USD
EUR
RUB

Հոգին չի գերեզմանվում. այն կենդանարար է

 

Սուրբ Գրքի վկայությամբ՝ մարմինը կարող են սպանել, բայց հոգին՝ ոչ, այն չի գերեզմանվում, այն կենդանարար է: Հոգին առավել է, քան մարմինը: Մարմինը սնելուց զատ հարկավոր է սնել ու զորացնել հոգին: Ինչպես մարմինն ենք ծածկում հագուստով, այնպես էլ հոգին կարիք ունի հագուստի՝ առաքինությունների հագուստի: «Առաքինությունն ու ճշմարտությունը հոգու գեղեցկությունն են, իսկ քաջությունն ու խոհեմությունը՝ նրա առողջությունը»,- ասել է Ս. Հովհան Ոսկեբերանը: «Ում հոգիները թուլացած են երկնավոր առաքինությունից, սաստիկ երկյուղի մեջ է ընկած նրանց մարմնի բնությունը. ամեն հողմից շարժվում է և ամեն խոսքից վրդովվում և ամեն բանից դողում. այդպիսի մարդը երազական բաներով է անցկացնում իր կյանքը, իսկ մահվան ժամանակ էլ անդառնալի կորստյան է մատնվում»,- հաստատում է մեր սուրբ հայր և վարդապետ Եղիշեն:

Մի անգամ Հայր Աղաթոնին հարցրեցին. «Ո՞րն է ավելի կարևոր, մարմնի հոգնություննե՞րը, թե՞ սրտի պահպանությունը»: Ծերը պատասխանեց. «Մարդը նման է ծառի, մարմնի հոգնությունները տերևներն են, սրտի պահպանությունը՝ պտուղները»: Արդ, ինչպես գրված է. «Ամեն ծառ, որ բարի պտուղ չի տա, կտրվում և կրակն է գցվում» (Մատթ. 3:10), պարզ է, որ մեր ամբողջ ջանքը պետք է նպատակաուղղված լինի դեպի պտուղը, այսինքն՝ մեր հոգու պահպանությանը: Բայց անհրաժեշտ է հոգալ նաև տերևների պաշտպանության մասին»:

Թեև մարդկային հոգին անմահ է, սակայն մահանում է այն դեպքում, երբ մարդը մեղանչում է ու հեռանում Աստծուց: Այս նկատի ուներ Քրիստոս, երբ ասաց. «Մի՛ վախեցեք նրանցից, ովքեր մարմինն են սպանում, բայց հոգին սպանել չեն կարող, դուք վախեցե՛ք մանավանդ նրանցից, որ կարող է թե՛ հոգին և թե՛ մարմինը կորստյան մատնել դժոխքում» (Մատթ. 10:28): Հոգու մահը մարդուն տարանջատում է Աստծուց, զրկում Նրա ներկայությունից: Ինչպես մարմինը կենդանի է հոգով, այնպես էլ հոգին կենդանի է Աստծով, և քանի որ առանց հոգու մարմինը մեռած է, այնպես էլ առանց Աստծու, հոգին է մեռած: Թեև մեղավոր մարդը կենդանի է, բայց Աստծուց զուրկ նրա հոգին զուրկ է կենդանությունից: Մարդը, մեղանչելով, բազում անգամներ է հոգևոր մահ ունենում: Ս. Գրիգոր Նարեկացին հայելու պես արտացոլում է մեղքից այլանդակված հոգու դիմագիծը և քարկոծում իր հոգին: Այնուհետև դիմելով Ամենակալին՝ աղերսում է. «Դու Ինքդ միայն կարող ես փրկել, մահվան ընծայված հոգիս վերստին կյանքին դարձնելով» (Նարեկ, Բան ԾԵ):

