USD
EUR
RUB

«Մաեստ­րո Քո­չար» պու­րա­կը Ա­լեք­սանդր Թա­մա­ն­յա­նի թի­կուն­քում

 

«Հան­ճա­րը ժո­ղովր­դի ի­մաս­տու­թյու­նը հա­վա­քում է իր բարձր ի­մա­ցու­թյան մեջ, ար­վեստ է դարձ­նում և նո­րից վե­րա­դարձ­նում է ժո­ղովր­դին` տա­լով նրան նոր ուժ, նոր կյանք»։
Եր­վանդ ՔՈ­ՉԱՐ

Ի ՀԵ­ՃՈՒԿՍ ՆԱ­ԽԵՐ­ԳԱՆ­ՔԻ

Պատ­վար­ժան ըն­թեր­ցող, ներ­քոն­շյալ ա­ռա­ջարկ­ներս խնդ­րում եմ դի­տար­կել հայ ա­վան­դա­կան ու ար­դիա­կան կեր­պար­վես­տի վե­րած­նն­դի, այլ կերպ ա­սած` «Դարձ դե­պի եր­կիր» ծրագ­րի շր­ջա­նակ­նե­րում։ Եր­ջա­նիկ կլի­նեմ, ե­թե գործ­նա­կան և ստեղ­ծա­րար ա­ռա­ջարկ­նե­րով մաս­նակ­ցեք գեր­հա­սու­նա­ցած այս ծրագ­րի քն­նարկ­մա­նը, ե­թե, ի­հար­կե, հա­մա­միտ եք «Մայ­րա­քա­ղաք Երևա­նը և երկ­րի մյուս քա­ղաք­նե­րը վե­րած­վել են ա­պազ­գա­յին հա­կա­գե­ղար­վես­տի հան­գր­վան­նե­րի» հռ­չա­կագ­րին։
Այ­նի՜նչ...

ԳԱ­ՖԷՍ­ՃԵԱՆ ԱՐ­ՎԵՍ­ՏԻ ԿԵՆՏ­ՐՈ­ՆԸ ՆՓԱԿ-ՈՒՄ
Գաղտ­նիք չկա, Գա­ֆէս­ճեան ար­վես­տի կենտ­րոնն ու ՆՓԱԿ-ը միևնույն թու­ջե սան­րի կտավն են։ Այլ կերպ բնո­րո­շած` կեղծ­ված արևմտա­կա­նու­թյան հա­յաս­տա­նյան դպ­րատ­նե­րը։ Ան­շուշտ, ո­մանց հա­մար դրանք բարձր ար­վես­տի օա­զիս­ներ են, ան­կախ պե­տա­կա­նու­թյան գա­ղա­փարն այդ­պես էլ բո­վան­դա­կո­րեն չմար­սած մեր դեռևս բախ­տա­կո­րույս հայ­րե­նի­քում։ Այ­լոց աչ­քում դրանք գե­ղար­վես­տի Ա­մուլ­սա­րեր են։ Այ­պի­սով, վա­ղուց, շա՜տ վա­ղուց ժամն է ա­հա­զանգ հն­չեց­նե­լու, այլ կերպ ա­սած` անհ­րա­ժեշտ է կազ­մա­քան­դել Գա­ֆէս­ճեան ար­վես­տի կենտ­րո­նի գլուխ­կոտ­րուկ­ներն ար­ձան առ ար­ձան, քան­դակ առ քան­դակ և դրանք ի պահ հանձ­նել նրա գա­ղա­փա­րա­կան կաթ­նեղ­բայր ՆՓԱԿ-ին։ Իսկ ՆՓԱԿ-ի առջև ա­նըմ­բռ­նե­լի տրա­մա­բա­նու­թյամբ տե­ղադր­ված Մաեստ­րո Եր­վանդ Քո­չա­րի «Մե­լա­մաղ­ձու­թյուն» ար­ձա­նը (կերտ­ված 1959-ին) հար­կա­վոր է փո­խադ­րել Թա­մա­նյան փո­ղոց, որ­տեղ ծա­վալ­վել է Գա­ֆէս­ճեան կենտ­րո­նը։ Սա հնա­րա­վո՞ր է ի­րա­կա­նաց­նել. միան­գա­մայն, պար­զա­պես ազ­գա­յին պե­տա­կա­նու­թյան կերտ­ման ջա­տա­գով ու­ժե­րը պետք է խն­դի­րը դի­տար­կեն հենց ազ­գա­յին պե­տա­կա­նու­թյան կա­ռուց­ման հա­մա­տեքս­տում։ Բայց, մինչև անդ­րա­դար­ձը «Մաեստ­րո Քո­չար» պու­րա­կին, այ­ցե­լենք Օ­ղա­կաձև զբո­սայ­գի։

