USD
EUR
RUB

Լևոն Անանյան․ Հավաքական ուժի պատգամը

 

Հայերս անցյալի փառավոր ուղի ենք անցել, ինչպես 1500 տարի առաջ Մ. Խորենացին է գրել՝ «Թեպետ մենք փոքր ածու ենք և թվով շատ սահմանափակ ու զորությամբ թույլ…, բայց և այնպես մեր երկրումն էլ գրելու և հիշատակելու արժանի շատ սխրագործություններ են կատարվել»:
Սակայն հայոց պատմությունն ունի մի անբարետես երես, որի անունը ազգային անմիաբանության ախտանիշ է:
Մենք անմիաբան էինք, երբ աշխարհակալ Տիգրան Մեծի կայսրությունը փլուզվեց իր իսկ որդիների դավաճանության պատճառով:
Արշակունիների հարստությունը կործանվեց, քանի որ կենտրոնախույս նախարարները երկիրը ծախեցին պարսիկներին:
Բագրատունիները զոհ գնացին բյուզանդասեր հայ ազնվականության խարդավանքներին:
Կաթոլիկ դարձած Կիլիկյան Հայաստանը կորցրինք՝ սեփական ուժի փոխարեն ապավինելով Հռոմի պապի ողորմածությանը:
Անկախ պետականության 600-ամյա անկումից հետո Հայաստանի Առաջին Հանրապետությունը խեղդամահ արինք քաղաքացիական եղբայրական կռիվների մեջ:
Թերևս հենց համազգային այս պարտությունների շարունակական շարանն է ստիպել Նժդեհին ասել՝ «Երբեք չենք իմացել՝ ինչպես օգտագործել մեր ցեղի բովանդակ ուժը» և մանավանդ Թումանյանին մորմոքել. «Երկիր ունենք - չենք ճանաչում, գրականություն ունենք - չենք ճանաչում, լեզու ունենք - չենք իմանում»:
Իսկ մեր կողմից ավելացնենք՝ այսպես էլ թափ կառնի ազգային կորուստների այս վիճակագրությունը, եթե ազգովի չվանենք մեր մեջ բուն դրած անմիաբանության ախտը, եթե չսերտենք Պատմության դասերը:
Հապա փորձենք բացել այն գումարելիները, որոնք կազմում են նորանկախ Հայաստանի մթնոլորտը, փորձենք առանց թունավորվելու թերթել մեր մամուլը:
Մաղձը, ատելությունը, անհանդուրժողականությունը հետզհետե վերաճում են ազգային բնավորության: Ազգային գաղափարախոսությունը, որ այնքա՜ն սիրում ենք վանկարկել, այդպես էլ պարապ վախտի խաղալիք է մնում, և մեր աչքի առաջ ազգը դառնում է խալխ, ազգային գաղափարը՝ վիրտուալ երազանք:
Հատվածականությունը հոշոտում է մեզ ներսից ու դրսից՝ է՛լ ավելի խորացնելով սոցիալական աղետներից հուսահատ մեր հասարակության դեպրեսիան:
Առանց այն էլ երկփեղկված հայոց եկեղեցու հավատի միասնությունը սասանվում է այլևայլ աղանդների գրոհներից:
100-ից ավելի մեր կուսակցությունների զգալի մասը ձգտում է սեփականաշնորհել ազգը՝ հաճախ խտրություն չդնելով ազգադավ գործարքների միջև:
Մեր Սփյուռքը ծյուրվում-մաշվում է միջհամայնքային, ներհամայնքային, արտահամայնքային երկպառակություններից:
Մեր հայրենիքը աստիճանաբար դառնում է համաշխարհայնացման փորձադաշտ՝ ազգային ինքնության անշտկելի աղավաղումներով:
Լեզուն, մեր մեծասքանչ լեզուն իսկ, որ դարերով փոխարինել է պետականությանը, ազգը բաժանել է երկու անհաշտ բանակի, և այսօր դարավոր թշնամու հանդեպ ավելի հանդուրժող ենք, քան ճակատագրով մեզ պարտադրված երկու ուղղագրությունների:
Իսկ մեր ոխերիմ դրկիցը քնած չէ, շարունակում է փայփայել և իրագործել Մեծ Թուրանի իր զառանցանքը՝ ներսից նվաճելով Եվրոպան և ափաշկարա սերմանելով պանթուրքիզմի վարակը. «Մենք սիրում ենք մարդկությանը, բայց ամենից շատ սիրում ենք մեր ազգը», «Թող մեր արյունը հեղվի, բայց հաղթանակի իսլամը», «Ավելի լավ է ունենալ մի ատրճանակ, քան 10 եղբայր»,- ասում է թուրքը:
Իսկ մենք ինքնակոչ խորթ եղբայր ենք խաղում հաշտեցման կակածելի հանձնաժողովներում՝ վտանգելով Հայ դատը, ապա խորհրդարանում ու շքամուտքերում կրակում ինքներս մեզ վրա:
Իսկ մենք, արտագաղթի ճամպրուկներն առած, ամայացնում ենք մեր երկիրը:
Իսկ մենք անձնական շահի մոլուցքով թշնամու ջրաղացին ջուր ենք լցնում՝ խարխլելով հայոց պետության հիմքերը, չխնայելով անգամ անկախության թերևս միակ ձեռքբերումը՝ Հայոց բանակը:
Իսկ մենք աղքատ ազգականի դերն ենք վերապահում մեր մշակույթին, ավելին՝ ազգային փառքի՝ Նարեկացու «Մատյանի» 1000-ամյակը տոնում ենք կիսադատարկ դահլիճում:
Մեր կրթությունը պատանդ ենք դարձնում Համաշխարհային բանկի ձեռքին, մեր ձեռքից եկածն էլ Հայկական հանրագիտարանը փակելն է, հավանաբար… կիսագրագետ սերունդ ունենալու ռազմավարությամբ:
Սթափվելու ժամանակն է: Ինքնակազմակերպվելու ժամանակը: Անմիաբանության բարդույթը թոթափելու ժամանակը:
Ճիշտ է, մենք փոքր ածու ենք, բայց չէ՞ որ մեր բոլոր հաղթանակները, Սարդարապատն ու Արցախի հերոսամարտը մեզ է պարգևել հենց միասնության ոգին՝ հայոց նահատակների սխրանքի գնով:
2003 թ.

