USD
EUR
RUB

«Եթե քո աչքն առողջ է, քո ամբողջ մարմինը լուսավոր կլինի»

 

Քրիստոնեական հավատքի դեմ ուղղված ամենատարածված հարցումներից են՝ ո՞ւր է Աստված կամ ո՞վ է Նրան տեսել: Բայց մի՞թե աշխարհում գոյություն ունեցող ամեն ինչ հնարավոր է տեսնել մարմնական աչքերով: Անկասկած, շատ բաներ կան աշխարհում, որ գոյություն ունեն և էականորեն ազդում են մարդկային կյանքի վրա, բայց չեն տեսնվում, դրանք են՝ սերը, հավատարմությունը, հոգու գեղեցկությունը, կարեկցանքը: Թվարկվածը հնարավոր է տեսնել այլ աչքերով՝ հոգու աչքերով, որոնցով մարդ կարող է ընկալել և «տեսնել» այն, ինչ հոգևոր է և աննյութական: Ավետարանում կարդում ենք, որ «Հոգի է Աստված, և Նրա երկրպագուները պետք է հոգով և ճշմարտությամբ պաշտեն Նրան» (Հովհ. 4:24): Հոգով և ճշմարտությամբ Աստծուն երկրպագել, նշանակում է հաճելի լինել Նրան նախ և առաջ սրտի մաքրությամբ:

Ավետարանում գրվածը, թե՝ «Աստծուն ոչ ոք երբեք չի տեսել» (Հովհ. 1:18), վերաբերում է Աստծու էությանը, որ անհասանելի է որևէ մեկին, իսկ երբ ասվում է՝ «երանի նրանց, որոնք սրտով մաքուր են, որովհետև նրանք Աստծուն պիտի տեսնեն» (Մատթ. 5:8), վերաբերում է նրանց, ովքեր աստվածճանաչողության մեծ ձգտումով մաքրում են իրենց սիրտն ապաշխարությամբ և պատվիրանապահությամբ: Մաքուր սիրտը նախ խոնարհ սիրտն է, որի մեծագույն օրինակը հանդիսացավ Քրիստոս, Ում կոչված են հետևելու բոլորը: Մաքուր սիրտ ունեցողն ընդունակ է դառնում հոգու աչքերով տեսնելու Աստծուն և հաղորդ դառնալու Նրա օրհնությանը: Ցավալիորեն, հոգևոր տեսողությունը մարդու մեջ աղավաղված է մեղքերի և կրքերի պատճառով: Որքան մարդն իր սիրտը մաքրում է մեղքերից, այնքան ավելի պարզ է դառնում նրա հոգևոր տեսողությունը: Աստծուն մերձ լինելու համար անհրաժեշտ է սիրտը մաքրել, որը բազմաթիվ ջանքեր է պահանջում, բայց պտղաբեր է և փրկարար:

Եթե մարմնական տեսողությունը տրվել է մարդուն՝ արտաքին աշխարհը ճանաչելու համար, ապա հոգևոր տեսողությունը՝ հոգևոր աշխարհն ընկալելու համար: Այն անձը, ում մտքերը, զգացումներն ու ձգտումներն ուղղված են միայն նյութականին և մարմնի գոհացմանը, այդպիսի մեկի համար խորթ է հոգևոր աշխարհը և նա կույր է այդ աշխարհում: Հոգևորը տեսնելու համար՝ նախ անհրաժեշտ է հոգևոր կյանքով ապրել, զգալ աստվածային ներկայությունը: Հոգևոր կյանքը, ըստ եկեղեցու հայրերի, Աստծու պարգևն է մարդուն, որի միջոցով, եթե նա ցանկանա կարող է կենդանի հաղորդակցություն ունենալ Տիրոջ հետ: Հոգևոր կյանքը սկիզբ է առնում մկրտությունից, ինչը Քրիստոս անվանեց հոգևոր ծնունդ (Հովհ. 3:5): Մարդն իր երկրային կյանքի ընթացքում ընդունակ է ազդել իր հոգևոր կյանքի վրա՝ փոխելով այն դեպի լավ կամ վատ կողմը, այսինքն՝ իր ձգտումներով, խոսքերով ու արարքներով մաքրելով կամ խամրեցնելով հոգևոր կյանքի իր պատուհանը: Այդ պատճառով Քրիստոս ասաց. «Աչքն է մարմնի ճրագը. եթե քո աչքն առողջ է, քո ամբողջ մարմինը լուսավոր կլինի, իսկ երբ քո աչքը վատառողջ է, քո ամբողջ մարմինը խավար կլինի» (Մատթ. 6:22): «Աստծու կամքն է, որ դուք սրբվեք» (Ա Թես. 4:3):