Օ­ՂԱ­ԿԱ­ՁԵՎ ԶԲՈ­ՍԱՅ­ԳՈՒՄ` ԳԱ­ՖԷՍ­ՃԵԱ­ՆԱ-ՆՓԱԿ-ՅԱՆ ՈՒՐ­ՎԱ­ԿԱՆ­ՆԵՐ
Մայ­րա­քա­ղա­քի Օ­ղա­կաձև զբո­սայ­գին ե­զա­կի քա­ղա­քակր­թա­կան երևույթ է Հայկ Մա­րու­թյա­նի տնօ­րին­մա­նը հան­ձն­ված Երևա­նում, քա­նի որ բա­րե­կարգ­վում է բա­վա­կա­նին ստեղ­ծա­գոր­ծա­բար, նոր ծա­ռու­ղի­նե­րը ո­լո­րապ­տույտ են, սա­լա­հա­տա­կը գրա­վիչ է, բա­զալ­տա­կոփ շի­նու­թյուն­ներ են ուր­վագծ­վում և այլն։ Սա­կայն զբո­սայ­գու Սուրբ Գրի­գոր Լու­սա­վո­րիչ ե­կե­ղե­ցուն մերձ հատ­վա­ծում փակց­ված «Ա­վե­լի բա­րե­կարգ Երևան» պաս­տառ­նե­րի վրա պատ­կե­րագր­ված են բա­րե­կարգ­ված զբո­սայ­գում տե­ղադր­վե­լիք քան­դակ­նե­րը, ո­րոնք ա­սես մահ­վան տե­սիլ­ներ են, ինչ-որ հա­կա­բա­նա­կան մար­դուկ­ներ, ո­րոնք, ըստ քա­ղա­քա­պե­տա­կար­նի մտահ­ղաց­ման, զար­դա­րե­լու են վե­րա­փոխ­ված զբո­սայ­գին եվ­րակ­րթ­ված գե­ղար­վես­տով։ Այ­նինչ Օ­ղա­կաձև զբո­սայ­գին լիա­սիրտ կա­րող է ծա­ռա­յել հայ ար­դի կեր­պար­վես­տին, դառ­նա­լով քան­դա­կա­գոր­ծա­կան սիմ­պո­զիում­նե­րի հան­գր­վան։ Ար­ժե՞ այս մա­սին նախ խոր­հել, այ­նու­հետև սիմ­պո­զիում­նե­րը կյան­քի կո­չել։ Կար­ծես թե` ա­յո։ Մնում է, որ գոր­ծող քա­ղա­քա­յին իշ­խա­նու­թյուն­նե­րը փոր­ձեն դար­ձի գալ և գե­ղա­շեն զբո­սայ­գին հա­գեց­նեն հայ ազ­գա­յին ար­դի կեր­պար­վես­տի ըն­տիր նմուշ­նե­րով։ Միով բա­նիվ,մեկ­նար­կը տանք և Օ­ղա­կաձև զբո­սայ­գու ազ­գայ­նաց­մամբ չե­ղար­կենք երկ­րի գե­ղար­վես­տա­կան ման­կուր­տա­ցու­մը։
Այժմ մի քիչ ե­րա­զենք. մենք գտն­վում ենք Ա­լեք­սանդր Թա­մա­նյա­նի թի­կուն­քում գտն­վող, ա­զա­տագր­ված և ըն­դար­ձակ հո­ղա­տա­րած­քում, ո­րը նշա­նա­վոր­ված է խո­սուն մի ցու­ցա­նա­կով. «Այս­տեղ, հա­յոց հո­ղի վրա 2009-ից մինչև 2020 թվա­կա­նը գոր­ծել է Գա­ֆէս­ճեան ար­վես­տի որ­քան եր­ջան­կա­հի­շա­տակ, նույն­քան էլ տխ­րահռ­չակ կենտ­րո­նը»։