Աղբյուր՝ Grakantert.am

Լրահոս
Լևոն Խեչոյան. Քամին ու ճայերը Ռուբեն Հովսեփյան․ Ամառ էր, կիրակի Տիգրան Մանսուրյան. «Ժամանակակից դասականներ» փառատոնը հայ երաժիշտներին ներշնչող, ստեղծագործական եռանդի մղող մի փառավոր իրադարձություն է» Դանիել Վարուժան․ Արտերուն հրավերը Անցյալն ասես գիրք լինի, որն անընդհատ վերընթերցում ես. Գուրգեն Խանջյանը նշում է ծննդյան 70-ամյակը Ուշագրավ թումանյանական հրատարակություն «Հայաստանի Հանրապետություն» օրաթերթ. Կոմիտասի եւ Արշակ Չոպանյանի առաջին հանդիպումը Փարիզում Հայրապետական սրբատառ կոնդակով հռչակվեց Բալթյան երկրների հայոց թեմը Ֆրանչիսկոս Պապ .«Նախանձը օճառի փրփուրի նման կ՝անհետանայ, սակայն չարիքներու պատճառ կը դառնայ:» «Ո՜ւշ-ո՜ւշ են գալիս, բայց ո՛չ ուշացած». այսօր Պարույր Սևակի ծննդյան օրն է Հայաստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախումբը հաղթել է բանակցություններում Կարդում է Պարույր Սևակը․ «Վարք մեծաց» Նոր հրատարակություն «Անընդունելի ու դատապարտելի է Հայ Եկեղեցու դերի եւ առաքելության նենգափոխված ներկայացումը». Եպիսկոպոսաց ժողով Նոր նշանակում «Կեր­պար­վես­տի Ե­րու­սա­ղեմ» երկ­րի ուխ­տագ­նա­ցը. Դեղձ Ա­շոտ Հոր փո­րողն ին­քը կընկ­նի հո­րի մեջ, ցան­կա­պատ քան­դո­ղին կխայ­թի օ­ձը Մարզահամերգային համալիրն իր հարկի տակ կհյուրընկալի կովկասյան շանսոնի հայտնի կատարողների Կամերային նվագախումբը հանդես կգա ջութակահար Անուշ Նիկողոսյանի հետ Հայտնի Է դարձել Բեռլինի կինոփառատոնի բացման ֆիլմը Հոլոքոստի հիշատակի համաշխարհային համաժողովը, և՝ ոչ միայն «Չեմ դա­դա­րում զար­մա­նա­լուց, թե հա­մալ­սա­րա­նա­վարտ, քիչ թե շատ հա­յոց պատ­մու­թ­յուն կար­դա­ցած մար­դիկ ոնց են թույլ տա­լիս, որ մթագ­նի ի­րենց ու­ղե­ղը» Մի խումբ գրողներ արժանացան Գրողների միության և Պաշտպանության նախարարության մրցանակներին HBO-ն մուլտսերիալ է նկարում Եղիսաբեթ Երկրորդի ընտանիքի մասին Վահան Տերյան. Ես սիրում եմ քո մեղավոր աչքերը խոր Վիլիամ Սարոյան․ «Ա՜խ, վաթան, վաթան» Քրիստոս աշխարհ եկավ, որպեսզի միավորի բոլոր պառակտումները Հունվարի 29-ին «Արշակ Բ» օպերան նվիրվում է Գեղամ Գրիգորյանի հիշատակին Սիցիլիա՝ առանց շպարի Իտալիա Ռուզան Մանթաշյանը Դրեզդենի համերգին կկատարի Տատյանայի արիան` «Եվգենի Օնեգին» օպերայից Վրաստանը Հայ առաքելական եկեղեցուն կտրամադրի 600.000 լարի Սոպրանո Ռուզան Մանթաշյանն իր համաձայնությունն է տվել՝ մասնակցելու Դրեզդենի օպերային թատրոնում կայանալիք գալա համերգին Ճշմար­տու­թ­յու­նը մեկն է, իսկ խա­բեու­թ­յու­նը բազ­մա­դեմ է ու բազ­մա­պա­տիր Մարդ-թատրոն. Կարպ Խաչվանքյանն այսօր կդառնար 97 տարեկան Արման Մանարյանի «Կարինեն» ցուցադրվել է լոնդոնյան «Cine Lumiere»-ում Մեկնարկեց «Մշակութային ժառանգություն. փորձ և հեռանկարներ միջազգային համատեքստում» գիտաժողովը Դրեզդենի օպերան Ռուզան Մանթաշյանին կրկին հրավիրել է ելույթ ունենալ Semper Opera Ball փառատոնին Ռուս դերասանուհի Վալենտինա Տալիզինան նշում Է իր 85-ամյա հոբելյանը Ադրբեջանցի Էյվազովի և Ռուզաննա Մանթաշյանի շուրջ առաջացած սկանդալի սենսացիոն լուծումը «Հրաժեշտ պատրանքներին». Մոսկվայում տեղի կունենա Վլադիմիր Պոզների գրքի հայերեն տարբերակի շնորհանդեսը
website by Sargssyan