USD
EUR
RUB

Աղավնի Գրիգորյան. Միայնակ գուլպաների համաստեղություն

 

Նորեկը փոստարկղը կախեց դարպասի դատարկ ամրակներից:

Քիչ անց վառարանի մեջ գցված փայտը կճրթճրթա, պատուհան հիշեցնող շրջանակը կլուսավորվի ներսից ու թեյի սեղանի շուրջ կվերսկսվի ընդհատված զրույցը նույն տեղից, որտեղ կանգ առավ երեկ:

Նեղլիկ երիզովը կշոյի մորուքն ու ճղճղան տենորով կերգի, «ճանապարհը բարդ է, գալարները շատ…», իսկ Զոլավորը, որ ամենայն հավանականությամբ աշխարհագրության դասերին առաջին նստարանին է նստել Լոնդոնի բարձրաշխարհիկ քոլեջներից մեկում, գրպանից կհանի մաշված ու ծալծլված հոդվածը՝ «անգլիացի գիտնականներն ապացուցել են, որ տիեզերական լուսանցքը բացվում է գուլպաներից մեկի՝ աջի համար միայն՝ ան-շըր-ջելի:

Վերջին բառն արտաբերեց հատու, վանկատված:

- Վեց հազար մղոն, - լայնաշուրթ գուլպան, ում բոլորը Նավապետ են կոչում, նայեց Նորեկին:

Անվան պատճառը թերևս օձիքի երեք լայն կապույտ գծերն են, որ դեռ հեռվից նկատելի են ու արտասովոր պատկառանք են հաղորդում Նավապետին, կամ այն գուցե, որ փողոցի ծայրում գտնվող նրա հին տունը ծովահենի նավ է հիշեցնում՝ սարսափազդու և անմատչելի:

Նորեկը հազաց, անսովոր տհաճություն զգաց կոկորդում, բայց անմիջապես էլ հրահանգեց ուղեղին՝ մոռանալ այդ զգացողությունը: Վերջին ամիսների վարժանքներն արդյունավետ էին ու հիշողությունից ջնջել էր մգացումները, կամ սպիտակով ծածկել առժամանակ:

Այդպես էլ չհաջողվեց աչք կպցնել, առաջին գիշերն էր այստեղ, լարված էր դեռ, անհարմարության զգացողություն կար:

Առավոտ կանուխ որոշեց ջրել պարտեզում աճող ծաղիկներն, այնուհետև ծանոթանալ հարևաններին: Երրորդ մարգը քաղհանելիս հոգնածությունը հաղթեց ու քնեց հենց պարտեզում՝ քաջվարդի ու հիրիկների թփերի կողքին:

Բոլոր գուլպաները նույն ճանապարհով են հայտնվում համաստեղությունում, տարբեր է յուրաքանչյուրի պատմությունը: Դու անվանում ես փախուստ, դու անվանում ես վերջ, մինչև այն պահը, երբ դարպասի ամրակներից կախում ես քո անվանական փոստարկղը:

Շատ բան չի հիշում երեկվանից. երեկ զրույցը երկարեց. այսքանը թերևս:

Քնաթաթախ ոտքը դրեց ու ընկրկեց, հազիվ ճանաչեց Զոլավորին ավելի շուտ այն, ինչ նրանից մնացել էր։

Մի քանի պտույտ շրջանագծով վազել էր ծառի բունը գրկած, հետո պոկվել առա´ջ, առա´ջ, մինչև արևի ցոլքը համբուրել էր աչքերն ու ցոլքն աչքերում՝ հանգչել. ժպիտով երևի, որովհետև թելն ավարտվելն ու երեքնուկի ծաղկելը մեկ էր եղել։

Նորեկը կռացավ, գետնից վերցրեց ծալծված թերթն ու կարդաց «անգլիացի գիտնականներն ապացուցել են…» միայն հիմա հասկացավ՝ ան-շըր-ջելի՜ …

