USD
EUR
RUB

Փաս­տե­րը վկա­յում են

 

Սուրբ հայ­րե­րը սո­վո­րեց­նում են մեզ մեղ­քը տար­բե­րել մար­դուց, ո­րի հո­գին հի­վանդ է և ծանր ախ­տից բուժ­ման կա­րիք ու­նի: Այդ­պի­սի մար­դու վի­ճա­կը կա­րեկ­ցանք է ա­ռա­ջաց­նում: Սա­կայն անհ­նար է նրա ա­պա­քի­նու­մը, ով հա­րատևում է կու­րու­թյան մեջ և չի տես­նում իր ա­ղե­տա­լի վի­ճա­կը:

Սուրբ Գիր­քը մեղք է ան­վա­նում Աստ­վա­ծա­յին օ­րեն­քի ա­մեն խախ­տում (Ա Հովհ. 3; 4): Ա­րա­րի­չը տղա­մար­դուն և կնո­ջը օժ­տեց հո­գե­կան և մարմ­նա­կան հատ­կու­թյուն­նե­րով այն­պես, որ դրանք լրաց­նեն ի­րար և այդ­պի­սով կազ­մեն միու­թյուն: Աստ­վա­ծա­շուն­չը վկա­յում է, որ ա­մուս­նու­թյու­նը, որ­պես մշ­տա­կան դա­շինք այ­րի և կնոջ միջև, հաս­տատ­ված էր Աստ­ծո հրա­մա­նով մար­դու գո­յու­թյան ա­մե­նաս­կզ­բում: Ա­րար­չի մտահ­ղաց­մամբ ա­մուս­նու­թյան նպա­տա­կը և ի­մաս­տը` հա­մա­տեղ փր­կու­թյան, միաս­նա­կան աշ­խա­տան­քի, փո­խօգ­նու­թյան, մարմ­նա­կան միու­թյան` զա­վակ­ներ ծնե­լու և դաս­տիա­րա­կե­լու հա­մար է: Երկ­րա­վոր բո­լոր տե­սա­կի դա­շինք­նե­րից ա­մուս­նու­թյու­նը ա­մե­նա­սերտ դա­շինքն է. «...և կլի­նեն մեկ մար­մին» (Ծննդ. 2;24):

Երբ մար­դիկ սե­ռա­կան կյան­քը վա­րում են ա­մուս­նա­կան դա­շին­քից դուրս, նրանք այ­լա­սե­րում են Աստ­վա­ծա­յին մտահ­ղա­ցու­մը հա­մա­տեղ կե­նակ­ցու­թյան շնոր­հըն­կալ միու­թյան վե­րա­բե­րյալ` հասց­նե­լով ա­մեն ինչ զգա­յա­կան-ֆի­զիո­լո­գիա­կան հի­մունք­նե­րին և ան­տե­սե­լով հոգևոր-սո­ցիա­լա­կան նպա­տակ­նե­րը: Դրա հա­մար էլ Սուրբ Գիր­քը ա­մուս­նա­կան դա­շին­քից դուրս ցան­կա­ցած կե­նակ­ցու­թյուն մա­հա­ցու մեղք է հա­մա­րում, քա­նի որ ոտ­նա­հար­վում է աստ­վա­ծա­յին հաս­տա­տու­մը: Ա­ռա­վել մեծ մեղք է հա­մար­վում զգա­յա­կան պա­հանջ­նե­րի բա­վա­րա­րու­մը հա­կաբ­նա­կան ե­ղա­նա­կով. «Չպառ­կես տղա­մար­դու հետ, ինչ­պես կնոջ հետ» (Ղևտ. 18; 22): Հա­վա­սա­րա­պես դա վե­րա­բե­րում է նաև կնո­ջը: Պո­ղոս ա­ռա­քյա­լը դա ան­վա­նում է ա­մո­թա­լի կիրք, խայ­տա­ռա­կու­թյուն. «Նրանց կա­նայք բնա­կան կա­րիք­նե­րը փո­խա­նա­կե­ցին անբ­նա­կան կա­րիք­նե­րով, նույն­պես և ա­րու­նե­րը, թող­նե­լով է­գի հան­դեպ բնա­կան կա­րիք­նե­րը, ի­րենց ցան­կու­թյուն­նե­րով բոր­բոք­վե­ցին մի­մյանց հան­դեպ. ա­րու­նե­րը ա­րու­նե­րի հետ խայ­տա­ռա­կու­թյուն էին գոր­ծում և փո­խա­րե­նը ի­րենք ի­րենց ան­ձե­րի մեջ ըն­դու­նում էին ի­րենց մո­լո­րու­թյան վար­ձը» (Հռոմ. 1;26-27): Մար­դիկ, ո­րոնք ապ­րում են սո­դո­մա­կան մեղ­քի մեջ, զրկ­վում են փր­կու­թյու­նից. «...մի խաբ­վեք. ո՛չ պոռ­նիկ­ներ, ո՛չ կռա­պաշտ­ներ, ո՛չ շնա­ցող­ներ, ո՛չ ի­գա­ցող­ներ, ո՛չ ար­վա­մոլ­ներ, ո՛չ գո­ղեր, ո՛չ ա­գահ­ներ, ո՛չ հար­բե­ցող­ներ, ո՛չ բամ­բա­սող­ներ, ո՛չ էլ հափշ­տա­կող­ներ Աստ­ծո ար­քա­յու­թյու­նը չպի­տի ժա­ռան­գեն» (Ա Կորն. 6;9-10):