«ՄԱԵՍՏ­ՐՈ ՔՈ­ՉԱՐ» ՊՈՒ­ՐԱ­ԿԸ` ՄՇԱ­ԿՈՒ­ԹԱ­ՅԻՆ ԶԲՈ­ՍԱՇՐ­ՋՈՒ­ԹՅԱՆ ՈՍ­ԿԵ ԽԱՅԾ
Թա­մա­նյան փո­ղո­ցում` երևե­լի ճար­տա­րա­պե­տի փա­ռա­հեղ ար­ձա­նի թի­կուն­քում, տե­ղադր­վում են վեր­ջին հա­րյու­րա­մյա­կում ստեղծ­ված հայ կեր­պար­վես­տի փա­ռա­վոր նմուշ­նե­րը, ար­ձան­նե­րը, քան­դակ­նե­րը, որմ­նան­կար­նե­րը։ Կենտ­րո­նում Մաեստ­րո­յի «Մե­լա­մաղ­ձու­թուն» գլուխ­գոր­ծոցն է։ Շր­ջա­կայ­քում Հա­կոբ Գյուր­ջյա­նի «Սա­լո­մեի» բրոն­զե կրկ­նօ­րի­նա­կը և Գաբ­րիել Գյուր­ջյա­նի հրա­շա­լի ար­դյու­նա­բե­րա­կան բնան­կար­նե­րից մե­կը` որմ­նան­կա­րում։ (Հա­կոբ Գյուր­ջյա­նի ե­րա­զան­քը «Հաղ­թա­նակ» ար­ձա­նի կո­թո­ղա­յին չա­փե­րով տե­ղադ­րումն է որևէ հրա­պա­րա­կում։ Այս մա­սին վկա­յում է Մաեստ­րոն իր «Ես և դուք» գր­քում։ Ըստ իս, տիար Հա­կո­բի ե­րա­զան­քի ի­րա­կա­նաց­ման նպա­տա­կա­վայ­րը Մոս­կո­վյան և Բաղ­րա­մյան փո­ղոց­նե­րի խաչ­մե­րուկն է, ո­րի մա­սին վա­ղուց եմ նշել)։ Այս կենտ­րո­նում ի հայտ կգան մե­կա­կան գործ մեր դա­սա­կան­նե­րից, սկ­սած Ա­լեք­սանդր Բաժ­բեուկ-Մե­լի­քյա­նից, Հով­հան­նես Զար­դա­րյա­նից և Ռու­բեն Շահ­վեր­դյա­նից, Հա­կոբ Հա­կո­բյա­նից և Ար­փե­նիկ Նալ­բան­դյա­նից... շա­տե­րից և վեր­ջաց­րած 1960-ա­կան­նե­րի փայ­լա­տա­կում­նե­րով` Մի­նա­սով և Դեղձ Ա­շո­տով (Ա­շոտ Հով­հան­նի­սյան), Վրույ­րով և Ա­ծա­նով (Է­դուարդ Արծ­րու­նյան) Սի­րուն Հրա­չով (Հրա­չյա Հա­կո­բյան) և այլ նշա­նա­վոր վար­պետ­նե­րով, նաև Կա­րո Մկրտ­չյա­նով, Այ­վազ Ա­վո­յա­նով և մյուս տա­ղանդ­նե­րով։ Այս պու­րա­կը մի՞­թե ի լուր աշ­խար­հի չի հան­րահռ­չա­կի հայ ազ­գա­յին կեր­պար­վես­տը։ Հար­կավ` ա­յո։ Եվ ար­դյո՞ք այն չի դառ­նա զբո­սաշր­ջա­յին մի գերհ­րա­պու­րիչ խայծ։ (Վեր­ջին այս տո­ղը գրե­լով կռա­հում եմ գե­ղար­վես­տա­սեր ըն­թեր­ցող­նե­րիս ար­մանք-զար­ման­քը` հար­ցա­կան­նե­րի տես­քով. իսկ ու՞ր մնաց ֆրան­սա­հայ կեր­պար­վես­տը իր ողջ բարձ­րաշ­խար­հիկ շու­քով, իսկ Սու­րե­նյա՞նցն ու Յա­կու­լո՞­վը, հա­պա ար­դի վար­պետ­նե՞­րը)։
Փա­րա­տում եմ կաս­կած­նե­րը` գա­հըն­կեց ա­նե­լով հար­ցա­կան­նե­րը։

