USD
EUR
RUB

«Հներն ան­ցան, և ա­մեն բան նոր ե­ղավ»

 

Հույ­սը կա­մուրջ է ան­ցո­ղիկ ու հա­վի­տե­նա­կան կյան­քե­րի միջև, հա­վա­տը՝ բազ­րիք, ով այդ կամր­ջով չի անց­նում, չի հաս­նում հա­վի­տե­նա­կան կյան­քին։ Հույ­սը հա­վի­տե­նա­կան կյան­քին ա­ռաջ­նոր­դող կողմ­նա­ցույց է, հա­վա­տը՝ քար­տեզ, ա­ռանց ո­րոնց Աստ­ծուն չենք տես­նի:

Քրիս­տո­նեու­թյու­նը երբևէ դա­սա­կար­գա­յին պայ­քար չի քա­րո­զել, ո­րով­հետև քրիս­տո­նեա­կան գա­ղա­փա­րա­խո­սու­թյան հիմ­քում հա­վի­տե­նա­կան կյան­քի հույսն է և հա­վա­տը` այդ հույ­սե­րի ար­դա­րա­նա­լի լի­նե­լու հան­դեպ, քան­զի խոս­տա­ցո­ղը Ին­քը` Հա­վի­տե­նա­կան Աստ­ծո Խոսքն է:

Այս կյան­քում հար­մա­րա­վե­տու­թյուն­նե­րի ձգ­տու­մը հա­վի­տե­նա­կան կյան­քի հույ­սի ար­դա­րա­նա­լի լի­նե­լու հան­դեպ հա­վա­տի բա­ցա­կա­յու­թյան հետևանք է, ո­րով­հետև, ա­ռանց այդ հույ­սի ու հա­վա­տի, մար­դը զուրկ է որևէ նե­ղու­թյան համ­բե­րե­լու կամ որևէ վիշտ կրե­լու կա­րո­ղու­թյու­նից: Մենք չենք խո­սում ար­հես­տա­ծին նե­ղու­թյուն­նե­րի և վշ­տե­րի մա­սին, ո­րոնց մար­դիկ են­թարկ­վում են ի­րենց ան­հո­գու­թյան և ար­կա­ծախ­նդ­րու­թյան, կար­ճամ­տու­թյան ու հո­ռե­տե­սու­թյան, պատ­վի­րա­նա­զան­ցու­թյան և խս­տասր­տու­թյան պատ­ճա­ռով, այլ այն նե­ղու­թյուն­նե­րի, որ մար­դուն թր­ծե­լու, փոր­ձու­թյուն­նե­րի բո­վով անց­կաց­նե­լու և բա­րու մեջ հաս­տա­տե­լու հա­մար են: Մար­դիկ կար­ծում են, թե ի­րենց հար­մա­րա­վե­տու­թյան ձգ­տու­մը բա­վա­րա­րե­լու, «ար­դա­րու­թյուն և հա­վա­սա­րու­թյուն» հաս­տա­տե­լու հա­մար, ինչ­պես նախ­կի­նում ի­րենց ստեղ­ծած աստ­ված­նե­րին, այժմ էլ ի­րենց Ա­րա­րիչ Աստ­ծուն կա­րող են պայ­ման­ներ թե­լադ­րել, ա­սես Նա էլ, մար­դա­կերտ աստ­ված­նե­րի նման, են­թա­կա է ի­րենց սահ­մա­նած կա­նոն­նե­րին: Բայց Հա­վի­տե­նա­կան Աստ­ծո խոս­քը ա­սում է. «Ա­հա ա­մեն բան նոր եմ դարձ­նում: Հներն ան­ցան, և ա­մեն բան նոր ե­ղավ»: Ա­րա­րիչ Աստ­ծո և մար­դու միջև բո­լո­րո­վին նոր հա­րա­բե­րու­թյուն է հաս­տատ­վում Հի­սուս Քրիս­տո­սով: Ե­թե ան­գամ հա­մա­րենք, որ աշ­խար­հը հա­վի­տե­նա­կան է, փաստ է` վեր­ջա­վոր է մեր յու­րա­քան­չյու­րի կյան­քը, և դրա­նով էլ` ա­նի­մաստ, ինչ­քան էլ մենք մխի­թար­վենք սե­րունդ­նե­րի հի­շո­ղու­թյան մեջ մնա­լու հույ­սով, թեև շատ շա­տե­րը եր­կար ապ­րե­լու այդ շանսն էլ չու­նեն, ո­րով­հետև հիշող չու­նեն (շա­տե­րը մո­ռաց­վում են հենց ի­րենց սե­րունդ­նե­րի կող­մից), ե­թե չհաշ­վենք հա­վի­տե­նա­կան Աստ­ծուն, ո­րի ա­ռաջ մո­ռաց­ված ա­րա­րած­ներ չկան: Մար­դիկ պայ­քա­րում են արևի տակ և մարդ­կանց հի­շո­ղու­թյան մեջ, Գի­նե­սի գր­քում ի­րենց տեղն ու­նե­նա­լու հա­մար, բայց ոչ ոք չի պայ­քա­րում Աստ­ծո ար­քա­յու­թյու­նում կամ Կյան­քի գր­քում՝ մարդ տե­սա­կի հա­մար նա­խա­տես­ված Կար­միր գր­քում, իր տեղն ու­նե­նա­լու հա­մար, պայ­քա­րում են ան­ցո­ղի­կի մեջ «հա­վեր­ժա­նա­լու» հա­մար և, ա­ռանց հա­վի­տե­նա­կան հույ­սի, կեն­դա­նի­նե­րի նման բնազ­դա­բար պայ­քա­րում են «ի­րենց տե­սա­կը» պահ­պա­նե­լու հա­մար: Կեն­դա­նի­նե­րի գոր­ծա­ռույ­թը ուղ­ղա­կի տե­սա­կի պա­հա­նու­թյունն է՝ գո­յա­պահ­պա­նու­թյու­նը, իսկ մար­դու հա­մար տե­սա­կի պահ­պա­նու­թյու­նը հա­վի­տե­նա­կան կյան­քի հա­մար պատ­րաս­տու­թյունն է, ո­րով­հետև մար­դը Հա­վի­տե­նա­կան Աստ­ծո պատ­կերն ու նմա­նու­թյունն է: Շատ շնոր­հա­լի մար­դիկ ի­րենց շնորհ­նե­րը, հա­վի­տե­նու­թյան հա­մար կի­րար­կե­լու փո­խա­րեն, վատ­նում են աշ­խար­հա­յին ան­ցո­ղիկ ի­րո­ղու­թյուն­նե­րի վրա՝ մարդ­կանց սր­տե­րում, պատ­մու­թյան է­ջե­րում, ձայ­նե­րիզ­նե­րին ու տե­սաե­րիզ­նե­րին տպ­վե­լու հա­մար, սա­կայն չեն գի­տակ­ցում, որ ժա­մա­նա­կի իշ­խա­նու­թյան տակ ե­ղած ա­մեն բան ժա­մա­նա­կա­վոր է, և հա­վի­տյան ապ­րե­լու հա­մար հա­վի­տե­նա­կան կյան­քի աղ­բյու­րից պետք է սնուց­վել: Մարդ­կա­յին պատ­մու­թյան մե­ծա­գույն խա­բե­բա­նե­րը նախ մար­դուց խլե­ցին հա­վի­տե­նա­կան կյան­քի հույ­սը, նոր ա­պա հրամց­րին ի­րենց գար­շե­լի ու թու­նա­վոր գա­ղա­փար­նե­րը՝ փոր­ձե­լով հա­մո­զել, թե մար­դը ըն­դա­մե­նը քայ­լող ու մտա­ծող ստա­մոքս է, իր ստա­մոք­սա­յին մտա­ծո­ղու­թյամբ հան­դերձ ա­ռաջ­նորդ­վում է մութ ու ստոր կր­քե­րով, և այն ա­մե­նը, ինչ նա կա­րող է ա­նել, կլի­նի այդ մտա­ծո­ղու­թյան ուղ­ղա­կի ար­տա­հայ­տու­թյուն: Հենց այդ­պի­սի թույ­նով կե­րակր­ված ամ­բո­խի մի­ջո­ցով «մարդ­կու­թյան լու­սա­վո­րիչ­նե­րը» փոր­ձե­ցին ոչն­չաց­նել մարդ­կա­յին քա­ղա­քակր­թու­թյան՝ Հա­րու­թյան լույ­սով ու Հա­վի­տե­նա­կան կյան­քի հույ­սով պսակ­ված մի ողջ ժա­մա­նա­կաշր­ջան: Սր­բու­թյուն­նե­րի վրա բարձ­րաց­ված ձեռ­քե­րը չո­րա­ցան, դրանց տե­րե­րը մե­ռան ան­սե­րունդ կամ էլ ե­ղած սե­րունդ­նե­րին փո­խան­ցե­ցին ի­րենց վաս­տա­կած ա­նեծքն ու նզով­քը: Քրիս­տո­նեու­թյան մեջ զա­նա­զան­վում են ոչ թե հա­րուստ­ներ ու աղ­քատ­ներ, ունևոր­ներ ու չքա­վոր­ներ, այլ քրիս­տո­նյա­ներ ու ոչ քրիս­տո­նյա­ներ, հա­վա­տա­ցյալ­ներ ու ան­հա­վատ­ներ, խո­նարհ­ներ ու հպարտ­ներ...