Բոլորը հավաքվեցին, նեղլիկ երիզովը շոյեց մորուքն ու թառաչագին ձայնով երգեց «ճանապարհը բարդ է, գալարները շատ…», մյուսները կամացուկ ձայնակցեցին: Նավապետը սաստեց՝ լռե´ք: Հետո ծնկեց, հավաքեց զգուշությամբ զոլավոր թելն ու ինչ-որ աղոթք մրմրջնալով՝ կծկեց։ Կծիկն առավ ու գնաց։ Մյուսներն անշարժ էին: Գիտեին, որ նրան հետևել չի կարելի: Ոչ ոք չգիտեր, թե քանի գուլպայակծիկ կա հավաքված փողոցի ծայրի հին առանձնատան ետնամասում, կամ, գուցե, չէին ուզում մտածել այդ մասին:

Նորեկն ամբողջ օրը մնաց այգում, այպես էլ տուն չմտավ: Գիշերը պառկեց այգում դրված իշոտնուկին աչքերը փակ՝ բաց երկնքի տակ:

- Կմրսե´ս, - տարեց հարևանուհին էր, ձեռքին թեթև ծածկոց:

Դեռ առավոտյան ողջունել էին իրար, մեկ-երկու բառ փոխանակել: Նորեկը բարձրացավ տեղից:

- Կսովորե´ս, առաջին անգամն է ծանր, - Հարևանուհին նստեց իշոտնուկի եզրին:

Տիկնոջ տարիքը գուշակելը քիչ բարդ էր: Ուշադիր զննելուց հետո միայն աչքդ կնկատեր հյուսքի կարկատանը, որ ձգվում էր ամբողջ փեշի երկայնքով: Նոր հատվածը թեև իդեալական նմանեցված էր, բայց լույսի տակ փայլում էր:

«Կսովորես…»՝ Նորեկը հիշեց ինչ-որ բաներ, հետո ծածկոցը հաճելի ջերմությամբ թմրեցրեց մարմինն ու սպիտակով ծածկեց անցանկալի մգացումները:

- Դեռ երիտասարդ ես, կվարժվես, պիտի´ վարժվես, - ասաց Հարևանուհին, մի քանի գաթա դրեց ամանի մեջ, հրեց Նորեկի կողմը:

- Համեղ է, բոլորը գովում են, փորձի´ր, հետաքրիր է՝ դո՞ւ ինչ կասես, դու հաստատ ինձ հաճոյանալու համար չես ստի:

Նորեկը ծամեց գաթան, առաջինը, երկրորդը, համ չզգաց: Հազաց:

Հարևանուհին միայն գլուխը տարուբերեց.

- Վաղը մորիով կարկանդակ կբերեմ. հազիդ համար լավ է:

Բարի գիշեր մաղթեց ու հեռացավ:

Լուսադեմին քամի բարձրացավ, Նորեկը դուրս եկավ փողոց ու քայլեց: Միևնույն էր, թե որ կողմ քայլի, որ կողմ էլ գնա, փողոցի վերջն էլի´ սկիզբ կբերի: Երրորդ դարպասի մոտ կանգնեց. փոստարկղ չկար, դատարկ ամրակներն էին:

Ներս մտավ, սենյակից կատվի մլավոց էր գալիս, գնաց ձայնի ուղղությամբ: Կատվին գտավ նեղլիկ մեկտաղանոց մահճակալին կծկված (իր սենյակում էլ նույն մահճակալից է դրված): Պատին Զոլավորի լուսանկարն էր, կողքին էլ ճիշտ նրա նման մեկը, միայն դեպի վերև հավաքած կանացի մազափնջով:

Կատուն հայացքը նկարից դարձրեց Նորեկին: Նորեկը կաթ լցրեց կատվին, կատուն մռլտաց, քսվեց նրա ոտքերին, հետո վազեց ետնաբակ:

Ետնաբակն իրականում մեծ ծաղկանոց էր, ամեն տեսակի հնարավոր ու անհնար ծաղիկներով: Իր պարտեզի մի քանի մարգն ու մի քանի բացված հիրիկները երեխայական խաղ թվացին սրա համեմատությամբ:

- Կատվին բերեցի՜ր, - գլուխն օրորեց Հարևանուհին, բայց այս անգամ ձայնի մեջ ավելի շատ գորովանք կար:

- Համեղ է, մորի վաղուց չէի կերել, - արձագանքեց Նորեկը՝ կարկանդակի մի փոքր կտոր ծամելուց ու կուլ տալուց հետո:

- Ջունե´յ, քեզ համար էլ տապակած ծովախեցգետին ունեմ, - կատվին կանչեց Հարևանուհին:

Կատուն ճանաչեց իր անունն ու տիկնոջ ետևից վազեց մտավ խոհանոց, հետո ետ եկավ պառկեց Նորեկի ոտքերի մոտ, կուշտ մռլտաց ու քնեց:

Հաջորդող օրերին ոչինչ չփոխվեց: Նորեկն արդեն ճանաչում էր փողոցի բոլոր բնակիչներին, երեկոյան սկսվող զրույցները մինչև լուսադեմ էին տևում հաճախ, Հարևանուհին էլ հոգատար ծնողի պես ամեն օր թարմ խմոր էր հրամցնում: Հազն անցավ ու գրեթե մոռացել էր առաջին օրվա դեպքը… կամ մի սպիտակ ծածկոց էլ դրա համար ուներ:

Նավապետին հանդիպել խուսափում էր, թեև ամեն օր անցնում էր նրա տան կողքով: Կանգնում էր բաց դարպասի մոտ, հետո ետ դառնում՝ առանց դուռը թակելու:

- Արա´գ, արի ինձ հետ, նորե´կ է… - Նավապետը շնչասպառ դուրս թռավ դարպասից: Քայլեցին արագ, ավելի արագ, ամբողջ ճանապարհին լռեցին:

Բաց յասամանագույն վարսերով գուլպա էր, ատամներով քանդել էր վզի մոտ առաջին շարք հյուսքն ու ջղաձգորեն ձգում էր մաշկի տակից թելերը… Ուշագնաց տեղափոխեցին Նավապետի տուն: Հարևանուհին ողջ գիշեր հետ էր հավաքում հյուսքը. նորաձև գուլպա էր, անծանոթ նախշերով՝ հետաքրքիր չկրկնվող երանգի:

Յասամանագույնն արևի հետ բացեց աչքերը, միայն վզի մասում հյուսքը փայլում էր ուրիշ գործվածքով, քիչ տարբեր բնականից:

- Վախեցրիր մեզ:

Աղջիկը չպատասխանեց, հազաց, ձեռքը տարավ վզին:

- Նույնությամբ չկարողացա վերականգնել, հյուսքդ նոր է, անծանոթ, - արդարացավ Հարևանուհին:

Նորեկը ձեռքը մեխանիկորեն տարավ կոկորդին: Գլուխը ցավեց սաստիկ, աչքերը մրմռացին, բայց ձեռքը ետ չքաշեց: Մոտեցավ աղջկան, ծածկոցը դրեց նրա ոտքերի մոտ ու ասաց.

- Դեռ երիտասարդ ես, կվարժվես, պիտի´ վարժվես:

Բոլոր գուլպաները նույն ճանապարհով են հայտնվում համաստեղությունում:

Դու անվանում ես փախուստ, դու անվանում ես վերջ, մինչ այն պահը, երբ հայտնվում ես այստեղ, երբ դարպասի դատարկ ամրակներից կախում ես քո անվանական փոստարկղը:

Աղբյուր՝ Andin.am

Լրահոս
Անի Ամսեյան Ավագ Եփրեմյան․ Լույս-փոխակերպուկ Վրեժ Իսրայելյան. Թանկագին հյուրը «Հայաստանի Հանրապետություն» օրաթերթ. Ազգային երաժշտարվեստի զուլալ ակունքներից «Հայաստանի Հանրապետություն» օրաթերթ. ԱՄԵՆ ԴԻՐԻԺՈՐ ԻՐ ԱԿՆՈՑՈՎ Է ՆԱՅՈՒՄ ՆՈՏԱՆԵՐԻՆ «Դեռ իմ երազած թատրոնում եմ» Անդի Մադաթյանը անվանական աստղ է ստացել Հոլիվուդի փառքի ճեմուղում «Մի՞թե ծնողներն իրենց որդիներին չարը կկամենան» Հայաստանի ազգային ֆիլհարմոնիկ նվագախումբը չինական Սյամին քաղաքում կազմակերպել է ֆլեշմոբ Հովհաննես Գրիգորյան․ Պատժի առավելագույնը Միխայիլ Միշուստինը՝ Լեպսի երգերի հեղինակ Եթե հաջողվի հաստատել, որ Ռուզաննա Մանթաշյանի հայտարարությունները համապատասխանում են իրականությանը, ապա Semper Opera Ball-ի գործակալությունը կլուծարվի․ ԵՀՄՖ Դանիել Վարուժան. Մուսային Ռուբեն Որբերյան. Սիրո շողքերը Կինոյի պետական կառավարման ոլորտում հովանավորչությունն ու կոռուպցիան չի նվազել, ավելացել է անհավասար մրցակցությունն ու խտրական վերաբերմունքը. Ֆիլմարտադրողների հայտարությունը Տարածվել է Սատուրնի լուսնի սառցապատ մակերևույթը, որտեղ կարող է կյանք լինել Անցած տարում մաքրվել և բարեկարգվել են մոտ 4 տասնյակ պատմական հուշարձաններ ՌԴ ժողովրդական արտիստ Իգոր Նիկոլաեւը նշում Է իր 60-ամյա հոբելյանը Հենրիկ Մալյանի բեմադրած «Թումանյանի հեքիաթները» կարելի է Գինեսի ռեկորդակիրների գրքում գրանցել «Ա­մե­րի­կա, չե՞ս կա­րո­ղա­նում դի­վա­նա­գի­տու­թ­յունդ էդ մար­դաս­պան­նե­րի պա­րագլ­խի հետ վա­րել էն­պես, որ նա չլի­նի քեզ թե­լադ­րո­ղը» Կյան­քը ա­վե­լին է, քան պար­զա­պես գո­յութ­յու­նը կամ կեն­դա­նու­թ­յու­նը Ռազմիկ Դավոյան․ Մենք անհայտ կորածներ ենք Երուխան. Վրեժը Բոլոր գիտություններից ամենագեղեցիկն ու ամենակարևորը Արաքս Մանսուրյանին ՀՀ քաղաքացիություն է շնորհվել Կկատարվի հոգեհանգիստ Բաքվում և Սումգայիթում իրականացված հայերի ջարդերի 30-րդ տարելիցի առիթով Անգլիացի խստապահանջ ունկնդիրը հոտնկայս ծափերով է ընդունվել Ջոն Տեր-Թադևոսյանի Երկրորդ սիմֆոնիան Փարաջանովին նվիրված ֆիլմ-կոլաժի երևանյան առաջնախաղը Շուշանիկ Կուրղինյան․ Մայրերը Եղիշե Չարենց. Եվ մի իրիկուն Պողոս առաքյալի նամակը Եփեսացիներին և Փիլիմոնին Աղոթք հիվանդների համար Կոմպոզիտոր Մաքսիմ Դունաեւսկին նշում Է 75-ամյա հոբելյանը Ռեժիսոր Կարո Բալյանը Ալեքսանդրինյան թատրոնում կներկայացնի «Շահանե. պոետի գաղտնիքը» բեմադրությունը Գերմանացի հանդիսատեսը հիացած էր հայ երաժիշտների կատարողական բաձր արվեստով Կատարվել են Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի միաբանների հետևյալ նշանակումները Բրիտանացին գեղեցիկ կտավներ է ստեղծում՝ օգտագործելով մաշված ջինսե հագուստը Հայաստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախմբի Լոնդոնում կայանալիք համերգը այսօր ուղիղ հեռարձակմամբ կցուցադրվի Հանրային հեռուստատեսության Youtube-ի և Facebook-ի էջերում Մատենադարանում սկսել են իրականացնել նաև պարսկերենով շրջայցեր Եղիշե Չարենց․ Անառակ որդիներին
website by Sargssyan