Ապաշխարությամբ, աղոթքով և բարի գործով Քրիստոսի հետևորդն օրեցօր, տարեցտարի աննկատելիորեն հոգևոր փորձառություն է ձեռք բերում, առանց որի հնարավոր չէ մուտք գործել հոգևոր կյանք: Հոգևորի մասին կարելի է շատ խոսել, կարդալ, դատողություններ անել, բայց այդ աշխարհում լինել կույր կամ մեռած: Մարդու կյանքում հանդիպող դժվարությունները, հիվանդություններն ու փորձությունները թույլատրվում են Աստծու կողմից, որպեսզի յուրաքանչյուրն իր փորձառությունից ելնելով՝ ճանաչի իր տկարությունը: Իսկ ճանաչելով իրեն՝ խոնարհվի, ապաշխարի և Աստծու օրհնությամբ բուժվի հոգևոր կուրությունից: Երանելի Սիմեոն Աստվածաբանն ասել է. «Նա, ով ցանկանում է պատմել որևէ տան, արտի կամ թագավորական պալատի մասին, պետք է նախապես տեսնի այն, ուսումնասիրի և նոր այդ մասին խոսի: Ո՞վ կարող է պատմել ինչ-որ բանի մասին, եթե այն չի տեսել նախապես: Եթե այս կերպ տեսանելիի և նյութականի մասին չենք կարող որևէ ճշմարիտ բան ասել, ապա ինչպես կարող ենք խոսել Աստծու և սրբերի ու նրանց Աստծու հետ հաղորդակցության մասին, եթե նախապես չենք լուսավորվել աստվածային լույսով»:

«Խոնարհ հոգիներն են, որ երկնային տեսություն ունեն»,- ասել է Ս. Հովհաննես Սանդուղքը: Դա հաստատվում է սուրբգրային օրինակներով և սրբերի վարքագրությամբ: Սուրբ Գրքի Դ Թագավորաց գրքում կարդում ենք, որ երբ սոմնացի կինը տղայի մահից վշտացած ընկնում է Եղիսե մարգարեի ոտքերը, և մարգարեի սպասավոր Գեեզին ցանկանում է նրան հետ քաշել, Եղիսեն ասում է. «Թո՛ւյլ տուր նրան, որովհետև նրա սիրտը վշտահար է, և Տերն ինձնից դա թաքցրել է, չի հայտնել ինձ» (Դ Թագ. 4:27): Կամ սրբերից Ս. Մարիամ Եգիպտացին, որ երբեք չէր տեսել Հայր Զոսիմային, նրան անունով կոչեց, նրա հոգևոր աստիճանը նշեց, ապա պատվիրեց նրան, որ իր վանքի վանահորը փոխանցի ուշադիր լինել թե՛ իր և թե՛ եղբայրների հանդեպ, քանի որ շատ բան է անհրաժեշտ ուղղել: Նրանք նույնպես ճգնավորներ էին, բայց չունեին այն հոգևոր տեսողությունը, որ ուներ Ս. Մարիամ Եգիպտացին:

Հովհաննես ավետարանիչը պատմում է, որ ի ծնե կույրին բժշկելուց հետո Հիսուս Իր շուրջը գտնվողներին, որոնց մեջ կային նաև փարիսեցիներ, ասաց. «Դատաստան անելու համար եկա այս աշխարհը, որպեսզի ովքեր չեն տեսնում, տեսնեն, և ովքեր տեսնում են, կուրանան» (Հովհ. 9:39): Եկեղեցու հայրերն, այս հատվածը մեկնելով, նշում են, թե ովքեր են նրանք, որ չեն տեսնում, հետո տեսնելու են, և ովքեր՝ նրանք, որ տեսնում են, բայց հետո կուրանալու են: Քրիստոս այստեղ խոսում է ոչ թե մարմնական, այլ հոգևոր կուրության մասին, իսկ ի՞նչ է հոգևոր կուրությունը: Նրանով տառապողները չեն ցանկանում տեսնել Ճշմարիտ Լույսը, որ Հիսուս Քրիստոսն է. «Բանն էր ճշմարիտ Լույսը, որ աշխարհ գալով լուսավորում է ամբողջ մարդկությունը: Նա աշխարհի մեջ էր, աշխարհը Նրանով ստեղծվեց, սակայն աշխարհը չճանաչեց Նրան» (Հովհ. 1:9-11): Հովհաննես ավետարանչի խոսքով, կույր են նրանք, ովքեր չեն ընդունում Քրիստոսին, ովքեր հրաժարվում են Նրա մեջ տեսնել ճշմարիտ Լույսը, նրանց աչքերը փակ են Քրիստոսի Ավետարանի երկնային լույսի առջև: Կույրերը վստահ են, որ տիրապետելով փիլիսոփայությանն ու գիտություններին՝ ճանաչում են ճշմարիտ լույսը: Քրիստոս հաճախակի էր նախատում օրենքի ուսուցիչներին և փարիսեցիներին, որոնց համար միակ լույսը Հին Կտակարանի գրքերն էին: Նրանք չէին ընդունում և հետապնդում էին Քրիստոսին, իսկ խաչելով Նրան՝ կարծեցին, թե մարեցին Լույսը, բայց «Լույսը խավարի մեջ լուսավորում էր, և խավարը նրան չնվաճեց» (Հովհ. 1:5): Իսկ ովքե՞ր էին չտեսնողները, որոնք Քրիստոսի գալուստով սկսեցին տեսնել: Հիշենք սուրբ առաքյալներին, որոնք հասարակ ձկնորսներ էին, բոլորովին անկիրթ և ոչ մի առնչություն չունեին գիտության հետ: Իրենց գիտելիքներով հպարտացած օրենսգետների և փարիսեցիների համար նրանք խավարամիտ էին և կույր, բայց ովքե՞ր սուրբ առաքյալներից առավել տեսան և ճանաչեցին ճշմարիտ Լույսին՝ Հիսուս Քրիստոսին: Նրանք թեև սկզբից չէին տեսնում, իսկ հետո ճշմարիտ Լույսով լիանալով՝ ողջ աշխարհը լուսավորեցին Ավետարանի Լույսով: Բազմաթիվ ազգեր, լուսավորվելով Քրիստոսի Լույսով, դարձան տեսնողներ և ճանաչեցին մարդկային կյանքի ճշմարիտ նպատակը: Նրանք չտեսնողներից դարձան տեսնող, քանի որ Քրիստոս նրանց տվեց իշխանություն՝ Աստծու որդիները լինելու, իսկ մի՞թե Աստծու որդիները կարող են կույր լինել, նրանք բոլորից լավ գիտեն Ճշմարտությունը և տեսնում են ճշմարիտ Լույսը: Նրանք գիտեն, որ Տիրոջով կարող են արժանանալ հոգևոր տեսողության լրությանն ու ճշմարիտ միությանը և կոչված են իրենց հոգին, հոգու պատուհանն ու ներքին հայացքն ուղղել դեպի Աստված: Մինչ իրենց կյանքի ավարտը նրանց շուրթերից չեն դադարում հնչել Ճշմարիտ Լույսին ուղղված աղոթքները. «Լո՛ւյս ճշմարիտ Քրիստոս, որ լուսավորում ես ամեն մարդու. լուսավորի՛ր մեղքերով խավարյալիս, բա՛ց արա սրտիս աչքերը և հաստատի՛ր Քո պատվիրանների երկյուղի ու սիրո մեջ: Տե՛ր, հաստատի՛ր իմ հոգում լույսի խաղաղությունն ու պայծառությունը, որպեսզի չխոտորվեմ աջ կամ ձախ և չդատապարտվեմ Քո գալստյան օրը, երբ կպահանջվի մեզնից նաքարակիտը» (Ս. Եփրեմ Ասորու «Զորավոր աղոթք»-ի շարքից):