«Ա­նի­ծյալ է նա, ով հույ­սը դնում է մար­դու վրա, օրհ­նյալ է նա, ով հույ­սը դնում է Տի­րոջ վրա» (Եր.17;5-7): Սուրբ Գիր­քը հս­տակ բա­ցա­հայ­տում է մարդ­կա­յին դժ­բախ­տու­թյուն­նե­րի և ան­հա­ջո­ղու­թյուն­նե­րի՝ ոչ բո­լո­րի հա­մար ակն­հայտ բուն պատ­ճա­ռը: Մար­դը անձ­նա­պաս­տան է կամ իր հույ­սը դնում է ոչ թե Ա­մե­նա­կա­րող և Հա­վի­տե­նա­կան Աստ­ծո, այլ մահ­կա­նա­ցու մար­դու վրա, ո­րը չգի­տի նույ­նիսկ, թե հա­ջորդ պա­հին իր հետ ինչ կկա­տար­վի: Քա­նի դեռ մար­դը ա­ռողջ է ու հա­ջո­ղակ, նա չի էլ մտա­ծում Աստ­ծուն դի­մե­լու մա­սին, իսկ երբ նեղն է ընկ­նում, հան­գա­մանք­նե­րի բե­րու­մով հի­շում է Աստ­ծուն և Նրան դի­մում է ոչ թե դար­ձի գա­լու և ուղղ­վե­լու փա­փա­գով, այլ ըն­դա­մե­նը ժա­մա­նա­կա­վոր ան­հա­ջո­ղու­թյու­նը շտ­կե­լու նպա­տա­կով՝ կար­ծե­լով, թե կա­րող է խա­բել Ա­մե­նա­գետ Աստ­ծուն, սա­կայն ի­րա­կա­նում ինքն ի­րեն խա­բե­լով: Դա­սա­կար­գեր՝ որ­պես այդ­պի­սին, նույ­նիսկ Աստ­ծո ար­քա­յու­թյան մեջ կլի­նեն, և միշտ կլի­նեն մե­ծեր ու փոք­րեր, լա­վեր ու լա­վա­գույն­ներ, ա­ռա­ջին­ներ ու հե­տին­ներ, և աստ­վա­ծա­յին ար­դա­րա­դա­տու­թյան պա­հան­ջով, այս կյան­քում փա­փուկ ու հան­գիստ ապ­րած քրիս­տո­նյա­նե­րը ար­քա­յու­թյան մեջ փառ­քով ու դիր­քով կզի­ջեն նե­ղու­թյուն­նե­րի դի­մա­կա­յած նա­հա­տակ­նե­րին և անձ­նա­զոհ մար­տի­րոս­նե­րին: Ա­ռաս­պել են բո­լոր պատ­մու­թյուն­ներն այն մա­սին, իբր ստր­կա­տի­րա­կան կար­գե­րի դեմ պայ­քա­րը քրիս­տո­նեա­կան հիմ­քեր ու­նի, ո­րով­հետև Նոր Կտա­կա­րա­նում, և Սուրբ Գր­քում ընդ­հան­րա­պես, այդ­պի­սի փաս­տարկ­նե­րի հա­մար հիմ­նա­վո­րում­ներ պար­զա­պես չկան:

Լի­լիթ ՀՈՎ­ՀԱՆ­ՆԻ­ՍՅԱՆ
Գո­րիս

Աղբյուր՝ Irates.am

Լրահոս
Ռուբեն Սևակ․ Ինչու Նորայր Գրիգորյան. Բաց աչքերով Պարույր Սևակ․ Ռետին չեմ-թուղթ եմ Եգիպտոսում հայտնաբերվել են տասնյակ հնագույն սարկոֆագներ «Հին Երևան» ծրագիրը մայրաքաղաքի կայուն զարգացման առանցքային բաղադրիչներից է. Վարագ Սիսեռյան COVID-19-ի պատճառով Նոբելյան մրցանակաբաշխության ձևաչափը փոխվել է «Ընթրիք հիմարի հետ». Ֆրանսիս Վեբերի հանրահայտ կատակերգությունը կներկայացվի Վանաձորի թատրոնի բեմում Երևանում կանցկացվի «Արմենիա» միջազգային երաժշտական փառատոնը Երեխաները պատահականություն չեն Ֆիլմ Տ. Բագրատ եպիսկոպոս Գալստանյանի մասին Երիտասարդ դաշնակահարների ինքնատիպ ելույթը Նախանձ Սեր, խրախճանք, ժանտախտ. Մայր թատրոնի 99-րդ թատերաշրջանի մեկնարկը՝ «Դեկամերոն» բացօթյա ներկայացմամբ Միշտ ներկա Համո Սահյանին այժմ բացակա են դնում Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսն ընդունեց նորաօծ քահանաներին (նկարներ, տեսանյութ) Շիրակի մարզի Հողմիկ գյուղի խոնարհված եկեղեցին օծվել է (նկարներ, տեսանյութ) Վահան Սաղաթելյան. Տխուր թատրոն՝ առանց հանդիսատեսի Մարո Մարգարյան․ Խեղդվելու չափ պետք ունեմ ես․․․ «Խաղաղությանը նվիրված» համերգ Նիդերլանդների Մաստրիխտ քաղաքում «Ապրե՛ք որպես ազատներ» Սաղմոս ՃԽԸ Մոցարտյան երաժշտությունը կհնչի Ֆիլհարմոնիկի լավագույն երաժիշտների կատարմամբ Մշակութային ՊՈԱԿ-ներում նորոգումներ կլինեն, ձեռք կբերեն անհրաժեշտ տեխնիկա Արժևորելով միտքն ու համառությունը. Նախագահի նստավայրում հանձնվեցին «Պողոսյան մրցանակները» «Ֆիրդուս այլընտրանքայինի» առաջին մրցանակը շնորհվում է վիետնամցի ճարտարապետին Արա Այվազյանը ներկայացրել է «Ներիր Էրգիր» երգի տեսահոլովակը Նաիրի Զարյան․ Հայերեն Մարո Մարգարյան. Հայրենի իմ հող Անկախություն Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի շնորհավորական ուղերձը Հայաստանի Հանրապետության անկախության տոնի առիթով «Գութանը»՝ Տավուշում ԱՄՆ-ում 7700 դոլարով աճուրդի է հանվել Օդրի Հեփբերնի հազվագյուտ լուսանկարների հավաքածուն (լուսանկարներ) Ցուցահանդես Տորոնտոյում՝ նվիրված ՀՀ Անկախության 29-րդ ամյակին Հպարտություն Մեծ Բրիտանիայի թագավորական ակադեմիայում քննարկվում է Միքելանջելոյի քանդակը վաճառելու հարցը «Ժառանգները» սերիալը «Էմմի» մրցանակի է արժանացել Սերգեյ Կոսեմյան. «Ձայնագրեցի Բախի սյուիտները` Գրանդ Կանյոնից մինչև Սեքվոյա ազգային պարկ» Ինչու է ազգային սայլը մնում տեղում Չինաստանը դեպի Լուսին լուսնագնաց կուղակի «Դերասանին թոշակի ուղարկել՝ նշանակում է դատապարտել նրան կիսաքաղց ծերության»
website by Sargssyan