, որպես նոր ձեռնադրվածի, նշանակեցին սեղանապետին օգնելու: Այդ ժամանակ մի ութսունամյա տարեց վանական, որ շատ զառամյալ էր, խնդրեց, որպեսզի ապուրը նրա խուց տանեմ: Ես ավարտում էի հնազանդությունս ու նրա ապուրը տանում: Մի անգամ եղբայրներից մեկը դա տեսնելով՝ ասաց ինձ. «Այդպես մի՛ սովորեցրու նրան, այլապես հետո կսկսի մեկ մի բան խնդրել, հետո՝ մեկ այլ բան և քեզ բոլորովին հանգիստ չի տա, նույնիսկ կանոնդ չես կարողանա կատարել: Գիտե՞ս ինչ պատահեց ինձ հետ: Մի անգամ, երբ նա հիվանդ էր, օգնեցի նրան և դրանից հետո նա ինձ հանգիստ չէր տալիս, անընդհատ ծեծում էր պատը. «Հանուն սիրո թեյ պատրաստիր ինձ համար» կամ «Հանուն սիրո օգնիր շրջվել»: Հետո մի քանի րոպե անց կրկին թխկ-թխկ. «Հանուն սիրո տաք աղյուս դիր»(2): Աղյուս - թեյ, աղյուս - թեյ, էլ ի՞նչ կարգի մասին կարող է խոսք լինել, այնպես որ, ի վերջո, սկսեցի հունից դուրս գալ»: Լսո՞ւմ ես ինչ է ասում: Սարսափելի է: Ծեր մարդը տառապում է, տնքում, օգնություն է խնդրում, իսկ նա չի ուզում գնալ, որպեսզի կարգը չընդհատի: Մաքուր զառանցանք է: Աստծու համար «աղյուս - թեյը» շատ ավելի կարևոր է, քան ջանադրությամբ կատարված բոլոր ծնրադրումներն ու տերողորմյաները: Մի կողմից ասում է. «Տե՛ր Հիսուս Քրիստոս, ողորմի՛ր ինձ», իսկ մյուս կողմից. «Ինձ հանգիստ թող»:

- Հա՛յր, մարդն ինչպե՞ս կարող է Աստծու օրհնությունն ստանալ:

- Երբ մարդն Աստծու հետ հարազատություն ունի, այնժամ Աստված տալիս է Իր օրհնությունը: Այլապես ի՞նչ կարիք կա տալու: Որպեսզի Իր օրհնությունը ոտնահարվի՞: Ես դա սեփական փորձով գիտեմ: Երբ ես Սինա մեկնեցի(3), ուժեղ երաշտ էր: Մի քանի տարի ոչ մի կաթիլ անձրև չէր եկել, այնպես որ դժվարին ժամանակներ էին և՛ մենաստանի, և՛ բեդուինների համար, որ հարևանությամբ էին ապրում: Վանականներն աղոթում էին, որպեսզի Աստված անձրև պարգևի, սակայն ապարդյուն: Երբ ձիթենիներն էտելու ժամանակը եկավ(4), ես նույնպես գնացի օգնելու: Երբ բեդուինները ծառերն էտեցին, վանականները հաստ ճյուղերը թողեցին վանքի համար, իսկ բարակները մի կողմ դրեցին: Բեդուինները խնդրում էին այդ ճյուղերն իրենց տալ խարույկ վառելու, կերակուր եփելու և ցուրտ գիշերները ջերմանալու համար, սակայն վանականները թույլ չտվեցին, և բեդուինները տխուր հեռացան: Հաջորդ օրը, երբ նրանք կրկին եկան խնդրելու, ես բարակ ճյուղերից տրցակներ կապեցի ու նրանց տվեցի: Այնժամ մի ծեր բեդուին ասաց. «Դու լավ մարդ ես, անձրև կգա»: Եվ չէի հասցրել մենաստան վերադառնալ, երբ անձրև տեղաց ու բավականին երկար ժամանակ: Բեդուինի աղոթքը բաց արեց երկինքը: Այն ժամանակ ես ոչ ոքի չպատմեցի այդ մասին:

1) Էսֆիգմենու մենաստանը 1953 թվականանին:

2) Նախկինում ջերմակի փոխարեն տաքացրած աղյուսներ էին գործածում:

3) 1962 թվականի սեպտեմբերին:

4) 1963 թվականի փետրվարին:

Պաիսիոս Աթոսացի

Ռուսերենից թարգմանեց Էմիլիա Ապիցարյանը

Աղբյուր՝ Surbzoravor.am

Լրահոս
Հրաչյա Թամրազյան․ Կյա՜նք` դու զգում ես ինձ․․․ Վահն Տերյան․ Հրաժեշտի խոսքերից Նաղաշ Հովնաթան. Տաղ ի վերայ Գուրջստանայ գօզալներին Ռուբեն Որբերյան․ Հին տնակս Նավումի մարգարեությունը Հախնազարյանները՝ մեկ բեմում Մարզական պարերի առաջնություն. 300 մասնակից Հայաստանից, Արցախից, այլ երկրներից Սերգեյ Սմբատյանն ու Մալթայի ֆիլհարմոնիկ նվագախումբը հանդես կգան Մոսկվայի հեղինակավոր համերգասրահներում Մոսկվայում ժամանակավորապես կհայտնվի հայ ճարտարապետների նախագծած ամառային կինոդահլիճը Կարպիս Սուրենյան. Մայրենի լեզու և թարգմանություն Վրեժ Իսրայելյան․ Ես, մուսան և անդունդը Մենք մեր երկ­րում պե­տա­կան մա­կար­դա­կով վտան­գում ենք հա­յե­րե­նը «Վկայություններ կան, որ կարևոր որոշումներ կայացնելիս մեր պետության ղեկավարները պարտադիր առանձնազրույց են ունեցել այս կամ այն գրողի հետ» Գոհար Գասպարյանի անվան մեներգիչների համահայկական մրցույթը Դիարբեքիրի կիսաավեր հայկական եկեղեցին ոչնչանալու վտանգի տակ է. Ermenihaber Գրքի Երևանյան փառատոնի մեկնարկը՝ շուտով Օրհ­նե­ցե՛ք ձեզ հա­լա­ծող­նե­րին, օրհ­նե­ցե՛ք և մի՛ ա­նի­ծեք Մոսկվայում ավարտվեց հայոց թեմի քահանաների տարեկան ժողովը «Հույսդ դիր Աստծո վրա և բարիք գործիր» Ներկայացվելու են այն գծագրերը, որոնք Արտոն տրամադրել էր ինձ, և որոնք երբևէ չեն ցուցադրվել.Վահան Արծրունի. Ռուբեն Հովսեփյան. «Արագիլները վերադարձան» Եղիշե Չարենց. Ես այն չեմ այլևս Նկարիչ. Բենքսիի աշխատանքն աճուրդում վաճառում են անօրինական «Ով որ ձեր մեջ փոքրագույնն է, նա է մեծ» Օշականի Ս. Մեսրոպ Մաշտոց եկեղեցու որմնանկարը վերականգնվում է Յուրի Դավթյանը պարգևատրվել է «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալով Վահե ՔԱՉԱ. Փարիզեան պատկերներ Արվեստագետները կհարգեն քանդակագործ Արտո Չաքմաքչյանի հիշատակը նրան նվիրված համերգային ծրագրով Միայն հայ կոմպոզիտորների գործեր՝ Ջազ նվագախմբի համերգին Ո՛չ, ա­սում եմ ձեզ, սա­կայն, ե­թե չա­պաշ­խա­րեք, ա­մենքդ էլ նույն­պես պի­տի կոր­չեք Ռոման Պոլանսկու ֆիլմի պրեմիերան չի կայացել Վիլյամ Սարոյան. Հանճարը Էրմիտաժում Լեոնարդո դա Վինչիի կտավին փոխարինել է Բոտիչչելիի «Տիրամոր» պատկերը Վահագն Մուղնեցյան. «Ժպտա, երկինք» Հովհան Մանդակունի. Աղքատներին մխիթարելու մասին «Թռիչք կկվի բնի վրայով»՝ հայկական բեմում ԿԳՄՍ նախարարության պարզաբանումը Դալմայի այգու տարածքում 16-17 դդ քանդված գինու հնձանի վերաբերյալ Քրիստոնյաներին սպանել են մուսուլմանները, հայերը դարձել են ցեղասպանության զոհերի մարմնացումը Ռոբերտ Ամիրխանյանի ծննդյան օրն է Ռուբեն Հովսեփյան. Նռներ
website by Sargssyan