Կազմեց Կարինե Սուգիկյանը

Աղբյուր՝ Surbzoravor.am

Լրահոս
Սի՛րտ, ես գլուխս եմ խոնարհում քո դեմ... «Գովք հիմարության» Խաչի ու ցավի մասին Հայտնի թավջութակահար Միշա Մայսկին Երևանում կհնչեցնի Սեն-Սանսի, Բրուխի, Չայկովսկու, Բեթհովենի գործերը «Այլ փրկեա զմեզ ի չարէն» (Մատթ. 6:13) Արցախի ձեռագրական արվեստը՝ Մաշտոցյան Մատենադարանում Հայաստանի Մտավորականների ֆորումը ողջունում է ՀՀ զինված ուժերի գլխավոր շտաբի հայտարարությունը Ուրցաձոր Ալ. Սպենդիարյանի 150-ամյակի առիթով կոմպոզիտորի տուն-թանգարանը լուսանկարչական մրցույթ կկազմակերպի «Տետ-ա-տետ». Ֆիլհարմոնիկի երաժիշտները, Անուշ Նիկողոսյանը, «Երևան» քառյակն ու հանդիսատեսը մեկ բեմում «Եւ մի տանիր զմեզ ի փորձութիւն» (Մատթ. 6:13) «Ճիչը» կտավի վերին անկյունում գրությունն արված է հենց Մունկի կողմից Paramount-ի ֆիլմերը թվային հասանելիություն կունենան էկրան բարձրանալուց 30 օր անց (լուսանկարներ, տեսանյութեր) Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածին հայտարարությունը Կ. Ստանիսլավսկու թատրոնը թատերաշրջանը կսկսի «Չ՛սեր» ներկայացմամբ Վան Գոգի՝ 6-9 մլն դոլար գնահատված կտավն առաջին անգամ կցուցադրվի հանրությանը, այնուհետև աճուրդի կհանվի (լուսանկարներ) Տարիների հետ․․․ Արագիլները Հեղինակ-կատարող Վիգեն Հովսեփյանը յուրովի է մեկնաբանել Կոմիտասի «Զուլոն» Կույրի բժշկությունը (Մարկ. 10:46-52, Մատթ. 20:29-34,Ղուկ. 18:35-43) Խոստովանության ուժը Մահացել է բանաստեղծ Լոուրենս Ֆեռլինգետտին «Միշտ գրում եմ այնպես, ինչպես կզրուցեմ ինքս ինձ հետ» Լռությունը Ջութակահար Ֆյոդոր Ռուդին և Պետական սիմֆոնիկ նվագախումբ. ծրագրում՝ Վիվալդի, Պիացոլա «Խոնարհում հերոսներին» Սուրբ Թեոդորոս զորավարի հիշատակության օր Պահքի արդիականությանը Հանրային ծառայության մեջ գտնվող անձին վիրավորելու կամ զրպարտելու քրեականացում առաջարկող նախագիծն այդ ձևով ընդունվել չի կարող Շուշիի բոլոր անվանումները՝ հայերեն, թե օտարալեզու, հայկական են «Զայրացկոտ մարդը կռիվ է հարուցում, բայց համբերատարը խաղաղեցնում է այն» (Առակ 15: 18) Հայկական բրենդները միավորվել են հանուն Հայաստանի և Արցախի անտառների վերականգնման Կոմիտասի թանգարան-ինստիտուտը «Հարսանեկան երգեր», «Կոմիտասը և իր ժառանգությունը» գրքերով շնորհավորեց Գրքի տոնը Տաղ հայրենի տան Սիամանթո․ Մենախոսություն Մեկնարկում է Բրիտանական ֆիլմերի փառատոնը «Եթե քո աչքն առողջ է, քո ամբողջ մարմինը լուսավոր կլինի» Թումանյանի թանգարանը բացառիկ գրքերի շնորհանդեսով, հետաքրքիր ծրագրերով կնշի գրողի 152-ամյակը Ո՞րն է Աստծուն հնազանդվելու պատճառը Պատմական մանիպուլյացիա՝ ինչպես միշտ
website by Sargssyan