Ըստ եկեղեցու հայրերի՝ շատերը կենդանի մարմիններում մեռած հոգիներ ունեն՝ կարծես գերեզմանի մեջ թաղված լինեն: Նրանք մեղավոր մարդու մարմինն անվանում են մահացած հոգու կենդանի գերեզման: Հիսուս Քրիստոս, դատապարտելով կեղծավոր փարիսեցիներին, ասում էր. «Վա՜յ ձեզ, կեղծավորնե՛ր՝ Օրենքի ուսուցիչնե՛ր և փարիսեցինե՛ր, որ նման եք կրով սպիտակեցրած գերեզմանների, որոնք դրսից գեղեցիկ են երևում, բայց ներսից լեցուն են մեռելների ոսկորներով և ամեն տեսակի պղծությամբ» (Մատթ. 23:27): Քանի դեռ մարդը պահում է աստվածային պատվիրանները և ապավինում Աստծուն, կենդանի հոգի ունի, իսկ երբ հեռանում է Աստծուց և առաքինի կյանքից, հոգին դատապարտում է մահվան: Նման մարդու մասին կարելի է ասել, որ նա «մեռած է». «Գիտեմ քո գործերը և գիտեմ, որ միայն անունով ես ողջ, բայց իրականում մեռած ես» (Հայտ. 3:1): Այն, որ մեղքը մարդուն հեռացնում է Աստծուց, «սպանում» նրա հոգին, հստակ տեսնում ենք ավետարանական անառակ որդու օրինակով: Երբ նա վերադարձավ իր հայրական տուն, հայրն ասաց. «Իմ այս որդին մեռած էր՝ կենդանացավ, կորած էր՝ գտնվեց» (Ղուկ. 15:24): Ինչպես որ մեղքը մահ է հոգու համար, այնպես էլ ապաշխարությունը հարություն է հոգու համար: Քանի դեռ անառակ որդին հեռու էր հորից, նա մեռած էր իր մեղքերի մեջ, բայց երբ վերադարձավ, ապաշխարեց, անմիջապես հարություն առավ իր հոգին:

Հոգու մահը հավերժական մահ է, ինչից հնարավոր է խուսափել միայն Քրիստոսի միջոցով, Ով Հարությունն է և Կյանքը (Հովհ. 11:25): «Մնացե՛ք Ինձ միացած, և Ես միացած կմնամ ձեզ: Ինչպես որ ճյուղը ինքն առանձին պտուղ չի տա, եթե միացած չլինի որթատունկին, նույնպես և դուք չեք կարող պտուղ տալ, եթե միացած չլինեք Ինձ»,- հորդորում է Քրիստոս (Հովհ. 15:4): Մահացած հոգին կյանքի է կոչվում ճշմարտության գործերով, վերածնվում Աստծու խոսքով: Հոգու կյանքը Աստծուն ծառայելն է: «Թույլ մի՛ տուր, որ հոգին սովից մեռնի, այլ կերակրիր այն Աստծու խոսքով, սաղմոսներով, հոգևոր երգերով, պահեցողությամբ և ողորմությամբ: Այս ամենն են հոգու համար կերակուր և կյանք»,-պատգամում է Ս. Եփրեմ Ասորին:

Իրականում մեծ հրաշք էր, երբ Քրիստոս հարություն տվեց չորս օրվա մահացած Ղազարոսին (Հովհ. 11:1-45), բայց ավելի մեծ հրաշք է, երբ մեղավորը, որ մահացել է հոգեպես և երկար ժամանակ քայքայվում է չար սովորություններից, ինչպես գերեզմանում, հարություն է առնում մահից և դեպի հավիտենական կյանք ընթանում: Մարմնին հարություն տալը Աստծու ամենակարողությունն է, իսկ հոգուն հարություն տալը, այսինքն՝ մեղավորին վերականգնելն ու դեպի արդարություն առաջնորդելը, ոչ միայն Աստծու ամենակարողությունն է, այլև՝ Նրա գթասրտությունը: Այնուամենայնիվ, ո՛չ Աստծու ողորմությունը և ո՛չ էլ Նրա ամենակարողությունը չեն կարող հարություն տալ մեղավորի հոգին, քանի դեռ մեղավորն ինքը չի ձգտում ապաշխարության: Փրկությունն անձնապես պետք է ընդունել Քրիստոսից, քանի որ մեկ ուրիշը չի կարող դա անել մեզ համար: Արձագանքելով այս հաստատմանը՝ Ս. Օգոստինոսը գրում է. «Աստված քեզ ստեղծեց առանց քո կամքի, բայց առանց քո կամքի քեզ չի փրկի»:

Այսպիսով, Քրիստոսի հարությունը մեզ ուսուցանում է հոգեպես հարություն առնել, այսինքն՝ ճշմարտապես ապաշխարել, հավատքի մեջ հաստատվել և Քրիստոսով նոր կյանք ունենալ. «Որևէ մեկը, որ միացած է Քրիստոսին, նոր արարած է. նա այլևս այն չէ, ինչ որ նախապես էր, որովհետև նա ամբողջությամբ նորոգվեց» (Բ Կորնթ. 5:17):