«ՖՐԱՆ­ՍԱ­ՀԱՅ ԱՍՏ­ՂԵՐ» ՊՈՒ­ՐԱ­ԿԻ ԱՍՏ­ՂԱ­ՓԱՅ­ԼԸ
Ե­թե քայ­լում եք դեմ­քով դե­պի Սուն­դու­կյան թատ­րո­նը, կն­կա­տեք նրա ձախ կող­մից մինչև Ֆրան­սիա­յի հան­րա­պե­տու­թյան դես­պա­նա­տան պա­րիս­պը փռ­ված զբո­սայ­գին։ Այն ըն­դար­ձակ է և կա­րող է ընդ­գր­կել Էդ­գար Շա­հի­նին և Լևոն Թյու­թյուն­ջյա­նին, Պետ­րոս Կուն­տու­րա­ջյա­նին և Գառ­զուին, Ժան­սե­մին և մյուս տա­ղանդ­նե­րին, մի պու­րա­կա­յին մի­ջա­վայ­րում։ Ֆրան­սա­հայ կեր­պար­վես­տը բա­վա­կա­նին ան­նա­խա­դեպ ու յու­րօ­րի­նակ երևույթ է, գու­ցե ան­գամ հա­մաշ­խար­հա­յին կեր­պար­վես­տի չա­փում­նե­րով։ Հայ­րե­նա­զուրկ շնոր­հա­լի պա­տա­նի­նե­րը դե­գե­րե­լով հաս­նում էին հա­մաշ­խար­հա­յին կեր­պար­վես­տի մայ­րա­քա­ղաք Փա­րիզ, են­թարկ­վում էին զա­նա­զան փոր­ձու­թյուն­նե­րի, հաղ­թա­հա­րում էին դրանք և կարճ ժա­մա­նակ անց դառ­նում նշա­նա­վոր դեմ­քեր, զար­մա­նա­լիո­րեն յու­րա­յին ֆրան­սիա­ցի­նե­րի հա­մար, միա­ժա­մա­նակ հայ` հո­գով և մտ­քով, գու­նաշ­խար­հով և հո­րին­ված­քով։ Այս պու­րա­կում պատ­կե­րաց­նում եմ շուրջ 30 վար­պե­տի ընտ­րա­նու ցու­ցադ­րու­մը` որմ­նան­կար­նե­րի տես­քով, տար­բեր չա­փի վա­հա­նակ-պա­տե­րի վրա։ Այս­տեղ անհ­րա­ժեշտ է մի ճշ­տում կա­տա­րել, նախ հիմ­նա­նո­րոգել Սուն­դու­կյան թատ­րո­նի առջև ջրա­վա­զա­նի պա­րիսպն ու գմ­բե­թը։ Այ­ցե­լեք զբո­սայ­գի և կհա­մոզ­վեք, որ ոմն ճար­տա­րա­պետ գլուխ­գոր­ծոց ա­րա­րե­լու պա­հին սայ­թա­քել և հո­րի­նել է գլուխ­կոտ­րուկ. ջրա­վա­զանն իս­կա­պես պարս­պա­պատ ամ­րոց է հի­շեց­նում։ Եվ այս ջրա­վա­զա­նը, ան­կեղծ լի­նենք, կա­րող է ուղ­ղա­կի խրտ­նեց­նել պու­րակ այ­ցե­լող հայ և օ­տար ար­վես­տա­սեր­նե­րին։

ՅԱ­ԿՈՒ­ԼՈՎՆ ՈՒ ՍՈՒ­ՐԵ­ՆՅԱՆ­ՑԸ «ՀՅՈՒ­ՍԻ­ՍԱ­ՅԻՆ» ՊՈ­ՂՈ­ՏԱ­ՅՈՒՄ
Պո­ղո­տա­յի եր­կայն­քով և լայն­քով ե­կեք տե­ղադ­րենք 20-րդ դա­րի հա­մաշ­խար­հա­յին կեր­պար­վես­տի երկ­նա­կա­մա­րում առ­կայ­ծող, վե­րոն­շյալ եր­կու վար­պետ­նե­րի ստեղ­ծա­գոր­ծու­թյուն­նե­րի կրկ­նօ­րի­նակ­նե­րը, ա­մե­նա­տար­բեր ձևա­չա­փե­րով, չխախ­տե­լով պո­ղո­տա­յի լայ­նա­հու­նու­թյունն ու սլաց­քը։ Ա­սենք Յա­կու­լո­վի «26 կո­մի­սար­ներ» հու­շար­ձա­նի ման­րա­կեր­տը, Սու­րե­նյան­ցի «Շա­մի­րա­մը Ա­րա Գե­ղե­ցի­կի դիա­կի մոտ» հան­րա­հայտ կտա­վը նաև նրանց թա­տե­րա­կան և գր­քի ձևա­վո­րում­նե­րը, նրանց շքեղ ար­վեստն առ­հա­սա­րակ։ Ես մտո­վի տես­նում եմ Սու­րե­նյան­ցին և Յա­կու­լով-Յա­կու­լյա­նին Հյու­սի­սա­յին պո­ղո­տա­յում։ Ես տես­նում եմ, դուք էլ տե­սեք և ի­մաս­տա­վո­րեք ա­ռա­ջարկս։

