USD
EUR
RUB

Ողորմած լինելու անհրաժեշտությունը

 

«Եթե իսկապես հասկանայիք, թե ի՛նչ է նշանակում Աստծո այս խոսքը. «Ողորմություն եմ ուզում և ո՛չ զոհ», ապա չէիք դատապարտի անմեղներին, որովհետև Մարդու Որդին տերն է շաբաթ օրվա» (Մատթ. 12:7-8)

Ավետարանական այս հատվածը Քրիստոսի և փարիսեցիների հերթական բանավեճից մի հատված է: Այդ բանավեճի հիմնական նպատակը Քրիստոսին՝ օրենքը չպահելու մեղադրանք ներկայացնելն էր:

Քրիստոս Իր աշակերտների հետ անցնում էր ցորենի արտի միջով, և քանի որ աշակերտները քաղցած էին, նրանք պոկում էին ցորենի հասկերից և ուտում: Տեսնելով սա՝ փարիսեցիները մեղադրանք են ներկայացնում Քրիստոսին՝ ասելով, որ իր աշակերտները անում են մի բան, ինչը շաբաթ օրով անելն օրինավոր չէ: Նրանք սա համարում էին աշխատանք, իսկ շաբաթ օրն աշխատել չէր կարելի: Քրիստոս, որպես պատասխան մատնացույց է անում Դավթի օրինակը, ով իրեն ուղեկցողների հետ մտավ տաճար և կերավ առաջավորության հացից: Իսկ առաջավորության հացը իրավունք ուներ ուտելու միայն քահանայապետը: Մյուս օրինակը, որ մատնացույց է անում Քրիստոս, այն է, որ քահանաները հենց իրենք են խախտում շաբաթվա օրենքը: Քանի որ շաբաթ օրով կատարում էին տարբեր ծիսակատարություններ: Հաճախ ավանդույթներն ու օրենքները մեկը մյուսին հակասում են, ինչպես հրեաների, այնպես էլ մերօրյա իրականության մեջ:

Հիսուս այս օրինակները մատնացույց անելով՝ ցանկանում է ցույց տալ, որ ոչ թե օրենքն է անկատար, այլ մարդկային կյանքում արժեքներն են փոխվել. մենք սկսել ենք ձևապաշտությամբ ապրել ու անկատարություններն ու հակասությունները օրենքների մեջ փնտրել:

Քրիստոս մեզ հիշեցնում է, որ օրենքն է կոչված ծառայելու մարդուն, ոչ թե մարդը՝ օրենքին: Դրա համար էլ Քրիստոս ընդգծում է սիրո և միմյանց նկատմամբ ողորմած լինելու կարևորությունը: Բոլոր օրենքները ստեղծված են մեր հոգևոր կյանքում ներդաշնակություն ու խաղաղություն հաստատելու համար: Առանց սիրո և ողորմության մյուս օրենքների կատարումը վերածվում է ձևապաշտության:

Հիսուս պաշտպանեց Իր աշակերտներին՝ ցույց տալով, թե որքան սխալ է մեկնաբանվում օրենքը՝ մարդկանց ավելի ու ավելի հաստատելով ձևապաշտության մեջ: Քրիստոնյայի համար օրինապահության իրական դրսևորումը սեփական մեղքի գիտակցումը, Տիրոջն ընդառաջ գնալու և Աստծո կամքին հնազանդվելու պատրաստակամությունն է: Դրա համար է Քրիստոս ասում. «Եթե իսկապես հասկանայիք, թե ի՛նչ է նշանակում Աստծո այս խոսքը. «Ողորմություն եմ ուզում և ո՛չ զոհ», ապա չէիք դատապարտի անմեղներին, որովհետև Մարդու Որդին տերն է շաբաթ օրվա»:

Ողորմությունը բարիք գործելու, մարդկանց չդատելու, ներել կարողանալու, մարդկային ցավը հասկանալու և կիսելու, սիրո և բարության պակասը լրացնելու պատրաստակամությունն է:

Ողորմածությունը քրիստոնյայի և առհասարակ բոլոր մարդկանց կյանքի առանցքային արժեքն է: Բավական է հիշել մեր ծնողներին ու բոլոր այն մարդկանց, ովքեր մեր բարօրության համար ոչինչ չեն խնայել, և միանգամից հաստատվում է այն կարծիքը, որ մենք պարտավորվածություն ունենք ողորմած լինելու: Մենք պարտական ենք ողորմած լինել բնությանը, որովհետև նա է մեզ ապահովում անհրաժեշտ կենսապայմաններ, ի վերջո, բոլոր մարդիկ պարտական են Աստծուն, որովհետև այն ինչ ունենք, Նրա ստեղծածն է:

Գուցե մեզնից շատերը գիտեն՝ ինչպես վերադարձնել ծնողի, բնության, պարզապես բարի գործ կատարած մարդկանց հանդեպ ունեցած պարտքը, սակայն ինչպե՞ս վերադարձնել Աստծո «պարտքը»: Քրիստոս մեզ սովորեցնում է, որ Աստված մարդուց զոհեր չի պահանջում, Նա ակնկալում է մեր ողորմած և գթառատ սիրտը: Սա միակ ճանապարհն է Աստծո «պարտքը» վերադարձնելու համար: Եթե մենք ցանկանում ենք Աստծո հետ հաշտվել՝ որևէ զոհաբերություն մեզ չի օգնի, որովհետև այս աշխարհում ոչինչ մեզ չի պատկանում, ամեն բան, այսպես թե այնպես, պատկանում է Աստծուն: Մեզ մնում է միայն սերն ու ողորմածությունը՝ հանուն Աստծո փառքի. ամեն:

Տեր Եսայի քհն. Արթենյան

Աղբյուր՝ Holytrinity.am

Լրահոս
Հրաչյա Թամրազյան․ Կյա՜նք` դու զգում ես ինձ․․․ Վահն Տերյան․ Հրաժեշտի խոսքերից Նաղաշ Հովնաթան. Տաղ ի վերայ Գուրջստանայ գօզալներին Ռուբեն Որբերյան․ Հին տնակս Նավումի մարգարեությունը Հախնազարյանները՝ մեկ բեմում Մարզական պարերի առաջնություն. 300 մասնակից Հայաստանից, Արցախից, այլ երկրներից Սերգեյ Սմբատյանն ու Մալթայի ֆիլհարմոնիկ նվագախումբը հանդես կգան Մոսկվայի հեղինակավոր համերգասրահներում Մոսկվայում ժամանակավորապես կհայտնվի հայ ճարտարապետների նախագծած ամառային կինոդահլիճը Կարպիս Սուրենյան. Մայրենի լեզու և թարգմանություն Վրեժ Իսրայելյան․ Ես, մուսան և անդունդը Մենք մեր երկ­րում պե­տա­կան մա­կար­դա­կով վտան­գում ենք հա­յե­րե­նը «Վկայություններ կան, որ կարևոր որոշումներ կայացնելիս մեր պետության ղեկավարները պարտադիր առանձնազրույց են ունեցել այս կամ այն գրողի հետ» Գոհար Գասպարյանի անվան մեներգիչների համահայկական մրցույթը Դիարբեքիրի կիսաավեր հայկական եկեղեցին ոչնչանալու վտանգի տակ է. Ermenihaber Գրքի Երևանյան փառատոնի մեկնարկը՝ շուտով Օրհ­նե­ցե՛ք ձեզ հա­լա­ծող­նե­րին, օրհ­նե­ցե՛ք և մի՛ ա­նի­ծեք Մոսկվայում ավարտվեց հայոց թեմի քահանաների տարեկան ժողովը «Հույսդ դիր Աստծո վրա և բարիք գործիր» Ներկայացվելու են այն գծագրերը, որոնք Արտոն տրամադրել էր ինձ, և որոնք երբևէ չեն ցուցադրվել.Վահան Արծրունի. Ռուբեն Հովսեփյան. «Արագիլները վերադարձան» Եղիշե Չարենց. Ես այն չեմ այլևս Նկարիչ. Բենքսիի աշխատանքն աճուրդում վաճառում են անօրինական «Ով որ ձեր մեջ փոքրագույնն է, նա է մեծ» Օշականի Ս. Մեսրոպ Մաշտոց եկեղեցու որմնանկարը վերականգնվում է Յուրի Դավթյանը պարգևատրվել է «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալով Վահե ՔԱՉԱ. Փարիզեան պատկերներ Արվեստագետները կհարգեն քանդակագործ Արտո Չաքմաքչյանի հիշատակը նրան նվիրված համերգային ծրագրով Միայն հայ կոմպոզիտորների գործեր՝ Ջազ նվագախմբի համերգին Ո՛չ, ա­սում եմ ձեզ, սա­կայն, ե­թե չա­պաշ­խա­րեք, ա­մենքդ էլ նույն­պես պի­տի կոր­չեք Ռոման Պոլանսկու ֆիլմի պրեմիերան չի կայացել Վիլյամ Սարոյան. Հանճարը Էրմիտաժում Լեոնարդո դա Վինչիի կտավին փոխարինել է Բոտիչչելիի «Տիրամոր» պատկերը Վահագն Մուղնեցյան. «Ժպտա, երկինք» Հովհան Մանդակունի. Աղքատներին մխիթարելու մասին «Թռիչք կկվի բնի վրայով»՝ հայկական բեմում ԿԳՄՍ նախարարության պարզաբանումը Դալմայի այգու տարածքում 16-17 դդ քանդված գինու հնձանի վերաբերյալ Քրիստոնյաներին սպանել են մուսուլմանները, հայերը դարձել են ցեղասպանության զոհերի մարմնացումը Ռոբերտ Ամիրխանյանի ծննդյան օրն է Ռուբեն Հովսեփյան. Նռներ
website by Sargssyan