Կազմեց Կարինե Սուգիկյանը

Լրահոս
Փա­րի­սե­ցիու­թ­յուն է, երբ տես­նում ենք մարդ­կանց գոր­ծո­ղու­թ­յուն­նե­րը, բայց չենք նկա­տում Աստ­ծո գոր­ծե­րը Դպրոցներում աշնանային արձակուրդը կերկարաձգվի ևս երկու շաբաթով Պատանիները նվագելով հավաքել են 600,000 դրամ ու փոխանցել Զինծառայողների ապահովագրության հիմնադրամին Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսն ընդունեց նորաօծ քահանաներին Տղաներ, մենք հետևում ենք ձեզ, ապավինում ենք ձեզ և հավատում ենք ձեր անկոտրում ուժին. Տիգրան Մանսուրյան «Ճշ­մար­տու­թ­յունն է կարևոր, ես ճշ­մար­տու­թ­յուն հա­մա­րում եմ այն ա­մե­նը, ին­չը շա­րու­նա­կվում է» Ճշմար­տու­թ­յան միակ աղ­բ­յու­րը Ա Պետրոս 1.23 Սիմֆոնիկ նվագախումբը կկազմակերպի համերգներ. հասույթը կփոխանցվի Զինծառայողների հիմնադրամին Բաքվի կինոկենտրոնը հրաժարվել է Մել Գիբսոնի մասնակցությամբ ֆիլմեր ցուցադրելուց Համավարակի հետևանքով կյանքից հեռացել է ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ Հարություն Թոփիկյանը Հոգևորականաց հերթական խումբը մեկնեց առաջնագիծ՝ զորավիգ լինելու հայրենյաց պաշտպաններին Ռազմիկ Դավոյան․ Աղերսանք Ընդ­հատ­ված թռիչք Շու­շի՝ սպի­տակ ե­րազ Ոչ մի պատճառ չպետք է խոչընդոտի, որպեսզի այս ձգձգվող պատերազմին վերջակետ դնենք. Գուգարաց թեմի առաջնորդ Տեր Սեպուհ արքեպիսկոպոս Չուլջյան Հավատում ենք, որ կհաղթենք Ոչ միայն կայացած, այլեւ սկսնակ արվեստագետներն են աջակցում հայրենիքին Սերգեյ Սմբատյանը միացել է Հայերի ասամբլեայի նախաձեռնած մշակույթի համաշխարհային գործիչներին համախմբող մարդասիրական ակցիային Մշակույթը սահմաններ չի ճանաչում. բելգիահայ երաժիշտը նվագել է Շուշիի մզկիթում Աճուրդ, որի հասույթ կուղղվի Զինծառայողների Ապահովագրության հիմնադրամին «Աստ­ված մեզ հետ է և մեր ար­դար գոր­ծին զո­րա­վիգ» Սուրբ Խարիթյանների, Արտեմեա և Քրիստափոր սուրբ վկաների և երկու կանանց` Կալինիկեի և Ակյուլինեի հիշատակության օր «Մենք մոտ ենք հաղթանակին, մենք պարտավոր ենք այս ճակատամարտը, ավելի ճիշտ՝ այս գոյամարտը, հաղթանակով ավարտել».Տեր Սեպուհ արք. Չուլջյան Սուրբ Բարսեղ եպիսկոպոսի ճառը հարյուր տասնհինգերորդ (ՃԺԵ) սաղմոսի մասին Տաթև եպիսկոպոս Հակոբյանը ռումինահայերին և բուլղարահայերին հաղթանակի համար միասնության և պայքարի կոչ է արել Արցախցիները՝ Բյուրականի աստղադիտարանում Գավառի պետթատրոնը արցախցի փոքրիկների համար կազմակերպեց բացօթյա ներկայացում Օղորմի ինձ, Ձեզ երանի… Տեղերի Սբ. Աստվածածին եկեղեցի «ԵԹԵ ԱՍՏՎԱԾ ՄԵԶ ՀԵՏ Է ,ԱՊԱ Ո՞Վ ԿԱՐՈՂ Է ՄԵԶ ՀԱԿԱՌԱԿ ԼԻՆԵԼ…» Տ. Սիոն արքեպիսկոպոս Միսաք Մեծարենց. Հիվանդի հևքեր «Հայաստանը խաղաղության, մշակույթի և հոգևոր երկիր է». հանրահայտ դերասանը միացել է Իտալիայի մտավորականների կողմից ստորագրված կոչին «Երազ իմ երկիր հայրենի» երգը՝ Ղազանչեցոց եկեղեցուց «Ով ձեռք է բերել համբերություն, նա ձեռք է բերել փրկության հույս» Ներսես Աթաբեկյան. Ակվարել Հուսիկ Արա. էլեգիա Զոհվել է «Թևանիկ» ֆիլմի գլխավոր դերակատարներից Հովհաննես Խոդերյանը Մահացել է գեղանկարիչ, լուսանկարիչ Վահան Քոչարը Մենք կերտում ենք մեր պատմության ամենափայլուն էջերից մեկը. Հուսիկ Արան վստահ է՝ հաղթելու ենք
website by Sargssyan