USD
EUR
RUB

Մհեր Բեժանյան. Հաճույքի թռչուն

 

***
Մի ցավ
Ճմլեց
Հոգիս կարմիր`
Սառնությունից արձանի:
Եվ փնտրեցի մի տաք մարմին,
Որ այդ ցավը կործանի:

***
Ծառերը թող միշտ շոգը արածեն:
Թող ստվերներից հովը բարձրանա:-
Ես քո համբույրը պիտի տարածեմ,
Որ ամեն շրթունք հեռվում քաղցրանա:

- Ինձ չնախատեն թող կին ու աղջիկ,-
Թե գետ է, պիտի նաև ոլորվի:

- Հազա՜ր բարևներ ապրող ու ողջին,
Եվ իմ անցյալին` հազա՜ր ողորմի:

***
Լուսաբացի դուռն անճռինչ թող բացվի’,
Թռչունները թող երկինքը զարդարե’ն,
Ծաղիկները պահանու՜յշ են նրբաչվի
Եվ իմ դեմքը թող բույրերով հարդարեն:

Վայրկյանների ճակտներին հեթանոս
Ես հալվել եմ` որպես տենչանք նոր մեղքի:
Արփին շուտով ծով կբացի գետնահոս,
Եվ ուր որ է ձեռքս կուրծքս կճեղքի:

Իմ մարմնին մեղքի հետքեր կան այնքան,
Որոնք հիմա արքայորեն գեղեցիկ
Բարաբռում են ճորտությունս տիրական,
Որ չունեին անգամ մեղսոտ գաղիացիք:

Ես չեմ կարող սերը սուզել Հառաչում,
Ինչպես խաչյալ այն Հիսուսը պատվիրեց:
Թող որ Լոտոսն իր բուրումն է տարածում,
Ես ելնում եմ դեպի Բոցը քաղցր ու մեծ:-

Լուսաբացի դուռն անաղմուկ թող բացվի,
Թռչունները թող երկինքը հարդարեն:
Ծաղիկները` պահանույշներ նրբաչվի,
Թող իմ մեղսոտ արթնացումը զարդարեն:

***
Առ նոր Շամիրամ
Իմ տարիքի շրջանակից ելած դուրս`
Հրճվում էի այգու մեջ քո կախովի:-
Հրաշք էին խնձոր ու նուռ, դեղձ ու թուզ,
Անուշ էի ողկույզները խաղողի….

Երբ համբույրս վառվում էր քո շուրթերին,
Բարձրանում էր ածխիդ ծուխը լսելի:
Խնկարկվում էր քո մրմունջը լուրթերին`
Շուլալվելով տաք թևերին լույսերի:

Կրծքակալդ առագաստն էր մեր նավի,
Որ քշվում էր մեր հաճույքի հողմով տաք:
Ամպն ուզում էր մեր գործերին խառնվի,
Բայց թե նրան հսկում էր մ հովատակ…

Ու վերջապես երբ խարիսխը նետեցինք,
Դադար առավ մեր նավակը բացատում,
Ուր զեփյուռը, որպես թեթև նետաձիգ,
Ծղրիդներին մեր արածն էր բացատրում:

Եվ հիշում են ծղրիդները մինչ հիմա
Եվ պատմում են (ա՜խ, ոչ առանց հմայքի),
Ինչպե՜ս իրենց հյուրեր եղան բարձրագահ
Այր մի գժված և կախովի մի Այգի…
Հաճույքի թռչուն

Հաճույքի՜ թռչուն,
Երգի’ր ինձ համար.
(Փեսայանում եմ քո անվանը ես):
Ուշ ու մութ չկա, կա միայն ամառ,
Եվ ձախլիկ մտքից ինձ պիտի փրկես:

Ես հանդիպեցի այսօր մի սիրո,
Բայց նա մոռացավ ինքնագիրը տալ,
Հիմա դու երգիր այն երգը Զերո,
Որից իմ հոգին կարող է ժպտալ:-

Երգիր, թե ինչե՜ր կհասնեին ինձ,
Եթե ամեն սեր տալիքը հիշեր,-
Իբր թե` մեղր կիջներ երկնքից.
Եվ չէր ստեղծվի էլ դատարկ գիշեր:

Երգիր քո զերո երգը անթախիծ,
Իսկ ես նրանով թվեր կներկեմ.
Ես այն կըերգեմ տխրության ձախից
Եվ ուրախության աջից կըերգեմ:

Կըերգեմ, իբր, Աստված ինձ հիշել
Եվ կատակել է Եդեմն անամա:
Սակայն ի՞նչ է սա` գալիքից հուշե՞ր,-
Ավա՜ղ, երկնքին նայիր դու հիմա:-

Գիշերն ընկնում է ամառվա ճյուղից,
Իսկ մեջս ինչ-որ ծաղիկ է շրջում:-
Նրան անուն եմ փնտրում… երկյուղից,-
Երգի’ր ինձ համար, հաճույքի՜ թռչուն:

***
Դու մի վախենա, թե քեզ հմայող
Կրակս տան մեջ հրդեհ կստեղծի:-
Կրակն անտառ է մոխրացնում, այո’,
Բայց եկեղեցում մոմ է նա խղճի:

Աղավնապահ եմ` թիկնոցս կանաչ,
Հոգիս ամբար է կուտ ու նշխարի:-
Մի աղավնով էլ, եթե ցանանաս,
Լուսվորվում է օրը աշխարհի:

Ամենուր տրվող հարց եմ ես բուրիչ,
Գնում եմ գտնեմ պատասխան արթուն:
Թե չգամ, ասա` Աստղից թր ուրիշ
Ու վերադարձավ հարազատ Հոր տուն:

Եվ ինչ հարկ է, որ մարդիկ հողանիստ
Անձս ճանաճեն դեմքիս երակով,
Ծառի տեսակը ճանաչվում է միշտ
Նաև փայտերի ծնած կրակով…

Եվ մի’ հարցնի, թե ինձնից հետո
Ո՞վ պիտի սրտի լավ երգեր հինի.
Քանի անձրևը իջնում է օդով,
Այնտեղ ծիածան միշտ էլ կլինի:

Հիմա գրկիր ինձ: Սերն էլ երգի պես
Անմահություն է տանում հիրավի:
Նրա պարտեզում սպասում են մեզ,-
Մի՞թե մահին ես արդեն ծարավի…

***
Խաղամոլի պես տրվեցի գալուդ`
Հուսալով, թե բաց դրախտ կշահեմ:
Դու ծպիտներով ինձ կաշառեցիր,
Որ ես… գանձերս անգամ չպահեմ:

Այդպես կորցրի ինչքս ամենայն,
Եվ ամիսն արդեն մաղ է մ ցանցկեն:
Հիմա ես չունեմ թաշկինակ անգամ,
Որ աղետյալիս… ամոթը ծածկեմ:

Ես մերկ եմ լրիվ, ամոթս վկա:
Եվ գուցե ինձ էլ խաում դնեի,
Եթե ես իմը լինեի մի պահ,-
Եթե մահի՜նը ես չլինեի:

Բայց ի՜նչ իմանաս. խաղի մեջ եմ դեռ,
Եվ հույս կա, թե դեռ մի բան կշահեմ:-
Դու ինձ այնպե՜ս եսկաշառում հիմա,
Որ ես… մարմի՜նս անգամ չպահեմ:

Ընդդեմ մայիսի
Ամիսն այլ բան է շշնջում ունկիս,
Բայց համաձայն չէ ճամփան այդ հարցում:
Հիմա քո խիղճը հպիր ակունքիս
Եվ լսիր` ինչ եմ քեզանից հայցում.

Թող որ տեսարժան չլինի իսկի
Մեր բաժանումը` այնք՜ն պետքական:
Ներումը նրան միշտ էլ կհսկի,
Իսկ Ծղրիդները հետո պետք է գան:-

Ավա՜ղ… Չեմ սիրում կանգառ ու քաոս,
Այլ միայն ճամփա` դրված աղեղին:
Եթե չի լինում սերն արագահոս,
Նինջ է փռվում իմ հոգնած ուղեղին:

(Գիտե՞ս ) ինձ հաճախ այնպես է թվում,
Որ չկաս անգամ, ուր մնաց` սիրես…
Եվ թաքնվում եմ օրվա ետևում,
Որ քո Հայելով ինձ չչարչարես:

Երդվում եմ ճամփով, ի՞նչ սեր է դա որ,-
Հոգու ոտք լիզող թևահար շնիկ:
Գեթ մի օր չեղավ նա տաղանդավոր
Եվ չի ունենա երբեք վառ ժանիք:

Այդպես չեմ կարող սիրել ես, օ՜, ո’չ.
Սրտախառնուք եմ ունենում դեղին:
(Երազիս մեջ էլ հաճախ մի սև օձ
Կրծքիս է թափում իր կանաչ լեղին):

Այո՜… Մի՜ տխրիր: Անթիվ տարեկան
Այս երկնագունդը դժվար թե կորչի:
Մեր բաժանումը շատ է իրական,
Բայց հանդիպումը չի եղել, օ՜, չի՜…

Հիմա ես էլ եմ ափսոսում, ավա՜ղ,
Բայց դա չի դառնում ոչ մի արժանիք:
- Միշտ բարո՜վ մնաս, իմ Հոսու՜ն ավազ.
Միշտ բարո՜վ մնաս, Անատա՜մ շնիկ…

***
Ծաղկաթերթերը ընկել են վաղուց զգեստների պես`
Լույսին պարզելով մերկ ստինքները մանկասեր ծառի:
Սե՜ր իմ, շուտ եկար, բայց աղաչում եմ` արդեն չշտապես,
Թող հագնվելդ հորովելի պես մի քիչ երկարի:

Ես կախաղանն եմ սիրում ի ծնե քնքուշ հիացքի,-
Տաք թուլությունը թող երկարորեն բռնանա վրաս:
Գեղեցկությունդ երկնային դեղ է սրտի ու աչքի,-
Ա՜խ, գոնե այսօր թող ուշ այցելի հուշը դեռահաս…

Սե՜ր իմ, դու գիտես, որ ոչինչ այստեղ չի մնում կիսատ,-
Ժամը չի կանգնի, թեկուզ մանյակով թևերը կապես:
Նվաճված երկինքն, ինչքան էլ մոտիկ, անորոշ է շատ,
Քանզի չգիտես` դու գրավել ես նրան իսկապես…

Մեր ամենամեծ տառապյալն էլի Սերն է վշտափեշ,
Ինչի՜ ձև ու համ նա չի ընդունել բյուր ու մի տարի:
Սե՜ր իմ, դու կերթաս, բայց աղերսու՜մ եմ` հիմա չշտապես.
Թող հագնվելդ պատարագի պես մի քիչ երկարի…

***
Մայրամուտը` վերք ու մորմոք, իջավ հոգուս,
Չունեմ ոչ ոք` խղճա թեկուզ,- համբո՜ւյր տուր ինձ:

Լուսինն էլի կեռ է գլխիս, ա՜խ, թող անկցի՜,-
Բոցը մոխրիս թող չհանգչի, համբու՜յր տուր ինձ:

Հոգնել եմ ես ծուխ ու մոխրում այս աշխարհի,
Շատ եմ փխրուն,- մի խշմարի՜ համբույր տուր ինձ:

Թող մորմոքս դառնա նեցուկ քո մորմոքին,-
Շատ է լեցուն և քո հոգին,- համբո՜ւյր տուր ինձ:

Քեզ եմ տալս փառքս` գա՜հս, որ չեմ տիրել,-
Քանի մահս չի համբուրել, համբո՜ւյր տուր ինձ…