ԱՐ­ԴԻ ԿԵՐ­ՊԱՐ­ՎԵՍ­ՏԸ Ի ՏԵՍ ԵՐԿ­ՐԻ ԵՎ ԱՇ­ԽԱՐ­ՀԻ
Մեր ոչ այն­քան բա­րե­վար­քա­յին այս օ­րե­րում հայ նկա­րիչ­նե­րը, ըստ էու­թյան, ազ­գա­յին-պե­տա­կան ծրա­գիր են ի­րա­կա­նաց­նում` ստեղ­ծա­գոր­ծե­լով օր­նի­բուն։ Նրանց ար­վեստն անհ­րա­ժեշտ է հան­րահռ­չա­կել (այս մա­սին բազ­միցս եմ գրել) օր­նի­բուն։ Թե ինչ­պես, իմ տե­սա­կետ­նե­րը բազ­միցս հայտ­նել եմ, սպա­սում եմ հան­րա­յին քն­նարկ­ման, ուղ­ղա­կի խնդ­րում եմ, որ քն­նարկ­ման ժա­մա­նակ հաշ­վի առն­վի ա­մե­նաէա­կան հան­գա­ման­քը. հայ ար­դի կեր­պար­վես­տը բազ­մա­հա­րուստ է իր կա­տա­րող­նե­րով և պետք է դառ­նա տե­սա­նե­լի ա­պա­գա­յում ստեղծ­վե­լիք Շնոր­հա­պե­տա­կան Հա­յաս­տա­նի (ի­մա` Հայ­կա­կան 4-րդ Հան­րա­պե­տու­թյան) և՛ քա­ղա­քակր­թա­կան հիմ­նա­սյու­նե­րից մե­կը, և՛ կարևոր տն­տե­սա­կան մի քար­շա­կը։

ՈՐ­ՊԵՍ ՎԵՐ­ՋԱ­ԲԱՆ
Մայ­րա­քա­ղա­քի սր­տում «Մաեստ­րո Քո­չար» պու­րա­կի ընտ­րու­թյու­նը պա­տա­հա­կան չէ։ Եր­վանդ Քո­չա­րը ոչ միայն կեր­պար­վես­տի հրա­բուխ էր (ըստ իս, դեռևս ողջ խոր­քով չլու­սա­բան­ված և չարժևոր­ված), այլև մեր ազ­գա­յին ինք­նու­թյան պահ­պան­ման ռահ­վի­րա­նե­րից մե­կը։ Նա ե­րեկ էլ, այ­սօր էլ, վա­ղը նույն­պես Կո­մի­տա­սի և Նժ­դե­հի կող­քին կանգ­նե­լու պա­տիվն ու­նի։ ՈՒ­շի ու­շով ե­կեք դի­տենք Մաեստ­րո­յի Վար­դան Մա­մի­կո­նյան հու­շա­կո­թո­ղը, ո­րը պար­զա­պես գե­ղար­վես­տա­կան նվա­ճում չէ, այլ հայ ազ­գա­յին ինք­նու­թյան և մեր ա­ռա­քե­լա­կան ուխ­տի կո­փա­ծո կան­թեղ է։

