USD
EUR
RUB

«Ձեր ամեն ինչը պարկեշտությամբ և ըստ կարգի թող լինի»

 

«Եւ ամենայն ինչ ձեր՝ պարկեշտութեամբ և ըստ կարգի լինիցի»:

«Ձեր ամեն ինչը պարկեշտությամբ և ըստ կարգի թող լինի» (Ա Կորնթ. 14:40):

Սիրելի՛ հավատացյալ քույրեր և եղբայրներ.

Աստված տիեզերքն արարել է կարգուկանոնով: Աշխարհում ոչինչ պատահական չէ, և ամեն ինչ ներդաշնակ է: Ի սկզբանե մարդկային մեղքն էր, որ արարչագործության մեջ աններդաշնակություն մտցրեց, բաժանում բերեց Աստծո և մարդու միջև: Սուրբ գրքում բազմիցս կիրառվում է «կարգել» բառը: Աստված կարգուկանոն է սահմանում մարդկանց համար և այդ ամենն անում է ի բարօրություն արարածների, որովհետև սիրում է Իր արարչագործությունը: Կարգուկանոնով կենցաղավարելը մարդու համար սկսվում է Աստվածաշնչով, որովհետև դրա միջոցով Աստված մարդուն պատվիրաններ է տալիս ճիշտ ապրելու համար, որովհետև Աստվածաշնչով ապրելը մարդուն վերադարձնում է այն երանական վիճակին, որից նա զրկվել էր մեղքի պատճառով:

Կարգուկանոնն ու ներդաշնակությունը արարչագործության հիմքն են: Երկնքում և երկրի վրա, ծովում թե ցամաքում ամեն ինչ, ինչպես նաև մարդկային հոգին, միտքն ու մարմինն իրար ներդաշնակ են, և ամեն ինչի ընթացքը կանոնակարգված է: Տիեզերքում ամեն ինչ համահունչ է և ներդաշնակ, ուստի այն ինքնարարվել չէր կարող:

Աստված ոչ միայն կարգուկանոնի մեջ է ստեղծել աշխարհն ու տիեզերքը, մարդկանց կարգել իրենց տեղերում՝ արժանացնելով նրանց բազմաթիվ շնորհների և օժտելով տարբեր ձիրքերով, այլև մարդու առջև դրել է կարգուկանոնով ապրելու պատվիրանը: Եթե կարգուկանոնը բացակայի անձնական և հասարակական կյանքից ու հարաբերություններից, ապա քաոս և խառնաշփոթ կստեղծվի: Ոչ միայն ամեն ինչ իր տեղում արարված է իր կոչմամբ և առաքելությամբ, այլև մարդու կյանքում ևս ամեն ինչ հերթագայվում է, կատարվում կարգով և ժամանակին, ինչպես նշվում է Ժողովող գրքում. «Ամեն բանի ժամանակը կա, և աշխարհում ամեն գործ ունի իր ժամանակը. ծնվելու ժամանակը և մեռնելու ժամանակը, տնկելու ժամանակը և տնկածը հանելու ժամանակը, սպանելու ժամանակը և բժշկելու ժամանակը, քանդելու ժամանակը և շինելու ժամանակը, լալու ժամանակը և ծիծաղելու ժամանակը, ողբալու ժամանակը և պարելու ժամանակը, քարեր կտրելու ժամանակը և քարեր հավաքելու ժամանակը, գրկելու ժամանակը և գրկից հեռանալու ժամանակը, փնտրելու ժամանակը և կորցնելու ժամանակը, պահելու ժամանակը և դուրս նետելու ժամանակը, պատռելու ժամանակը և կարկատելու ժամանակը, լռելու ժամանակը և խոսելու ժամանակը, սիրելու ժամանակը և ատելու ժամանակը, պատերազմի ժամանակը և խաղաղության ժամանակը» (3:1-8):

Աստվածաշնչի բոլոր գրքերն էլ մարդու փրկության ճանապարհն են ցույց տալիս և մարդկային կյանքի ճիշտ և անսխալ ընթացքը կազմակերպելու նպատակ են հետապնդում: Քրիստոնյայի կյանքը պետք է կազմակերպված լինի և անկարգ ու խառնափնթոր չլինի: Նա պետք է գիտակցի իր տեղն այս կյանքում և հստակ իմանա իր առաքելությունը: Քրիստոնեական մեծ ընտանիքի մասը կազմելով՝ Աստվածապաշտ մարդը փորձում է հասկանալ իր անելիքն այս աշխարհի վրա, ինչպես նաև իր կյանքի քայլերն է փորձում գիտակցել և գծել:

Աստված ոչինչ ի վնաս մարդու չի արարել: Նա սիրում է մարդուն և նրա մահն ու կործանումը երբեք չի կամենում, Նա մարդու բարիքն է ցանկանում: Դավիթ թագավորն իր առաջին սաղմոսում ասում է. «Երանելի է այն մարդը, որն ամբարիշտների խորհրդով չի շարժվում, մեղավորների ճանապարհին ոտք չի դնում և չարագործների հետ համախոհ չի լինում, այլ հաճույք է ստանում Տիրոջ օրենքներից և գիշեր-ցերեկ խորհում է Նրա պատվիրանների մասին: Նա նման է ջրերի հոսանքի վրա տնկված ծառի, որն իր պտուղը ժամանակին կտա, իսկ նրա տերևը չի թափվի, ու ամեն բան, ինչ էլ որ անի, կհաջողվի նրան» (Սաղմոս 1:1-3): Այո՛, սիրելինե՛ր, պատվիրանապահությունը մարդու կյանքում կարգուկանոն սահմանելուց զատ, նրան օրհնություն է բերում, հաջողեցնում է նրա նախաձեռնած գործերը և ոչ թե նրան հետ է մղում: Ինչպես թվում է շատ-շատերին, Աստվածաշունչը հնացած իրողություն է և մարդկանց հետ է պահում արդի առաջադեմ գործընթացներից: Ընդհակառակը, քրիստոնյայի կյանքն ու ընթացքը առավել քան հետաքրքիր են ու կազմակերպված: Նա փորձում է, առանց մարդկային մոլությունների, հաղթահարելով մեղքերը, հասնել իր նպատակին ու բարիք արարել ոչ միայն սեփական անձի համար, այլև իր շուրջը:

Աստծո պատվիրանները հնչում են՝ կարգուկանոն հաստատելու մարդկային կյանքում: Մեծերից մեկն ասել է. «Տան պսակը Աստվածապաշտությունն է, գեղեցկությունը կանոնավորությունն է, օրհնությունը գոհունակությունն է»: Այդ կանոնավորությունն ու կազմակերպվածությունը տուն են ներմուծում շնորհներ, քանի որ, ինչպես երկրի վրա և երկնքում, այնպես էլ ընտանեկան հարկի ներքո, ամեն ինչ պետք է կարգուկանոնով ընթանա: Հետևաբար այն հնազանդությունը, որն Աստված մարդուն պատվիրում է դրսևորել, մարդու փրկության համար է, և միաժամանակ նպաստում է թե՛ ընտանիքում երջանկության ապահովմանը , թե՛ հասարակական հարաբերությունների ճիշտ կառուցմանն ու պահպանմանը: Սուրբ Պողոս առաքյալն ասում է. «Հնազանդվեցե՛ք միմյանց Քրիստոսի երկյուղով: Կանայք իրենց մարդկանց թող հնազանդ լինեն, ինչպես կհնազանդվեն Տիրոջը, որովհետև մարդն է գլուխը կնոջ, ինչպես որ Քրիստոս գլուխն է եկեղեցու. և ինքն է Փրկիչը այդ մարմնի: Եվ ինչպես եկեղեցին հնազանդվում է Քրիստոսին, նույնպես և կանայք թող հնազանդվեն իրենց մարդկանց ամեն ինչում» (Եփեսացիներ 5: 21-24):

Անկախ այն բանից, որ մարդկային մեղքի պատճառով տիեզերակառույցի ներդաշնակությունը խախտվեց, այնուամենայնիվ մեր Տեր և Փրկիչ Հիսուս Քրիստոս եկավ՝ Իր զոհաբերությամբ այդ ներդաշնակությունը վերականգնելու: Մեղքերն ու հանցանքներն արգելող (հրաժարական), ինչպես նաև բարիք գործելու (հանձնառական) պատվիրանները աշխարհի կարգուկանոնի, արդարության և ճշմարտության հաստատման, մարդկային կյանքի խաղաղության ու երջանկության բաղադրիչ և անհրաժեշտ գործոններն են: Ուստի, սիրելի՛ հավատացյալ հայորդիներ, մաղթում եմ Աստվածաշնչյան պատվիրանապահությամբ վերահաստատել սեփական կյանքի կարգուկանոնը, անդորրն ու խաղաղությունը: Հնազանդությունը Տիրոջ պատվիրաններին՝ միմիայն մարդու փրկությանն է նպաստում, նրա ֆիզիկական և հոգևոր առողջությանը, մարմնի և հոգու ներդաշնակության հաստատմանը:

Շնորհք, սէր և խաղաղութիւն Տեառն մերոյ Յիսուսի Քրիստոսի եղիցի ընդ ձեզ, ընդ ամենեսեանսն. Ամեն:

Տեր Վահան քհն. Առաքելյան

Աղբյուր՝ Surbzoravor.am

Լրահոս
Հրաչյա Թամրազյան․ Կյա՜նք` դու զգում ես ինձ․․․ Վահն Տերյան․ Հրաժեշտի խոսքերից Նաղաշ Հովնաթան. Տաղ ի վերայ Գուրջստանայ գօզալներին Ռուբեն Որբերյան․ Հին տնակս Նավումի մարգարեությունը Հախնազարյանները՝ մեկ բեմում Մարզական պարերի առաջնություն. 300 մասնակից Հայաստանից, Արցախից, այլ երկրներից Սերգեյ Սմբատյանն ու Մալթայի ֆիլհարմոնիկ նվագախումբը հանդես կգան Մոսկվայի հեղինակավոր համերգասրահներում Մոսկվայում ժամանակավորապես կհայտնվի հայ ճարտարապետների նախագծած ամառային կինոդահլիճը Կարպիս Սուրենյան. Մայրենի լեզու և թարգմանություն Վրեժ Իսրայելյան․ Ես, մուսան և անդունդը Մենք մեր երկ­րում պե­տա­կան մա­կար­դա­կով վտան­գում ենք հա­յե­րե­նը «Վկայություններ կան, որ կարևոր որոշումներ կայացնելիս մեր պետության ղեկավարները պարտադիր առանձնազրույց են ունեցել այս կամ այն գրողի հետ» Գոհար Գասպարյանի անվան մեներգիչների համահայկական մրցույթը Դիարբեքիրի կիսաավեր հայկական եկեղեցին ոչնչանալու վտանգի տակ է. Ermenihaber Գրքի Երևանյան փառատոնի մեկնարկը՝ շուտով Օրհ­նե­ցե՛ք ձեզ հա­լա­ծող­նե­րին, օրհ­նե­ցե՛ք և մի՛ ա­նի­ծեք Մոսկվայում ավարտվեց հայոց թեմի քահանաների տարեկան ժողովը «Հույսդ դիր Աստծո վրա և բարիք գործիր» Ներկայացվելու են այն գծագրերը, որոնք Արտոն տրամադրել էր ինձ, և որոնք երբևէ չեն ցուցադրվել.Վահան Արծրունի. Ռուբեն Հովսեփյան. «Արագիլները վերադարձան» Եղիշե Չարենց. Ես այն չեմ այլևս Նկարիչ. Բենքսիի աշխատանքն աճուրդում վաճառում են անօրինական «Ով որ ձեր մեջ փոքրագույնն է, նա է մեծ» Օշականի Ս. Մեսրոպ Մաշտոց եկեղեցու որմնանկարը վերականգնվում է Յուրի Դավթյանը պարգևատրվել է «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալով Վահե ՔԱՉԱ. Փարիզեան պատկերներ Արվեստագետները կհարգեն քանդակագործ Արտո Չաքմաքչյանի հիշատակը նրան նվիրված համերգային ծրագրով Միայն հայ կոմպոզիտորների գործեր՝ Ջազ նվագախմբի համերգին Ո՛չ, ա­սում եմ ձեզ, սա­կայն, ե­թե չա­պաշ­խա­րեք, ա­մենքդ էլ նույն­պես պի­տի կոր­չեք Ռոման Պոլանսկու ֆիլմի պրեմիերան չի կայացել Վիլյամ Սարոյան. Հանճարը Էրմիտաժում Լեոնարդո դա Վինչիի կտավին փոխարինել է Բոտիչչելիի «Տիրամոր» պատկերը Վահագն Մուղնեցյան. «Ժպտա, երկինք» Հովհան Մանդակունի. Աղքատներին մխիթարելու մասին «Թռիչք կկվի բնի վրայով»՝ հայկական բեմում ԿԳՄՍ նախարարության պարզաբանումը Դալմայի այգու տարածքում 16-17 դդ քանդված գինու հնձանի վերաբերյալ Քրիստոնյաներին սպանել են մուսուլմանները, հայերը դարձել են ցեղասպանության զոհերի մարմնացումը Ռոբերտ Ամիրխանյանի ծննդյան օրն է Ռուբեն Հովսեփյան. Նռներ
website by Sargssyan