USD
EUR
RUB

Եթե Քրիստոս ձեր մեջ է, ապա մարմինը մեռած է մեղքի համար

 

Իսկ եթե Քրիստոս ձեր մեջ է, ապա մարմինը մեռած է մեղքի համար, և հոգին կենդանի է արդարության համար (Հռոմ. 8:10):

Քրիստոսանվեր սիրելի՛ հավատացյալներ,

Աֆրիկյան ցեղախմբերից մեկի սովորության մասին մի գրառման հանդիպեցի վերջերս, որ մտածելու տեղիք տվեց: Ասում են, որ ըստ տվյալ ցեղախմբի սովորության, եթե նրանցից մեկը որևէ վատ արարք է գործում, ապա մյուսները հավաքվում են և մի քանի օր նրան հիշեցնում իր իսկ գործած լավ արարքները՝ համոզելով, որ իրականում ինքը լավն է, դրանով իսկ նրան մղելով բարի արարքների: Այս պրակտիկան նման է Եկեղեցու հայրերի՝ մարդուն սիրելու, սակայն մեղքը ատելու, դատապարտելու խրատին, եթե շեշտը դրվում է ոչ թե անձի, այլ նրա արարքների վրա: Այո, Քրիստոս Աստված սովորեցնում է չդատել մեր եղբորը, քանի որ միայն Ամենատես Աստված է, որ տեսնելով արարքի ոչ միայն արտաքին կողմը, այլև ողջ ներքինը՝ նախադրյալները, մղումները, նպատակը, Միակն է, Ով իրավունք և հնարավորություն ունի արդար դատելու: Իսկ մեզ տրված է մեղքը՝ արարքը տեսնելու, ճանաչելու և դատապարտելու պատգամը, որին հետևելով՝ հետզհետե հրաժարվում ենք մեղանչելուց և դատապարտության ճանապարհով ընթանալուց:

Այսօր հետաքրքիր ժամանակներում ենք ապրում, սիրելի՛ հավատացյալներ: Խրթին, ծանր, ցավով ու ցասումով լի ժամանակներ են, որոնք սակայն, Ամենակալի թույլտվությամբ, նաև բացահայտում են շատերի հոգու նախկինում մութ ու ծածուկ անկյուններն ու անհասկանալի շարժառիթները, որոնք այսօր ջրի երես են ելնում և անթաքույց կերպով ցույց տալիս իրենց ողջ պարունակությունը: Այսօր մարդ, ազնվությամբ քննելով իր մտքերը, խոսքերն ու գործերը, կարող է ճշգրտությամբ որոշել՝ արդյո՞ք ինքը համապատասխանում է Պողոս առաքյալի առաջարկած բանաձևին, թե ոչ՝ «եթե Քրիստոս ձեր մեջ է, ապա մարմինը մեռած է մեղքի համար, և հոգին կենդանի է արդարության համար»: Իսկ եթե Քրիստոս չէ ձեր մեջ, հապա ո՞վ… Հնարավո՞ր է, որ Աստծուց ու աստվածայինից զերծ մարդու հոգին դատարկ մնա: Այս հարցին Քրիստոս Ինքն է պատասխանում կրկին այսօրվա ընթերցվածքներից մեկում՝ ասելով. «Սակայն պիղծ ոգին դուրս է ելնում մարդուց, շրջում է անջրդի վայրերում, հանգիստ է որոնում և չի գտնում: Այն ժամանակ ասում է. «Դառնամ իմ տունը, որտեղից դուրս եկա». և գալիս է ու այն գտնում դատարկ՝ մաքրված ու կարգի բերված: Այն ժամանակ գնում և վերցնում է իր հետ իրենից ավելի չար յոթ այլ ոգիներ և մտնում-բնակվում է այնտեղ. և այդ մարդու վերջը լինում է ավելի վատ, քան առաջ էր» (Մտթ. 12:43-45): Այսպիսով՝ Քրիստոս զգուշացնում է, որ եթե հոգին չի լցվում աստվածայինով, ապա անպատճառ գրավվում է մարդկության դարավոր թշնամու կողմից: Սա չի ենթադրում, որ մարդը դիվահարվում է բառիս բուն իմաստով, այլ ինչպես հայրերն են բացատրում՝ հայտնվում է դևերի իշխանության ներքո՝ իրեն պատած կրքերի տեսքով:

«Քրիստոնյան այն մարդն է,- ասում է մի հոգևորական,- որը խոստացել է Աստծուն, Եկեղեցուն և իրեն, որ «բարձրանալու է աստիճանով», և նկատի առնելով այդ աստիճանի բարձրությունը, նա ո՛չ իրավունք, ո՛չ էլ ժամանակ ունի առաջին աստիճանին «նստելու»»: Եվ սա հենց նրա մասին է, սիրելինե՛ր, երբ մարդ զղջումով և ապաշխարությամբ թողություն է ստանում Աստծուց, հոգին մաքրում ՝ մեղքերի մոլախոտից, սակայն փոխարենը բարի սերմեր չի ցանում՝ անփութորեն կարծելով, թե մոլախոտերը կրկին չեն աճի: Սակայն այդպես չի լինում, սիրելի՛ հավատացյալներ, որովհետև կա՛մ Քրիստոսով ես լի, կա՛մ չարով, կա՛մ Աստծու Աջի ներքո ես, կա՛մ դիվական ազդեցության, ընտրողը դու ես: Եվ այն պարունակությունը, որ կընտրես, քեզ կտանի կա՛մ փրկության, կա՛մ կործանման, երրորդը չկա…

Սա լուրջ խորհրդածելու առիթ է մեզ՝ այսօրվա քրիստոնյաներիս համար, քանի որ ներկայիս հարմարավետության դարաշրջանը, երբ չկան ֆիզիկական հալածանքներ, երբ կարիք չկա կյանքովդ վկայելու հավատքիդ մասին կամ արյամբդ հավատարիմ մնալու Քրիստոսին, լուրջ փորձություն և մարտահրավեր է մեր հոգևոր աչալրջության: Փա՜ռք Տիրոջը՝ այսօր ազատորեն դավանում ենք մեր հավատքը, հոգևոր գիտելիքներ ստանալու տարատեսակ միջոցներ ու հնարավորություններ ունենք, որը հրաշալի է, բայց միևնույն ժամանակ՝ վտանգավոր, եթե կորցնենք հոգու զգոնությունը: Մերօրյա քրիստոնեությունը սպառնում է գործնականից վերածվել տեսականի միայն, կորցնել իր կենդանի ոգին, քանի որ քրիստոնյան ստանում է չափից ավելի գիտելիք համարյա զրոյական փորձի պարագայում: Իսկ գիտելիքի առատությունը ստեղծում է փորձի պատրանք. ստացած ինֆորմացիան չյուրացրած և կրկին ավելացնող մարդուն թվում է, թե ինքը մասնակից է այն ամենին, ինչ ընթերցում, ունկնդրում կամ դիտում է: Սա չարի խորամանկ խաբկանքներից մեկն է, որին այսօր շատերը կուլ են գնում՝ այդպիսով չաճելով հոգևոր կյանքում, փոխարենը աճեցնելով փուչ ու կործանարար մեծամտությունն ու ամբարտավանությունը:

Այս առիթով մի պատմություն հիշեցի, որ լսել եմ կաթոլիկ եկեղեցու սպասավորներից մեկի մասին: Տարեց հոգևորականը մի քանի կիրակի անընդմեջ՝ պատարագին, միևնույն քարոզն է ընթերցում: Նեղսրտած հավատացյալներից մեկը հերթական պատարագի ավարտին մոտենում է նրան ու դժգոհում, որ վերջինս հավանաբար տարիքի պատճառով մոռանում է և արդեն որերորդ անգամ նույն քարոզն է ընթերցում: «Իսկ դուք կատարո՞ւմ եք այն ամենը, ինչ ասվում է քարոզում»,- հարցնում է հոգևորականը: «Ոչ բոլորը»,- շփոթված պատասխանում է հավատացյալը: «Դե ուրեմն կրկին նույն քարոզն եմ կարդալու»,- հետևում է պատասխանը: Սա մի հրաշալի պատմություն է, որ հավասարապես վերաբերում է յուրաքանչյուրիս: Որպեսզի հասկանանք, որ երբ Քրիստոս ասաց, որ անձուկ դուռն ու նեղ ճանապարհն են դեպի կյանք տանում (հմմտ. Մտթ. 7:13, 14), Նա հենց դա նկատի ուներ, այլ ոչ թե՝ կարելի է և ոչինչ չանելով, սեփական ես-ը չճշելով, ճիգ ու ջանք չթափելով, հարմարավետ ու անհոգ կյանք վարելով փրկության արժանանալ: Ո՛չ, սիրելիներ, Տիրոջ յուրաքանչյուր պատվիրանի կատարումը մեզանից մեծ աշխատանք է պահանջում, մեծ զոհողություն, ներքին փոփոխություն: Տեղում դոփելը քրիստոնեության մասին չէ: Որովհետև եթե չես բռնում Քրիստոսի ձեռքն ու Նրա հետ առաջ շարժվում, ապա քեզ կլանում է չարի շրջապտույտը: Եթե Աստծու ամեն օրը չես ապրում սաղմոսի ոգով՝ «քանզի սիրտն իմ քեզ դիմեց, և հայացքն իմ փնտրեց, փնտրեց քո երեսը, Տե՛ր» (26:8), ապա անշուշտ հանդիպելու ես բանսարկուի անթիվ, անհամար խորամանկ դեմքերից մեկին: Եթե փրկությանդ հիմքն այստեղ՝ երկրի վրա չես դնում, ապա հող ես նախապատրաստում կործանմանդ համար, ինչպես որ Սիմեոն Նոր Աստվածաբանն է ասում. «Այն, ինչ մեզ համար չի սկսվել երկրի վրա, չի կարող շարունակվել Հավիտենության մեջ»: Ուստի Երկնային Արքայությանն արդեն այստեղ պիտի ձգտենք, սիրելի՛ հավատացյալներ, որպեսզի այնտեղ արժանանանք այն ժառանգելուն: Հոգևոր սնունդը խելամիտ «չափաբաժնով» ընդունենք: Սովորենք խորհել, յուրացնել մեր լսածն ու ընթերցածը և ապա միայն անցնել հաջորդ չափաբաժնին: Սովորենք տեսականը գործնականի վերածել, հարստացնել մեր հոգևոր փորձառությունը. ոչ միայն գիտենալ, որ օրինակ՝ «Չար զրույցների սովորույթը ճանապարհ է չար գործերի» (Անտոն Անապատական), այլև կյանքում աշխատենք հեռու մնալ չարախոսությունից, զազրախոսությունից կամ բամբասանքից: Ոչ միայն ասել, որ «Լավ է կույր աչքով, քան կույր մտքով» (Եղիշե), այլև քրտնաջան աշխատել հոգևոր տեսողությունը պայծառ պահելու համար: Ոչ միայն համաձայնել, որ «Զղջումը փրկարար փայտ է նավաբեկությունից հետո» (Կյուրեղ Երուսաղեմցի), այլև ազնվությամբ քննել սեփական մեղքերն ու անկեղծ զղջման արտասուքով հաստատել գիտեցածը: Ոչ միայն խորհրդածել հարատև աղոթքի կարևորության մասին, այլև ձգտել դրանով ապրելու և այլն: Այսպես վարվելով՝ կխուսափենք «փարիսեցի» և «օրենսգետ» լինելուց, որ քաջ գիտեին Աստծու Խոսքը, բայց չճանաչեցին Նրա մարդացյալ Որդուն: Այսպես վարվելով՝ մեր Տեր և Փրկիչ Հիսուս Քրիստոսին կհրավիրենք մեր հոգում բնակվելու և չարին այլևս տեղ չի գտնվի այնտեղ: Ինչպես մեղրով լցված անոթը քաղցր ու մեղրաբույր կլինի, այնպես էլ թող որ ձեր հոգիները Քրիստոսակերպ ու Քրիստոսաբույր լինեն, սիրելի՛ հավատացյալներ, և այնժամ բանսարկուին կմնա միայն ատամները հուսահատությամբ կրճտացնել ու նահանջել, որովհետև ինչպես սուրբ Եփրեմ Ասորին է ասում. «Թող քո շուրթերը միշտ սաղմոսեն, որովհետև Աստծու անվան արտաբերումը փախուստի է մատնում դևերին», և որովհետև խավարը չի կարող գոյատևել այնտեղ, որտեղ կենսատու Լույսն է. ամեն:

Տեր Գրիգոր քհն. Գրիգորյան

Աղբյուր՝ Surbzoravor.am

Լրահոս
Հովհաննես Գառնեցու մասին Մահացել է ճարտարապետ, նկարիչ Ֆրիդոն Ասլանյանը Կոնսերվատորիայի ուսանողները հանդես կգան Ֆրանսիայի ազգային տոնին նվիրված համերգով Ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի կամերային համերգաշարի շրջանակում կհնչեն Ֆրանց Շուբերտի գործերը Վերականգնվում են «Անվերջության ժապավեն» և «Արձագանք» մոնումենտալ քանդակները Տաճարն Աստծու տունն է «Ճախրուկ» փառատոնը կատարումներով կզարդարեն Արտո Թունչբոյաջյանը և Armenian Navy Band խումբը Մահացել է հայտնի դուդուկահար Ջիվան Գասպարյանը Տիգրանակերտի դեպքում ադրբեջանցիները չգիտեն՝ մեզ ինչի մեջ մեղադրեն. Համլետ Պետրոսյան «Բայց դուք, եղբարք, մի ձանձրանաք բարիք գործելուց» Հայաստանի պետական կամերային երգչախումբը բարձր մակարդակով է ելույթ ունեցել Ռավեննայի փառատոնին «Բաբաջանյանը Երևանում»՝ հուլիսի 3-9-ը Աստծու գոյությունը, մաս 3-րդ «Ոսկե ծիրան» կինոփառատոնը 2021-ին կանցկացվի հոկտեմբերին «Ոսկե ծիրան» կինոփառատոնը 2021-ին կանցկացվի հոկտեմբերին ԳԱԿ-ը հայտարարում է «Գագիկ Հարությունյան. մոռացումի անսպասելի գեղեցկությունը» ցուցադրության բացման մասին Ջեյմի Լի Քյորտիսը Վենետիկի փառատոնի «Ոսկե առյուծ» մրցանակ կստանա կինեմատոգրաֆում ներդրած ավանդի համար Իտալիայում մեկնարկել են Հայաստանի պետական կամերային երգչախմբի փորձերը Կրքերի մասին Վահագն Դավթյան․ Քարե քնքշանք ԱԺ-ն ընդունեց կինեմատոգրաֆիայի ոլորտը կանոնակարգող նոր օրենքը Հայկական հանդերձի գունեղ ու զարմանալի ավանդույթները՝ «Դրվագներ ինքնության. Տարազ» ցուցահանդեսում Ռազմիկ Դավոյան. Իմ ձայնը անմարմին, անգլուխ... Միքայել Միրզոյանի անվան երաժշտական դպրոցն ամփոփիչ համերգ է տվել Նարեկ Հախնազարյանը Սիմֆոնիկ նվագախմբի հետ կներկայացնի իրեն նվիրված կոնցերտը Սպենդիարյանի 150-ամյակին լույս է տեսել «Ալմաստ» օպերային նվիրված Գեորգի Բուդաղյանի գիրքը Լիվերպուլի պատմական հատվածը կարող է զրկվի ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության կարգավիճակից Ռուսական արվեստի թանգարանում կբացվի «Որոնելով գեղեցիկը։ Միխայիլ Վռուբել» ցուցահանդեսը Որ մեր սրտերը չխռովվեն, որ չվախենանք․ կայունացման ուղին «Դարի գողությունը» բացահայտվել է. Հունաստանի ոստիկանությունը հայտնաբերել է 9 տարի առաջ գողացված Պիկասոյի և Մոնդրիանի կտավները Համազգային թատրոնը փոխեց չեխովյան փառատոնի իմիջը.«Փափլիկը» ներկայացումը արժանացել է բարձր գնահատականի «Երևանյան հեռանկարներ» փառատոնի առաջին համերգին ելույթ կունենա Իտալիայից ՀՀ ժամանած դաշնակահար Մայա Օհանյանը Աստծու սերը միտքը ուղղում է դեպի սիրտ Խաբվածները Համո Սահյան․ Կածանն ինձ տաներ... Գրիգոր Տատինցյանի «փախուստը» դեպի վառ իրականություն Գրատպության թանգարանի առաջին առցանց հավաքածուն հասանելի կլինի Google Arts & Culture հարթակում «Նովելի իշխան» Գրիգոր Զոհրապի ծննդյան 160-ամյակն է Շուշին 1902թ. օգոստոսին, Բ մաս Աղոթքը դառնում է սրտաբուխ, երբ միտքն իջնում է սիրտ
Ամենաընթերցված
website by Sargssyan