USD
EUR
RUB

Ողորմած լինելու անհրաժեշտությունը

 

«Եթե իսկապես հասկանայիք, թե ի՛նչ է նշանակում Աստծո այս խոսքը. «Ողորմություն եմ ուզում և ո՛չ զոհ», ապա չէիք դատապարտի անմեղներին, որովհետև Մարդու Որդին տերն է շաբաթ օրվա» (Մատթ. 12:7-8)

Ավետարանական այս հատվածը Քրիստոսի և փարիսեցիների հերթական բանավեճից մի հատված է: Այդ բանավեճի հիմնական նպատակը Քրիստոսին՝ օրենքը չպահելու մեղադրանք ներկայացնելն էր:

Քրիստոս Իր աշակերտների հետ անցնում էր ցորենի արտի միջով, և քանի որ աշակերտները քաղցած էին, նրանք պոկում էին ցորենի հասկերից և ուտում: Տեսնելով սա՝ փարիսեցիները մեղադրանք են ներկայացնում Քրիստոսին՝ ասելով, որ իր աշակերտները անում են մի բան, ինչը շաբաթ օրով անելն օրինավոր չէ: Նրանք սա համարում էին աշխատանք, իսկ շաբաթ օրն աշխատել չէր կարելի: Քրիստոս, որպես պատասխան մատնացույց է անում Դավթի օրինակը, ով իրեն ուղեկցողների հետ մտավ տաճար և կերավ առաջավորության հացից: Իսկ առաջավորության հացը իրավունք ուներ ուտելու միայն քահանայապետը: Մյուս օրինակը, որ մատնացույց է անում Քրիստոս, այն է, որ քահանաները հենց իրենք են խախտում շաբաթվա օրենքը: Քանի որ շաբաթ օրով կատարում էին տարբեր ծիսակատարություններ: Հաճախ ավանդույթներն ու օրենքները մեկը մյուսին հակասում են, ինչպես հրեաների, այնպես էլ մերօրյա իրականության մեջ:

Հիսուս այս օրինակները մատնացույց անելով՝ ցանկանում է ցույց տալ, որ ոչ թե օրենքն է անկատար, այլ մարդկային կյանքում արժեքներն են փոխվել. մենք սկսել ենք ձևապաշտությամբ ապրել ու անկատարություններն ու հակասությունները օրենքների մեջ փնտրել:

Քրիստոս մեզ հիշեցնում է, որ օրենքն է կոչված ծառայելու մարդուն, ոչ թե մարդը՝ օրենքին: Դրա համար էլ Քրիստոս ընդգծում է սիրո և միմյանց նկատմամբ ողորմած լինելու կարևորությունը: Բոլոր օրենքները ստեղծված են մեր հոգևոր կյանքում ներդաշնակություն ու խաղաղություն հաստատելու համար: Առանց սիրո և ողորմության մյուս օրենքների կատարումը վերածվում է ձևապաշտության:

Հիսուս պաշտպանեց Իր աշակերտներին՝ ցույց տալով, թե որքան սխալ է մեկնաբանվում օրենքը՝ մարդկանց ավելի ու ավելի հաստատելով ձևապաշտության մեջ: Քրիստոնյայի համար օրինապահության իրական դրսևորումը սեփական մեղքի գիտակցումը, Տիրոջն ընդառաջ գնալու և Աստծո կամքին հնազանդվելու պատրաստակամությունն է: Դրա համար է Քրիստոս ասում. «Եթե իսկապես հասկանայիք, թե ի՛նչ է նշանակում Աստծո այս խոսքը. «Ողորմություն եմ ուզում և ո՛չ զոհ», ապա չէիք դատապարտի անմեղներին, որովհետև Մարդու Որդին տերն է շաբաթ օրվա»:

Ողորմությունը բարիք գործելու, մարդկանց չդատելու, ներել կարողանալու, մարդկային ցավը հասկանալու և կիսելու, սիրո և բարության պակասը լրացնելու պատրաստակամությունն է:

Ողորմածությունը քրիստոնյայի և առհասարակ բոլոր մարդկանց կյանքի առանցքային արժեքն է: Բավական է հիշել մեր ծնողներին ու բոլոր այն մարդկանց, ովքեր մեր բարօրության համար ոչինչ չեն խնայել, և միանգամից հաստատվում է այն կարծիքը, որ մենք պարտավորվածություն ունենք ողորմած լինելու: Մենք պարտական ենք ողորմած լինել բնությանը, որովհետև նա է մեզ ապահովում անհրաժեշտ կենսապայմաններ, ի վերջո, բոլոր մարդիկ պարտական են Աստծուն, որովհետև այն ինչ ունենք, Նրա ստեղծածն է:

Գուցե մեզնից շատերը գիտեն՝ ինչպես վերադարձնել ծնողի, բնության, պարզապես բարի գործ կատարած մարդկանց հանդեպ ունեցած պարտքը, սակայն ինչպե՞ս վերադարձնել Աստծո «պարտքը»: Քրիստոս մեզ սովորեցնում է, որ Աստված մարդուց զոհեր չի պահանջում, Նա ակնկալում է մեր ողորմած և գթառատ սիրտը: Սա միակ ճանապարհն է Աստծո «պարտքը» վերադարձնելու համար: Եթե մենք ցանկանում ենք Աստծո հետ հաշտվել՝ որևէ զոհաբերություն մեզ չի օգնի, որովհետև այս աշխարհում ոչինչ մեզ չի պատկանում, ամեն բան, այսպես թե այնպես, պատկանում է Աստծուն: Մեզ մնում է միայն սերն ու ողորմածությունը՝ հանուն Աստծո փառքի. ամեն:

Տեր Եսայի քհն. Արթենյան

Աղբյուր՝ Holytrinity.am

Լրահոս
Հովհաննես Աբելյանի անվան թատրոնը հեռուստաներկայացումներով կմատուցի Չեխովի հայտնի պիեսները Արմենուհի Սիսյան. Ուշ է՝ էլ չեմ սպասի… Ռազմիկ Դավոյան․ Մի բեկոր ժայռ պոկեմ․․․ «Հայ ժողովուրդն ու ԱԳՆ-ն չեն կարող լուռ լինել՝ սուրբ Սոֆիայի տաճարը մզկիթի վերածելու Էրդողանի հերթական ավանտյուրան տեսնելով». Աշոտյան Եկեղեցու դեմ արշավներ միշտ են եղել, չի գտնվել ուժ, որ կհաղթի․ Տ․ Միքայել արքեպիսկոպոս Աջապահյան Սաղմոս ՃԼԷ Ղևոնդ Ալիշան-200 Ի՞նչ շնորհներ է տվել ինձ Աստված Հայ գրականությունը թարգմանություններում. 29 գիրք՝ 15 լեզվով Համացանցում առաջին անգամ կներկայացվի Միքայել Նալբանդյա­նի ամբող­ջա­կան գրական ժա­ռան­գու­թյու­նը Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսն ընդունեց Գեղարքունիքի մարզպետին և մարզային իշխանությունների ներկայացուցիչներին (նկարներ) Հայր Զաքարիա. «ԿԳՄՍ փոխնախարարի մտքերը ամբողջովին չեն արտահայտում իրական գործընթացը» Վահագն Մուղնեցյան. Թևապարում եմ խավարի մեջ Վահան Տերյան. Շիրակի դաշտերից Համո Սահյան. Այս քարանձավներն Ազգային գրադարանը հանդես կգա առցանց մի քանի նոր շարքով Մշա­կույ­թի նախ­կին փոխ­նա­խա­րար­նե­րը պաշ­տո­նի ակն­կա­լիք ու­նեն Չցանկանալ ուրիշի ունեցվածքը Ե՞րբ է հանգիստ մեր խիղճը «Մար­դուն այդ­քան պար­զու­նակ չպետք է տես­նել, նա շատ ա­վե­լի բարդ էակ է, քան պատ­կե­րաց­նում ենք» Երուսաղեմի քաղաքապետն այցելել է հայկական հախճապակու արվեստին նվիրված ցուցահանդես Ի­մաս­տու­թ­յու­նը ան­ցո­ղիկ ժա­մա­նա­կա­վո­րից հա­վի­տե­նա­կա­նը պե­ղե­լու ար­վեստն է Կորոնավիրուսի տարածման պատճառով հետաձգվում են Գրականության ինստիտուտի տնօրենի ընտրությունները Ալիսիա Կիրակոսյան. Ինձանից այնքան ես բացակա եղել Աշոտ Ավդալյան. Շարժումը արծաթ «Մերձավորի մահը». մաս 1-ին Հորդանանում այս տարվա սկզբին հայկական եկեղեցու դեմ ահաբեկչական գործողություն է կանխվել Հակոբ Կարապետյան. «Ծնողները կվճարեն, եթե արվեստի դպրոցները լրացնեն 4 ամիսներին բաց թողնված պարապմունքները» Առցանց ներկայացումներ, կրթական ծրագրեր. Մայր թատրոնի աշխատանքն արտակարգ իրավիճակում Սաղմոս ՃԼԶ Խաչատուր Աբովյանի թանգարանը փորձում է առցանց հարթակից տեղափոխվել անմիջական շփման դաշտ «Խորտակված եկեղեցի» Հայր Գէորգ Եպս. Ասատուրեան․ «Ուխտի իմաստը եւ հասկացողութիւնը» Վահագն Դավթյան. Ավերակ վանքում Արմենուհի Սիսյան. Արձակ բանաստեղծություններ «Կարիբյան ծովի դեմ» վերնագրով նոր ֆիլմ կնկարահանվի «Քաջալերվեցե՛ք, ե՛ս եմ, մի՛ վախեցեք» (Մարկ․6:50) Կարանտինը՝ «Կարանտին» անսամբլի «նախաձեռնող ու աջակից» Լուվրը կհրաժարվի իր «վախեցնող էլիտար իմիջից» Արհեստական ինտելեկտով ռոբոտը գիտաֆանտաստիկ ֆիլմում հանդես կգա գլխավոր դերում (տեսանյութ, լուսանկարներ)
website by Sargssyan