USD
EUR
RUB

Երբ ապրում ենք հավիտենության լույսի ներքո

 

Մահից հետո մարդու հոգին մուտք է գործում հանդերձյալ կյանք, որը բոլորի՝ արդար և մեղավոր հոգիների համար նույնը չէ: Մահից հետո մարդու հոգու վիճակը կախված է նրանից, թե ինչպես է նա իր երկրային կյանքը ապրել: Երկրային կյանքը՝ սերմանելու, իսկ հանդերձյալը կյանքը հունձքի ժամանակն է: Ինչ սերմանում է մարդը, այն էլ կհնձի: «Ով որ սերմանում է իր մարմնի անդաստանում, մահ կհնձի իր մարմնից, իսկ ով սերմանում է Սուրբ Հոգու անդաստանում, հավիտենական կյանք կքաղի Սուրբ Հոգուց» (Գաղ. 6:7-8): Մահվանն անմիջապես հաջորդում է հունձքը, որը երբեմն արտահայտվում է նաև այն ժամանակ, երբ մարդը մերձ է մահվանը: Քրիստոսի հետևորդները դարեր շարունակ ջանացել են իրենց կյանքում բարին սերմանել և պատասխանատվությամբ հունձքին են պատրաստվել՝ չերկնչելով մահից: Ս. Պողոս առաքյալն իր մասին հետևյալն է ասել. «Մնացել եմ երկու սրի արանքում. մի կողմից ցանկանում եմ դուրս գալ այս կյանքից և Քրիստոսի հետ լինել, ինչը որ անհամեմատ ավելի նախընտրելի է, բայց մյուս կողմից՝ ձեր սիրո համար ավելի կարևոր եմ համարում մնալ այս կյանքի մեջ» (Փիլիպ. 1:23-24): Սրբերի վարքագրության մեջ հանդիպում ենք մի շարք օրինակների, երբ սրբերը ոչ միայն չէին վախենում մահից, այլև չարչարանքները քաջությամբ տանելով՝ շարունակում էին ապրել Տիրոջ հետ հանդիպելու ուրախությունը: Մահվանը մերձ գտնվող սրբերին անվախ էր դարձնում նրանց ամուր և կենդանի հավատքը հավիտենական կյանքի նկատմամբ: Ցավոք, այսօր ոչ բոլորն են, որ նման ամուր և կենդանի հավատք ունեն: Մարդկանց մոտ հավիտենության հանդեպ կործանարար սառնասրտության պատճառներից մեկը թերի հավատն է: Մարդկանց մի մասը հավատում է, որ գոյություն ունի հավիտենական կյանք, բայց թույլ հավատի պատճառով ոչ միշտ է այդ մասին մտածում, հավատում է, որ հոգին անմահ է, որ մահին հաջորդելու է հավիտենական երանելի կյանքը կամ հավիտենական տանջանքը, որ Աստծու արդարադատությամբ արդարներն արժանանալու են հավիտենական երանության, իսկ մեղավորները՝ հավիտենական տանջանքի, հավատում է, բայց ողջ սրտով չի ընդունում այդ մեծ ու ահեղ ճշմարտությունը: Չի խորհում՝ ինչ է նշանակում հավիտենական երանության կամ տանջանքի մեջ լինել, հատկապես՝ տանջանքի, որը ոչ մի ակնթարթ չի դադարելու:

Իսկ ոմանց մոտ հավիտենության հանդեպ սառնասրտությունը գալիս է նյութականի հանդեպ կախվածությունից: Նրանք այնպես են ժամանակավորից կառչած, որ գրեթե ի վիճակի չեն հավիտենության մասին մտածելու: Նրանց սիրտն ամբողջովին գամված է միայն երկրային բարիքներին, նրանց մտային ողջ կարողությունները զբաղված են միայն երկրայինով, որ կարող է բերել երկրային, ժամանակավոր ուրախություն, հաճույք և հարմարավետություն: Իսկ ոմանք էլ այս փրկարար մտածումից հեռու են մեղքերի գերին լինելու պատճառով: Մեղքի գերի դարձած անձի համար մեղքից ազատվելը մեծ ջանք է պահանջում, քանի որ մեղքն այնքան է հարազատացել նրան, որ երբ հավիտենության մասին միտք է ծագում, նույն պահին փորձում է այն ջնջել իր մտքից և մոռացության տալ: Նման մարդու համար ինքն իր հետ մենակ մնալը անտանելի տանջանք է և տխրություն:

Եթե մարդիկ խորհեին հավիտենության, դատաստանի և այն մասին, թե արդյոք իրենց հավիտենական կյանքը երանելի է լինելու, թե՝ ոչ, ապա այս մտածումը նրանց կստիպեր մտահոգվել ապրած յուրաքանչյուր օրվա համար, ապա այս մտածումը բարերար և փրկարար նշանակություն կունենար նրանց համար: Հայրաբանության մեջ կարդում ենք, որ եթե մարդը խորհելիս, խոսելիս և գործելիս հիշի մահվան և դրան հաջորդող հարության, դատաստանի, հավիտենական երանության մասին, ապա իր մտքերը, ցանկություններն ու գործերը կդիտի միայն հավիտենության լույսի ներքո: «Որպեսզի հոգ տանեք ձեր հավերժության համար, դուք պետք է համոզվեք դրանում, մտածեք դրա մասին, աշխատեք դրա համար ամբողջ ուժով և ձեր սիրտը լցնեք դրանով»,- ասել է Շենուդա Գ հայրապետը:

Կարինե Սուգիկյան

Աղբյուր՝ Surbzoravor.am

Լրահոս
Հրաչյա Թամրազյան․ Փոխակերպություն Ռազմիկ Դավոյան. Ինձ էլ աշխարհից մի բան հասավ «Մինչև ե՞րբ պիտի գամված մնաս, ո´վ ծույլ․․․» Սաղմոս ՃԽԲ Հին Թիֆլիսի երգիչը ՀՀ տարածում Հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտի արշավախումբը փաստագրել է մոտ 100 վիշապաքար Համո Սահյան. Անձրև Վահագն Դավթյան. Անի Ապահովություն Զրույց «ոչնչի» շուրջ Մահացել է «Ոսկե գլոբուս»-ի կազմակերպիչ Լորենցո Սորիան «Հացի բազմացումը» տեսարանի պատկերագրական դրսևորումը Եղիշե Չարենց․ Մայրամուտներ Պարույր Սևակ․ Անակնկալ հայտնագործություն Երբ փրկությունը սերն է. Լիլյա Մուկուչյանի դերակատարմամբ ներկայացումը կցուցադրվի «Արմմոնո» փառատոնին Քարոզչություն «Առնո Բաբաջանյանը» ոչ թե ախտահանվել, այլ արտաքինից մաքրվել է Վիեննայի օպերան Պլասիդո Դոմինգոյին պարգևատրել է արվեստում ունեցած ներդրման համար Ռազմիկ Դավոյան. Արարչություն Հայաստանում հնչեցին Ալեքսեյ Շորի ստեղծագործությունները Վստահություն Սրբին մեծարելը նրան ընդօրինակելն է Հավատարմություն Հպարտությունն ու խոնարհությունը Արմենուհի Սիսյան․ «Փախուստ ծառերի մոտ» Մհեր Բեժանյան. Հաճույքի թռչուն Էրմիտաժը սկսել է խմբային էքսկուրսիաներ անցկացնել Ֆիլհարմոնիկ նվագախումբը կձայնագրի և կտեսագրի Բեթհովենի բոլոր սիմֆոնիաները Հայ ճարտարապետների ամառային կինոթատրոնը՝ Մոսկվայի «Гараж» ժամանակակից արվեստի կենտրոնում Գթասրտություն Հնագետ Գրիգոր Արեշյանի հուղարկավորությունը տեղի կունենա Երևանի քաղաքային պանթեոնում Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը հեռակապով խոսել է Հյուսիսային Ամերիկայի հայոց թեմերի առաջնորդների հետ Սաղմոս ՃԽԱ Հովհաննես Հովհաննիսյան․ Հայ զինվորին Ծաղկաթերթեր Դերասանի մենախոսություն կյանքի իմաստի մասին. «Հեռագիր»-ը ցուցադրվեց «Արմմոնո» փառատոնին Կյանքի արվեստ. Սեռական դաստիարակության խնդիրը Կորյուն Առաքելյան. Բանաստեղծություններ Սամվել Մարգարյան․ Բանաստեղծություններ Մեզ հրամցված է մի չափորոշիչ, որն առանձին անձանց քմահաճույքի արդյունք է. Տեր Սարգիս
website by Sargssyan