USD
EUR
RUB

«Ուր խոնարհություն չկա, այնտեղ նաև Աստված չկա»

 

Հավատքի մեջ խորամուխ անձի համար պարզ է այն անհամեմատելի տարբերությունը, որ ունի Երկնային Արքայությունն աշխարհի հետ համեմատ: Մարդն այսօր ապրում է մի աշխարհում, ուր իշխանության համար պայքար կա և ուր իշխանություն ունեցողն ամեն կերպ փորձում է պահպանել ձեռք բերածը՝ չնկատելով, որ սպառում է թե՛ իրեն և թե՛ իրեն շրջապատող մարդկանց: Երբ Հիսուսին տարան Պոնտացի Պիղատոսի մոտ, վերջինս հարցրեց Նրան՝ Դո՞ւ ես հրեաների թագավորը: Հիսուս պատասխանեց՝ Իմ թագավորությունն այս աշխարհից չէ (Հովհ. 18:32; 36):

Քրիստոսի առաքյալները ևս մի միջավայրում էին ապրում, ուր մեծ էր համարվում նա, ով իշխանություն ուներ: Երբ Քրիստոս նրանց ընտրեց որպես առաքյալներ, նրանք հավատացին, որ Քրիստոսն է Մեսիան: Այդ ժամանակ նրանք կարծում էին, որ Երկնային Արքայությունը գալու է ուժով և իշխանությամբ: Այն հրաշքները, որ գործում էր Քրիստոս՝ բժշկում էր, հարություն տալիս, աստվածային մեծագույն ուժի միջոցով էր կատարում, ինչն առաքյալներին գայթակղեցնում էր: Շուտով Տերը սասանեց նրանց թյուր պատկերացումը. մի անգամ Քրիստոսին մոտեցան Հովհաննես և Հակոբոս առաքյալները հետևյալ խնդրանքով. «Երբ Քո թագավորության փառքի գահին նստես, շնո՛րհ արա մեզ, որ մենք նստենք Քո աջ և ձախ կողմը» (Մարկ. 10:37): Նրանք ծարավ էին իշխանության, իսկ Հիսուս պատասխանեց նրանց և ասաց. «Չեք իմանում, թե ինչ եք ուզում» (Մարկ. 10:38): Այդ ժամանակ Հիսուս նրանց ասաց, որ Ինքը մերժվելու է, անարգվելու և չարչարվելու, ինչը դեռևս չէին ընկալում առաքյալները: Մի անգամ էլ, երբ Հիսուս առաքյալներին ասաց, որ Ինքը պետք է Երուսաղեմ գնա, այնտեղ շատ չարչարվի ավագ քահանաներից, Օրենքի ուսուցիչներից և երեցներից, սպանվի և երրորդ օրը հարություն առնի, Պետրոսը նրան մի կողմ տարավ և սկսեց հակառակվելով վիճել նրա հետ ու ասել. «Քա՛վ լիցի, Տե՛ր, այդպիսի բան թող չպատահի քեզ»: Հիսուս, դառնալով Պետրոսին, ասաց. «Հետև՛ս գնա, սատանա՛, դու արգելք ես ինձ համար, որովհետև դու Աստծո ծրագրի մասին չես խոսում, այլ մարդկանց մտահոգություններն ես արտահայտում» (Մատթ. 16:21-23):

