USD
EUR
RUB

Ուզում եմ վերադառնալ Արցախ, քայլել Շուշիում. Դանիել Դեքերը` Հայաստան այցի և հայերին սատարելու մասին

 

ԵՐԵՎԱՆ, 17 ՀՈԿՏԵՄԲԵՐԻ, ԱՐՄԵՆՊՐԵՍ: Ամերիկացի երգիչ Դանիել Դեքերը, որը բազմիցս սեր է խոստովանել հայ ժողովրդին ու Հայաստանին, մշտապես հետևում է մեր երկրում տեղի ունեցող իրադարձություններին: Դեռ 2016 թվականի Ապրիլյան պատերազմից հետո նա ժամանեց Հայաստան` հայերի կողքին լինելու, նրանց սատարելու համար: Հայաստանի և Արցախի համար այս ծանր օրերին Դեքերը կրկին Հայաստանում է և զորակցություն է հայտնում իր սիրելի ժողովրդին: Նա պատրաստվում է հանդիպել Արցախից Հայաստան եկած երեխաների հետ և երգել նրանց համար:

«Արմենպրես»-ի թղթակիցը Դանիել Դեքերի հետ զրուցել է Հայաստանի հանդեպ սիրո, հայկական երաժշտության յուրահատկության և այլ հարցերի շուրջ:

- Մի առիթով նշել եք, որ ձեզ հայ եք համարում, սիրահարված եք Հայաստանին: Արդյունքում ՀՀ քաղաքացիություն եք ստացել: Ե՞րբ և ինչպե՞ս տեղի ունեցավ ձեր ծանոթությունը մեր երկրի հետ, ի՞նչը ձեզ գրավեց Հայաստանում:

- Հայաստանին ծանոթացել եմ երգահան Արա Գևորգյանի հետ համագործակցության շրջանակում: Հենց այդ ժամանակ Հայաստանի հանդեպ հետաքրքությունս մեծացավ, ցանկացա ավելին իմանալ ոչ միայն երաժշտության, այլև պատմության, խոհանոցի մասին: Շատ սիրեցի հայերին:

- «Դլե յաման», «Կիլիկիա», «Մարտիկի երգը»… Մի շարք սիրված հայկական երգեր եք կատարում: Այդ երգերը հնչեցրել եք ինչպես Երևանում, այնպել էլ Արցախում: Ի՞նչ առանձնահատկություն ունի մեր երաժշտությունը, հայկական երգերի ի՞նչն է հատկապես դուր գալիս օտարազգիներին:

- Ինձ՝ ամերիկացուս համար դա այլ աշխարհ է, այլ տիեզերք է: Հիշում եմ, երբ դեռ նոր էի հետաքրքրվում հայկական երաժտությամբ և ասացի, որ ցանկանում եմ կատարել դրանք, բազմաթիվ հայեր կարծիք հայտնեցին, որ անհնար է, և ես չեմ կարող անել դա: Նրանք ասացին, որ ես չեմ խոսում հայերեն և չեմ կարող զգալ այն, ինչ նրանք են զգում: Ես այդպիսի մարդ եմ. եթե ինչ-որ մեկն ինձ ասում է, որ չեմ կարող անել այս կամ այն բանը, ես սկսում եմ ավելի լուրջ մտածել իմ գաղափարներն իրագործելու ուղղությամբ: Ինձ համար հայերեն երգելը մարտահրավեր էր, որը ես ընդունեցի: Որքան մտերմացա հայերի հետ, այնքան ավելի լավ սկսեցի զգալ այդ երաժշտությունն ու ընկալել այն: Ես շատ լավ գիտեմ, թե ինչի մասին եմ երգում, գիտեմ երգերի պատմությունը, այդ իսկ պատճառով կարողանում եմ փոխանցել զգացածս:

Աշխարհի ոչ մի ծայրում չկա այնպիսի երաժշտություն, որն առավել յուրահատուկ լինի, քան հայկականը: Քանոնը, քամանչան, դհոլը շատ հետաքրքիր են հնչում: Զարմանալի երաժշտություն է. մի պահ տխրեցնում է, հետո՝ ուրախություն պատճառում:

- Ի՞նչ ասացին ձեզ չհավատացող մարդիկ, երբ լսեցին ձեր կատարումները:

- Երբ թողարկվեց իմ առաջին հայկական ձայնասկավառակը, Լոս Անջելեսում էի, իմ հայ ընկերներից մեկը ներկայացրեց ինձ մեկ այլ հայի ու հարցրեց՝ արդյոք վերջինս ցանկանո՞ւմ է լսել իմ կատարումը, և նա պատասխանեց՝ այո: Երբ սկսեցի երգել, տեսա, թե ինչպես է նրա դեմքի արտահայտությունը փոխվում. նա զարմացած էր: Երգը լսելուց հետո հարցրեց՝ արդոք հա՞յ եմ, երբ ասացի՝ ոչ, նա սկսեց ինձ համոզել, որ հայ եմ: Այդ պահին ես հասկացա, թե ինչպես եմ կապված հայերի հետ: Մի անգամ էլ, երբ Հայաստանում էի երգում, հայտնի հայ երգչուհիներից մեկը մոտեցավ ինձ, նայեց աչքերիս մեջ, մի պահ լռեց, հետո ասաց, որ ես իրապես հայ եմ: Իմ կյանքում դա շատ հզոր պահ էր: Շատ շոյվեցի:

- Իսկ օտար լսարանի համար հայկական երգեր կատարո՞ւմ եք:

-Երբ հնարավորություն է ստեղծվում, անպայման երգում եմ: Ամերիկացիների համար հայկական երաժշտությունն ասես առեղծված լինի: Մարդկանց այն հետաքրքիր է: Երբ մի գործ երգում եմ, անպայման ցանկանում են երկրորդն էլ լսել:

- Ոչ միայն հայկական երգեր եք երգում, այլև հայերին հուզող հարցեր եք բարձրաձայնում: Հաճախ եք ներկայացրել Հայոց ցեղասպանության հարցն ու արժանացել թուրքերի քննադատությանը: Դեռ շարունակո՞ւմ եք խոսել այդ մասին:

- Մշտապես խոսում եմ այդ հարցի շուրջ: Ես չեմ ծնվել Հայաստանում, և այդ փաստն ինձ հնարավորություն է տալիս այլ տեսանկյունից խոսել Հայաստանի մասին: Եթե դուք բարձրաձայնեք ձեր խնդիրները, մարդիկ դա բնական կհամարեն, բայց երբ ես եմ անդրադառնում այդ թեմային, հարց է առաջանում, թե ինչո՞ւ, ի՞նչ է պատահել, ո՞րն է այդ խնդրի կարևորությունը: Երբ ծնողներդ են քեզ խնդրում անել ինչ-որ բան, այլ է, երբ ուսուցիչդ է խնդրում անել այս կամ այն բանը՝ այլ:

- Սոցիալական ցանցերում հաճախ եք նշում, որ ուշադիր հետևում եք այն իրադարձություններին, որոնք տեղի են ունենում Հայաստանում: Դեռ 2016-ի Ապրիլյան պատերազմից հետո եկաք Հայաստան մեզ աջակցելու նպատակով: Այս առավել դժվար օրերին կրկին մեր կողքին եք…

- Երբ տեղեկացա այս ամենի մասին, շատ անհանգստացա ու միանգամից մտածեցի այստեղ գալ: Հայաստանի ընկերներս ասում էին, որ հարկավոր չէ, բայց ես հասկանում էի, որ դա անհրաժեշտ է: Այս օրերին շատերն են աջակցում Հայաստանին: Ես հզոր մարդ չեմ, ես բանակ չունեմ, ես ուղղակի մարդ եմ, բայց կարծում եմ, որ պետք էր գալ Հայաստան ու ասել, որ ձեզ հետ եմ ու աջակցում եմ ձեզ, որ անհրաժեշտ է ուժեղ լինել: Հիմա տխրություն և զայրույթ եմ զգում: Ցավում եմ այն զինվորների համար, որոնք զոհվել են, ընտանիքների համար, որոնց տներն ավերվել են: Շուշին, որտեղ 2017-ին երգել եմ, թիրախավորվել է: Զայրանում եմ այն բարբարոսություններից, որոնք իրականացվում են, բայց, կարծում եմ, որ անհրաժեշտ է կռվել ու հաղթել, պաշտպանել Հայաստանն ու Արցախը:

- Հայ հասարակության ռազմահայրենասիրական ոգին բարձրացնելու նպատակով հնարավո՞ր է բարեգործական համերգային ծրագրով հանդես գաք այստեղ:

- Համերգի առնչությամբ նախնական ծրագրեր չունեմ: Պատրաստվում եմ այցելել Արցախից Հայաստան եկած երեխաներին, խոսել նրանց հետ, երգել նրանց համար:

- Արդեն նշեցիք, որ առիթ եք ունեցել երգելու նաև Արցախի երաժշտասերների առաջ: Ի՞նչ կասեք Արցախի մասին:

- Ես սիրեցի Արցախը: Արցախի ժողովուրդը բարի է, խաղաղասեր է, նրանք չեն ցանկանում պատերազմել, պարզապես ուզում են ազատ ու խաղաղ ապրել: Կարծում եմ, Արցախի ժողովուրդն իրավունք ունի որոշելու՝ ինչպես ապրել: Եթե ցանկանում են անկախանալ, պետք է անկախանան: Ես հպարտ եմ, որ եղել եմ Արցախում, ցանկանում եմ վերադառնալ այնտեղ, քայլել Շուշիում, Ստեփանակերտում և այլ քաղաքներում:

Հարցազրույցը՝ Անժելա Համբարձումյանի

Լուսանկարները՝ Տաթև Դուրյանի

Լրահոս
Հովհաննես Գառնեցու մասին Մահացել է ճարտարապետ, նկարիչ Ֆրիդոն Ասլանյանը Կոնսերվատորիայի ուսանողները հանդես կգան Ֆրանսիայի ազգային տոնին նվիրված համերգով Ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի կամերային համերգաշարի շրջանակում կհնչեն Ֆրանց Շուբերտի գործերը Վերականգնվում են «Անվերջության ժապավեն» և «Արձագանք» մոնումենտալ քանդակները Տաճարն Աստծու տունն է «Ճախրուկ» փառատոնը կատարումներով կզարդարեն Արտո Թունչբոյաջյանը և Armenian Navy Band խումբը Մահացել է հայտնի դուդուկահար Ջիվան Գասպարյանը Տիգրանակերտի դեպքում ադրբեջանցիները չգիտեն՝ մեզ ինչի մեջ մեղադրեն. Համլետ Պետրոսյան «Բայց դուք, եղբարք, մի ձանձրանաք բարիք գործելուց» Հայաստանի պետական կամերային երգչախումբը բարձր մակարդակով է ելույթ ունեցել Ռավեննայի փառատոնին «Բաբաջանյանը Երևանում»՝ հուլիսի 3-9-ը Աստծու գոյությունը, մաս 3-րդ «Ոսկե ծիրան» կինոփառատոնը 2021-ին կանցկացվի հոկտեմբերին «Ոսկե ծիրան» կինոփառատոնը 2021-ին կանցկացվի հոկտեմբերին ԳԱԿ-ը հայտարարում է «Գագիկ Հարությունյան. մոռացումի անսպասելի գեղեցկությունը» ցուցադրության բացման մասին Ջեյմի Լի Քյորտիսը Վենետիկի փառատոնի «Ոսկե առյուծ» մրցանակ կստանա կինեմատոգրաֆում ներդրած ավանդի համար Իտալիայում մեկնարկել են Հայաստանի պետական կամերային երգչախմբի փորձերը Կրքերի մասին Վահագն Դավթյան․ Քարե քնքշանք ԱԺ-ն ընդունեց կինեմատոգրաֆիայի ոլորտը կանոնակարգող նոր օրենքը Հայկական հանդերձի գունեղ ու զարմանալի ավանդույթները՝ «Դրվագներ ինքնության. Տարազ» ցուցահանդեսում Ռազմիկ Դավոյան. Իմ ձայնը անմարմին, անգլուխ... Միքայել Միրզոյանի անվան երաժշտական դպրոցն ամփոփիչ համերգ է տվել Նարեկ Հախնազարյանը Սիմֆոնիկ նվագախմբի հետ կներկայացնի իրեն նվիրված կոնցերտը Սպենդիարյանի 150-ամյակին լույս է տեսել «Ալմաստ» օպերային նվիրված Գեորգի Բուդաղյանի գիրքը Լիվերպուլի պատմական հատվածը կարող է զրկվի ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության կարգավիճակից Ռուսական արվեստի թանգարանում կբացվի «Որոնելով գեղեցիկը։ Միխայիլ Վռուբել» ցուցահանդեսը Որ մեր սրտերը չխռովվեն, որ չվախենանք․ կայունացման ուղին «Դարի գողությունը» բացահայտվել է. Հունաստանի ոստիկանությունը հայտնաբերել է 9 տարի առաջ գողացված Պիկասոյի և Մոնդրիանի կտավները Համազգային թատրոնը փոխեց չեխովյան փառատոնի իմիջը.«Փափլիկը» ներկայացումը արժանացել է բարձր գնահատականի «Երևանյան հեռանկարներ» փառատոնի առաջին համերգին ելույթ կունենա Իտալիայից ՀՀ ժամանած դաշնակահար Մայա Օհանյանը Աստծու սերը միտքը ուղղում է դեպի սիրտ Խաբվածները Համո Սահյան․ Կածանն ինձ տաներ... Գրիգոր Տատինցյանի «փախուստը» դեպի վառ իրականություն Գրատպության թանգարանի առաջին առցանց հավաքածուն հասանելի կլինի Google Arts & Culture հարթակում «Նովելի իշխան» Գրիգոր Զոհրապի ծննդյան 160-ամյակն է Շուշին 1902թ. օգոստոսին, Բ մաս Աղոթքը դառնում է սրտաբուխ, երբ միտքն իջնում է սիրտ
Ամենաընթերցված
website by Sargssyan