USD
EUR
RUB

Սուրբ Ստեփանոսի քարկոծման տեսարանի պատկերագրական կերպը

 

Ս. Ստեփանոս Նախավկան Հայ Առաքելական Սուրբ եկեղեցու չորս գլխավոր բարեխոսներից է: Նա մեկն էր այն յոթ այրերից, որոնք Երուսաղեմի եկեղեցու կողմից սարկավագ ընտրվեցին՝ ժողովրդին սպասավորելու համար: Այս երիտասարդը լցված էր Սուրբ Հոգու շնորհներով ու զորությամբ և Հիսուսի մասին վկայում էր ոչ միայն խոսքով, այլև զարմանալի գործերով ու նշաններով: Նրա քարոզներն ու անվեհեր կեցվածքը, իմաստությունը և հաստատակամությունը գրգռում էին հրեաներին, և նրանք Ստեփանոսին՝ իբրև հայհոյիչի ու հերձվածողի, դատապարտեցին մահվան:

Երբ նա վկայում էր, որ Հիսուսը մարգարեների միջոցով կանխահայտնված Մեսիան է, բոլոր ներկաները տեսան, որ Սուրբ Հոգու զորությամբ խոսող Ստեփանոսի դեմքը փայլում էր հրեշտակի դեմքի պես: Եվ մինչ նա խոսում էր, նայեց դեպի երկինք և տեսավ Աստծուն՝ Իր ամբողջ փառքով, ինչպես նաև Հիսուսին, որ կանգնած էր Աստծո աջ կողմը ու ասաց. «Ահա տեսնում եմ երկինքը բացված և Մարդու Որդուն, որ կանգնած է Աստծո աջ կողմում» (Գործ. 7:56): Այս լսելով՝ հրեաները փակեցին իրենց ականջները, մոլեգնելով նետվեցին նրա վրա և քաղաքից դուրս հանելով՝ քարկոծելով սպանեցին:

Մեծ հետաքրքրություն են ներկայացնում Դադիվանքի Կաթողիկե եկեղեցու որմնանկարները (XIII դար): Հյուսիսային պատի վրա պատկերված է Ստեփանոս սարկավագի քարկոծման տեսարանը, որը արցախցիների պատմական ճակատագրին շատ համախորհուրդ և բնութագրական է: Ի դեպ, ճշմարտության ու հավատի այդ առաջին նահատակի կերպարը լայն արձագանք է գտնում հատկապես իտալական վերածննդի վարպետների գործերում: Հայ որմնանկարիչը պատկերի գաղափարական և գեղարվեստական խնդիրները լուծել է զուգահեռաբար: Կարմիր եզրագծով շրջանակված տեսարանի խորքը բաժանված է երկու մասի: Ստորին՝ շագանակագույն հատվածը պատկերում է երկիրը, իսկ վերին՝ կապտավուն հատվածը՝ երկինքը: Երկրի և երկնքի սահմանը պատկերված է ճերմակավուն հորիզոնական եզրագծով: Թեմատիկ հորինվածքը քառախումբ է: Ստորին ձախակողմին պատկերված է քարկոծողների վեց հոգիանոց խումբը, որոնց դիմաց կանգնած է Ս. Ստեփանոս Նախավկան, աջ ձեռքին՝ բուրվառ, իսկ ձախ ձեռքին՝ սկիհ: Քարկոծողների ձեռքերին կան կարմիր, կլոր քարեր, որոնք նետում են սրբի վրա: Հետաքրքրական է նկատել, որ նետված քարերի մի մասը ընկած է գետին, մյուսները կախված են օդի մեջ և հրաշքով այնպես են արգելակված, որ չվնասեն Ս. Ստեփանոսին: Գծերի արտահայտիչ կառուցվածքը և մեղմ գույները թախծի տրամադրություն են ստեղծում. այն զուրկ չէ նաև ներքին լարվածությունից:

Ստեփանոս Նախավկայի պատկերի հանդիպում ենք Կիլիկիայի Հեթում Բ թագավորի եռափեղկ պահարանի (1293թ.) վրա: Աջ փեղկի կենտրոնում գահավորակին նստած է Մարիամը իլիկով, նրա գլխավերևի մեդալիոնում Ստեփանոս Նախավկայի պատկերն է գոտկատեղից:

Ստեփանոս Նախավկան՝ որպես Հայ եկեղեցու չորս գլխավոր բարեխոսներից մեկը, հաճախ պատկերվում է բարեխոսի տեսարաններում: Այդպիսի մի պատկերի ենք հանդիպում Սևանի Առաքելոց վանքի դռան (1486թ.) վրա: Տեսարանը ներկայացված է չորս անձով՝ մեջտեղում խաչի պատկերը: Դրանք են՝ ձախից աջ, չորս կամարների տակ պատկերված Հովհաննես Մկրտիչը, Աստվածածինը, Ստեփանոս Նախավկան և Գրիգոր Լուսավորիչը:

XVII-XVIII դդ. գեղանկարչական գործերի մեծ մասը նվիրված է «Տիրամայրը մանկան հետ» թեմային: Որպես ընդունված կարգ՝ մոր և մանկան մոտ լինում են Պետրոս և Պողոս առաքյալները, Սուրբ Ստեփանոսը, Հովհաննես Մկրտիչը, հաճախ նաև Գրիգոր Լուսավորիչը, նույնիսկ Գրիգոր Նարեկացին ու այլ հայրապետներ:

Փոքր Հայքի XVII դարի մանրանկարիչներից Գրիգորի աշխատանքներից ուշագրավը Հայսմավուրքն է, որտեղ ներկայացված են վարքաբանական մի շարք կերպարներ՝ Հովհաննես Մկրտիչ, Տրդատ թագավոր, Գրիգոր Լուսավորիչ, Ստեփանոս Նախավկա:

Արաքս գետի ձախ ափին՝ իրանական սահմանին գտնվող Մաղարդա վաքի Ս. Ստեփանոս Նախավկայի որմնանկարները պատկանում են Նաղաշ Հովնաթանի վրձնին:

7-րդ դարի բանաստեղծ և եկեղեցական գործիչ Վրթանես Քերթողը, իր «Յաղագս պատկերամարտաց» երկում վերլուծելով և հիմնավորելով պատկերների տեղը, դերն ու նշանակությունը քրիստոնեական հավատքի տարածման գործում, թվարկում է այն տեսարանները, որոնք զարդարում են եկեղեցիների և վկայարանների պատերը: Տերունական պատկերներից հետո հիշատակում է՝ «իսկ եկեղեցիս քրիստոնէից, եւ յարկս վկայից Աստուծոյ տեսանեմք նկարեալ զսուրբ Գրիգոր եւ աստուածահաճոյ չարչարանք իւր եւ սուրբ առաքելութիւնք, եւ զՍտեփանոս Նախավկայ ի մէջ քարկոծչացն, զերանելի եւ զփառավոր կոյսն զԳայանե եւ զՀռիփսիմէ հանդերձ ընկերօքն եւ յաղթող նահատակօքն…»:

XV դ. վերջերի բազմարդյուն արվեստագետներից Աբրահամ րաբունապետը Մատթեոսի անվանաթերթի ճակատազարդի կենտրոնական հատվածում պատկերել է թագակիր Տիրամորը՝ որպես ստնտու: Նրա գրկում մանուկ Հիսուսն է՝ մի ձեռքը օրհնող դիրքով, մյուսում՝ Ավետարան: Աբրահամը տեսարան է ներմուծել նաև Հովհաննես Մկրտչի և Ս. Ստեփանոսի կերպարները՝ տեղավորելով նրանց ճակատազարդի մեջ՝ Տիրամոր կողքերին:

Ջուղայի Ս. Ստեփանոս եկեղեցու անունը կնքվել է ի հիշատակ քրիստոնեության առաջին նահատակի՝ Սուրբ Ստեփանոս Նախավկայի, որ քարկոծվելով սպանվել է առաջին դարում: Վանքի արտաքին պատերից մեկի վրա կար քարկոծման տեսարանը պատկերող քանդակ: Եկեղեցու խաչկալը նույնպես պատկերում է Ս. Ստեփանոսի քարկոծումը, որի եզրին առաքյալների նկարներն են՝ կլոր շրջանակների մեջ։

Ազգային պատկերասրահի աշխատանքներից որոշ կտավների հեղինակներ հետևում են եվրոպական արվեստում հայտնի նմուշներին՝ երբեմն նույնությամբ ընդօրինակելով, երբեմն կատարելով որոշ փոփոխություններ: «Ստեփանոսի քարկոծման» տեսարանում կերպարների հագուստները՝ կարճ անդրավարտիքներ, բաճկոններ, լայն զարդարուն գլխարկներ, դեմքերը և վերջապես ճարտարապետական ներսակողմը մատնում են եվրոպական սկզբնատիպի առկայությունը:

«Սուրբ Ստեփանոսի քարկոծումը» տեսարանին է անդրադարձել հոլանդացի գեղանկարիչ Ռեմբրանդը: Նկարչի պահպանված առաջին ստեղծագործություններից է «Սուրբ Ստեփանոսի քարկոծումը» (1629): Այս գործը գունեղ է, մանրամասն նկարված է նյութական աշխարհի յուրաքանչյուր մանրուք, որքան հնարավոր է փոխանցված է աստվածաշնչյան ավանդության միջավայրը: Համարյա բոլոր հերոսները արևելյան շքեղ հագուստներով են, փայլուն զարդարանքներով, որը ստեղծում է տոնական մաժորային միջավայր:

Կազմեց Գայանե Սուգիկյանը

Աղբյուր՝ Surbzoravor.am

 

Լրահոս
«Հրաչյա Հովհաննիսյանը երգում էր աչքերը փակ, բոլորովին այլ մեկնաբանությամբ» Կամերային երաժշտության ազգային կենտրոնը կհամալրվի երաժշտական նոր գործիքներով Ամփոփվեց Հայ կոմպոզիտորական արվեստի 11-րդ փառատոնը Լուվրում ավելի քան 1 միլիոն մարդ է այցելել Լեոնարդո դա Վինչիի ցուցահանդես Կարդում է Աշոտ Ավդալյանը․ Այս էլ քանի դար ես հեռանում եմ հայրական տնից Դվին հնավայրում կկառուցվի թանգարան Հայկական ժանյակի բացառիկ նմուշները բրիտանական «Լեյս» ամսագրում Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսն ընդունեց ՀՀ-ում Ավստրալիայի դեսպանին Կրկին հարվածում են Եկեղեցուն. չիմացություն, թե՞ դիտավորություն Սոնա Վան․ Մեկ աչքս փակ Սիփան Շիրազ․ Աստղերը պակասեցին Հայրը մեծ է, քան ես (Հովհաննես ԺԴ 28) «Երբ տկար եմ, այն ժամանակ եմ զորավոր» «Մայրամուտից առաջ՝ այս պահին» Աշոտ Ավդալյան. Անձրևների տոն Հովհաննես Գրիգորյան․ Մի քանի ճշմարտություն Աշոտ Ավդալյան․ Արդար առավոտ Նիկա Ջորջանելի․ «Բան, որ լսվել է ոչ մեկ անգամ» Հակոբոս 5.16 Մենք սովորել ենք աշխատել խտրական վերաբերմունքի պայմաններում, սակայն վերջերս այդ դիմակայությունը համալրվել է վտանգավոր դրսևորումներով. բաց նամակ «Ես ի պաշ­տո­նե պար­տա­վոր եմ ա­նե­լու այդ մր­ցույ­թը» Հայաստանում առաջին անգամ ցուցադրվեց ռեժիսոր Միքայել Վարդանովի «Հայկական հողի գույնը» ֆիլմը Ուկրաինայում կոչ են արել ոչնչացնել սովետական գրքերը Պարույր Սևակ. Երջանկություն Եղիշե Չարենց. Ամեն տեսակ երգ երգեցի... Դանիել Վարուժան․ Հունձք Ալեքսանդր Ծատուրյան. Երկու խոստովանանք Ռուբիկի խորանարդներով պատրաստված «Մոնա Լիզան» վաճառվել է 480 հազար եվրոյով Մեծ պահքի կիրակիները Գերշվինի՝ ջազի համաշխարհային ժառանգություն դարձած գործերը՝ Հայաստանի պետական ջազ նվագախմբի կատարմամբ Անդրանիկ Օզանյանի հոբելյանի առթիվ զորավարին նվիրված նոր գիրք է հրատարակվել Սիրված դերասանները հանդես կգան մեկ ներկայացման մեջ՝ Երևանի երեք տարբեր թատրոններում Գարեգին Երկրորդ. Քրիստոնյաներիս համար Մեծ Պահքը յուրահատուկ հոգևոր ճամփորդություն է Սարոյանի տուն-թանգարանում տեղի է ունեցել նոր հոլոգրամի առաջին ցուցադրությունը Գլխուղեղի վիրահատության ժամանակ կինը ջութակ է նվագել Սիրո խոստովանություն Թումանյանին. Ռուսական թատրոնում բեմ կբարձրանա «Քաջ Նազար» ներկայացումը «Նկարն էլ իր կյանքն ու­նի, չես կա­րող փա­կել ար­վես­տա­նո­ցում, միայն ինքդ տես­նել» Ջազ նվագախումբը կներկայացնի գերշվինյան ինքնատիպ երեկո Սաղմոս ՃԻԲ Մատթեոս Զարիֆյան. Լեռներն իմ երազիս
website by Sargssyan