Աղբյուր՝ Granish.org

Լրահոս
Փա­րի­սե­ցիու­թ­յուն է, երբ տես­նում ենք մարդ­կանց գոր­ծո­ղու­թ­յուն­նե­րը, բայց չենք նկա­տում Աստ­ծո գոր­ծե­րը Դպրոցներում աշնանային արձակուրդը կերկարաձգվի ևս երկու շաբաթով Պատանիները նվագելով հավաքել են 600,000 դրամ ու փոխանցել Զինծառայողների ապահովագրության հիմնադրամին Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսն ընդունեց նորաօծ քահանաներին Տղաներ, մենք հետևում ենք ձեզ, ապավինում ենք ձեզ և հավատում ենք ձեր անկոտրում ուժին. Տիգրան Մանսուրյան «Ճշ­մար­տու­թ­յունն է կարևոր, ես ճշ­մար­տու­թ­յուն հա­մա­րում եմ այն ա­մե­նը, ին­չը շա­րու­նա­կվում է» Ճշմար­տու­թ­յան միակ աղ­բ­յու­րը Ա Պետրոս 1.23 Սիմֆոնիկ նվագախումբը կկազմակերպի համերգներ. հասույթը կփոխանցվի Զինծառայողների հիմնադրամին Բաքվի կինոկենտրոնը հրաժարվել է Մել Գիբսոնի մասնակցությամբ ֆիլմեր ցուցադրելուց Համավարակի հետևանքով կյանքից հեռացել է ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ Հարություն Թոփիկյանը Հոգևորականաց հերթական խումբը մեկնեց առաջնագիծ՝ զորավիգ լինելու հայրենյաց պաշտպաններին Ռազմիկ Դավոյան․ Աղերսանք Ընդ­հատ­ված թռիչք Շու­շի՝ սպի­տակ ե­րազ Ոչ մի պատճառ չպետք է խոչընդոտի, որպեսզի այս ձգձգվող պատերազմին վերջակետ դնենք. Գուգարաց թեմի առաջնորդ Տեր Սեպուհ արքեպիսկոպոս Չուլջյան Հավատում ենք, որ կհաղթենք Ոչ միայն կայացած, այլեւ սկսնակ արվեստագետներն են աջակցում հայրենիքին Սերգեյ Սմբատյանը միացել է Հայերի ասամբլեայի նախաձեռնած մշակույթի համաշխարհային գործիչներին համախմբող մարդասիրական ակցիային Մշակույթը սահմաններ չի ճանաչում. բելգիահայ երաժիշտը նվագել է Շուշիի մզկիթում Աճուրդ, որի հասույթ կուղղվի Զինծառայողների Ապահովագրության հիմնադրամին «Աստ­ված մեզ հետ է և մեր ար­դար գոր­ծին զո­րա­վիգ» Սուրբ Խարիթյանների, Արտեմեա և Քրիստափոր սուրբ վկաների և երկու կանանց` Կալինիկեի և Ակյուլինեի հիշատակության օր «Մենք մոտ ենք հաղթանակին, մենք պարտավոր ենք այս ճակատամարտը, ավելի ճիշտ՝ այս գոյամարտը, հաղթանակով ավարտել».Տեր Սեպուհ արք. Չուլջյան Սուրբ Բարսեղ եպիսկոպոսի ճառը հարյուր տասնհինգերորդ (ՃԺԵ) սաղմոսի մասին Տաթև եպիսկոպոս Հակոբյանը ռումինահայերին և բուլղարահայերին հաղթանակի համար միասնության և պայքարի կոչ է արել Արցախցիները՝ Բյուրականի աստղադիտարանում Գավառի պետթատրոնը արցախցի փոքրիկների համար կազմակերպեց բացօթյա ներկայացում Օղորմի ինձ, Ձեզ երանի… Տեղերի Սբ. Աստվածածին եկեղեցի «ԵԹԵ ԱՍՏՎԱԾ ՄԵԶ ՀԵՏ Է ,ԱՊԱ Ո՞Վ ԿԱՐՈՂ Է ՄԵԶ ՀԱԿԱՌԱԿ ԼԻՆԵԼ…» Տ. Սիոն արքեպիսկոպոս Միսաք Մեծարենց. Հիվանդի հևքեր «Հայաստանը խաղաղության, մշակույթի և հոգևոր երկիր է». հանրահայտ դերասանը միացել է Իտալիայի մտավորականների կողմից ստորագրված կոչին «Երազ իմ երկիր հայրենի» երգը՝ Ղազանչեցոց եկեղեցուց «Ով ձեռք է բերել համբերություն, նա ձեռք է բերել փրկության հույս» Ներսես Աթաբեկյան. Ակվարել Հուսիկ Արա. էլեգիա Զոհվել է «Թևանիկ» ֆիլմի գլխավոր դերակատարներից Հովհաննես Խոդերյանը Մահացել է գեղանկարիչ, լուսանկարիչ Վահան Քոչարը Մենք կերտում ենք մեր պատմության ամենափայլուն էջերից մեկը. Հուսիկ Արան վստահ է՝ հաղթելու ենք
website by Sargssyan