Վրեժ Ա­ՌԱ­ՔԵ­ԼՅԱՆ

Աղբյուր՝ Irates.am

Լրահոս
Փա­րի­սե­ցիու­թ­յուն է, երբ տես­նում ենք մարդ­կանց գոր­ծո­ղու­թ­յուն­նե­րը, բայց չենք նկա­տում Աստ­ծո գոր­ծե­րը Դպրոցներում աշնանային արձակուրդը կերկարաձգվի ևս երկու շաբաթով Պատանիները նվագելով հավաքել են 600,000 դրամ ու փոխանցել Զինծառայողների ապահովագրության հիմնադրամին Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսն ընդունեց նորաօծ քահանաներին Տղաներ, մենք հետևում ենք ձեզ, ապավինում ենք ձեզ և հավատում ենք ձեր անկոտրում ուժին. Տիգրան Մանսուրյան «Ճշ­մար­տու­թ­յունն է կարևոր, ես ճշ­մար­տու­թ­յուն հա­մա­րում եմ այն ա­մե­նը, ին­չը շա­րու­նա­կվում է» Ճշմար­տու­թ­յան միակ աղ­բ­յու­րը Ա Պետրոս 1.23 Սիմֆոնիկ նվագախումբը կկազմակերպի համերգներ. հասույթը կփոխանցվի Զինծառայողների հիմնադրամին Բաքվի կինոկենտրոնը հրաժարվել է Մել Գիբսոնի մասնակցությամբ ֆիլմեր ցուցադրելուց Համավարակի հետևանքով կյանքից հեռացել է ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ Հարություն Թոփիկյանը Հոգևորականաց հերթական խումբը մեկնեց առաջնագիծ՝ զորավիգ լինելու հայրենյաց պաշտպաններին Ռազմիկ Դավոյան․ Աղերսանք Ընդ­հատ­ված թռիչք Շու­շի՝ սպի­տակ ե­րազ Ոչ մի պատճառ չպետք է խոչընդոտի, որպեսզի այս ձգձգվող պատերազմին վերջակետ դնենք. Գուգարաց թեմի առաջնորդ Տեր Սեպուհ արքեպիսկոպոս Չուլջյան Հավատում ենք, որ կհաղթենք Ոչ միայն կայացած, այլեւ սկսնակ արվեստագետներն են աջակցում հայրենիքին Սերգեյ Սմբատյանը միացել է Հայերի ասամբլեայի նախաձեռնած մշակույթի համաշխարհային գործիչներին համախմբող մարդասիրական ակցիային Մշակույթը սահմաններ չի ճանաչում. բելգիահայ երաժիշտը նվագել է Շուշիի մզկիթում Աճուրդ, որի հասույթ կուղղվի Զինծառայողների Ապահովագրության հիմնադրամին «Աստ­ված մեզ հետ է և մեր ար­դար գոր­ծին զո­րա­վիգ» Սուրբ Խարիթյանների, Արտեմեա և Քրիստափոր սուրբ վկաների և երկու կանանց` Կալինիկեի և Ակյուլինեի հիշատակության օր «Մենք մոտ ենք հաղթանակին, մենք պարտավոր ենք այս ճակատամարտը, ավելի ճիշտ՝ այս գոյամարտը, հաղթանակով ավարտել».Տեր Սեպուհ արք. Չուլջյան Սուրբ Բարսեղ եպիսկոպոսի ճառը հարյուր տասնհինգերորդ (ՃԺԵ) սաղմոսի մասին Տաթև եպիսկոպոս Հակոբյանը ռումինահայերին և բուլղարահայերին հաղթանակի համար միասնության և պայքարի կոչ է արել Արցախցիները՝ Բյուրականի աստղադիտարանում Գավառի պետթատրոնը արցախցի փոքրիկների համար կազմակերպեց բացօթյա ներկայացում Օղորմի ինձ, Ձեզ երանի… Տեղերի Սբ. Աստվածածին եկեղեցի «ԵԹԵ ԱՍՏՎԱԾ ՄԵԶ ՀԵՏ Է ,ԱՊԱ Ո՞Վ ԿԱՐՈՂ Է ՄԵԶ ՀԱԿԱՌԱԿ ԼԻՆԵԼ…» Տ. Սիոն արքեպիսկոպոս Միսաք Մեծարենց. Հիվանդի հևքեր «Հայաստանը խաղաղության, մշակույթի և հոգևոր երկիր է». հանրահայտ դերասանը միացել է Իտալիայի մտավորականների կողմից ստորագրված կոչին «Երազ իմ երկիր հայրենի» երգը՝ Ղազանչեցոց եկեղեցուց «Ով ձեռք է բերել համբերություն, նա ձեռք է բերել փրկության հույս» Ներսես Աթաբեկյան. Ակվարել Հուսիկ Արա. էլեգիա Զոհվել է «Թևանիկ» ֆիլմի գլխավոր դերակատարներից Հովհաննես Խոդերյանը Մահացել է գեղանկարիչ, լուսանկարիչ Վահան Քոչարը Մենք կերտում ենք մեր պատմության ամենափայլուն էջերից մեկը. Հուսիկ Արան վստահ է՝ հաղթելու ենք
website by Sargssyan