Ավելի վաղ առաքյալները հասկացան, որ Երկնային Արքայությունը պահանջում է ներքին փոփոխություն: Երբ առաքյալները մոտեցան Հիսուսին և հարցրին, թե իրենցից ով է մեծը Երկնքի Արքայության մեջ (Մատթ. 18:1), ի՞նչ արեց Հիսուս. Նա կանչեց մի երեխայի, կանգնեցրեց նրանց մեջ և ասաց. «Հաստա՛տ իմացեք, որ եթե չփոխվեք ու չլինեք մանուկների նման, Երկնքի Արքայությունը չեք մտնի: Արդ, ով իր անձը խոնարհեցնի այս մանկան նման, նա՛ է մեծը Երկնքի Արքայության մեջ» (Մատթ. 18:3-4): Երկնքի Արքայություն մտնելու կարևոր պայմանը Տերը համարում է մանկան նման խոնարհ և հնազանդ լինելը: Երեխան չունի իշխանություն, նա ամբողջովին կախված է ուրիշներից, անպաշտպան է, ինչ որ իմաստով նաև խոցելի: Նա պարտավոր է ապավինել ծնողական սիրուն, պարտավոր է վստահել, որ ծնողները կպահպանեն, կխնամեն, կկերակրեն և կկրթեն իրեն, և երեխաների ողջ կյանքը լի է այդպիսի վստահությամբ: Այդ մասին է Քրիստոս շեշտում, որպեսզի մարդիկ Երկնավոր Հոր հանդեպ նման վստահություն ունենան: Երեխան նաև հնազանդ է, առաքինություն, որ օգնում է մարդուն հնազանդվել ու վստահել աստվածային կամքին և նախախնամությանը: Խոնարհություն է, երբ մարդ իր կամքն ու ցանկությունները խոնարհեցնում է Աստծո կամքի և ցանկությունների առջև, ինչը նրան մեծ է դարձնում Երկնային Արքայության մեջ: Այդպիսի խոնարհության օրինակ հանդիսացավ Աստվածամայրը: Ո՞վ էր նա՝ ըստ աշխարհի չափանիշների: Պարզ հրեա մի աղջիկ, ում նշանել էին այրի Հովսեփի հետ: Երբ նրան հայտնվեց Գաբրիել հրեշտակապետը և ասաց, որ նա աշխարհի Փրկչի մայրն է դառնալու: Մարիամն ասաց. «Ես Աստծո աղախինն եմ, թող քո ասածը լինի» (Ղուկ. 1:38): Նա իր սրտում չգովաբանեց իր մեծությունը, այլ հակառակը՝ խոնարհվեց իր սրտում, ինչ էլ նրան Երկնային Արքայության մեջ մեծության արժանացրեց:

Ավետարանական առակներից «Աղքատ Ղազարոսի» առակը պատմելիս Քրիստոս հանդիմանեց փարիսեցիներին և ասաց. «Դուք ձեզ արդար եք ցույց տալիս ուրիշների առջև, սակայն Աստված գիտի ձեր սրտերը, որովհետև մարդկանց աչքին փառավոր երևացողը Աստծո աչքին անարգ է» (Ղուկ. 16:14):

Որպեսզի ընկալելի լինի խոնարհության խորությունը, մարդ պետք է թափանցի Քրիստոսի կերպարի մեջ և նմանվի Նրան, Ով հանուն մարդկության փրկության մարդացավ՝ ծնվելով ոչ թե արքայական, այլ հյուսնի ընտանիքում: Նա Իր ուժով կարող էր իշխել աշխարհը, բայց ընտրեց մաքսավորների, մեղավորների, անառակների, հիվանդների և հաշմանդամ մարդկանց հետ հաղորդակցությունը: Քրիստոսին սիրելով և Նրա ուղենշած ուղին ընտրելով՝ մարդը ձեռք է բերում Աստծուն ցանկալի խոնարհությունը:

Մեծն աբբա Մակարիոսն ասել է. «Որքան մարդ սիրի մարդկանց տված փառքը, այնքան նա հեռու է Աստծո փառքից, քանզի խոնարհություն չունի, այլապես նա գովեստ չէր փնտրի, որ եղծանելի է: Իսկ ուր խոնարհություն չկա, այնտեղ նաև Աստված չկա»:

Կարինե Սուգիկյան

Աղբյուր՝ Surbzoravor.am

Լրահոս
Կարպիս Սուրենյան. Մայրենի լեզու և թարգմանություն Վրեժ Իսրայելյան․ Ես, մուսան և անդունդը Մենք մեր երկ­րում պե­տա­կան մա­կար­դա­կով վտան­գում ենք հա­յե­րե­նը «Վկայություններ կան, որ կարևոր որոշումներ կայացնելիս մեր պետության ղեկավարները պարտադիր առանձնազրույց են ունեցել այս կամ այն գրողի հետ» Գոհար Գասպարյանի անվան մեներգիչների համահայկական մրցույթը Դիարբեքիրի կիսաավեր հայկական եկեղեցին ոչնչանալու վտանգի տակ է. Ermenihaber Գրքի Երևանյան փառատոնի մեկնարկը՝ շուտով Օրհ­նե­ցե՛ք ձեզ հա­լա­ծող­նե­րին, օրհ­նե­ցե՛ք և մի՛ ա­նի­ծեք Մոսկվայում ավարտվեց հայոց թեմի քահանաների տարեկան ժողովը «Հույսդ դիր Աստծո վրա և բարիք գործիր» Ներկայացվելու են այն գծագրերը, որոնք Արտոն տրամադրել էր ինձ, և որոնք երբևէ չեն ցուցադրվել.Վահան Արծրունի. Ռուբեն Հովսեփյան. «Արագիլները վերադարձան» Եղիշե Չարենց. Ես այն չեմ այլևս Նկարիչ. Բենքսիի աշխատանքն աճուրդում վաճառում են անօրինական «Ով որ ձեր մեջ փոքրագույնն է, նա է մեծ» Օշականի Ս. Մեսրոպ Մաշտոց եկեղեցու որմնանկարը վերականգնվում է Յուրի Դավթյանը պարգևատրվել է «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալով Վահե ՔԱՉԱ. Փարիզեան պատկերներ Արվեստագետները կհարգեն քանդակագործ Արտո Չաքմաքչյանի հիշատակը նրան նվիրված համերգային ծրագրով Միայն հայ կոմպոզիտորների գործեր՝ Ջազ նվագախմբի համերգին Ո՛չ, ա­սում եմ ձեզ, սա­կայն, ե­թե չա­պաշ­խա­րեք, ա­մենքդ էլ նույն­պես պի­տի կոր­չեք Ռոման Պոլանսկու ֆիլմի պրեմիերան չի կայացել Վիլյամ Սարոյան. Հանճարը Էրմիտաժում Լեոնարդո դա Վինչիի կտավին փոխարինել է Բոտիչչելիի «Տիրամոր» պատկերը Վահագն Մուղնեցյան. «Ժպտա, երկինք» Հովհան Մանդակունի. Աղքատներին մխիթարելու մասին «Թռիչք կկվի բնի վրայով»՝ հայկական բեմում ԿԳՄՍ նախարարության պարզաբանումը Դալմայի այգու տարածքում 16-17 դդ քանդված գինու հնձանի վերաբերյալ Քրիստոնյաներին սպանել են մուսուլմանները, հայերը դարձել են ցեղասպանության զոհերի մարմնացումը Ռոբերտ Ամիրխանյանի ծննդյան օրն է Ռուբեն Հովսեփյան. Նռներ Թադևոս Տոնոյան․ Հողերկպագու անձս Դե­մոկ­րա­տա­կան օ­րենք­նե­րը կյան­քը խեղ­դող փշա­լա­րեր են Ամենահաջողակ դերասանուհիները Հան­րա­հայտ և ան­հայտ Նի­կո­ղա­յո­սը Ողորմության մասին Ռոբերտ Ամիրխանյանի 80-ամյակի առթիվ կկազմակերպվեն համերգներ «Ա­րամ Խա­չատ­ր­յա­նը մեծ ներդ­րում է ու­նե­ցել Հա­յաս­տա­նի և հա­մաշ­խար­հա­յին մշա­կու­թա­յին կյան­քում» Հայ ջութակահարուհին դարձել է «Դեբյուտների համագործակցություն» երիտասարդական մրցանակի դափնեկիր Վարդան Հակոբյան. Ապրում ենք՝ որպես հիշողությունը մեզնից առաջ ապրածների
website by Sargssyan