Պատ­մու­թյան մեջ նկատ­վում է շատ տխուր մի կրկ­նու­թյուն: Հա­սա­րա­կու­թյուն­նե­րը, ո­րոնք ապ­րում էին անկ­ման ժա­մա­նա­կաշր­ջան­ներ, ախ­տա­հար­վում էին մե­տաս­տազ­նե­րի պես ո­րոշ հա­տուկ վտան­գա­վոր մեղ­քե­րով: Հա­ճա­խա­կի հի­վանդ հա­սա­րա­կու­թյուն­նե­րը բռն­ված են լի­նում զանգ­վա­ծա­յին ըն­չա­քաղ­ցու­թյամբ և ան­բա­րո­յա­կա­նու­թյամբ: Վեր­ջի­նիս ծնուն­դը սո­դո­մա­կան մեղքն է: Հռո­մեա­կան կայս­րու­թյու­նը կորց­րեց իր հզո­րու­թյու­նը և քայ­քայ­վեց հենց մաս­սա­յա­կան այ­լա­սեր­վա­ծու­թյու­նից:

Սո­դո­մա­կան մեղ­քի ար­դա­րաց­ման փորձ կա­տա­րող­նե­րը բե­րում են «գի­տա­կան» ա­պա­ցույց­ներ և հա­մո­զում, որ այդ ախ­տա­վոր երևույ­թը իբր բնա­ծին հակ­վա­ծու­թյուն ու­նի: Սա­կայն դա ա­ռաս­պել է և ու­րիշ ո­չինչ: Չա­րի­քը ար­դա­րաց­նե­լու ան­զոր մի փորձ է: Ոչ մի տվյալ չկա, որ հա­մա­սե­ռա­մոլ­նե­րը գե­նե­տի­կո­րեն տար­բեր­վում են ու­րիշ մարդ­կան­ցից: Այս­տեղ խոս­քը մի­միայն հո­գե­բա­րո­յա­կան հի­վան­դու­թյան և այս­տե­ղից ան­խու­սա­փե­լիո­րեն ա­ռա­ջա­ցող հո­գե­կան շեղ­ման մա­սին է: Եր­բեմն պատ­ճառ կա­րող են հան­դի­սա­նալ ման­կա­կան հա­սա­կում ան­բա­րո­յա­կան խա­ղե­րը, ո­րոնք մար­դը ար­դեն մո­ռա­ցել է, սա­կայն դրանք հի­վան­դա­գին հետք են թո­ղել իր են­թա­գի­տակ­ցու­թյան մեջ: Մար­դու մեջ ներ­խու­ժած անբ­նա­կան մեղ­քի թույ­նը կա­րող է ի­րեն դրսևո­րել ա­վե­լի ուշ, ե­թե մարդ չսկ­սի ապ­րել ճիշտ հոգևոր կյան­քով: Աստ­ծո Խոս­քը, մարդ­կա­յին կյան­քի բո­լոր դրսևո­րում­նե­րը նկա­տի առ­նե­լով, ոչ միայն չի ա­սում այդ մեղ­քի բնա­ծին լի­նե­լու մա­սին, այլ հս­տակ այն կո­չում է պղ­ծու­թյուն: Ե­թե դա ի­րա­պես կախ­ված լի­ներ սե­ռա­կան հոր­մոն­նե­րի կամ նեյ­րոէն­դոկ­րի­նա­յին հատ­կու­թյուն­նե­րից, ո­րոն­ցից կախ­ված է մար­դու վե­րար­տադ­րո­ղա­կան ֆունկ­ցիան, ա­պա Սուրբ Գր­քի մեջ չէր աս­վի այդ մեղ­քի հա­կաբ­նա­կա­նու­թյան մա­սին, չէր կոչ­վի կիրք: Սր­բապղ­ծու­թյուն չէ՞ր հա­մար­վի ար­դյոք մտա­ծել, որ Աստ­ված ո­րոշ մարդ­կանց ստեղ­ծել է այդ մա­հա­ցու մեղ­քի նկատ­մամբ ֆի­զիո­լո­գիա­կան հակ­վա­ծու­թյամբ, որ­պես­զի նրանց դարձ­նի կոր­ծան­ման են­թա­կա: Հա­կա­ռակ գի­տա­կան ա­պա­ցույց­ներ բե­րե­լու փոր­ձին, փաս­տե­րը վկա­յում են պատ­մու­թյան ո­րո­շա­կի ժա­մա­նա­կաշր­ջան­նե­րում տվյալ այ­լա­սեր­վա­ծու­թյան մաս­սա­յա­կան տա­րած­ման մա­սին: Քա­նա­նա­ցի­նե­րը, Սո­դո­մի, Գո­մո­րիի և այլ քա­ղաք­նե­րի բնա­կիչ­նե­րը ամ­բող­ջու­թյամբ ախ­տա­հար­ված էին այդ մեղ­քով: Սո­դո­մա­կան մեղ­քի պաշտ­պան­նե­րը վի­ճար­կում են այն փաս­տը, որ այս քա­ղաք­նե­րի բնա­կիչ­նե­րը ախ­տա­հար­ված էին այդ ա­մո­թա­լի կր­քով: Սա­կայն Նոր Կտա­կա­րա­նում հս­տակ աս­վում է. «Ինչ­պես, Սո­դոմն ու Գո­մո­րը և նրանց շուր­ջը ե­ղող քա­ղաք­նե­րը, ո­րոնք այդ նույն ձևով պոռն­կա­ցան` անբ­նա­կան կր­քե­րի հետևից ընկ­նե­լով, և հա­վի­տե­նա­կան կրա­կի դա­տաս­տանն ըն­դու­նե­լու օ­րի­նակ դար­ձան բո­լո­րին» (Հուդ. 1; 7):

Դա ակն­հայտ է նաև հետևյալ աստ­վա­ծաշն­չյան տեքս­տից. «Կան­չե­ցին Ղով­տին և ա­սում էին նրան` ու՞ր են մար­դիկ, որ ե­կան քեզ մոտ գի­շե­րե­լու: Դուրս հա­նիր նրանց մեզ մոտ, որ­պես­զի մենք ճա­նա­չենք նրանց» (Ծննդ.19;5): «Ճա­նա­չենք նրանց» բա­ռե­րը Աստ­վա­ծաշն­չում ու­նեն բա­ցար­ձակ ո­րո­շա­կի ի­մաստ և մատ­նան­շում են մարմ­նա­կան հա­րա­բե­րու­թյուն:

Ռու­սե­րե­նից թարգ­մա­նեց և հրա­պա­րակ­ման պատ­րաս­տեց Դար­բա­սի հոգևոր հո­վիվ

Տեր Ըն­ծա քա­հա­նա ՄԻՐ­ԶՈ­ՅԱ­ՆԸ

Աղբյուր՝ Irates.am

Լրահոս
Ամփոփվեց մանկագիրների և նկարազարդողների մրցույթը. ներկա էր Նունե Սարգսյանը «Պատգամ» հոբելյանական երեկո՝ նվիրված Սոս Սարգսյանի ծննդյան 90-ամյակին Եղիշե Չարենց. Այրած երգեր Կոմիտասյան հոբելյանական համերգ Հռոմում Համո Սահյան․ Ես կուզեի․․․ Սուրբ Հակոբ Մծբնեցի հայրապետ. հոգեշահ քարոզիչը «Ավետիսը» աշխարհահռչակ դաշնակահարին հրավիրել է Երեւան Հովհննես Երանյան․ Գորտը, կամ սցենար նկարահանված ֆիլմի համար Վիլյամ Սարոյան. Այդ օրը Հայաստան են ժամանում միջազգային կինոարտադրության ոլորտում փորձառու և անվանի կինոգործիչներ 44 000 տարվա պատմություն. Ինդոնեզիայում հայտնաբերվել են մարդկանց կողմից արված հնագույն որմնանկարները Երևանի պետական կամերային երգչախումբը վեցերորդ համերգով ամփոփեց Կոմիտասին նվիրված ելույթները Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը ողջունել է ԱՄՆ Սենատի բանաձևը Հայոց Ցեղասպանության վերաբերյալ Ամանորի տոներին մի շարք թատրոններ ու թանգարաններ կաշխատեն «Պետք է գնա­հա­տել, սի­րել մեր կող­քին ապ­րող կոմ­պո­զի­տո­րին» «Ինչ ցան­կա­նում եք, որ մար­դիկ ձեզ ա­նեն, նույնն էլ դուք ա­րեք նրանց» Աղոթքը «դատ է դատաստանից առաջ» Չաքմաքչյանի «Քայլող մարդը» հնարավոր է տեղադրվի Հյուսիսային պողոտայի՝ Աբովյան փողոցին հարող տարածքում Թումանյանը՝ հայերեն և վրացերեն. Թբիլիսիում լույս է տեսել միանգամից երեք գիրք Մաքսիմ Վենգերով. Հայաստանը գալը նշանակալի և հաճելի իրադարձություն է Հովհաննես Թումանյան. Երկինք ու երկիր Սամվել Սևադա․ Ահա և վերջի սկիզբը․․․ Յուսուպ Ռազիկովի «Սուսերով պար» ֆիլմի հայաստանյան մեծ պրեմիերան՝ վաղը Օրհնեցե՛ք Տիրոջ անունը Տիրոջ տանը գտնվողներ «Հայաստանի Հանրապետություն» օրաթերթ. Ո՞րն էր Չարենցի ու Բակունցի միջեւ տարաձայնության պատճառը Ջութակահար Դիանա Ադամյանը՝ «Համագործակցության դեբյուտներ» միջպետական մրցանակի դափնեկիր Հովհաննես Երանյան. Երեք ամիս հետո Պոլսոյ Պատրիարք դառնալու աւելի մեծ հնարաւորութիւն ունի Սահակ Սրբազան Մաշալեանը Պարույր Սևակ․ Լույսի աղբյուրը Երանելի Մայր սուրբ Թուրքիոյ Հայոց 85-րդ Պատրիարքի ընտրութեան առաջին քայլը. մամլոյ հաղորդագրութիւն Հայտնի են «Ոսկե գլոբուսի» անվանակարգորդները «Լավագույն օտարերկրյա ֆիլմ» կատեգորիայում Հաջորդ տարի Արցախում կանցկացվի «Թատերական Արցախ» փառատոն. Հակոբ Ղազանչյան Օծվել է Ներքին Գետաշեն գյուղի Ս.Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցին «Իմ հայկական անունը Միքայել է». Երևանում ծնված Էրմիտաժի տնօրենը ռուսական հեռուստատեսությանը ներկայացրել է Երևանը Հռոմում ներկայացվել է «Կորսված Հայաստան. ճամփորդություն մի ժողովրդի հիշողության մեջ» գիրքը Հայ ընթերցողին է ներկայացվել Շառլ Ազնավուրի «Մեղմ շշուկով» գիրքը «Հայրենիքի և ընտանիքի գաղափարները Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի հրատարակություններում» գիտաժողով Մայր Աթոռում Չարենցն ու Կոմիտասը Կարսում բացվել է «Անի. Քարե պոեզիա» խորագրով ցուցահանդեսը, Կարո Փայլանը կոչ է արել «անպայման այցելել»
website by Sargssyan